Ἄβουλη παρουσία Γερμανίας

Ἡ Γερμανία, ἀπ’ τὴν ἔναρξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου διακρίθηκε γιὰ τὴν ἀβουλία της καὶ τὴν πλήρη ὑποταγή της στὶς ἀτλαντικὲς ἐπιταγές· οἱ ἐπικρίσεις κατὰ τοῦ καγκελαρίου καὶ τῆς τρικομματικῆς κυβερνήσεως πληθαίνουν, ἔστω κι ἂν δὲν παρουσιάζονται στὸν δυτικὸ τύπο· οἱ λόγοι εἶναι πολλοί: πρῶτος, ἀρνεῖται τὴν ὀστπόλιτικ μετὰ ἀπὸ 52 χρόνια καὶ τὴν πιστὴ ἐφαρμογή της ἀπὸ ὅλες τὶς μετέπειτα κυβερνήσεις της· δεύτερος, δὲν κάνει οὐδεμία διάκριση τῆς διαφορᾶς, ἀφορμῆς καἰ αἰτίων ἑνὸς πολέμου, καθοριστικῆς στὴν γερμανικὴ φισολοφία· τρίτον, ἀγνοεῖ τὶς ἐπείγουσες ἐπισημάνσεις τῆς βιομηχανίας της, ὅτι ὁδηγεῖται ἡ χώρα σὲ βαθύτατη ὕφεση, μὲ τὴν ἀπογείωση τῶν ἐνεργειακῶν προϊόντων, καὶ συστηματικὴ ἀποδυνάμωση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως. Ὁ πλανήτης βαίνει πλέον πρὸς διχασμό, χειρότερο κι ἀπ’ τὸν ψυχροπολεμικό, μὲ τὴν Εὐρώπη σὲ ὁλικὸ ἐγκλωβισμὸ στὴν ἀτλαντικὴ ἀγκάλη, ἀλλὰ τότε χάνει ὁριστικὰ τὴν αὐτόνομη διεθνῆ παρουσία της. Αὐτὸ τελικὰ ἐπιδιώκεται;