Παραδείγματα πρὸς ἀποφυγὴν

Ἡ Εὐρωζώνη διαθέτει καὶ τὰ παραδείγματα πρὸς ἀποφυγήν, ὁπότε πολλὲς χώρες διδάσκονται ἀπ’ ὅσα βλέπουν στὴν Ἰταλία καὶ Ἱσπανία· τὸ πρόβλημα ἦταν ἡ διστακτικότης τῆς Ρώμης καὶ ἡ ἄρνηση τῶν Ποδέμος στὴν Μαδρίτη, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἑκατόμβη στὸν Μολὼχ τῆς κολάσεως. Τὸ σημερινὸ πρόβλημα εἶναι ἄλλο, ὁ καλὸς συντονισμὸς ὅλων στὴν καταπολέμηση τοῦ λοιμοῦ κι αὐτὸς ἐπιτυγχάνεται σὲ μεγάλο βαθμό, διότι ἀναπληρώνονται εὔκολα οἱ ὑστερήσεις τῶν κρατικῶν ὀργανισμῶν μὲ τὴν ἔμπρακτη ἀλληλεγγύη τῆς εὐρωπαϊκῆς βοήθειας· τὸ δεύτερο εἶναι ἡ ὑπευθυνότης καὶ ἡ πειθαρχία τὴν ὁποία ἀρχίζουν κι ἐπιδεικνύουν οἱ λαοί της. Ἕνα εἶναι δεδομένο, ἡ πανδημία θὰ ἀντιμετωπισθεῖ καλύτερα καὶ ἀποτελεσματικότερα ὡς ἑνιαία Εὐρώπη καὶ μόνο· τὰ μέσα της εἶναι πολὺ περισσότερα καὶ ἡ συλλογικὴ εὐθύνη πολὺ ἀποδοτικότερη. Ὅλοι οἱ Εὐρωπαῖοι καταλήγουν στὸ κύριο συμπέρασμα, τέλος τὰ παιχνίδια τοῦ ἐθνικισμοῦ, ἡ ἑνιαία συνοχὴ εἶναι ἡ μοναδικὴ λύση.