Τελευταῖα ὀχυρὰ συντεχνιακῶν συμφερόντων

Ἡ σύγκρουση μὲ τοὺς διοικητικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Καποδιστριακοὺ Πανεπιστημίου καὶ τοῦ Μετσόβιου Πολυτεχνείου μετατρέπεται στὴν ἀποφασιστικὴ μάχη τῆς κυβερνήσεως μὲ τὰ συντεχνιακὰ συμφέροντα∙ ἡ ὑποστήριξη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τῆς διαπλοκῆς δὲν τοὺς προσέφερε τὴν ἀποδοχή τους ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώνη, μᾶλλον τὸ ἀντίθετο. Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα Πανεπιστήμια τῆς χώρας βρῆκαν τρόπους ρυθμίσεως τοῦ προβλήματος καὶ συνεχίσεως τῶν μαθημάτων, ἀλλὰ τὰ δύο παλαιότερα βωλοδέρνουν στὶς παρασκηνιακὲς παρασπονδίες τους∙ στὴν πράξη, ἀφορμὴ εἶναι ἡ προάσπιση τῶν θέσεων κάποιων δεκάδων παρανόμως διορισθέντων ἀπὸ συγγενεῖς καὶ φίλους καθηγητές∙ στὴν οὐσία, αἰτία εἶναι ἡ ὑστερικὴ προσκόλληση στὰ κεκτημένα, ὅσων ἔχουν κατασπαταλήσει τὰ χρυσοφόρα ἐρευνητικὰ προγράμματα τῆς τριακονταετίας κι ἔχουν στηρίξει τὴν ἐπιβίωση καὶ προβολή τους στὴν δουλικότητα ἀπὸ τὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα.

Ἐπιτάχυνση διαβουλεύσεων

Ἡ ἑπομένη τῆς θερμότατης ὑποδοχῆς ἀπ’ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ στὸ Βερολίνο ὁδηγεῖ στὴν ἐπιτάχυνση τῶν διαβουλεύσεων μὲ τὴν τρόικα καὶ στὴν αἴσια κατάληξή τους στὶς ἑπόμενες δύο ἑβδομάδες∙ ἤδη ὁ πολὺς Πὼλ Τόμσεν ἐμφανίζεται ἀρκετὰ διαλλακτικὸς ἀναγνωρίζει τὰ σημαντικὰ βήματα προόδου τῆς χώρας μας καὶ παραδέχεται ὅτι ἔγιναν σοβαρὰ λάθη στὸ πρῶτο Μνημόνιο. Φυσικὰ ὁ δημοσιογραφίζων δὲν ἔκανε τὴν ἐρώτηση γιὰ τὴν ἀνάληψη τῶν εὐθυνῶν γιὰ τὶς σοβαρὲς ἐπιπτώσεις τους στὸν ἑλληνικὸ λαό∙ τὸ πολιτικὸ συμπέρασμα, εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχουν, τουλάχιστον ἐπισήμως, ἀντιρρήσεις ἀπ’ τὸ Ταμεῖο γιὰ συμφωνία μὲ τὴν κυβέρνηση∙ οἱ ὑπονομεύσεις ἑστιάζονται στὰ κερδοσκοπικὰ κυκλώματα καὶ στὶς προσβάσεις τους στὶς Βρυξέλλες, μὲ πρῶτον τὸν ἀγενέστατο πρόεδρο τῆς Εὐρωζώνης -ὅπως τὸ ἔδειξε στὴν στάση του κατὰ τὴν προχθεσινὴ συνέντευξη τύπου-, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀτλαντικὴ καὶ ἐπιχώρια διαπλοκή. Δείχνουν ὅμως ὅτι διαθέτουν ἐλάχιστα περιθώρια ἐλιγμῶν.

Ἀντιπολίτευση ἐκτὸς τόπου

Ἡ ἀντιπολίτευση βρέθηκε πάλι ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου στὶς ἐξελίξεις∙ χαρακτήρισε ὑποδούλωση στὴν τρόικα τὶς συνομιλὶες τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ βέβαιη τὴν ἐπιβολὴ νέων μέτρων, ὅταν ὅλοι εἶδαν ὅτι ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο συνέβαινε. Καὶ γιὰ τὰ μικρότερα κόμματα εἶναι αὐτονόητη ἡ στάση τους, καθὼς ἀπευθύνονται σὲ περιθωριακὲς ὁμάδες πληθυσμοῦ, τὶς ὁποῖες καὶ ἐπιθυμοῦν διατηρῆσαι ὑπὸ τὴν ἐπιρροή τους∙ γιὰ τὸν ΣΥΡΙΖΑ ὅμως τὸ πρόβλημα εἶναι σοβαρὸ καὶ ἐκτείνεται καὶ στὴν ἔντονη ἀντίδραση πολλῶν στὸ ἐσωτερικό του. Οἱ διαφωνοῦντες ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση τῆς χώρας δείχνει ὅτι ταυτίζεται μὲ δύο δυνάμεις, μὲ τὰ συντεχνιακὰ συμφέροντα στὸ ἐσωτερικό, μὲ κορυφαία ἐκδήλωση τοὺς διοικητικοὺς ὑπαλλήλους τῶν Πανεπιστημίων, καὶ μὲ τὰ ἀτλαντικὰ κερδοσκοπικὰ κυκλώματα, μὲ ἐκπρόσωπό τους τὸν Ὁλλανδὸ ἀγενῆ∙ αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἀποκόπτεται ἡ πρόσβασή του ἀπ’ τὰ ζωντανὰ τμήματα τῆς κοινωνίας. Μένει στὸ περιθώριο.

Σεβασμὸς στὴν ἱστορία τους

Ὁ πρώην πρόεδρος τῆς Γερμανίας, Ρόμαν Χέρτσογκ, δήλωσε ὅτι, «δὲν ὀφείλει τίποτε ἡ χώρα του στὴν Ἑλλάδα, διότι ἡ δημοκρατία γεννήθηκε στὴν Ἀγγλία καὶ στὴν Ἑλβετία»∙ ὕβρι πρὸς τὴν ἱστορία τῆς χώρας τους καὶ τὴν πολιτιστική της παράδοση χαρακτηρίζουν οἱ σοβαροὶ συμπατριῶτες του τὶς δηλώσεις αὐτές. Ἡ Γερμανία, ἐπισημαίνουν, ἀνάγει τὶς πολιτιστικές της ρίζες στὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πολιτισμὸ κι ὄχι στὸν λατινικό, ὅπως ἡ ὑπόλοιπη Δυτικὴ Εὐρώπη∙ αὐτά, προσθέτουν, νὰ τὰ πεῖ στοὺς φιλοσόφους, συγγραφεῖς καὶ ποιητὲς τῆς χώρας του, Λάιμπνιτς, Σίλλερ, Γκαῖτε, Κάντ, Ἕγελο, Νίτσε, Γιάσπερ, Τόμας Μάν. Ὅσο γιὰ τὴν Ἑλβετία, τὸ σύνταγμά της τὸ εἰσηγήθηκε ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας. Αὐτὰ μόνο γιὰ τὴν ἱστορία.

Σοβαρὸς κυκλῶνας στὴν Ρόδο

Ὁ σοβαρὸς κυκλῶνας, ποὺ ἔπληξε τὴν Ρόδο, εἶχε δύο νεκροὺς καὶ δύο ἀγνοούμενους, ἐνῶ οἱ ὑλικὲς καταστροφὲς εἶναι τεράστιες∙ παρὰ τὸν περιορισμό του στὸ βορειοδυτικὸ τμῆμα τῆς νήσου, οἱ βροχὲς ποὺ ἔπεσαν μέσα σὲ δύο ὧρες ἀντιστοιχοῦν στὸ ὕψος τῆς βροχοπτώσεως τοῦ Νοεμβρίου σὲ κανονικὲς συνθῆκες. Οἱ δρόμοι ἔγιναν χείμαρροι, μὲ τὰ νερὰ πάνω ἀπὸ μισὸ μέτρο, ἑκατοντάδες αὐτοκίνητα παρασύρθηκαν, σπίτια πλημμύρισαν, δρόμοι καταστράφηκαν∙ ἡ θεομηνία ἦταν πρωτοφανής. Πρόκειται γιὰ τὸν δεύτερο ἰσχυρὸ κυκλῶνα στὴ Μεσόγειο, μετὰ ἀπὸ ἐκεῖνον τῆς Σαρδηνίας, πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες∙ τὸ κλίμα ἔχει ἀλλάξει δραματικὰ καὶ νὰ περίμενουμε κι ἄλλα τέτοια. Καὶ ἡ διεθνὴς διάσκεψη γιὰ τὸ κλίμα στὴ Βαρσοβία ναυάγησε…

Προσεδέξαντο τοὺς ἀρίστους

Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν νόμων τοῦ Σόλωνος ἀφέθηκε στὴν καλὴ θέληση τῶν Ἀθηναίων, ἂν καὶ δὲν ἦταν οἱ ἄριστοι∙ πολλοὶ τοὺς χαρακτήριζαν ὡς συμβιβαστικοὺς ἀπέναντι στοὺς μεγαλοκτηματίες. «Ὅθεν ὕστερον ἐρωτηθείς, εἰ τοὺς ἀρίστους Ἀθηναίοις νόμους ἔγραψεν»∙ ὅταν ἀργότερα ρωτήθηκε, ἐὰν ἐπέβαλε τοὺς ἀρίστους νόμους γιὰ τοὺς Ἀθηναίους. «Ὧν ἂν ἔφη προσεδέξαντο τοὺς ἀρρίστους»∙ γιὰ ὅσους εἶπε ἀποδέχονταν τοὺς ἀρίστους. «Ἃ δ’ οὖν οἱ νεώτεροι τοὺς Ἀθηναίους λέγουσι τὰς τῶν πραγμάτων δυσχερείας»∙ γι’ αὐτὰ ποὺ λένε οἱ νεώτεροι γιὰ τοὺς Ἀθηναίους ὅτι τὰ δύσκολα πράγματα. «Ὀνόμασι χρηστοῖς καὶ φιλανθρώποις ἐπικαλύπτονται ἀστείως ὑποκορίζεσθαι»∙ μὲ καλὰ καὶ ἀνώδυνα ὀνόματα τὰ σκεπάζουν μὲ τὴν διακωμώδησή τους. «Τὰς μὲν πόρνας ἑταίρας, τοὺς δὲ φόρους συντάξεις, φυλακὰς δὲ τὰς φρουρὰς τῶν πόλεων, οἴκημα δὲ τὸ δεσμωτήριον καλοῦντας»∙ ἔτσι ἀποκαλοῦν, τὶς πόρνες ἑταῖρες, τοὺς φόρους συντάξεις, τοὺς φύλακες τῶν πόλεων φρουροὺς καὶ οἴκημα τὸ δεσμωτήριο.

Εὐρωπαϊστές, Ἀτλαντιστὲς

Ἡ σύγκρουση Εὐρωπαϊστῶν καὶ Ἀτλαντιστῶν στὴν Εὐρωζώνη, μὲ ἀφορμὴ τὴν Ἑλλάδα, καλὰ κρατεῖ∙ ὅταν ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, μετὰ τὴν κοινὴ συνέντευξη μὲ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, δήλωσε ἐπιδεικτικώτατα ὅτι, «μετὰ ἀπὸ ἐσᾶς καὶ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ κανεὶς δὲν θέλει περισσότερο νὰ ἐπιτύχει τὸ (ἑλληνικὸ) πρόγραμμα ἀπὸ ὅσο ἐγώ», εἶχε ἐπιλέξει τρεῖς ἀποδέκτες: τὸν ἑλληνικὸ λαό, ὡς ἐκδήλωση ἀλληλεγγύης καὶ συμπαραστάσεως πρὸς ὅσα ἔχει ὑποφέρει τὴν τετραετία, τὸν γερμανικὸ λαό, ὡς τὸ χρέος του ἀπέναντι στὴν Εὐρωζώνη, ἀλλὰ καὶ τὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα στὴν Εὐρώπη καὶ στὶς Βρυξέλλες περισσότερο. Ἡ διαφορὰ στὶς ἐκτιμήσεις τοῦ Βερολίνου καὶ τοῦ Ὄλι Ρὲν ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ Γιοῦριν Νταϊσελμπλάουμ εἶναι τεράστιες∙ ἄλλωστε καὶ στὴν Ὁλλανδία τὸν ἐπικρίνουν γιὰ τὶς φιλοαμερικανικὲς θέσεις του, ὅπως τὶς διατύπωσε πρόσφατα, κατὰ τῆς πολιτικῆς ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς ἑνιαίας οἰκονομικῆς πολιτικῆς στὴν Εὐρωζώνη. Στὴν Ἑλλάδα μόνο τὸν προβάλλει ἡ διαπλοκή.

Αὐτονομία Silicon valey

Οἱ τάσεις αὐτονομίας τῆς περίφημης περιοχῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας, Silicon valey, ἀπ’ τὴν Καλιφόρνια καὶ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, ἐνισχύονται τὸν τελευταῖο καιρό∙ σὲ πρόσφατο συνέδριο στὸν Ἅγιο Φραγκίσκο, οἱ πρόεδροι τῶν περισσοτέρων ἑταιρειῶν προηγμένης τεχνολογίας ὑπογράμμισαν τὶς αὐξανόμενες δυσκολίες τους στὸν ἀνταγωνισμὸ μὲ τὶς ὁμοοιδεῖς στὴν Κίνα, στὶς Ἰνδίες καὶ στὶς ἄλλες ἀσιατικὲς καὶ εὐρωπαϊκὲς χῶρες, στὶς ὁποῖες μεταφέρουν τὶς ἐργασίες τους, ἐγκαταλείπουσαι τὴν Ἀμερική. Τὰ κύρια παράπονα εἶναι ἡ γραφειοκρατία τῆς Οὐάσιγκτον καὶ ὁ ἀσφυκτικὸς ἔλεγχος τοῦ Κογκρέσσου, ἐνῶ τὰ ἴδια παράπονα διατυπώνουν καὶ πολλὲς κομητεῖες διαφόρων πολιτειῶν τῆς μεγάλης χώρας, οἱ ὁποῖες ἔχουν διακριθεῖ στὴν ἀνάπτυξη πολλῶν κλάδων τῆς προηγμένης τεχνολογίας, στὴν Νέα Ἀγγλία, ἀλλὰ καὶ στὶς δυτικὲς ἀκτές∙ οἱ ἔγκυροι σχολιαστὲς ἐπιμένουν ὅτι δὲν πρόκειται καθόλου γιὰ τυχαῖα φαινόμενα, ἀλλὰ γιὰ ἀντίδραση στὶς ἀναχρονιστικὲς δομὲς τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας, τὶς ὁποῖες ὀφείλει ἐγκαίρως ἀντιμετωπίσαι ἡ χώρα.

Μέση Ἀνατολή, νέα δυναμικὴ

Ἡ συμφωνία τῆς Γενεύης, γιὰ τὸν ἔλεγχο τῶν πυρηνικῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Ἰράν, θέτει ὁλόκληρη τὴν Μέση Ἀνατολὴ σὲ νέα δυναμική∙ οἱ ἕξι μεγάλοι, Ἀμερική, Ρωσία, Κίνα, Γαλλία, Βρεταννία καὶ Γερμανία, καὶ τὸ Ἰρὰν συμφώνησαν στὴν ἑξάμηνη διακοπὴ κάθε ἐργασίας στὶς πυρηνικὲς ἐγκαταστάσεις καὶ στὴν θέσπιση συστήματος αὐστηροῦ ἐλέγχου τους. Ἡ συμφωνία ἔγινε δεκτὴ μὲ θερμὰ σχόλια ἀπὸ ὅλες τὶς μεγάλες δυνάμεις, μὲ πρῶτον τὸν Μπάρακ Ὀμπάμα, ἀλλὰ ἐξέφρασε γιὰ τὴν ἀποτελεσματικότητά της οὐσιαστικὲς ἀντιρρήσεις τὸ Ἰσραήλ∙ χαμένοι θεωροῦνται ὅσοι εἶχαν τηρήσει ἀκραία στάση, Ἰσραήλ, Σαουδικὴ Ἀραβία, ἐμιρᾶτα τοῦ Κόλπου, διότι εἶναι ἄγνωστες οἱ ἐπιπτώσεις της στὴν εὐρύτερη περιοχὴ. Ἡ προηγούμενη ἀντιιρανικὴ ἀσπίδα, μὲ πρωταγωνιστὴ τὴν Οὐάσιγκτον, ἐγκαταλείπεται, ὅπως φαίνεται καὶ στὶς ἐξελίξεις στὴ Συρία, ἂν καὶ καθυστερεῖ ἡ διάσκεψη εἰρήνης. Στὴν αἰγυπτιακοτουρκικὰ ὅμως, μὲ τὴν ἀμοιβαία ἀπέλαση τῶν πρεσβευτῶν τους, οἱ σχέσεις ὀξύνονται, μὲ ἀπρόβλεπτες ἐπιπτώσεις.

Ἐφαλτήριο, ἀπὸ ἐπανεκκίνηση σὲ ἀνάπτυξη

Ἡ ἀνεπιφύλακτη ἀναγνώριση ἀπ’ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ, κατὰ τὴν κοινὴ συνέντευξή της μὲ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, τῆς ἐπιτυχίας τῆς χώρας μας στὴν ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας της, μαζὶ μὲ τὴν ὁλόπλευρη ὑποστήριξή της, γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς Εὐρωζώνης, θεωροῦνται ἀπ’ τοὺς ἔγκυρους πολιτικοὺς παρατηρητὲς καμπὴ στὰ πολιτικά μας πράγματα∙ ὁ ψυχολογικὸς ἀντίκτυπος στὸ ἐσωτερικὸ καὶ στὸ ἐξωτερικὸ εἶναι ὁ πρῶτος παράγων, διότι σημαίνουν ὅτι τίθεται τέλος στὴν τετραετῆ περίοδο τῆς μεμψιμοιρίας καὶ τῆς καταθλίψεως τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ διανοίγονται νέες προοπτικὲς γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἀναγνώριση τοῦ ρόλου τῆς Ἑλλάδος στὴν περιοχή της καὶ στὴν Εὐρώπη. Ἡ κοινὴ γνώμη ἐδέχθη μὲ αἰσθήματα ἀνακουφίσεως τὶς δηλώσεις τῆς καγκελαρίου, ὡς ἁπτὴ ἀπόδειξη ὅτι ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν κρίση εἶναι κοντὰ κι ὅτι οἱ θυσίες του ἔπιασαν τόπο καὶ ἀναγνωρίζονται καὶ μάλιστα ἀπ’ τοὺς πιὸ αὐστηροὺς ἐπιτηρητὲς τῆς περιόδου τῆς μαύρης ἐποχῆς∙ ὁ ψυχολογικὸς παράγων μετράει περισσότερο, διότι αὐτὸς διαμορφώνει τὴν δυναμικὴ τῆς χώρας μας. Στὸ ἐσωτερικό, παρεμβαίνουν πλέον δύο δυνάμεις: αὐτὲς τῆς αἰσιοδοξίας καὶ τῆς ἐλπίδος, ὅπως τὶς ἐκφράζει ἡ κυβέρνηση, ὅτι ἄρχισε ἡ ἀνοδικὴ πορεία, δύσκολη, ἀλλὰ ἄρχισε∙ δεύτερον, ἐκεῖνες τῆς ἀπαισιοδοξίας καὶ τῆς μιζέριας, μὲ τὴν ἀντιπολίτευση ἐκφραστή τους.
Σὲ περιόδους ἀνατάσεως καὶ ἐξάρσεως τοῦ φρονήματος τῶν λαῶν ὁ κύριος παράγων εἶναι ὁ ψυχολογικός, ὄχι ἡ ψυχρὴ ἀξιολόγηση, κατὰ τὶς ἐπιπόλαιες ἱστορικὲς ἐκτιμήσεις, τῶν ἀντικειμενικῶν συνθηκῶν∙ ἐὰν οἱ Ἀθηναῖοι καὶ οἱ Ἕλληνες εἶχαν κάνει ἀντικειμενικὴ ἀξιολόγηση, δὲν θὰ εἶχαν πολεμήσει καὶ νικήσει στὸν Μαραθῶνα, στὴν Σαλαμῖνα καὶ στὶς Πλαταιές, οὔτε ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος θὰ εἶχε ἐπιχειρήσει τὴν ἐκστρατεία του, οὔτε τὸ ’21 θὰ εἶχε γίνει ἡ ἐπανάσταση, οὔτε τὸ ’12-13 θὰ διπλασιάζονταν ἡ μικρὴ Ἑλλάδα, ἢ τὸ ’40, νηστικοὶ καὶ μὲ οἰκονομία στὶς σφαῖρες οἱ παπποῦδες μας, θὰ ἔριχναν τοὺς Ἰταλοὺς στὴ θάλασσα. Παρόμοια ψυχολογία ἀνατάσεως παρατηρεῖται καὶ σήμερα σὲ εὐρύτατα στρώματα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας∙ καταγράφεται αὐτὸ στὸ ἅλμα στὸν τουρισμό, τὸ ὁποῖο ὀφείλεται πρῶτα στὴν καλὴ ποιότητα τῶν ὑπηρεσιῶν μας καὶ στὶς ἀναζητήσεις νέων τρόπων ἐξυπηρετήσεως, ὅπως οἱ γάμοι πρὸς τοὺς νεαροὺς Κινέζους∙ εἶναι ἐμφανέστατο στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, στὴν ὁποία ἡ ἐκτίναξη τῶν ἐργασιῶν της φθάνει ἀπ’ τὴν κινητὴ τηλεφωνία, στὴ βιοτεχνολογία καὶ στὴν νανοτεχνολογία, ἀλλὰ καὶ στὴν διαστημικὴ καὶ πολεμικὴ βιομηχανία. Ἡ ἐντολὴ τοῦ πρωθυπουργοῦ, γιὰ 30000 σημεῖα ἐκπομπῆς δωρεὰν εὐρυζωνικῶν συνδέσεων σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα προκαλεῖ ἐνθουσιασμὸ στὴν νεολαία∙ ἔχουν τὴν ἄνεση παίζειν οἱ νέοι μας μὲ τὸ διαδίκτυο κι ἀπ’ τὸ παιχνίδι ἀρχίζουν πάντα οἱ μεγάλες δουλειές.
Στὴν πολιτική μας ζωὴ ὁριοθετοῦνται πλέον σαφέστατα οἱ διαχωριστικὲς γραμμὲς μεταξὺ τῶν κομμάτων∙ ἀπ’ τὴν μία πλευρὰ βρίσκεται ἡ κυβέρνηση, μὲ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ δίδειν τὸν τόνο τῆς ἀνατάσεως καὶ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ προσανατολισμοῦ τῆς χώρας, κι ἀπ’ τὴν ἄλλη, ὁλόκληρη ἡ ἀντιπολίτευση μὲ τὴν προσήλωσή της στὶς ἀπαρχαιωμένες κοινωνικὲς δομὲς τῆς χώρας καὶ στὶς ἐξαρτήσεις της ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κερδοσκοπικὰ κυκλώματα. Ὅταν ἀγνοοῦνται ἀκόμη καὶ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα γιὰ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα καὶ τὴν θεαματικὴ μείωση τῆς ὑφέσεως, τότε οἱ ἐπικρίσεις κατὰ τῆς κυβερνήσεως πλήττουν λιγώτερο τὸν πρωθυπουργὸ καὶ περισσότερο θεωροῦνται ὡς πρόκληση τουλάχιστον πρὸς ὅλα ἐκεῖνα τὰ στρώματα ποὺ ἀγωνίζονται καὶ ἐπιτυγχάνουν τὴν αὔξηση τῶν ἐργασιῶν τους καὶ τὰ ὁποῖα γνωρίζουν ὅτι, ἡ χειρότερη τροχοπέδη στὴν ἀνάπτυξη τῆς χώρας ἦταν καὶ εἶναι τὰ συντεχνιακὰ συμφέροντα. Στὸ βάθος ἡ ἀναμέτρηση γίνεται ἀνάμεσα στὶς δυνάμεις τῆς ἀνατάσεως καὶ στὶς συντεχνιακὲς ἐξαρτήσεις∙ παλαιότερα δὲν ἦταν καὶ τόσο σαφὴς ὁ διαχωρισμὸς αὐτός, καθὼς ἐπικαλύπτονταν ἀπ’ τὶς ἰδεολογικὲς ἀγκυλώσεις. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση θεωρητικὰ ἔφερε παγκοσμίως τὸ τέλος τῶν ἰδεολογικῶν ἐξαρτήσεων, ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα συνοδεύεται κι ἀπ’ τὴν ἀπογείωση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας, ὡς τοῦ ἐφαλτηρίου τῆς ἀνακάμψεως∙ ὅταν ὁ Ναπολεοντίσκος εἰρωνεύεται τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία ὁμολογεῖ τὶς ἐξαρτήσεις του ἀπ’ τὶς συντεχνίες καὶ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους.
Τὰ δημοσιονομικὰ στοιχεῖα εἶναι ἁπλοὶ στατιστικοὶ ἀριθμοί, ἀλλὰ δείχνουν τὴν δυναμικὴ μιᾶς οἰκονομίας, ὅπως καὶ τὴν εἰκόνα της στὸ ἐξωτερικό∙ ὁ τρίτος δύσκολα πολὺ συλλαμβάνει τὴν ψυχολογία ἑνὸς λαοῦ, παρὰ μόνο ἀπ’ τὰ ἀποτελέσματά του. Ἔτσι τὸ ’12-13 οἱ τότε σύμμαχοί μας, Βούλγαροι καὶ Σέρβοι, μᾶς ἐδέχθησαν στὸ μέτωπό τους κυρίως γιὰ τὸν στόλο μας, ἐνῶ δὲν πίστευαν στὴν θαυμαστὴ νικηφόρα πορεία τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ∙ στὶς μέρες μας, τὸ ἅλμα στὸν τουρισμὸ καὶ οἱ ἐκπληκτικὲς ἐπιδόσεις τῶν ψηφιακῶν ἑταιρειῶν μας, εἶναι οἱ πόλοι ἕλξεως τῶν ξένων πρὸς τὴν οἰκονομία μας, ὅπως αὐτὸ καταγράφεται καθημερινὰ μὲ τὴν εἰσροὴ ξένων κεφαλαίων. Ἔτσι ἡ βελτίωση τῶν δημοσιονομικῶν μας θεωρεῖται τὸ ἔναυσμα πρὸς τὰ ξένα κεφάλαια, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπόδειξη τῆς συμμορφώσεώς μας πρὸς τὶς ὑποχρεώσεις μας∙ ἀνεξαρτήτως τοῦ ποιὸς πρωθυπουργὸς ὑπέγραψε, καὶ κάτω ἀπὸ ποιὲς συνθὴκες ὑπέγραψε, τὸ κύριο θέμα εἶναι ἕνα, ὅτι οἱ ὑπογραφές του μᾶς δεσμεύουν ὅλους. Ἐὰν ἔγιναν λάθη ἢ συστηματικὴ ὑπονόμευση τῆς χώρας, αὐτὸ ἀφορᾶ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους, γιὰ τὸν καταλογισμὸ τῶν εὐθυνῶν, κι ὄχι τοὺς τρίτους∙ ἐὰν δὲν γίνεται ἐγκαίρως ὁ καταλογισμός, πάλι ἀφορᾶ ἐμᾶς. Ψηφίσαμε, ὅπως ψηφίσαμε τὸ 2009 καὶ τὸ 2012, ἑπομένως φέρουμε καὶ τὴν ἀποκλειστικὴ εὐθύνη τῆς ψήφου μας.
Οἱ συνθῆκες ὅμως εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὲς σήμερα, ἀπὸ ἐκεῖνες τῶν προηγούμενων ἐκλογῶν∙ γνωστὰ αὐτὰ τοῖς πᾶσιν. Ἡ ποιότης καὶ ἡ δυναμικὴ τοῦ πολιτικοῦ λόγου μετρᾶνε σήμερα, ἴσως περισσότερο ἀπὸ παλαιότερα∙ ἡ διαπλοκὴ ἔχει συκοφαντήσει περισσότερο ἀπὸ ὅλους τοὺς πολιτικούς μας, τὸν Κώστα Καραμανλῆ καὶ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, κι ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους, τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ. Ἐν τούτοις αὐτοὶ ἔχουν τὴν πιὸ θερμὴ ἀπήχηση στὸν λαό, ὅπως καταγράφεται τουλάχιστον στὴν προτίμησή του πρὸς τὴν Εὐρωζώνη, ἀπ’ τὰ ὑψηλότερα ποσοστὰ στὴν Εὐρώπη, ἀλλὰ κι ἀπ’ τὴν ἀποδοχή τους στὴν καθημερινότητά μας∙ δὲν εἶναι τυχαῖα πράγματα αὐτά, διότι ἀποκαλύπτουν τὶς βαθύτερες διεργασίες στὶς πολιτικὲς προτιμήσεις τῶν Ἑλλήνων. Τὸ βαρόμετρο τῶν ἐξελίξεων αὐτῶν εἶναι ἡ ἀνταπόκριση τοῦ κόσμου στὶς ἐκκλήσεις τῶν πολιτικῶν δυνάμεων∙ ἔτσι, παρὰ τὴν εἰσοδηματικὴ ἐξαθλίωσή μας ἀπ’ τὰ φορολογικὰ μέτρα, ἡ ἀνταπόκρισή μας στὶς ὑποχρεώσεις μας ἀπέναντι στὸ κράτος εἶναι παραδειγματική, ὅπως φαίνεται ἀπ’ τὴν αὔξηση τῶν δημοσίων ἐσόδων∙ εἶναι ἀπόδειξη ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν κυβέρνηση κι ὄχι φόβος τυχὸν συνεπειῶν. Ἀπ’ τὴν ἄλλη, ὅταν ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση καλεῖ σὲ παναθηναϊκὲς συγκεντρώσεις καὶ δὲν ἐμφανίζονται οὔτε τὰ ἐπαγγελματικά της στελέχη λέει πάρα πολλὰ αὐτό. Ὁ πολιτικὸς λόγος τοῦ Ναπολεοντίσκου εἶναι κενὸς περιεχομένου, ἐνῶ διανθίζεται κι ἀπ’ τὸν φόβο του ἀπέναντι στοὺς ἐπικριτὲς στὸ κόμμα του, σὰν νὰ διατελεῖ ὑπὸ προθεσμίαν.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.