Προσαρμογὴ τῶν ἐλαχίστων

Τὸ κύριο πρόβλημα τῆς χώρας στὸν πόλεμο κατὰ τοῦ λοιμοῦ εἶναι ἡ προσαρμογὴ τῶν ἐλαχίστων ἀπροσαρμόστων στὴν ζωή τους καὶ στὰ ὅλα τους· στὶς περιπτώσεις αὐτές, ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τῆς ἀγέλης τῶν πρώτων ἀνθρώπων, ἰσχύει ἕνας νόμος καὶ μόνο, ἡ ὑποχρεωτικὴ συμμόρφωση, εἴτε, ὅπως ἔλεγον οἱ παλαιοὶ δημοδιδάσκαλοι, «ὅπου δὲν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος». Ἀλοίμονο, ἐὰν ἡ κοινωνία θὰ ἀφήσει τὶς ἐλπίδες ἐπιβιώσεώς της στὶς ἰδιορυθμίες, ἂν ὄχι κάτι παραπάνω, τῶν ὀλίγων μελῶν της· στὰ σχολεῖα καλῶς παρακάμφθηκε τὸ δεύτερο μέρος τῆς ρήσεως, ἀλλὰ σὲ περιπτώσεις ἐσχάτου κινδύνου, ζωῆς ἢ θανάτου, δὲν ὑπάρχει δισταγμός. Κάποιοι πιστεύουν, ὅτι ἡ Θεία Λειτουργία ἀπελευθερώνει, καθηγητάδες γάρ, ἀλλὰ ὅταν ὑπάρχουν ἄνθρωποι!