Ἄλλη τακτικὴ Ναπολεοντίσκου

Σὲ ἀλλαγὴ τακτικῆς ἔσπευσε τροχάδην ὁ Ναπολεοντίσκος, μετὰ τὴν ψυχρολουσία του μὲ τὴν συνέντευξη καὶ μίλησε στοὺς βουλευτές του, ὑψώνοντας τοὺς τόνους τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ κάνοντας ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ἄνοιγμα πρὸς τοὺς κομματικούς του· διαπίστωσε, ὅτι μένει ἀπελπιστικὰ μόνος, ἐνῶ καὶ στὴν Προανακριτικὴ διαφαίνεται ἡ ἐνοχοποίησή του. Ἡ φρασεολογία του ἦταν ἄκρως ἐπιθετικὴ κατὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν Εὐρωπαίων ἀποδεχόμενος τὴν λογικὴ τῶν κομματικῶν του στελεχῶν. Τὸ πρόβλημα, κατὰ τοὺς πολιτικοὺς παρατηρητές, ἔχει δύο σκέλη: πρῶτον, ἔχουν γαλουχηθεῖ τὰ στελέχη μὲ τὴν ἰσοπεδωτικὴ ἀριστερὴ ἰδεολογία καὶ δὲν καταλαβαίνουν τίποτε ἄλλο· δεύτερον, ἐντάσσονται ὅλα αὐτά, στὴν συμπληρωματικὴ τῆς διακυβερνήσεώς τους τακτικὴ τοῦ πλήρους ἀφελληνισμοῦ τῆς χώρας μας.