Ὅπου φτώχεια καὶ γκρίνια…

Ἡ σοφὴ λαϊκὴ παροιμία ἐπιβεβαιώνεται καὶ πάλι· ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἔλαμψε προχθὲς μὲ τὴν παρουσία μερικῶν δεκάδων, τὴν ἀναβολὴ τῶν περισσοτέρων ὑποσχέσεων τοῦ Ναπολεοντίσκου γιὰ νέα ἀρχὴ καὶ νέο ὄνομα καὶ τὴν καταφυγή του στὶς ἀντιδεξιὲς κορῶνες· ἡ συνοχὴ τῶν μελῶν καὶ ὁ παλμὸς τῆς σύμπνοιας εἶναι ἄγνωστα πράγματα πλέον γιὰ τὸ κόμμα. Ἀντιθέτως οἱ συζητήσεις μεταξὺ τῶν μελῶν καὶ μάλιστα τῶν κορυφαίων πρώην ὑπουργῶν ἑστιάσθηκαν στὴν ἔρευνα τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ 2015, μετὰ τὴν κίνηση τοῦ Κουρεμένου στὴν Βουλὴ τὴν Παρασκευή· «ὑπάρχει πιθανότης νὰ γίνει Ἐξεταστικὴ γιὰ τὸ θέμα;» ρωτοῦσαν πολλοί. Ἡ ἀπάντηση ἦταν «ναί», ἂν ἀποφασίσει ὁ Μητσοτάκης, καὶ διάχυτη τὴν ἀνατριχίλα.