Κάμψη οἰκονομικῆς ὑφέσεως

Οἱ ἐλπίδες κάμψεως τῆς ὑφέσεως ἀναφύονται, καθὼς συνεχίζονται οἱ εὐνοϊκὲς ἀντιδράσεις τῶν ἀγορῶν, μὲ τὴν διάθεση μαζικῶν πιστώσεων στὴν οἰκονομία τῆς Εὐρωζώνης καὶ τῆς Ἀμερικῆς· οἱ ἐπενδυτὲς πιστεύουν, ὅτι τὰ κονδύλια, τριῶν δις εὐρὼ τῆς πρώτης καὶ δύο δις δολλαρίων τῆς δευτέρας, εἶναι ἐπαρκῆ γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας, μετὰ τὸ τέλος τῆς πανδημίας. Φυσικά, ἐλπίζουν καὶ στὴν ταχεῖα ἀνάκαμψη τῆς κινεζικῆς οἰκονομίας, καθὼς μετὰ τὴν ἀπαλλαγή της ἀπ’ τὸν κοροναϊὸ ἐπαναρχίζει ἡ πλήρης παραγωγική της δραστηριότης· ἄλλοι, εἶναι σκεπτικοί, ἐπειδὴ φοβοῦνται, ὅτι οἱ ἐπιπτώσεις στὴν οἰκονομία, κυρίως στὸν ἀγγλοσαξωνικὸ κόσμο θὰ εἶναι χειρότερες τοῦ προβλεπομένου ὁρίου, καθὼς δὲν ἐμφανίζονται ἐπαρκῶς ἐξοπλισμέναι ἀπέναντι στὸν λοιμό. Πάντως στὴν Ἀνατολικὴ Ἀσία, μὲ τὶς Κίνα καὶ Νότιο Κορέα κυρίως καὶ τὴν Ἰαπωνία δευτερευόντως, δημιουργεῖται τάση ἐπανόδου στὴν οἰκονομικὴ ὁμαλότητα· ἐὰν ἡ κατάσταση αὐτὴ εὐοδωθεῖ, θὰ ἐπηρεάσει καὶ τοὺς ὑπολοίπους.