Ἀμερική, ρήγματα συνοχῆς

Σὲ πλήρη ρήξη τῆς ἐσωτερικῆς τους συνοχῆς ὁδηγοῦνται οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, κατὰ τὴν ἄποψη τῶν ἐγκύρων σχολιαστῶν, μὲ τὴν γενίκευση τῆς ἀναταραχῆς· τὸ πλήθος ἴσως δὲν εἶναι πολὺ μεγάλο στὶς μεγαλουπόλεις, ἀλλὰ στὶς διαδηλώσεις προστίθεται ἡ μαχητικότης τῶν διαδηλωτῶν καὶ ἡ ἀποφασιστικότης τους, ὅπως ξαναγράψουν τὴν ἀμερικανικὴ ἱστορία, μὲ πολλὲς ἀκρότητες στὴν ἐκδήλωσή τους. Ταυτοχρόνως παρατηροῦνται ἀδιανόητα φαινόμενα ἀντιδράσεως τῆς Ἀστυνομίας, ὅπως τὸ ψέκασμα μὲ σπρέει πιπεριοῦ στὸ πρόσωπο μιᾶς ὀκτάχρονης, ποὺ ὁπωσδήποτε δὲν προῆλθε μᾶλλον ἀπὸ ἄνωθεν ἐντολή· δείχνει περισσότερο τὸν βαθύτατο διχασμὸ τῆς κοινωνίας τους, μὲ τὴν ἐνδόμυχη διάθεση ἐξαφανίσεως τοῦ ἄλλου, προσωπικὰ καὶ ἱστορικά. Ξαναγράφεται ἡ ἱστορία, γιὰ νὰ μὴν θυμοῦνται τὸ παρελθόν τους, κι οἱ ἀντίπαλοι ἀντιδροῦν μὲ διάθεση ἐξαφανίσεως τῶν ἐχθρῶν τους κι ὅλα αὐτὰ ἐν μέσῳ πανδημίας, μὲ ἀπότομη κλιμάκωση τῶν κρουσμάτων σὲ πολλὲς πολιτεῖες, μὲ αἰτία τὸν συνωστισμὸ στὶς διαδηλώσεις.