Τροχοπέδη τῆς οἰκονομίας

Οἱ ριζικὲς διαφωνίες, μεταξὺ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἀπ’ τὴν μία πλευρά, καὶ τῶν Εὐρωπαίων καὶ Κινέζων ἀπ’ τὴν ἄλλη, θεωροῦνται ὡς βαρειὰ τροχοπέδη γιὰ τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας· δὲν εἶναι τόσο ἡ διαφορετικὴ προσέγγισή τους στὴν ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας ἢ καὶ στὴν τακτικὴ ἐπιστροφῆς στὴν ἀγορά, ὅσο εἶναι ὁ ρόλος τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν, Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο, Διεθνὴς Τράπεζα, Παγκόσμιος Ὁργανισμὸς Ἐμπορίου, στὶς διεθνεῖς οἰκονομικὲς σχέσεις. Στοὺς δύο πρώτους ἡ Οὐάσιγκτον διατηρεῖ τὸ δικαίωμα ἀρνησικυρίας, διότι ἔχει θέσει ὡς ποσοστὸ πλειοψηφίας τὸ 16%, ὁπότε μὲ τὸ 17,5% ψήφων τῆς συμμετοχῆς της, δεσμεύει κάθε ἀπόφαση· οἱ προσπάθειες ἀναθεωρήσεως ἀπέτυχαν ὅλες, παρὰ τὴν ἀρχικὴ συμφωνία κάποιων προέδρων της. Φυσικά, συνεπακόλουθο εἶναι καὶ ὁ ρόλος τοῦ δολλαρίου ὡς ἀποθεματικοῦ νομίσματος· αὐτὸς ὅμως μειώνεται συνέχεια, μὲ σταδιακὴ ἀπαξίωσή του, ἐπιταχυνόμενη μὲ τὴν τελευταία κρίση. Σὲ ἀπομόνωση ὁδηγεῖται ἡ ἀμερικανικὴ οἰκονομία…