Ἐπιπτώσεις στὴν οἰκονομία

Οἱ ἐπιπτώσεις στὴν οἰκονομία εἶναι τὸ δεύτερο μέλημα τῶν σοβαρῶν κυβερνήσεων, μετὰ τὴν σωτηρία ἀνθρώπων ἀπ’ τὸν λοιμό· τὸ πρόβλημα δὲν ἔχει εὔκολη λύση, ἐπειδὴ εἶναι ἀγνωστος ὁ βαθμὸς ἐντάσεώς του καὶ ἡ διάρκειά του. Ἡ ἀνθρωπότης ὁδηγεῖται στὴν μεγαλύτερη μεταπολεμικὴ κρίση, μὲ τὶς διακυμάνσεις της κατὰ περιοχή· ὅσο γρηγορώτερα κι ὅσο λεπτομερέστερα λαμβάνονται τὰ προφυλακτικὰ μέτρα, τόσο λιγώτερες προβλέπονται οἱ συνέπειές της καὶ οἱ οἰκονομικὲς προεκτάσεις. Ἡ Κίνα ἔκανε δύο λάθη, τὴν ἀδυναμία διαγνώσεως τῆς φύσεως τοῦ κοροναϊοῦ καὶ τὴν ὑστέρηση στὴν προστασία τοῦ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ της, γι’ αὐτὸ καὶ ἀπευθύνει ἐπείγουσα ἔκκληση στὶς ἄλλες χῶρες, νὰ μὴν ἐπαναλάβουν τὰ λάθη της· ταυτοχρόνως ὅμως ἀποτελεῖ καὶ τὸ μοναδικὸ ἀντίβαρο στὴν διεθνῆ οἰκονομικὴ κρίση. Ἡ οἰκονομία της ἐπανῆλθε στὴν πλήρη λειτουργία κι ἑπομένως δύναται τροφοδοτῆσαι τὸν ὑπόλοιπο κόσμο μὲ τὰ ἀπαραίτητα ἀγαθά. Εἶναι ἀνεκτίμητη ἡ βοήθειά της.