Οἰκονομία, Κίνα, ἡ ἐλπὶς

Ἡ παγκόσμια οἰκονομία βαδίζει μὲ ἄγνωστη πορεία, κυρίως στὸν δυτικὸ κόσμο, ἐπειδὴ ἡ Κίνα ἔχει ἀποκαταστήσει τὴν ὁμαλότητα τῆς παραγωγῆς της κι ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴ ἐλπίδα γιὰ ἐξισορρόπηση τῶν δυσμενῶν συνεπειῶν τοῦ λοιμοῦ· ὁ δυτικὸς κόσμος βρέθηκε κυριολεκτικὰ ἀπροετοίμαστος, χωρὶς οὐδεμία σχεδὸν πρόνοια, ἀκόμη καὶ τὸ δίμηνο τῆς προσβολῆς τῆς Κίνας. Ἔδειξε, ὅτι εἶναι πολὺ δύσκαμπτος καὶ ἀδύναμος στὴν πρόβλεψη τῶν κινδύνων, ἐκτὸς τῆς συμβατικῆς λογικῆς του· δὲν ἐξηγεῖται εὔκολα ἡ ἀντίδραση τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τῆς Βρεταννίας, μὲ τὶς καθυστερήσεις στὴν λήψη προστατευτικῶν μέτρων, ὅταν μικρὲς καὶ περιθωριακὲς χῶρες, ὅπως ἡ Ἑλλάς, τὰ ἔχουν λάβει ἐγκαίρως. Οἱ κυβερνήσεις τῶν δύο μεγάλων χωρῶν καὶ ἡγέτες τοῦ μεταπολεμικοῦ κόσμου συνελήφθησαν ὑπνώττοντες, ἐνῶ ὑπῆρξαν σοβαρὲς προειδοποιήσεις ἀπ’ τὸν ἰατρικό τους κόσμο. Ἡ ἑρμηνεία εἶναι μία, ἡ ἐσχατολογική τους ἀντίληψη, ὅτι φέρουν τὴν ἀποκαλυπτικὴ ἀλήθεια καὶ παραβλέπουν τοὺς «κατώτερους» ἄλλους…