Πάνδημη ἐμπέδωση τῆς ψυχολογίας ἀνατάσεώς μας

Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀποδεικνύει συνέχεια τὴν πάνδημη ἐμπέδωση μέσα του τῆς ψυχολογίας ἀνατάσεώς του· συνέπεσαν δύο ἐθνικῆς διαστάσεως γεγονότα, ἡ βάρβαρη τουρκικὴ εἰσβολὴ στὸν Ἔβρο καὶ ἡ ἐπέλαση τῆς πανδημίας, κι ἀπέδειξε τὴν ἱκανότητά του ἀμύνης καὶ ἐγρηγόρσεώς του, μετὰ ἀπὸ δεκαετία μνημονίων καὶ οἰκονομικῆς ἰσοπεδώσεως, ὁπότε πολλοὶ πίστευαν, ὅτι ἦταν εὐάλωτος. Ἡ ἀπογοήτευσή τους ἦταν οἰκτρὴ καὶ ἐμφανέστατη, ἐνῶ προκάλεσε ἡ ἀπόπειρα εἰσβολῆς καὶ τὴν ἀνάδειξη τῆς ἑνότητος καὶ ἑτοιμότητος τῶν Εὐρωπαίων, γιὰ τὴν προστασία τῶν συνόρων τους· οἱ Ἕλληνες ἔδειξαν τὴν εὐχαρίστησή τους καὶ τὴν εὐγνωμοσύνη τους, ἐνῶ οἱ τουρκολάγνοι καθηγητάδες τοῦ ἀτλαντόδουλου τύπου ἐπιβεβαίωσαν τὴν πραγματική τους φύση. Ἡ κατάσταση ἐγρηγόρσεως συνεχίζεται στὸν λαό, μὲ μοναδικό του κριτήριο τὴν διατήρηση τῆς «προνομιακῆς» θέσεώς του ἀπέναντι στὸν κοροναϊὸ καὶ τὴν ἀπόκρουσή της μέχρις τέλους τῆς θεομηνίας· ἡ πολιτική της διάστασις μετράει περισσότερο, ἐπειδὴ ἀναδεικνύει νέα καθημερινὴ πρακτική, ἀγνώστου στὶς προηγούμενες ἐποχές, ἢ καὶ ἀδιανοήτου στοὺς πολλούς. Οἱ Ἑλληνίδες ἔχουν διαφυλάξει, περισσότερο αὐτές, τὴν ἀξιοπρέπειά τους καὶ τὴν ἀλληλεγγύη τους πρὸς τὴν οἰκογένειά τους καὶ τὴν χώρα τους· τὸ ἐπαναλαμβάνουμε, ἡ Ἑλληνίδα δὲν ἐκπορνεύθηκε, παρὰ τὴν ἐκμηδένιση τοῦ οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ κράτησε τὴν οἰκογένεια ὄρθια, κι εἶναι αὐτὸ ἀπόδειξη τοῦ ἡρωισμοῦ της.

Τὰ δύο αὐτὰ φαινόμενα, ἡ ἀνυπέρβλητη ἀνάταση στὴν ἐθνικὴ κρίση καὶ στὴν πανδημία -ποὺ ἀπὸ πλευρᾶς πολιτικῆς πρακτικῆς εἶναι ἕνα καὶ ἀδιάσπαστο γεγονός-, καταδεικνύουν ὅτι ἔχει εἰσέλθει ἡ χώρα σὲ ἄλλη ἐποχὴ πολιτικῆς δυναμικῆς· ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης κερδίζει ποσοστὰ ἐμπιστοσύνης καὶ προσωπικῆς ἀποδοχῆς, ἄγνωστα προηγουμένως, ἐνῶ καὶ ἡ κυβέρνησή του βρίσκεται στὸ ἴδιο ἐπίπεδο. Ἡ κατεδάφιση τῶν παλαιῶν τειχῶν, ἀριστερᾶς καὶ δεξιᾶς, ἀμερικανόφιλων καὶ κομμουνιστῶν, εἶναι δεδομένη, ἀλλὰ μὲ ἄγνωστες ἀκόμη τὶς βαθύτερες ἀνακατατάξεις· ὁ πολὺς κόσμος στὴν χώρα μας αἰσθάνεται ὅτι ζεῖ πρωτόγνωρες καταστάσεις, ὄχι μόνο ὡς πρὸς τὶς ἐπιπτώσεις τῆς νόσου, ἀλλὰ καὶ στὴν καθημερινή του συμπεριφορά. Οἱ ἀναφορὲς στὶς παλιὲς διαιρέσεις γίνονται μόνο στὴν καρκινοβατοῦσα διαπλοκή, τὶς ὁποῖες ὅμως οὐδεὶς λογαριάζει· οἱ προσπάθειες τοῦ Ναπολεοντίσκου γιὰ διατήρησή του στὴν ἐπικαιρότητα ἀποτυγχάνουν παταγωδῶς, ἐνῶ καὶ τὰ ἄλλα κόμματα βωλοδέρνουν. Τὰ παλαιὰ σχήματα εἶναι καταδικασμένα καὶ τὸ τί θὰ ξεφυτρώσει στὴν θέση τους εἶναι τὸ ζητούμενο· ἡ Νέα Δημοκρατία καὶ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἐμφανίζονται πανδήμως ἀποδεκτοί, μὲ τελικὴ ἐπικύρωση τὴν ὁμαλώτερη ἐπάνοδο στὴν οἰκονομικὴ ἀνάκαμψη. Ἐὰν τὸ πετύχει θεμελιώνει τὶς ἀλλαγὲς τῆς πολιτικῆς ζωῆς, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν νέα πραγματικότητα τοῦ ψηφιακοῦ ἀνθρώπου· αὐτὸς ὁ ἄλλος ἄνθρωπος παρουσιάζει καὶ πολλὲς ἄλλες πολιτικὲς ἀντιδράσεις, χωρὶς οὐδεμία σχέση μὲ τὸν διεπόμενο ἀπ’ τὶς ἰδεολογικὲς ἐξαρτήσεις προηγούμενό του.

Τὸ ἑπόμενο ἐμπόδιο, ἐὰν συνεχισθεῖ ἡ πορεία μας ἀντιμετωπίσεως τῆς πανδημίας, καὶ δὲν συμβεῖ κάτι ἔκτακτο, ποὺ ὅλοι μας ἀπεύχομαστε, εἶναι ἡ ἀνόρθωση τῆς οἰκονομίας, ποὺ ὅλα δείχνουν ὅτι γίνεται εὐκολώτερη· διαθέτει ἡ Ἑλλὰς δύο πλεονεκτήματα, τὸ ὑψηλὸ φρόνημα τοῦ λαοῦ της, πρόθυμο γιὰ θυσίες καὶ πρωτοβουλίες στὴν οἰκονομία, μὲ περισσὴ ἐνάργεια καὶ αὐτοπεποίθηση· δεύτερον, τὴν ἐπέκταση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας στὸ σύνολο σχεδὸν τῆς δημοσίας καὶ ἰδιωτικῆς ζωῆς μας. Ἀλληλένδετα εἶναι τὰ δύο φαινόμενα καὶ ἐπενεργοῦντα εὐθέως στὴν ψυχολογική μας νοοτρτοπία· ὅλοι συνηθίσαμε στὴν χρήση τῆς ψηφιακῆς ἐξυπηρετήσεώς μας, ἀκόμη καὶ οἱ ἡλικιωμένοι, μὲ τὴν βοήθεια καὶ τῶν ἐγγονῶν τους, καθὼς παραμένουν ὅλη μέρα μαζί. Οἱ μικρομεσαῖοι αἰσθάνονται τὴν ἀλλαγὴ περισσότερο, ἐπειδὴ ἀπαλλάσσονται ἀπ’ τὴν δουλεία τῆς παραδοσιακῆς γραφειοκρατίας, ὅλα σχεδὸν γίνονται ἀπ’ τὸ γραφεῖο τους καὶ δὲν ὑφίστανται πλέον τὴν ἀπώλεια τοῦ χρόνου καὶ τὴν ψυχολογικὴ καταπίεση τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν· ἡ ἐμπειρία τῆς ἀπομονώσεως ἀποδεικνύεται σωτήρια, «οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ». Ἡ ἀποδέσμευση αὐτῶν τῶν δυνάμεων συνοδεύεται καὶ διευκολύνει ἀφάνταστα τὸ ἅλμα οἰκονομικῆς ἀνόδου· ἀποβαίνει τώρα πλεονέκτημα, ἡ χρεωκοπία μεγάλων βιομηχανικῶν κλάδων ἀπ’ τὶς σοσιαλιστικὲς κυβερνήσεις, ἐπειδὴ δὲν εἶναι βαρίδιο τῆς χώρας. Ταυτοχρόνως εἶναι ἀνοικτὸς ὁ δρόμος τῆς ἀναπτύξεως τῶν ψηφιακῶν κλάδων, ὡς πρόσφορο ἐφαλτήριο.