Παρέμβαση τῶν σκανδάλων στὰ πολιτικὰ

Ἡ συνέχιση τῆς δίκης τοῦ Ἄκη Τσοχατζόπουλου, τῶν ἐρευνῶν τῆς λίστας Λαγκὰρντ καὶ τῶν οἰκονομικῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ ἀποβαίνουν δυναμικοὶ παράγοντες τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς• ὁ ἄλλοτε βέβαιος δελφῖνος τοῦ σοσιαλιστικοῦ κόμματος ἀπειλεῖ μὲ ἀποκαλύψεις, ἀλλὰ χρειάζονται ἔμπρακτες ἀποδείξεις, δηλαδὴ ἀριθμοὶ τραπεζικῶν λογαριασμῶν γιὰ ἐπιβεβαίωση, διαφορετικὰ χάνεται στὰ «κάτεργα». Στὴν λίστα Λαγκὰρντ ἀποδεικνύεται ἡ κακουργηματικὴ παρέμβαση τοῦ τότε τσάρου κι ἀπομένει ἡ ἀπόδειξη τῆς μερίμνης του γιὰ τὴν οἰκογένειά του καὶ τοὺς συντρόφους του• στὰ οἰκονομικὰ τοῦ ΠΑΣΟΚ ὁ πρώην πρόεδρός του ἀδυνατεῖ ἀποδεῖξαι τὴν ἀθωότητά του, ἐνῶ φαίνεται ὅτι τὸν ἐγκαταλείπουν οἱ φίλοι του καὶ τὸ βαθὺ ΠΑΣΟΚ ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ὅτι ἐνδιαφέρεται περισσότερο γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῶν μελῶν του. Τὰ ἄλλα, τὰ ἀφήνουν.

Ἀντώνης Σαμαρᾶς στὴν Κίνα

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ πρωθυπουργοῦ στὴν Κίνα ἀποτελεῖ καμπὴ στὴν τριετῆ μνημονιακὴ ἐξαθλίωση τῆς χώρας• εἶναι ἡ πρώτη ἐπίσκεψη, ὄχι γιὰ τὶς ἀνάγκες τοῦ Μνημονίου, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῶν διμερῶν σχέσεων, οἰκονομικῶν, πολιτικῶν καὶ πολιτιστικῶν. Οἱ προοπτικὲς εἶναι εὐρύτατες, γιὰ τὴν δεύτερη ἐμπορικὴ δύναμη τοῦ κόσμου μετὰ τὴν Εὐρωζώνη• πολλὲς κινεζικὲς ἑταιρεῖες ἐνδιαφέρονται γιὰ ἐπενδύσεις στὴν Ἑλλάδα, στὶς ὑποδομές, στὸν τουρισμό, στὶς μεταφορὲς καὶ στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, πέραν τῆς ἐπιλογῆς τῆς χώρας μας ὡς πύλης εἰσόδου τῶν κινεζικῶν προϊόντων στὴν Εὐρώπη καὶ στὴ Μεσόγειο• ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς συνεχίζει τὸ ἔργο τοῦ Κώστα Καραμανλῆ στὶς ἑλληνοκινεζικὲς σχέσεις, τὸ ὁποῖο ὑπονόμευσε κατὰ δύναμιν, κατόπιν ἀτλαντικῶν ἐντολῶν, ἡ σοσιαλιστικὴ διακυβέρνηση. Τὸ πλέον σημαντικὸ εἶναι ὅτι εἰσέρχεται καὶ πάλι ἡ χώρα μας στὸ διεθνὲς παιχνίδι τῶν μεγάλων ἐπενδύσεων καὶ τοῦ διεθνοῦς ἀνταγωνισμοῦ• διαθέτουμε τοὺς δυναμικοὺς κλάδους, ἡ ἀξιοποίησή τους ἀπομένει.

Ἀναμέτρηση μὲ συντεχνίες

Ἡ σύγκρουση τῆς κυβερνήσεως μὲ τὴν ΟΛΜΕ καὶ ἡ ἐπιστράτευση τῶν καθηγητῶν γίνονται στὰ πλαίσια τῆς ἀναμετρήσεώς της μὲ τὰ συντεχιακὰ συμφέροντα• οἱ καθηγητὲς γνωρίζουν ὅτι εἶναι ἀπομονωμένοι ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη, ἐνῶ ἀκόμη καὶ τὰ ἀριστερὰ κόμματα τηροῦν ἀποστάσεις ἀσφαλείας ἀπέναντι στοὺς συνδικαλιστές τους. Καλοῦνται πλέον νὰ συμφωνήσουν μὲ τοὺς νόμους τοῦ κράτους, ἢ νὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνη τῆς ἀνυπακοῆς των• δύσκολο πολὺ θεωρεῖται τὸ δεύτερο, ἂν καὶ σήμερα θὰ κριθοῦν ὅλα. Ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς ἔχουν ἀπόλυτο δίκαιο γιατὶ εἶναι γεγονὸς ἡ ἐξαθλίωσή τους, ἀλλὰ αὐτὴ ἀφορᾶ ὅλους τοὺς Ἕλληνες, ἐνῶ δὲν ἔχει γίνει ἀντίστοιχη προσαρμογὴ καὶ στοὺς κανονισμοὺς ἐργασίας τῶν καθηγητῶν• ἡ ἐμμονὴ τῆς συνδικαλιστικῆς ἡγεσίας στὴν ἀπεργία ὁδηγεῖ ὁλόκληρο τὸν κλάδο σὲ ἀνοικτὴ σύγκρουση μὲ τοὺς μαθητὲς καὶ τοὺς γονεῖς τους. Τὰ γεγονότα ἐξελίσσονται εἰς βάρος τους, ὅταν ἀκόμη καὶ τὰ ἀντιμνημονιακὰ κόμματα διαφοροποιοῦνται.

Ὁλοκληρωτικὴ νοοτροπία

Ἡ διέπουσα τὸν ΣΥΡΙΖΑ ὁλοκληρωτικὴ νοοτροπία διατυπώθηκε ὁλοκάθαρα, μὲ τὴν δήλωση τοῦ βουλευτοῦ του, ὅτι οἱ καθηγητὲς προηγοῦνται τῶν μαθητῶν, ὅπως οἱ ἰατροὶ τῶν ἀσθενῶν, οἱ δικηγόροι, οἱ μηχανικοὶ ὅλες οἱ κατηγορίες τῶν ἐπαγγελματιῶν• δηλαδή, οἱ ἐπαγγελματίες, καὶ μάλιστα οἱ στρατευμένοι στὰ συνδικάτα, εἶναι τὸ κριτήριο τοῦ κρατικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τῆς φροντίδος τῆς κοινωνίας. Οὔτε ὁ Χίτλερ οὔτε ὁ Στάλιν τόλμησαν προβῆναι σὲ παρόμοια διατύπωση διακηρύξεως τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἀντιλήψεώς τους• τὰ πάντα ὑπόκεινται στὴν νομενκλάτούρα τῶν συντεχνιακῶν καὶ κομματικῶν στελεχῶν. Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι δὲν τὸν διέγραψε ἀμέσως ὁ Ναπολεοντίσκος• ἀπόδειξη ὅτι ἐκφράζει ὁ βουλευτὴς τὴν κομματικὴ στελέχωση τοῦ μετακινηθέντος βαθέως ΠΑΣΟΚ καὶ φοβᾶται γιὰ τὴν ἐπιβίωσή του.

Ἅλμα ἀρνητικοῦ πληθωρισμοῦ

Τὸν Ἀπρίλιο ἡ Ἑλλὰς ἐπέτυχε ἀρνητικὸ πληθωρισμὸ 0,6%, ἔναντι τοῦ ἰδίου μηνὸς πέρυσι, τὸν χαμηλότερο στὴν Εὐρωζώνη• εἶναι σημαντικὴ ἡ ἐπιτυχία, περισσότερο γιὰ ψυχολογοὺς λόγους. Ἀπ’ τὸ 1968 δὲν εἴχαμε ἄλλη φορὰ ἀρνητικὸ πληθωρισμό, γιὰ δεύτερο κατὰ σειρὰ μῆνα• αὐτὸ σημαίνει ὅτι, μαζὶ μὲ τὴν ἐπίτευξη πρωτογενοῦς πλεονάσματος, δύναται ἡ κυβέρνηση ἀσκῆσαι ἐπεκτατικὴ πολιτική, στὰ πλαίσια καὶ τῆς χαλαρώσεως τῆς λιτότητος στὴν Εὐρωζώνη. Πιὸ εὐνοϊκὴ ἀπήχηση ἔχει ἡ ἐπιτυχία στὴν προσέλκυση ἐπενδύσεων, διότι θεωρεῖται ἡ καλύτερη ἐγγύηση γιὰ τοὺς ἐπενδυτὲς ὅτι ἐφαρμόσθηκαν οἱ μεταρρυθμίσεις καὶ ἐξασφαλίσθηκε ἡ ὁμαλὴ λειτουργία τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ• αὐτὰ τὰ δύο εἶναι τὰ κριτήρια τῶν μεγάλων ἐπενδυτῶν σὲ ὁποιαδήποτε χώρα τοῦ πλανήτου μας.

Μαλκίτου καὶ Διογείτονος

Οἱ Θηβαῖοι, οἱ Βοιωτοὶ καὶ οἱ Θεσσαλοὶ ἐτίμησαν δεόντως τὸν Πελοπίδα κατὰ τὴν κηδεία του• αἰσθάνονταν μᾶλλον ὅτι μὲ τὸν ἄδοξο θάνατό του ἔκλεινε ἡ πρώτη περίοδος τῆς θηβαϊκῆς ἡγεμονίας στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ προοιωνιζόταν τὸ τέλος της. «Ὁ δὲ θάνατος αὐτοῦ μεγάλα μὲν ἐλύπησε τοὺς συμμάχους, μείζονα δὲ ὠφέλησε»• ὁ δὲ θάνατός του ἐλύπησε μὲν πολὺ τοὺς Θηβαίους, ἀλλὰ περισσότερο τοὺς ὠφέλησε. «Θηβαῖοι γάρ, ὡς ἐπύθοντο τὴν τοῦ Πελοπίδου τελευτήν»• διότι οἱ Θηβαῖοι μόλις πληροφορήθηκαν τὸν θάνατο τοῦ Πελοπίδου. «Οὐδεμίαν ἀναβολὴν ποιησάμενοι τῆς τιμωρίας κατὰ τάχος ἐστράτευσαν»• χωρὶς οὐδεμίαν ἀναβολὴ τῆς τιμωρίας ἐξεστράτευσαν ἀμέσως. «Ὁπλίταις ἑπτακισχιλίοις, ἱππέας δ’ ἑπτακοσίοις, ἡγουμένου Μαλκίτου καὶ Διογείτονος»• μὲ ἑπτὰ χιλιάδες ὁπλῖτες καὶ ἑπτακοσίους ἱππεῖς καὶ μὲ στρατηγοὺς τὸν Μαλκίτα καὶ τὸν Διογείτονα. Αὐτὴ ἦταν καὶ ἡ τελευταία ἐκστρατεία τῶν Θηβαίων πρὸς Βορρᾶν• περιόρισαν στὴ συνέχεια τὸ ἐνδιαφέρον τους στὴν Πελοπόννησο.

Εὐρωζώνη, πρὸς χαλάρωση

Τὸ Βερολίνο ἄναψε τὸ πράσινο φῶς γιὰ τὴν χαλάρωση τῆς λιτότητος καὶ τὴν ἄσκηση ἐπεκτατικῆς πολιτικῆς• οἱ λόγοι εἶναι δύο, πρῶτον, ἡ ἄσκηση τῆς αὐστηρᾶς δημοσιονομικῆς πειθαρχίας ἔχει ἀποδώσει καρποὺς καὶ δεύτερον, ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἑνιαίας τραπεζικῆς ἀγορᾶς σύντομα, ὡς ἄμυνα στὶς ἐπιθέσεις τῶν κερδοσκοπικῶν κεφαλαίων. Οἱ Βρυξέλλες ἔχουν πλέον τὴν ἄνεση τοῦ ἐλέγχου τῆς ἑνιαίας οἰκονομικῆς πολιτικῆς στὸ ἐσωτερικὸ τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς, ἀλλὰ καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ πολέμου εὐρὼ καὶ δολλαρίου• ἡ καμπὴ εἶναι σημαντική, διότι χαράσσει τὴν στροφὴ πρὸς τὴν πολιτικὴ ἕνωση. Ἡ συμφωνία τῶν Ἀγγλοσαξώνων, ἔστω καὶ μόνο στὰ λόγια, γιὰ τὸν ἔλεγχο τῶν φορολογικῶν παραδείσων εἶναι χαρακτηριστική• δὲν δέχονταν οὔτε συζήτηση τοῦ θέματος ὣς τώρα, ὁπότε ὑποχρεώθηκαν σὲ ἔστω καὶ φραστικὲς ὑποχωρήσεις. Ἡ ἐπιδείνωση τῆς ὑφέσεως στὴ Γαλλία συνετέλεσε ἐπίσης, διότι πρόκειται γιὰ τὴν δεύτερη οἰκονομία τῆς Εὐρωζώνης• εἶναι ἀπαραίτητες κάποιες προσαρμογὲς τῆς πολιτικῆς.

Ἑπτὰ μεγάλοι, φοροφυγάδες

Στὸν συντονισμὸ τῶν ἐνεργειῶν τους γιὰ τὴν πάταξη τῆς διεθνοῦς φοροδιαφυγῆς καὶ τὸν ἔλεγχο τῶν φορολογικῶν παραδείσων συμφώνησαν οἱ ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν τῶν Ἑπτὰ μεγάλων• ἀνεξαρτήτως τῆς προθέσεως ὅλων τους, τὸ ὅτι συμφώνησαν οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, ἡ Βρεταννία καὶ ἡ Αὐστραλία, θεωρεῖται μεγάλη ἐπιτυχία τῶν Εὐρωπαίων, διότι εἶναι οἱ χῶρες μὲ τοὺς περισσότερους φορολογικοὺς παραδείσους κι οὐδέποτε εἶχαν ἀποδεχθεῖ τὸν ἔλεγχό τους. Ἤδη στὴν Εὐρώπη, ἡ Ἑλβετία, τὸ Λουξεμβοῦργο καὶ ἡ Αὐστρία, πέραν τῶν μικρῶν δουκάτων, ἔχουν ἐγκρίνει τὸ ἄνοιγμα ὅλων τῶν λογαριασμῶν στὶς τράπεζές τους, ὁπότε θεωρεῖται πλέον πιὸ εὔκολος ὁ ἔλεγχός τους• ὁ πραγματικὸς ἔλεγχος θὰ ἀποδειχθεῖ στὴν πράξη, ἀλλὰ οἱ ὑπουργοὶ συμφώνησαν γιὰ προώθηση τῆς συμφωνίας καὶ κατὰ τὴν συνάντηση τῶν ὑπουργῶν τῶν Εἴκοσι μεγάλων στὴν Ρωσία τὴν Πέμπτη. Πάντως φαίνεται ὅτι σπάει τὸ ἀπόρθητο ὀχυρὸ τῶν κερδοσκοπικῶν κεφαλαίων, μὲ τὴν πρώτη ὑποχώρηση τῶν τριῶν.

Ρεϊχανλί, ἐκρήξεις βομβῶν

Οἱ δύο ἐκρήξεις παγιδευμένων αὐτοκινήτων στὴν τουρκικὴ πόλη Ρεϊχανλί, μὲ 46 νεκροὺς καὶ 120 τραυματίες ἔχουν συγκλονίσει τὴν γείτονα καὶ τὴν διεθνῆ κοινὴ γνώμη• ἡ πόλη βρίσκεται στὴν περιοχὴ τῆς Ἀλεξανδρέττας, στὰ ἑξῆντα χιλιόμετρα ἀπ’ τὴν Συρία καὶ ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν κατηγόρησε στὴν ἀρχὴ τὴν Δαμασκό, ἀλλὰ στὴ συνέχεια χαμήλωσε τοὺς τόνους. Πιὸ πιθανὴ θεωρεῖται ἡ ἀνάμιξη τῶν Κούρδων αὐτονομιστῶν, ἂν καὶ τὸ Ρεϊχανλὶ βρίσκεται πολὺ μακρυὰ ἀπ’ τὶς κουρδικὲς περιοχές• τὸ σχέδιο ἦταν προσεκτικὰ προετοιμασμένο, καθὼς ἐξερράγη τὸ πρῶτο αὐτοκίνητο κι ὅταν συγκεντρώθηκε ὁ κόσμος, μετὰ ἀπὸ πέντε λεπτά, τὸ δεύτερο. Ἡ δοκιμασία γιὰ τὴν Ἄγκυρα εἶναι πολὺ σοβαρή, διότι ἀποδεικνύεται ὅτι, παρὰ τὶς συμφωνίες κορυφῆς, ἡ ἐσωτερικὴ ἀναταραχὴ κλιμακώνεται καὶ μάλιστα πολὺ ἐπικίνδυνα• ἡ κυβέρνηση πρέπει νὰ προστατεύσει τὴν δημόσια τάξη, ἐν ὄψει καὶ τῆς τουριστικῆς περιόδου, καθὼς τίποτε δὲν ἀποκλείει τὴν ἐπανάληψη τῶν ἐπιθέσεων.

Ἐπιβεβαίωση ἄλλης πολιτικῆς δυναμικῆς

Ἡ ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς τῆς χώρας μας θεωρεῖται πλέον δεδομένη ἀπὸ ὅλους, ὁπότε ἑκόντες ἄκοντες προσαρμόζουν τὴν τακτική τους ἁπαξάπαντες• ἡ Ἀνάσταση γιὰ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία εἶναι πλέον ὁρατή, μετὰ τὴν τριετῆ περίοδο τῶν παθῶν, τὴν χειρότερη ὄχι μόνο στὴν μακροχρόνια ἱστορία μας, ἀλλὰ καὶ στὴν εὐρωπαϊκή. Ἡ ἐπίτευξη πρωτογενῶν δημοσιονομικῶν πλεονασμάτων, ἡ προώθηση τῶν μεταρρυθμίσεων, ἡ ἁλματώδης αὔξηση τοῦ τουρισμοῦ καὶ τῶν ἐπενδύσεων στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, μαζὶ μὲ τὴν ἐπανέναρξη τῶν μεγάλων ἔργων ἀποτελοῦν τὴν ἀτμομηχανὴ γιὰ τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας• ἀκόμη καὶ τὰ ὄργανα τῆς ἀτλαντικῆς προπαγάνδας ἀλλάζουν τροπάριο, διότι διαπιστώνουν ὅτι εἶναι ἐκκωφαντικὴ ἡ παραφωνία τους, ἐνῶ βλέπουν τὴν περιθωριοποίησή τους στὴν ἀπήχησή τους στὸν κόσμο. Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἀναγνωρίζεται πλέον ὡς ὁ πρωτεργάτης γιὰ τὴν ἔξοδό μας ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὴν προσαρμογὴ τῆς κρατικῆς καὶ παραγωγικῆς μας μηχανῆς στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἐποχῆς μας• ἡ διεθνὴς ἀναγνώριση ἔρχεται μαζὶ μὲ τὶς ξένες ἐπενδύσεις καὶ τὶς ἐπισκέψεις του στὸ ἐξωτερικό, μὲ πρώτη ἐκείνη τῆς Κίνας μεθαύριο. Ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ παρίας τῆς εὐρωπαϊκῆς καὶ διεθνοῦς κοινότητος ἐξελίσσεται σὲ δυναμικὸ παράγοντα τῆς περιοχῆς καὶ τῆς Εὐρώπης, ὅπως ἦταν ἐπὶ Κώστα Καραμανλῆ, ἐνῶ καὶ ἡ Κύπρος κάνει τὰ πρῶτα δειλὰ βήματά της.
Ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας ἐπενεργεῖ πλέον ὡς καταλύτης στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις καὶ στὶς κοινωνικὲς διεκδικήσεις• ἡ ἀπόφαση τῆς ΟΛΜΕ γιὰ ἀπεργία τῶν καθηγητῶν στὴν περίοδο τῶν Πανελλαδικῶν Ἐξετάσεων συνάντησε τὴν ὁμόθυμη καταδίκη τῆς κοινῆς γνώμης, ἐνῶ οὔτε τὰ ἀμερικανοκίνητα κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως δὲν τόλμησαν ἐκφράσειν τὴν συμπαράστασή τους. Τὸ παράδειγμα ἀντικατοπτρίζει τὶς βαθύτερες ἀλλαγὲς στὴν πολιτικὴ πρακτικὴ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ• τὸ ἔχει χωνέψει γιὰ καλὰ ὅτι, ἡ καταδυνάστευση τῆς χώρας ἀπ’ τὶς συντεχνίες ἀποτελεῖ τὴν πηγὴ τῆς κακοδαιμονίας του τόπου τὴν τριακονταετία, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς τοποθετήσεως• ἔχει ἀντιληφθεῖ δὲ ἀκόμη περισσότερο ὅτι, τὰ συγκοινωνοῦντα δοχεῖα τῶν συντεχνιῶν ἐξαπλώθηκαν σὲ ὁλόκληρη τὴν κρατικὴ μηχανή, μὲ ἀποπνικτικὴ τὴν αὐταρχικὴ ἐξουσία στὴν ἐπαρχία, ἀλλὰ καὶ συμπληρωματικὲς ροὲς στὴν διαπλοκή, στὸ παρακράτος, στοὺς τρομοκράτες καὶ στοὺς κουκουλοφόρους. Οἱ ἀλλαγὲς ἦρθαν χειμαρρηδὸν γιὰ ὅσους ἀνέμεναν τὰ ἐξ Ἑσπερίας φῶτα καὶ δὲν ἔβλεπαν τὶς βαθύτερες διεργασίες στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία• στὴν πράξη ὁλοκληρώνονται οἱ ἐξελίξεις ποὺ ἄρχισαν μὲ τοὺς Ἀγανακτισμένους πρὸ διετίας, μὲ τὸ ἀναγκαῖο πλήρωμα τοῦ χρόνου γιὰ τὴν ὡρίμανσή τους. Ἔτσι γίνεται πάντοτε στὴν ἱστορία, ἡ ἐξαθλίωση τοῦ κόσμου εἶναι ἡ χειρότερη φέτος γιὰ τοὺς Ἕλληνες, ἀλλὰ δὲν ἐξεγείρονται καὶ περισσότερο δὲν παρασύρονται ἀπ’ τὶς σειρῆνες τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς• βλέπουν τὰ σημάδια τῆς ἐπανεκκινήσεως τῆς οἰκονομίας καὶ παίρνουν θάρρος.
Ἡ ἐξάχνωση τῆς ἀπηχήσεως τῆς ἀντιπολιτεύσεως, καὶ περισσότερο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἀπεικονίζει τὴν πολιτικὴ δυναμικὴ τῶν ἡμερῶν μας• ἐὰν ὁ πρωθυπουργὸς δὲν κάνει κάποιο σοβαρὸ λάθος, σχετικὸ μὲ τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας κυρίως, δὲν ἀνακόπτεται εὔκολα ἡ πορεία. Ἡ κυβέρνηση ἔχει ἐξασφαλίσει μερικὰ πράγματα ὰδιανόητα τὴν προηγούμενη τριετία, ἀρνητικὸ πληθωρισμό, ὁλοκλήρωση σχεδὸν τῶν μεταρρυθμίσεων καὶ σημαντικὴ προώθηση τῶν ἀποκρατικοποιήσεων, ἐνῶ ἡ ἀποκατάσταη τῆς ἀξιοπιστίας μας στὸ ἐξωτερικὸ συνοδεύεται πλέον ἐμπράκτως μὲ τὴν μαζικὴ εἰσροὴ ξένων ἐπενδύσεων στοὺς δυναμικοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας μας• ἡ ἐπιτυχία τῆς ἀνακεφαλαιοποιήσεως τῶν τραπεζῶν καὶ ἡ αὐθόρμητη προθυμία τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ ἄλλων κεφαλαιούχων τῆς χώρας γιὰ τὴν συμμετοχή τους δείχνουν ὅτι διαθέτουμε ἐπαρκέστατες δυνάμεις, ἀρκεῖ νὰ τὶς ἀξιοποιήσουμε καταλλήλως. Ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία θεωρεῖται ὡς τὸ ἐφαλτήριο γιὰ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία γιὰ πολλοὺς λόγους• ἡ ἔναρξη λειτουργίας τῶν ἑλληνικῶν ἑταιρειῶν γίνεται τώρα, μὲ ἕνα ἁπλὸ ἠλεκτρονικὸ μήνυμα στὴν ἁρμόδια διεύθυνση ἀπ’ τὸν ὑπολογιστὴ τοῦ νεαροῦ, ὅποτε ἀρχίζει ἀμέσως τὶς δουλειές του• ἡ προσέλευση τῶν ξένων παίρνει τὴν μορφὴ κατακλυσμιαίας βροχῆς, διότι ἔχουν διαπιστώσει ὅτι ἡ δημιουργικότης τῶν Ἑλληνοπαίδων εἶναι ἀσυναγώνιστη παγκοσμίως καὶ περισσότερο στὴν πατρίδα μας. Σὰν τὶς μέλισσες σὲ ἀνθισμένο τοπίο πέφτουν οἱ ξένες ἑταιρεῖες στὴν ἑλληνικὴ ἀγορά, γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῆς γλώσσης μας, τοῦ λόγου μας.
Ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία μᾶς ὁδηγεῖ ὅλους, πολιτικὲς δυνάμεις καὶ ἁπλοὺς πολῖτες, στὴν ἀξιοποίηση τῆς δημιουργικῆς μας γλώσσης, τῆς μίας καὶ ἑνιαίας ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὁμήρου• ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ μεθόδευση ἀφελληνισμοῦ τοῦ τόπου ἀπ’ τὸν πρῶτο σοσιαλιστὴ πρωθυπουργὸ πρὸ τριακονταετίας ὁδήγησε μὲν στὴν ἀγραμματοσύνη τῶν νεῶν μας, ἀλλὰ δὲν ἐξαφάνισε τὴν ζωντανὴ καὶ πηγαία ἑλληνικὴ γλῶσσα, γιὰ πολλοὺς λόγους, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ κυριώτερος γιὰ τοὺς νέους εἶναι ἡ προσλαλιὰ τῆς γιαγιᾶς. Ἡ γιαγιά, μὲ τὸ νανούρισμά της σὲ γνήσιους δημοτικοὺς ρυθμοὺς καὶ ἀπόηχο τοῦ ἐναρμονίου γένους τῆς μουσικῆς, τὰ παραμύθια της καὶ τὶς ἱστορίες της, κράτησε ζωντανὸ τὸν ἀνεξάντλητο πλοῦτο τοῦ ἑλληνικοῦ λόγου• τὸ Ἑλληνόπουλο δὲν ἔμαθε γράμματα στὸ σχολεῖο, ἀλλὰ διασφάλισε μέσα του τὴν μουσικὴ ἁρμονία τῆς γλώσσης μας κι αὐτὴ μετατρέπεται τώρα στὸ ἔναυσμα γιὰ τὴν ἀποδέσμευση τῆς δημιουργικότητός του καὶ τὴν ἐκτίναξη τῆς ἀποδόσεώς του στὰ ὕψη. Αὐτὰ ἔχουν μελετήσει οἱ ξένοι κολοσσοὶ τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας καὶ περισσότερο τῆς κινητῆς τηλεφωνίας καὶ πέφτουν σὰν τὶς μύγες πάνω στὸ γάλα• ἔχουν ἔρθει σὲ ἐπαφὴ ὅλοι τους μὲ τὰ πανεπιστημιακὴ κέντρα ἐρευνῶν, κάποιων ἡρωικῶν μορφῶν ποὺ δὲν ἐξανδραποδίσθηκαν τὴν τριακονταετία, καὶ τοὺς προσφέρουν δυνατότητες ἄγνωστες προηγουμένως. Μετατρέπονται σὲ καταλύτη γιὰ τὴν ἐκτίναξη τῆς ἀποδόσεως τῶν πανεπιστημιακῶν μας ἱδρυμάτων.
Ἡ δοκιμασία γιὰ τὰ κόμματα εἶναι ἡ δυσκολώτερη• βρίσκονται ἐνώπιον τῆς προκλήσεως γιὰ τὴν προσαρμογή τους στὶς νέες συνθῆκες καὶ δίδουν τὶς δυσκολώτερες ἐξετάσεις τῆς ζωῆς τους• τὰ προβλήματα εἶναι πολλά: Πρῶτον, ἡ χειραφέτηση ἀπ’ τὴν ἀμερικανόδουλη ἰδεολογία -ὅπως ἐκφράσθηκε τὴν τριετία μὲ τὴν ὁμόθυμη σχεδόν, πλὴν Νέας Δημοκρατίας, ἀντιευρωπαϊκὴ προπαγάνδα καὶ ἀντιγερμανικὴ ὑστερία-, ἀποδεικνύεται δύσκολη, ἂν ὄχι ἀδύνατη, διότι εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένη μὲ τὴν ἐσωτερική τους διάρθρωση• δεύτερον, ἡ ἀμερικανοδουλεία ταυτίσθηκε μὲ τὴν κυριαρχία τῶν συντεχνιακῶν συμφερόντων καὶ τὴν συντήρηση τοῦ ἐξαρτημένου σὲ αὐτὰ κράτους, μὲ τὶς προεκτάσεις του στοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμούς• τρίτον, ὁ ἐμπλουτισμός της μὲ τὴν ἀριστερὴ κοσμοθεωρία ἀποβαίνει σὲ τροχοπέδη τῆς πολιτικῆς ἀπηχήσεώς τους, ὄχι μόνο διότι τοὺς φέρνει στὴν ἀποξένωση ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη, ἀλλὰ καὶ γιατὶ δὲν τοὺς ἐπιτρέπει κατανοῆσαι τὴν δυναμικὴ ἀλληλεξάρτηση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας μὲ τὸν ἑλληνικὸ λόγο. Οἱ παροπίδες τους εἶναι πολὺ στενές, ἐνῶ ἡ δυναμικὴ τῶν ἐξελίξεων ἐπιβάλλει τὴν ἐποπτικὴ θεώρηση τῶν γεγονότων• ἀποδεικνύονται περισσότερο δέσμιοι στὴν ὀπτική τους θεώρηση κι ἀπ’ τοὺς ἀνθρώπους τῆς σπηλιᾶς τοῦ Πλάτωνος. Μόνο ὅποιες δυνάμεις ἔχουν ἀντιληφθεῖ τὴν ζωογόνο ἀναμόχλευση τῆς ψηφιακῆς ἐποχῆς ἔχουν τὴν ἄνεση τῆς δγημιουργικῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὸν ἑλληνικὸ λαό• διαφορετικὰ μένουν χαμένοι στὰ περιτρίμματα τους ὡς ἀπόκληροι τῆς ἱστορίας.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.