Ταλαιπωρία συνταξιούχων

Ἡ ταλαιπωρία τῶν συνταξιούχων ἦταν μεγάλη χθὲς στὶς οὐρὲς τῶν τραπεζῶν, μὲ τὰ συνακόλουθα παρατράγουδα· στὴν πανδημία ὀφείλεται πρῶτον, στὶς ἀρχὲς δεύτερον, γιατὶ δὲν τοὺς ζήτησαν τὴν ἔκδοση καρτῶν, ὥστε νὰ πληρώνονται στὰ αὐτόματα μηχανήματα, καὶ στὰ παιδιά τους τρίτον, ποὺ δὲν πρέπει νὰ τὰ περιμένουν ὅλα ἀπ’ τὸ κράτος, ἀλλὰ καὶ μόνοι τους νὰ προετοιμάσουν τοὺς γονεῖς τους. Ἡ ἑπόμενη πληρωμὴ πρέπει νὰ εἶναι ἐντελῶς διαφορετική, ὅταν μάλιστα γενικεύεται ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας μὲ αὐθόρμητη συμμετοχὴ τοῦ κόσμου· τὰ μέτρα στηρίξεως τῆς οἰκονομίας ἔγιναν εὐμενῶς δεκτά, καθὼς ὅλοι ἀντιλαμβάνονται τὴν κρισιμότητα τῶν ἡμερῶν, γιὰ συντήρηση καὶ μόνο. Οἱ κορῶνες τῶν κεκρακτῶν δὲν ἔχουν ἀπήχηση, παρὰ μόνο ἀρνητικὴ γιὰ τοὺς ἴδιους· ἐπιδίδονται σὲ πλειοδοσία καὶ ἐπιβεβαιώνουν ἔτσι, ὅτι θεωροῦν εὐκολόπιστους τοὺς Ἕλληνες στὴν δημαγωγία τους· ἡ ἀπότομη ἄνοδος τῶν τραπεζικῶν μετοχῶν εἶναι ἁπτὴ ἀπόδειξη τῆς αἰσοδοξίας μας…