Φόβοι γιὰ τὴν Ἰφιγένεια

Οἱ φόβοι γιὰ τὸν ρόλο τῆς Ἰφιγένειας εἶναι ἐμφανέστατοι στὸν ΣΥΡΙΖΑ, μὲ τὶς ἔντονες συζητήσεις, γιὰ τὸ ἂν θὰ τὸν ἀποδεχθεῖ ὁ Ρασποῦτιν· οἱ αἰχμές του, κατὰ τὴν προχθεσινὴ ὁμιλία του στὴν Βουλή, ἄφησε πολλοὺς ἄυπνους, ἀκόμη καὶ τὸν Ναπολεοντίσκο. Οἱ καταγγελίες τῶν ἀνωτάτων δικαστικῶν εἶναι συντριπτικές, ἀλλὰ χειρότερη εἶναι ἡ ὁμολογία τοῦ πρώην ἀναπληρωτοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ὅτι οἱ δηλώσεις του ἔξω ἀπ’ τὸ Μέγαρο Μαξίμου, γιὰ «τὸ μεγαλύτερο σκάνδάλο ἀπὸ συστάσεως ἑλληνικοῦ κράτους», ἔγιναν μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη τοῦ πρωθυπουργοῦ του· οἱ δικαστὲς τοῦ Ἀνώτατου Εἰδικοῦ Δικαστηρίου ἔχουν ἕνα ἀπ’ τὰ κύρια ἐρωτήματα, τὸ ποιᾶς μορφῆς ἦταν ἡ συμφωνία. Ὁπότε τίθεται καὶ τὸ ἑπόμενο ἐρώτημα, μὲ ποιὰ ἁρμοδιότητα στὸ Πολιτικὸ Γραφεῖο παρενέβαιναν σὲ δικαστικὲς ὑποθέσεις.