Κρίσιμη δοκιμασία Εὐρώπης

Ἡ δοκιμασία τοῦ λοιμοῦ ἀποβαίνει ἡ ἱστορικὴ μᾶλλον στὰ 65 χρόνια τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως· ὁπωσδήποτε ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, Κοινὴ Ἀγορὰ ἀρχικά, χαρακτηρίζεται ἀπ’ τὴν συμβίωσή της μὲ τὶς ἐσωτερικὲς κρίσεις, μέχρι συγκρούσεις, μὲ τὰ περίφημα πλέον μαραθώνια συμβούλιά της. Ἀλλὰ ἡ τωρινὴ ἔχει διαφορετικὰ χαρακτηριστικά: πρῶτον, ἀφορᾶ τύποις δημοσιονομικὸ θέμα, ἐνῶ στὴν οὐσία εἶναι πρόβλημα ἐπιβιώσεως, ὄχι τόσο τῆς συμβατικῆς Ἑνώσεως, ὅσο τῶν ἴδιων τῶν Εὐρωπαίων, οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται ὅτι εἶναι ἕνα, ἀπέναντι στὸ ἀόρατο ἐχθρό· δεύτερον, δὲν εἶναι τόσο διαφορὰ Βορρᾶ καὶ Νότου, διότι, Βέλγιο, Λουξεμβοῦργο, μετέχουν στὴν ἀπαίτηση γιὰ εὐρωομόλογο· τρίτον, ἐμφανίζεται ἰσχυρὴ τάση στὸ ἐωτερικὸ τῶν ἀντιθέτων χωρῶν, Γερμανίας, Ὁλλανδίας, γιὰ ἐνίσχυση τῆς πολιτικῆς συνοχῆς κι ὄχι ἀποδυνάμωσή της. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, ἄλλωστε, ποὺ οἱ ἀντίθετες κυβερνήσεις, μὲ πρώτη τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ, δὲν ἀπέρριψαν τὴν πρόταση διαρρήδην, μὲ τὴν Οὔρσουλα φὸν Ντερλάιεν διαλλακτική.