Συρία, ἀπόλυτο ἀδιέξοδο

Σὲ ἀπόλυτο ἀδιέξοδο ἀποβαίνει ἡ κατάσταση στὴν Συρία, μετὰ τὴν ἀποτυχία τῆς τουρκικῆς στρατιωτικῆς εἰσβολῆς στὸ κουρδικὸ Ἀφρὶν καὶ, τὴν συμφωνία Σύρων καὶ Κούρδων, τὴν αἰφνίδια εἰσδοχὴ συριακῶν στρατευμάτων στὴν ἐπίμαχη περιοχή∙ ἡ Ἄγκυρα ἀπάντησε, ὅτι θὰ τὸ μετανιώσουν πικρά, μὲ ἀνταλλαγὴ πυροβολισμῶν, ἀλλὰ δὲν εἶναι τόσο εὔκολο, διότι προϋποθέτει τὴν ἀπόσυρση τῶν Ρώσων ἀπ’ τὶς στρατηγικὲς θέσεις τῆς χώρας. Οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπίσης στηρίζουν τοὺς Κούρδους, ἀλλὰ «πολεμοῦν», μαζὶ μὲ τοὺς Ἰσραηλινοὺς τὴν Δαμασκό, τὴν ὁποία στηρίζει τὸ Ἰράν, ἐνῶ ἀπειλοῦνται συγκρούσεις καὶ μὲ τὴν Χεζμπολλὰχ στὸν Νότιο Λίβανο∙ ἡ κατάσταση εἶναι γόρδιος δεσμός, ἐνῶ ἡ Μόσχα συγκαλεῖ νέα διάσκεψη στὴν Ἀστάνα, Ρωσίας, Τουρκίας, Ἰρὰν καὶ Συρίας. Οἱ παρατηρητὲς δὲν βλέπουν σύντομο διέξοδο, διότι εἶναι πολὺ δύσκολο στὸν Ταχὶπ Ἐρντογὰν ὁμολογῆσαι τὴν πανωλεθρία του, μὲ τὴν ἀδυναμία τοῦ στρατοῦ του ἀπέναντι στὴν ἐλάχιστη ἐπαρχία στὰ σύνορά του.