Προστασία τῆς δημοκρατίας

Ἡ προστασία τῆς δημοκρατίας, ἀπ’ τὴν ὑπονόμευσή της ἀπ’ τὴν ἀριστερόστροφο φασισμὸ καὶ ἡ ἀποκατάσταση τοῦ κράτους δικαίου καὶ τῶν θεσμῶν της, εἶναι τὸ πρώτιστο καθῆκον ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ὑπογράμμισαν Κυριάκος Μητσοτάκης καὶ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι ὁμιλητὲς τῆς Βουλῆς∙ ἡ ἔκτακτη συνεδρίαση γιὰ τὸ σκάνδαλο Novartis ἀπέβη κολαστήριο γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο, μὲ δεδομένη πλέον τὴν καταδίκη του ἀπὸ ὁλόκληρο τὸν ἑλληνικὸ λαό. Τὸ δεύτερο χαρακτηριστικὸ εἶναι ἡ λογοδοσία, γιὰ ὅλα τὰ ἐγκλήματα ποὺ διεπράχθησαν τὴν τριετία, ἀπ’ τὴν ἐσχάτη προδοσία, γιὰ τὴν παραβίαση τῶν δημοκρατικῶν ἀρχῶν καὶ τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, μέχρι τὰ χρέη ποὺ ἐπέβαλε στὸν κόσμο, ἕως διακόσια δις εὐρώ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπροκάλυπτη μειοδοσία στὰ ἐθνικά μας θέματα, ὅπως μὲ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων στοὺς μετανάστες καὶ τὴν προσφορὰ πλεονεκτήματος στοὺς Τούρκους, μέχρι τὴν ἀσυγχώρητη ἐνδοτικότητα στὸ Σκοπιανὸ καὶ στὸ Ἀλβανικό.