Ἀντώνης Σαμαρᾶς, προσέλκυση ἐπεδύσεων

Ἡ αὐριανὴ διήμερη ἐπίσκεψη τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ στὸ Κατὰρ θεωρεῖται ὡς πρώτη ἀπόδειξη τῆς προσελκύσεως ξένων ἐπενδύσεων στὴ χώρα καὶ τῆς ἐπανεκκινήσεως τῆς οἰκονομίας· οἱ τέσσερες ὑπουργοὶ καὶ οἱ δεκατέσσερες ἐπιχειρηματίες καὶ τραπεζίτες φαίνεται ὅτι ἔχουν προετοιμάσει τὸ ἔδαφος γιὰ οὐσιαστικὰ ἀποτελέσματα. Ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία χρειάζεται τὴν πνοὴ τῶν ξένων ἐπενδύσεων γιὰ τὴν ἀνάκαμψή της, καθὼς ὁ πρωθυπουργὸς ἔχει πολλαπλασιάσει τὶς συναντήσεις του μὲ ξένους μεγαλοεπενδυτές· οἱ ἀποκρατικοποιήσεις ἀποτελοῦν τὸ κλειδὶ γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τῆς στάσεως τῶν ἐπενδυτῶν ἀπέναντί μας. Ἀποδεικνύουν δύο πράγματα, τὴν κυβερνητικὴ βούληση γιὰ ἀξιοποίηση τῶν πλουτοπαραγωγικῶν μας πηγῶν καὶ τὴν προσαρμογὴ τῆς κρατικῆς μηχανῆς πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή· ἀκολουθοῦν κι ἄλλες ἐπισκέψεις τοῦ πρωθυπουργοῦ στὸ ἐξωτερικὸ γιὰ τὴν ἐμπέδωση τῆς νέας πολιτικῆς.

Κυβέρνηση, ἐπίδειξη πυγμῆς

ἐπίδειξη πυγμῆς πρὸς κάθε κατεύθυνση ἀπ’ τὸν πρωθυπουργό, γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς του, φαίνεται ὅτι ἔχει ἄμεσα ἀποτελέσματα· ἡ ἐπιστράτευση τῶν ἐργαζομένων στὸ Μετρὸ ὁδήγησε στὴν ἐπαναλειτουργία του, ἐνῶ κηρύχθηκε παράνομος καὶ καταχρηστικὴ καὶ ἡ ἀπεργία στὰ λεωφορεῖα. Ἡ σύγκρουση μὲ τὶς συντεχνίες τῶν συνδικαλιστῶν εὐνοεῖ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, διότι εἶναι πλέον ἡ πλέον ἀντιπαθὴς κοινωνικὴ ὁμάδα, μὲ γνωστὲς τὶς διασυνδέσεις τους μὲ τὸ παρακράτος τῆς τριακονταετίας καὶ τὶς προεκτάσεις του στοὺς κουκουλοφόρους· ἡ παρουσία τους θεωρεῖται ὡς τροχοπέδη γιὰ τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν προσέλκυση ἐπενδύσεων κάθε μορφῆς. Ἡ ὑποστήριξη τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀπέβη ἤδη εἰς βάρος της κι ἀποδεικνύει ὅτι ὀφείλεται στὴν μετακίνηση τῶν πρασινοφρουρῶν στὸν ΣΥΡΙΖΑ· τὸ πρόβλημα μεταφέρεται στὴν Κουμουνδούρου, καθὼς πολλοὶ διατείνονται ὅτι χάνει ἡ παράταξη τὸν καλὸ κόσμο καὶ περιορίζεται στὰ ἀριστερὰ γκρουπούσκουλα.  Ἡ ἀναταραχὴ στὸ ἐσωτερικό του διευρύνεται.

Ἀλλαγὴ πολιτικῆς δυναμικῆς

πολιτικὴ δυναμικὴ ἔχει ἀλλάξει ἄρδην, μετὰ τὴν μετωπικὴ σύγκρουση τῆς κυβερνήσεως μὲ τὰ συνδικάτα τῶν συγκοινωνιῶν, τὴν διερεύνηση τῶν σκανδάλων καὶ τὴν παταγώδη ἀποτυχία τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Ναπολεοντίσκου στὴν Ἀμερική· ἤδη ἀκόμη καὶ οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις καταγράφουν τὴν ἀλλαγὴ καὶ τὴν δυναμικὴ τῆς προτιμήσεως πρὸς τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ἔναντι πολλῶν ἐπιφυλάξεων μετεκλογικά. Στὰ σκάνδαλα τὸ πρόβλημα ἀποκτᾶ εὐρύτερες διαστάσεις, διότι ἡ ἔρευνα γιὰ τὴν λίστα Λαγκὰρντ εἰσέρχεται στὰ κρίσιμα θέματα, ἀλλὰ καὶ διατάχθηκε ἡ προφυλάκιση τοῦ Λιβανέζου ἐμπόρου ὅπλων καὶ στενοῦ φίλου τοῦ Ἄκη Τσοχατζόπουλου, μὲ κοινὲς παράκτιες ἑταιρεῖες· ἡ ὑπόθεση τῶν παραποιημένων στατιστικῶν τώρα ἀρχίζει, διότι καὶ στὶς Βρυξέλλες φαίνεται ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα μὲ τὴν δήλωση ἐκπροσώπου τοῦ ἁρμοδίου Ἐπιτρόπου, ὅτι εἶναι σωστὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τοῦ 2009. Πολλοὶ ἄλλοι Ἐπίτροποι, ὅπως ὁ γνωστὸς πρώην ἁρμόδιος Οἰκονομικῶν, Χοακὶμ Ἀλμούνια, ἔχουν ἐκφράσει ὑπηρεσιακὰ τὶς ἀντιρρήσεις τους.

Σαμαρᾶς κατὰ προνομιούχων

Σὲ προσωπικὴ σύγκρουση τοῦ πρωθυπουργοῦ μὲ τὶς ἐπίλεκτες ὁμάδες τῶν προνομιούχων τῆς τριακονταετίας ἐξελίσσεται ἡ ὑπόθεση τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν· πρόκειται γιὰ τὶς φάλαγγες τῶν πρασινοφρουρῶν, τοὺς ὁποίους χρησιμοποίησαν ὅλες οἱ σοσιαλιστικὲς κυβερνήσεις στὶς μαζικὲς κινητοποιήσεις τους κι οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦσαν τὴν μήτρα τῶν παρακρατικῶν τους μηχανισμῶν. Εἶναι τὸ βαθὺ ΠΑΣΟΚ, μὲ ἀδιανόητα γιὰ τὸν ἁπλὸ λαὸ προνόμια καὶ μὲ μοναδικὸ κριτήριο, τὴν πίστη στὴν ἡγεσία· τὸ μεγαλύτερο μέρος τους μετακόμισε στὸν ΣΥΡΙΖΑ πλέον κι ἐλάχιστοι ἔμειναν στὸ ΠΑΣΟΚ καὶ στὴ ΔΗΜΑΡ. Οἱ «ἀγῶνες» τους δὲν γίνονται μόνο γιὰ τὰ μισθολογικὰ προνόμια, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς βαθύτερες διασυνδέσεις τους, μὲ τοὺς κουκουλοφόρους καὶ τοὺς γνωστοὺς καταστροφεῖς τῆς πρωτευούσης

Γελοιοποίηση Ἀλέξη Τσίπρα

γελοιοποίηση του Ναπεολεντίσκου γίνεται πλέον κι ἀπ’ τὸ ἴδιο τὸ κόμμα του· θύμα κι αὐτὸς τῆς λατρείας τῶν ἡρακλειδῶν τοῦ στέμματός του. Ὅπως δυὸ τρεῖς ἄλλοι τοῦ κρατοῦν τὴν ὀμπρέλλα, ἔτσι καὶ μὲ τὶς δηλώσεις του· ἀνέφερε, ὅτι καταργήθηκε «ὁ 13ος 14ος μισθός» στὸν ἰδιωτικὸ τομέα, μετὰ ἀπὸ εἰσήγηση τοῦ συμβούλου του στὰ οἰκονομικά, καὶ ἡ Κουμουνδούρου λογόκρινε τὸ κείμενο, μὲ τὴν φράση, «στὸ δημόσιο».  Στὴ συνέντευξη τύπου ταυτίσθηκε μὲ τὴν μαύρη ἀτλαντικὴ προπαγάνδα κατὰ τῆς Εὐρωζώνης, ὅτι, χρειάζεται νὰ γίνει, «βιώσιμο τὸ εὐρώ»· δὲν διάβασε ὅτι οἱ σοφοὶ ἀμερικανοτραφεῖς οἰκονομολόγοι ὁμολογοῦν ὅτι, «ἔκαναν λάθος» ποὺ προέβλεπαν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Ἐκτὸς κι ἂν τὸν κοροϊδεύουν ἀσυστόλως

Τοσούτους καὶ τηλικούτους

Μενεκλείδας ζήλευε τὴν δόξα τῶν Ἐπαμεινώνδου καὶ Πελοπίδου, διότι, παρ΄ ὅλο ὅτι συμμετεῖχε στοὺς συνωμότες, γιὰ ἀνατροπὴ τῆς τυραννίας, δὲν δοξάσθηκε· διάλεξε λοιπὸν μιὰ ἱππομαχία τοῦ Χάρωνος στὶς Πλαταιές, πρὶν τὴν μάχη τῶν Λεύκτρων. Τὸ ζωγράφο Ἀνδροκύδη τὸν Κυζικηνό, «τοῦτον οὖν ὁ Μενεκλείδας ἔπεισεν ἀναθέντος ἀναγράψαι τοὔνομα τοῦ Χάρωνος»· ἔπεισε λοιπὸν ὁ Μενεκλείδας ἀναγράψαι τὸ ὄνομα τοῦ Χάρωνος. «Ὡς ἀμαυρώσων τὴν Πελοπίδου καὶ Ἐπαμεινώνδου δόξαν»· ὅπως ἀμαυρώσει τὴν δόξα τοῦ Πελοπίδου καὶ τοῦ Ἐπαμεινώνδου. «Ἦν δὲ ἀβέλτερος ἡ φιλοτιμία, παρὰ τοσούτους καὶ τηλικούτους ἀγῶνας ἑνὸς ἔργου καὶ μιᾶς νίκης ἀγαπημένης»· ἦταν δὲ κακοπροαίρετη ἡ φιλοτιμία, διότι μετὰ ἀπὸ τόσους καὶ τόσο δύσκολους ἀγῶνες ἀπέναντι σὲ ἕνα ἔργο καὶ μία νίκη. «Ἐν ᾗ Γεράνδαν τινὰ τῶν ἀσήμων Σπαρτιατῶν καὶ τεσσαράκοντα μετ’ αὐτοῦ πεσεῖν»· στὴν ὁποία μόνο κάποιος ἄσημος Γεράνδας ἀπ’ τοὺς Σπαρτιᾶτες καὶ τεσσαράκοντα μαζί του σκοτώθηκαν.

Εὐρώπη, ἐπιστροφὴ δανείων

Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα ἀνακοίνωσε ὅτι, οἱ ἐμπορικὲς τράπεζες ἄρχισαν ἐπιστρέφειν τὰ δάνειά τους, λόγῳ τῆς κρίσεως τῶν τοξικῶν ὁμολόγων· πρακτικὰ αὐτὸ σημαίνει ὅτι, ὁμαλοποιεῖται ἡ πιστωτικὴ ἀγορὰ τῆς Εὐρωζώνης κι ἐπανέρχεται ἡ ἐπάρκεια ρευστότητος στὴν οἰκονομία. Αὐτὴ εἶναι ἡ καλύτερη ἔνδειξη γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ γιὰ τὸ ἰσχυὸ εὐρώ. Ἀπ’ τὴν ἄλλη, ἡ ΕΚΤ ἔχει πλέον περισσότερα κεφάλαια γιὰ τὴν χρηματοδότηση τῶν τραπεζῶν, μὲ ἀνεπάρκεια ρευστότητος, ὅπως συμβαίνει στὶς νότιες χῶρες της· γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ καὶ αὐξάνει τὶς πιστώσεις, ἢ τὴν προαγορὰ κρατικῶν ὁμολόγων, χωρὶς τὸν φόβο τῆς προκλήσεως πληθωριστικῶν πιέσεων. Οἱ ἐξελίξεις αὐτὲς θεωροῦνται ὡς μαγνήτης ἕλξεως τῶν ξένων κεφαλαίων, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν δανεισμὸ μὲ ἀρνητικὰ ἐπιτόκια, ὄχι μόνο τῆς Γερμανίας, ἀλλὰ καὶ ἄλλων ἑταίρων, ὅπως καὶ τῶν εὐρωπαϊκῶν ταμείων. Ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης συνοδεύεται ἀπ’ τὴν αὔξηση τῆς ρευστότητος στὴν ἀγορά.

Αἰθαλομίχλη πόλεων Κίνας

αἰθαλομίχλη ἔχει καταντήσει τὴν ζωὴ ἀνυπόφορη σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς κινεζικὲς μεγαλουπόλεις καὶ ἡ κυβέρνηση ἀποφάσισε τὴν ἐφαρμογὴ ἐκτάκτων μέτρων· οἱ βιομηχανίες μὲ τοὺς περισσότερους ρύπους διέκοψαν τὴν λειτουργία τους κι ἀπαγορεύτηκε ἡ κυκλοφορία τῶν παλαιᾶς τεχνολογίας αὐτοκινήτων, ἀλλὰ ἡ κατάσταση δὲν παρουσιάζει βελτίωση, διότι οἱ αἰτίες εἶναι βαθύτερες. Ἡ ἀπότομη ἀνάπτυξη τῆς χώρας καὶ ἡ ἄρρυθμη καὶ ἀνεξέλεγκτη ἐκβιομηχάνιση ἔχουν προκαλέσει ἀνυπολόγιστη ρύπανση, ἡ ὁποία γίνεται χειρότερη, ὅταν ἐπικρατεῖ ἄπνοια, κυρίως τοὺς χειμερινοὺς μῆνες· ὅταν πνέουν οἱ βορειδυτικοὶ ἀνεμοι ἀπ’ τὶς στέπες καὶ τὶς ἐρήμους, ἢ οἱ ἀνατολικοὶ ἀπ’ τὸν ὠκεανό, ἡ ἀτμόσφαιρα καθαρίζει, ἀλλὰ τὸ πρόβλημα παραμένει. Ὁ νέος ἡγέτης τῆς χώρας ὑποχρεωτικὰ τὸ θεωρεῖ ὡς πρώτιστο καθῆκον του· οἱ παρατηρητὲς ὑποστηρίζουν ὅτι δίδει τὶς πρῶτες ἐξετάσεις του ὁ Ξὶ Τζιαοπὶνγκ σὲ ἕναν μῆνα, ὅταν ἀναλάβει τὴν ἐξουσία. Οἱ πιέσεις στὶς πόλεις εἶναι ἰσχυρότατες.

Αἴγυπτος, δεκάδες νεκροὶ

Στὴν Αἴγυπτο οἱ νεκροὶ πλησιάζουν τὶς ἕξι δεκάδες, σὲ διαδηλώσεις γιὰ τὴν δεύτερη ἐπέτειο τῆς ἐπαναστάσεως καὶ στὸ Πὸρτ Σάιντ, γιὰ τὴν καταδίκη τῶν ὑπευθύνων γιὰ συγκρούσεις μὲ ἀφορμὴ ποδοσφαιρικὸ ἀγῶνα· ἡ κατάσταση παραμένει ἔκρυθμη κι ὁ στρατὸς ἀνέλαβε τὴν τήρηση τῆς τάξεως στὸ Πὸρτ Σάιντ, καὶ γιὰ τὴν ὁμαλὴ λειτουργία τῆς διώρυγας τοῦ Σουέζ, ἐνῶ οἱ ἀντίπαλοι τοῦ Μωχάμεντ Μόρσι ζητοῦν τὴν παραίτησή του. Ὁ πρόεδρος ἔχει τὴν ὑποστήριξη τῶν «Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων», ἀλλὰ ἀμφισβητεῖται τὸ ἐὰν διατηρεῖ τὴν ἀποδοχὴ τῆς πλειοψηφίας τῶν Αἰγυπτίων· ἡ ἀναταραχὴ μᾶλλον θὰ διαρκέσει, καθὼς παρεμβαίνουν καὶ ἐξωτερικοὶ παράγοντες. Στὸ Μαλὶ οἱ στρατιωτικὲς δυνάμεις τῆς Γαλλίας καὶ τοῦ Μαλὶ ἀπελευθέρωσαν τὸ Γκάο, ὀχυρὸ τῶν Ἰσλαμιαστῶν, καὶ πολιορκοῦν τὸ Τομποκτού, ἐνῶ ἔχουν εἰσέλθει καὶ στρατεύματα ἀπ’ τὶς γειτονικὲς χῶρες· μέσα σὲ δύο ἑβδομάδες οἱ Γάλλοι ἐπέτυχαν τὸν σκοπό τους γιὰ ἐκδίωξη τῶν Ἰσλαμιστῶν.

Ἐμφανεῖς δυσκαμψίες τῆς ἀντιπολιτεύσεως

Οἱ ἐξελίξεις στὶς ἀστικὲς συγκοινωνίες ἀπέδειξαν τὴν ὀρθότητα τῶν ἐπιλογῶν τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τὶς δυσκαμψίες ἀπ’ τὴν ἄλλη τῆς ἀντιπολιτεύσεως· ἔδωσαν τὴν ἐντύπωση ὅτι ζοῦν σὲ διαφορετικὲς χῶρες κι ὅτι ὁμιλοῦν ἄλλη γλῶσσα. Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, μὲ τὴν ἐπιστράτευση, ταυτίσθηκε μὲ τὶς ἐπιθυμίες τοῦ κόσμου γιὰ πάταξη τῶν προνομίων καὶ τῶν προεκτάσεών τους, ἀλλὰ καὶ τὸ τέλος τῆς ταλαιπωρίας τοῦ κοινοῦ· ἡ ἀντιπολίτευση ἐμφανίσθηκε ὡς ὁ προστάτης τῶν προνομιούχων καὶ πρασινοφρουρῶν τῆς τριακονταετίας, χωρὶς οὐδεμία ἐπαφὴ μὲ τὸ κοινὸ αἴσθημα, ἀλλὰ καὶ τὴν χρήση τῆς παλαιαριστερῆς γλῶσσας τῆς μεταπολεμικῆς ἐποχῆς. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες γνωρίζουν καὶ ζοῦν καθημερινὰ τὶς θυσίες τους, ἀλλὰ καὶ ἀναγνωρίζουν πλέον, ὅτι, μὲ τὶς μεταρρυθμίσεις καὶ τὴν διόρθωση τῶν κοινωνικῶν στρεβλώσεων τοῦ παρελθόντος, διανοίγονται οἱ προοπτικὲς γιὰ τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἐπανόρθωση τῶν ἀδικιῶν· τρίτη λύση δὲν ὑπάρχει, οὔτε ἡ ἄρνηση τῶν σοσιαλιστικῶν κυβερνήσεων τῆς τριετίας πατάξαι τὰ προνόμια τῶν πρασινοφρουρῶν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθεῖ. Ἡ ἐξαθλίωση εἶναι γενική -ἀκόμη κι οἱ «ἀριστοκράτες» τῶν βορείων ἀριστερῶν «συνοικιῶν», μὲ τὰ ὀνόματά τους στὶς λίστες τὸ βλέπουν μπροστά τους-, ἀλλὰ καὶ οἱ προοπτικὲς τῆς νέας ἐποχῆς ὁρατὲς στὸν ὁρίζοντα· ἀντίβαρον στὴν ἐξαθλίωση εἶναι οἱ αἰσιόδοξες προοπτικές.

Σὲ τρία ἐπίπεδα κινεῖται πλέον ἡ πολιτική μας δυναμική: στὴν ἐκκαθάριση τῆς κόπρου τοῦ Αὐγείου, στὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας καὶ στὴν ἀξιοποίηση τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἀξιοπιστίας μας στὸ ἐξωτερικό. Ἡ ἐκκαθάριση τῆς κόπρου τοῦ Αὐγείου γίνεται, μόνο μὲ τὴν ἐκτροπὴ τῶν καθαρῶν ὑδάτων τῆς λαϊκῆς ἀγανακτήσεως, ἀπέναντι στὸ βόθρο τῶν προνομιούχων τῆς τριακονταετίας· ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἀνέλαβε τὸ βάρος αὐτὸ κι ἔχει τὰ πρῶτα ἀποτελέσματα, τὴν συντριβὴ τοῦ προπυργίου τῶν πρασινοφρουρῶν καὶ τὴν ἐπαναλειτουργία τοῦ μετρὸ μέσα σὲ λίγες ὧρες. Ἡ ἀντιπολίτευση ἔδειξε ἐμφανέστατα ὅτι τὰ εἶχε χαμένα καὶ δὲν εἶχε περιθώρια ὑποχωρήσεως· ἔτσι ἔριξε μερικὲς βολὲς ὑποστηρίξεως πρὸς τοὺς πρασινοφρουροὺς κι ἐξαφανίσθηκε ἀπὸ προσώπου γῆς, ἐνῶ καὶ ὅλοι σχεδὸν οἱ ἐργαζόμενοι προσῆλθαν κανονικὰ στὴν ἐργασία τους, σὰν «ἕτοιμοι ἀπὸ καιρό, σὰν θαρραλέοι». Ἡ περίπτωση αὐτὴ ἀποδεικνύει ὅτι δὲν ὑπάρχει δυνατότης διαλόγου, μέσης λύσεως, διότι ὁ διάλογος γίνεται μεταξὺ ὅσων σέβονται καὶ τιμοῦν τὶς δημοκρατικὲς διαδικασίες· ὅταν ὅλοι ἔχουν ἀναρριχηθεῖ στὰ προεδρεῖα τῶν συνδικάτων μέσα ἀπὸ ὑπόγειες διαδρομὲς καὶ παράπλευρες ἐντολὲς ἀνωτέρων κύκλων ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς χώρας, δὲν ὑπάρχει διάλογος μαζί τους, διότι δὲν ὑφίσταται κοινὴ βάση διεξαγωγῆς του. Τὰ συνδικάτα στὴν Ἑλλάδα κατέληξαν ὄργανα τῶν κομματικῶν συμφερόντων, κυρίως τοῦ ΠΑΣΟΚ, καὶ τῶν ἐξαρτήσεών του ἀπ’ τὰ ὑπερατλαντικὰ κέντρα.

Ἡ ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας ἀπαιτεῖ καὶ προϋποθέτει τὴν συνδρομὴ ὅλων τῶν παραγόντων τῆς ἀγορᾶς, ἀπ’ τὸν μικρέμπορα καὶ τὸν βιοτέχνη μέχρι τὸν βιομήχανο, τὸν τραπεζίτη καὶ τὰ συνδικάτα, ὡς ἐκπροσώπους τῶν ἐργαζομένων· στὴν τριακονταετία ἔγινε πλήρης διαστρέβλωση τῶν τελευταίων παραγόντων, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ μικρέμπορα, τοῦ βιοτέχνη καὶ τῶν ἐργαζομένων. Οἱ βιομήχανοι ἔγιναν μεγαλοεργολάβοι καὶ κρατικοδίαιτοι, μὲ ἐθνικὲς περγαμηνὲς ἐπὶ σοσιαλισμοῦ, οἱ τράπεζες κρατικοποιήθηκαν ἢ μᾶλλον κομματικοποιήθηκαν καὶ τὰ συνδικάτα δέθηκαν ἄρρηκτα στοὺς κύκλους αὐτούς· ἔτσι οἱ πρόεδροί τους συμμετέχουν στὰ προεδρεῖα τῶν τραπεζῶν καὶ ἀνεγείρουν πολυτελεῖς ἐπαύλεις δίπλα δίπλα, ἐνῶ διατηροῦν τὶς προσωπικὲς καὶ ὑπόγειες διασυνδέσεις μὲ τοὺς ἐργολάβους καὶ τοὺς ἐκδότες. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότητα στὴν Ἑλλάδα, ἂς μὴν τὸ ξεχνᾶμε. Ἐὰν δὲν σπάσουν αὐτὲς οἱ διασυνδέσεις, δὲν ἔρχεται ἡ ἀπελευθέρωση τῶν ζωντανῶν δημιουργικῶν μας δυνάμεων καὶ τῶν ἀνταγνωστικῶν μας κλάδων τῆς οἰκονομίας· ἤδη οἱ πρῶτες ἐνδείξεις εἶναι πολὺ ἐνθαρρυντικές. Ἀρχίζουν οἱ μικρομεσαῖοι τὶς πρῶτες κρούσεις γιὰ τὴν ἐπέκταση τῶν ἐργασιῶν τους· αὐτοὶ ἀποτελοῦν τὸ πρῶτο αἷμα τῆς ἀνακάμψεως, διότι οἱ δουλειές τους ἔχουν ὑψηλὲς πολλαπλασιαστικὲς ἐπιπτώσεις· μαζὶ μὲ τὶς κρούσεις τους γιὰ δανεισμὸ ἀπ’ τὶς τράπεζες ἀξιοποιοῦν καὶ τὰ ὅσα ἀποθεματικὰ τοὺς ἔχουν ἀπομείνει, σὲ ὅσους ἔχουν ἀπομείνει. Ἔτσι ἀρχίζει πάντοτε ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, μετὰ ἀπὸ μεγάλη κρίση.

Ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ἀξιοπιστίας μας στὸ ἐξωτερικὸ ἀποτελεῖ εὐθύνη τοῦ πρωθυπουργοῦ πρωτίστως καὶ τῶν ὑπουργῶν του στὴν συνέχεια· ὁ πρόεδρος δίδει τὸν τόνο, ὅπως τὸν ἔδωσε καὶ τὸν Αὔγουστο μὲ τὴν ἐπίσκεψή του στὸ Βερολίνο καὶ στὸ Παρίσι. Ἡ αὐριανὴ ἐπίσκεψή του στὸ Κατὰρ ἔχει ἰδιαίτερη σημασία, διότι εἶναι ἡ πρώτη γιὰ προσέλκυση ἐπενδύσεων κι ἔχει προετοιμασθεῖ ἀρκετὰ καλά· θεωρεῖται ὡς ἡ πρώτη δοκιμασία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας. Στὴν πραγματικότητα δύναται ἀποτελέσαι τὸ πράσινο φῶς γιὰ τὴν προσέλκυση κεφαλαίων κι ἀπὸ ἄλλες χῶρες· ἤδη προετοιμάζονται οἱ ἐπισκέψεις στὴ Μόσχα καὶ στὸ Πεκῖνο, ἀλλὰ αὐτὲς προϋποθέτουν τὴν προώθηση τῶν ἀποκρατικοποιήσεων, διότι διευρύνεται τὸ πλαίσιο τῆς συνεργασίας. Ἡ ἀντανάκληση τῆς ἀλλαγῆς τοῦ κλίματος στὸ Χρηματιστήριο θεωρεῖται βαρόμετρο· ἕως δύο ἑβδομάδες πρὶν ἡ ἀτλαντικὴ καὶ ἐπιχώριος διαπλοκὴ τὰ ἔβλεπαν ὅλα μαῦρα στὴ χώρα μας κι ἔκαναν τὸ πᾶν γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τῆς εἰσροῆς κεφαλαίων. Ἀπ’ τὴν προηγούμενη ἑβδομάδα, καὶ μετὰ ἀπὸ ὀκτὼ συνεδριάσεις ἀνόδου τῆς ἀγορᾶς, κυρίως ἀπὸ ἐγχώρια κεφάλαια χωρὶς ἰδιαίτερη κατεύθυνση, ἄλλαξαν στάση κι ἀναγνώρισαν τὴν ἀνοδικὴ πορεία τῶν ἀξιῶν· ἡ εἰσροὴ ξένων κεφαλαίων τοὺς παρέσυρε, ἐνῶ καὶ οἱ ἐκ τῆς Ἑσπερίας οἰκονομικοὶ ἰνστρούχτορές τους, ζητοῦν γονυκλινεῖς συγνώμην γιὰ τὰ λάθη τῶν ἐκτιμήσεών τους. Ὡς δουλοπρεπεῖς κάνουν τὴν αὐτοκριτική τους

Τὸ κρίσιμο μέτωπο ὅμως εἶναι ἡ καθημερινότης τοῦ πολίτου καὶ ἡ αἴσθηση τῆς ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης γιὰ τὰ σκάνδαλα τῆς τριακονταετίας· ἡ ἠλεκτρονικὴ ὀργάνωση τῶν οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν, καὶ κυρίως τῶν φορολογικῶν, θεωρεῖται τὸ πρῶτο βῆμα, ἀλλὰ ἀναμένουν καὶ τὰ ὑπόλοιπα. Ἡ ἀπορρόφηση τῶν κοινοτικῶν κονδυλίων καὶ ἡ ἐπανέναρξη τῶν μεγάλων ἔργων διευκολύνεται μόνο μὲ τὶς μεταρρυθμίσεις στὴν κρατικὴ μηχανὴ καὶ τὴν ἁπλοποίηση τῶν διαδικασιῶν· διότι μαζὶ μὲ τὶς νέες διαδικασίες ἀπαλλάσσεται ὁ πολίτης κι ἀπ’ τὶς ἐξαρτήσεις του, μὲ τὰ παρακλάδια στὴν γραφειοκρατία τῶν πρασινοφουρῶν τῆς τριακονταετίας. Τὸ νέο πνεῦμα ἔχει ἀπήχηση, ὅταν διαχέεται σὲ ὁλόκληρο τὸν ὀργανισμό, δηλαδὴ καὶ στὶς τελευταῖες ὑπηρεσίες τοῦ δημοσίου· σὲ αὐτὲς ἄλλωστε εἶχε ριζώσει περισσότερο ἡ νοοτροπία τῆς ἐξαρτήσεως ἀπ’ τοὺς κομματικοὺς μηχανισμούς. Ἡ ἐποχὴ εἶναι κατάλληλη καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἕτοιμη νὰ ἀποδεχθεῖ τὶς νέες σχέσεις της μὲ τὸ κράτος· οἱ παλιὲς διακρίσεις δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς ἔχουν, ὄχι μόνο ἀπαξιωθεῖ, ἀλλὰ καὶ ἐξοβελισθεῖ ἀπ’ τὴν καθημερινότητα τοῦ κόσμου. Στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα δὲν γίνεται πλέον ἐπίκληση τῶν διακρίσεων αὐτῶν, μᾶλλον τὸ ἀντίθετο, τὶς ἀποφεύγουν ὅλοι· ὁ εὐρωπαϊκὸς προσανατολισμὸς καὶ ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας εἶναι τὰ μόνα ποὺ ἐνδιαφέρουν. Ὅσοι συμπλεύσουν μὲ τὸ ρεῦμα θὰ ἐπιβιώσουν στὴν πολιτική μας ζωή, διαφορετικὰ εἶναι χαμένοι.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.