Ἀδυναμία διεθνῶν θεσμῶν

Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων τῆς πανδημίας προσκρούει σὲ ἕνα κύριο ἐμπόδιο· ὅλοι οἱ θεσμοί, Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο, Διεθνὴς Τράπεζα, Παγκόσμιος Ὀργανισμὸς Ἐμπορίου, στηρίζονται στὴν μεταπολεμικὴ διεθνῆ τάξη, μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες κυρίαρχες, καθὼς ἔχουν θεσπίσει τὴν ἀρνησικυρία κατὰ οἱασδήποτε ἀποφάσεως θεωροῦν ἀντίθετη πρὸς τὰ συμφέροντά τους. Ἔτσι καθυστεροῦν συστηματικὰ τὴν ἀναθεώρηση τῶν κανονισμῶν τους, παρ’ ὅλο ὅτι ἔχει ἀλλάξει ὁ συσχετισμὸς οἰκονομικῆς δυνάμεως, μὲ τὴν ἄνοδο τῆς Κίνας τουλάχιστον· ὁ λοιμὸς ὅμως ἀπαιτεῖ ἄμεσο συντονισμὸ τῶν ἰσχυρῶν οἰκονομιῶν, καὶ πρωτίστως τοῦ Πεκίνου, τὸ ὁποῖο τὸν ἔχει ἀντιμετωπίσει καὶ ἐπαναρχίζει ἡ πλήρης λειτουργία τῆς οἰκονομίας του. Ὑποχρεωτικά, ἀπαιτοῦνται διεθνεῖς συνεννοήσεις, ἀλλὰ μὲ τὸν Ντόναλντ Τρὰμπ εἶναι ἀδύνατη σχεδὸν κάθε ἐπικοινωνία, ἐνῶ οἱ καταστάσεις ἐπείγουν· ὁδηγεῖται ἔτσι ἡ ἀνθρωπότης σὲ τοπικὲς ἢ μερικὲς συγκλίσεις, ὅπως τῆς Εὐρώπης μὲ τὶς Κίνα καὶ Ρωσία, γιὰ ἐπείγοντα οἰκονομικὰ καὶ ὑγειονομικὰ προβλήματα.