Διακύμανση στὴν οἰκονομία

Οἱ οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις τῆς ἐπιδημίας παρουσιάζουν ἔντονες διακυμάνσεις, καθὼς οἱ χῶρες λαμβάνουν μέτρα ἀντιμετωπίσεως τῆς κρίσεως· ἡ ψύχωση δὲν θεραπεύεται εὔκολα, ἐπειδὴ ὑπάρχουν καὶ οἱ αὐτογενεῖς αἰτίες. Ὅλες οἱ κυβερνήσεις λαμβάνουν μέτρα προστασίας τῶν πολιτῶν τους, μὲ τὸ κλείσιμο σχολείων, κέντρων διασκεδάσεως καὶ περιορισμοῦ τῶν μετακινήσεων ἢ καὶ ἀπαγορεύσεώς τους· αὐτὰ σημαίνουν οἰκονομικά, μείωση τῆς καταναλωτικῆς δαπάνης μὲ τὶς πολλαπλασιαστικές της ἐπιδράσεις στὸ σύνολο τῆς οἰκονομίας. Δὲν καλύπτεται εὔκολα ἡ μείωση τῆς ζητήσεως μὲ αὔξηση τῆς ρευστότητος, ἂν δὲν παρουσιασθοῦν καὶ ἐνδείξεις ἐλέγχου τῆς ἐπιδημίας, ὁπότε καὶ κυκλοφορίας καὶ πάλιν τοῦ κόσμου στὴν ἀγορά· τὰ ὅποια μέτρα, ἀναστολῆς τῆς πληρωμῆς τῶν φορολογικῶν καὶ ἄλλων ὑποχρεώσεων, ἔχουν κοινωνικὸ χαρακτῆρα μόνο καὶ ἀποβλέπουν στὴν ἁπάλυνση τῶν ἐπιπτώσεων στὶς συγκεκριμένες ὁμάδες κι ὄχι τονώσεως τῆς οἰκονομίας. Ἡ τόνωση ἔρχεται ἀργότερα, μὲ τὴν ἀλλαγὴ τῆς διαθέσεως τοῦ κοινοῦ στὴν ζωή του.