Εὐρώπη, δυναμικὴ ἑνώσεως

Ἡ δυναμικὴ τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρώπης ἀνάκτησε τὸν βηματισμό της, μετὰ τὴν ἐπανεμφάνιση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος στὸ προσκήνιο· ἡ ὁμιλία τοῦ Ὄλαφ Σὸλτζ στὴν Μπούντεστανγκ, γιὰ ἐνεργὸ παρέμβαση μὲ σκοπὸ τὸν τερματισμὸ τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου εἶναι χαρακτηριστική. Οἱ ἀτλαντικὲς ἀποκλίσεις τῆς ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν ξεχνιοῦνται κι ἡ Γερμανία ἀναλαμβάνει τὸν ρόλο της στὴν Ἀνατολικὴ Εὐρώπη, σὲ συνεργασία μὲ τὸ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ ὄχι ὡς ὑποτελὴς ἀπέναντί του· ἄλλωστε, στὸ προχθεσινὸ Εὐρωσυμβούλιο τὰ εἶχαν συζητήσει αὐτὰ σὲ βάθος μὲ τὸν Ἐμμαννουὲλ Μακρόν. Ἡ καταδίκη τῆς ρωσικῆς εἰσβολῆς εἶναι αὐτονόητη κι ἐπιβεβλημένη, ἀλλὰ καὶ ὁ διάλογος μὲ τὴν Μόσχα ἐπίσης, ἐπειδὴ διαφορετικὰ δὲν τερματίζεται ἡ αἱματοχυσία· ἡ ἀποτυχία τῶν οἰκονμικῶν κυρώσεων ἐνισχύει τὴν ἄποψη αὐτή, καθὼς αὐτὲς ἔχουν ἐπιβαρύνει περισσότερο τὶς δυτικὲς χῶρες παρὰ τὴν Ρωσία, καὶ ἰδιαιτέρως τὴν γερμανικὴ βαρειὰ βιομηχανία. Αὐτὴ πιέζει ἀφόρητα γιὰ ἀμεση λύση…