Ἀπρόκαλυπτη ὑπονόμευση τῆς διαπλοκῆς

Ἡ διαπλοκὴ ἐπιδίδεται πλέον ἀπροκάλυπτα στὴν ὑπονόμευση τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς, χωρὶς διακριτικότητα, ὅπως γινόταν παλαιότερα ἀπ’ τὸν ὑπεύθυνο τύπο∙ τὸ ἕνα συγκρότημα προωθεῖ σχέδια γιὰ διαφωνίες Κώστα Καραμανλῆ καὶ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ὅταν εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ πρώην πρωθυπουργὸς δὲν ἔχει οὐδεμία ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ἀνθρώπους του∙ τὸ ἄλλο προβάλλει τὶς ἀπόψεις τῶν ἀτλαντικῶν κυκλωμάτων καὶ τῶν ἐν Βρυξέλλες ἀνθρώπων τους, ὅτι εὐθύνεται ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση γιὰ τὴν καθυστέρηση τῶν διαπραγματεύσεων μὲ τὴν τρόικα. Τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν βρίσκουν ἀπήχηση στοὺς ἀναγνῶστες τους -ὅσους ἔχουν ἀπομείνει δηλαδή-, δείχνουν ὅτι δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει∙ ὁμολογοῦν ἔτσι ἐμπράκτως ὅτι εἶναι τυφλὰ ὄργανα τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται φαίνεται μόνο γιὰ νὰ ἐπιδεικνύουν τὴν παρουσία τους, γιὰ τίποτε ἄλλο.

Καθυστερήσεις ἀπὸ τρόικα

Στὴν προσφιλῆ τακτική της τῶν καθυστερήσεων, μὲ τὴν προβολὴ γνωστῶν ἐκ τῶν προτέρων ἀπαράδεκτων ἀπαιτήσεων, ἐπιδίδεται καὶ πάλιν ἡ τρόικα∙ ἡ ἐμμονή της σὲ ὑφεσιακῆς μορφῆς μέτρα, ἴδια μὲ τὰ πρὸ τετραετίας ποὺ ὁδήγησαν στὴν πρωτοφανῆ κρίση τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία, δὲν θεωρεῖται τυχαία ἀπ’ τοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους. Ἡ τρόικα, ἢ μᾶλλον καλύτερα πολλὰ ἀμερικανικὰ κερδοσκοπικὰ κεφάλαια καὶ οἱ παραφυάδες τους στὶς Βρυξέλλες, δείχνουν ὅτι ἐνοχλοῦνται ἀπ’ τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τὴν δεδομένη πλέον ἀνάκαμψή της∙ οἱ ἐγκέφαλοι αὐτοὶ δὲν συνεκτιμοῦν ὅμως δύο βασικοὺς παράγοντες∙ πρῶτον, τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα, ποὺ ἴσως ξεπεράσει τὸ ἕνα δις εὐρώ, ὁπότε ἔχει τὴν πλήρη ἄνεση ἡ κυβέρνηση γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ ὁμολόγου τοῦ Ἰανουαρίου∙ δεύτερον, τὴν πλήρη γνώση καὶ ἐπίγνωση τῶν Εὐρωπαίων γιὰ τὸν ρόλο τῆς τρόικα, ὁπότε ἀναμένεται ἡ ἔγκαιρη ἀντίδρασή τους. Πόλεμος Εὐρωπαϊστῶν καὶ Ἀτλαντιστῶν διεξάγεται στὴν πράξη.

Διεργασίες ἀντιπολιτεύσεως

Στὴν ἀντιπολίτευση, μὲ πρώτη τὴν ἀξιωματική, οἱ ἐσωτερικὲς διεργασίες ἐπιταχύνονται σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα∙ ἡ ἀμφισβήτηση τοῦ Ναπολεοντίσκου γίνεται πλέον φανερά, ἀπὸ ὅσους δὲν τόλμησε διαγράψαι τὴν κατάλληλη στιγμή. Οἱ δημόσιες ἀντιδικίες προσλαμβάνουν τὴν μορφὴ ἐπιδημίας, ἐνῶ ἡ ἀντεπίθεση τῆς Κουμουνδούρου γιὰ ἀποστασία βιουλευτῶν ἠχεῖ ὡς παραφωνία στοὺς πατέρες τοῦ ἔθνους∙ ὅλοι οἱ βουλευτὲς τὸ μόνο ποὺ δὲν θέλουν εἶναι προσφυγὴ στὶς κάλπες, διότι θεωροῦν δεδομένη τὴν ἐκ βάθρων ἀνανέωση τῆς σημερινῆς Βουλῆς, μὲ πρώτους τοὺς ἀντιπολιτευόμενους. Ἀκόμη κι ὅσοι ἀποδέχονται, ὅτι ὑπάρχει κάποια ἀνταπόκριση τῶν σημερινῶν δημοσκοπήσεων μὲ τὸ λαϊκὸ αἴσθημα, ἀναγνωρίζουν ὅτι ἔχει ἐλάχιστες πιθανότητες ἀνόδου ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ἀφοῦ δὲν κέρδισε στὶς μαῦρες μέρες τῆς κυβερνήσεως. Ἑπομένως παραδέχονται, ὅτι, μὲ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν μείωση τῆς ἀνεργίας, κερδίζει μόνο ἡ κυβέρνηση, διότι ἔχει περάσει τὴν δύσκολη καμπή της. Αὐτὰ τροφοδοτοῦν τὴν γκρίνια στὴν Κουμουνδούρου.

ΣΥΡΙΖΑ, κατάσταση πανικοῦ

Σὲ κατάσταση πανικοῦ φαίνεται ὅτι βρίσκεται ἡ ἡγεσία τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ καταφεύγει σὲ ἀπεγνωσμένες κίνησεις∙ μετὰ τὴν γελοιποίοηση τῆς ὑστερικῆς στὸ Ραδιομέγαρο καὶ ὁλοκλήρου τοῦ κόμματος στὴν Βουλή, στὴν πρόταση δυσπιστίας καὶ κατὰ τὴν ψήφιση τῆς τροπολογίας γιὰ τὰ φάρμακα, ἀλλὰ καὶ τὴν συντριβὴ στὶς ἐκλογὲς τοῦ ΤΕΕ, ἐπιχείρησε τὴν ἀναστάτωση στὸ Περιφερειακὸ Συμβούλιο Ἀττικῆς, μὲ χειροδικίες βουλευτῶν του. Πιστεύουν μᾶλλον στὴν Κουμουνδούρου ὅτι μόνο μὲ τὴν πρόκληση ἀναταραχῆς ἔχουν ἐλπίδες σωτηρίας∙ ἔτσι τὸ Σάββατο ὀργάνωσαν ἀντιρατσιστικὴ διαδήλωση στὰ Προπύλαια, ἀλλὰ προσῆλθαν, παρὰ τὸν πανκομματικὸ συναγερμό, μόνο μερικὲς ἑκατοντάδες βαρυεστημένοι καὶ ἀργοκίνητοι. Σὲ ἀντεπερισπασμὸ στὴν συγκέντρωση τῆς ἀκροδεξιᾶς στὸ Σύνταγμα ἔγινε, ἀλλὰ τελικὰ ἦταν λιγώτεροι ἀπὸ ἐκείνους.

Ὑπεκφυγὲς συστηματικὰ πάλι

Σὲ ὑπεκφυγὲς ἐπιδίδεται συστηματικὰ πάλι ὁ τελευταῖος σοσιαλιστὴς πρωθυπουργός, γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν ἑκουσία συμμετοχή του στὸ σχέδιο χρεωκοπίας τῆς χώρας καὶ διαλύσεως τῆς Εὐρωζώνης∙ ἡ ἀπάντηση στὰ δημοσιεύματα γιὰ ἀναφορὲς στὸ βιβλίο τοῦ Χοσὲ Θαπατέρο ἔχει δευτερεύουσα σημασία, διότι ἀναμένεται εἰλικρινὴς ἀπολογία, τοῦ γιατὶ πρότεινε τὸ δημοψήφισμα, μὲ ποιὰ λογικὴ καὶ ποιὸν σκοπό∙ τὰ ἄλλα εἶναι «περὶ ὄνου σκιᾶς». Δεύτερον, γιατὶ κατασυκοφάντησε τὸν ἑλλληνικὸ λαό, μὲ τὶς δηλώσεις του ὅτι εἶναι διαφθαρμένος, ἀπ’ τὴν κορυφὴ ὥς τὰ νύχια, καὶ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία, μὲ τὰ περὶ ψευδῶν στοιχείων, ἀλλὰ καὶ πλήρη ἀπραξία ἐπὶ ὀκτάμηνο, μὲ τὶς ἐπαφές του μὲ τοὺς κερδοσκόπους. Αὐτὰ θέλουν τὴν λεπτομερῆ ἐξήγησή τους.

Λόγους ἁρμόττοντας ἐζήτει

Ὁ Σόλων, μετὰ τὴν ἐκλογή του ὡς διαλλακτοῦ, διαμεσολαβητοῦ, καὶ νομοθέτου τὸ 595 π.Χ., εἶχε ἀποφασίσει μόνο τὴν διαγραφὴ τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν∙ δεύτερον τὴν ἐξαγορὰ ὅσων εἶχαν πουληθεῖ ὡς δοῦλοι σὲ ἄλλες πόλεις καὶ τὴν ἀπελευθέρωση ὅσων ἦταν δοῦλοι στὴν Ἀθήνα. «Ὡς γὰρ ὥρμησεν ἀνιέναι τὰ χρέα καὶ λόγους ἁρμόττοντας ἐζήτει καὶ πρέπουσαν ἀρχήν»∙ ὅταν λοιπὸν ἀποφάσισε τὴν διαγραφὴ τῶν χρεῶν καὶ ἀναζητοῦσε πολιτικὰ ἐπιχειρήματα καὶ τὸν τρόπο ἐφαρμογῆς της. «Ἐκοινώσατο τῶν φίλων οἷς μάλιστα πιστεύων καὶ χρώμενος ἐτύγχανε»∙ τὸ γνωστοποίησε στοὺς φίλους του τοὺς ὁποίους θεωροῦσε ἔμπιστους καὶ ἦταν τῆς στενῆς συντροφιᾶς του. «Τοῖς περὶ Κόνωνα καὶ Κλεινίαν καὶ Ἱππόνικον»∙ ὅσοι ἦταν γύρω ἀπ’ τὸν Κόνωνα, τὸν Κλεινία καὶ τὸν Ἱππόνικο. «Ὅτι γῆν μὲν οὐ μέλει κινεῖν , χρεῶν δὲ ποιεῖν ἀποκοπὰς ἔγνωκεν»∙ ὅτι δὲν πρόκειται ἐπιχειρήσειν ἀνακατανομὴ τῆς γῆς, ἀλλὰ ἀποφάσισε διαγραφὴ τῶν χρεῶν.

Γαλλία, Ὁλλανδία, ἀπραξία

Ἀπὸ ἀπραξία καὶ ἔλλειψη τόλμης χαρακτηρίζονται οἱ κυβερνήσεις τῆς Γαλλίας καὶ Ὁλλανδίας ἀπέναντι στὴν κρίση∙ οἱ διαδηλώσεις διαχέονται σὲ ὁλόκληρη τὴν Γαλλία, ἐνῶ ἡ ἀπώλεια τῆς πρώτης ἀξιολογήσεως ἀπ’ τὴν Ὁλλανδία ἀποβαίνει κόλαφος γιὰ τὸν ὑπερφίαλο καὶ ὑπερόπτη ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν της καὶ πρόεδρο τῆς Εὐρωζώνης, ὁ ὁποῖος μόνο τὰ ἀρνητικὰ τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἐπισημαίνει, ἀλλὰ τῆς δικῆς του δὲν τὰ βλέπει! Ὁ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ δείχνει ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ δραπετεύσει ἀπ’ τὸν ἀτέρμονα κύκλο τῆς ἐνοδσκοπήσεώς του∙ οἱ Γαλλοὶ ἀναζητοῦν ἁπτὰ καὶ πειστικὰ ἐπιχειρήματα, πέραν ἀπ’ τὶς παραδοσιακὲς ἐξαγγελίες δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν ἰδεοληψιῶν∙ ἀναζητοῦν τὴν συμπόρευσή τους μὲ τὴν ψηφιακὴ ἐποχὴ καὶ τὴν ἀξιοποίησση τῶν δυναμικῶν κλάδων τῆς οἰκονομίας τους, ἀλλὰ καὶ τῆς θέσεώς τους στὴν Εὐρωζώνη. Οἱ ἐπικρίσεις στὸ ἐσωτερικὸ πολλαπλασιάζονται, ἀλλὰ ὁ πρόεδρος κωφεύει, ἢ μᾶλλον φαίνεται ὅτι ἀδυνατεῖ καταγράψαι αὐτάς∙ βαρύνει πολὺ ἡ σοσιαλιστικὴ παράδοση.

Οὐκρανία, νέες διαδηλώσεις

Μὲ μεγάλες διαδηλώσεις στὸ Κίεβο ἡ ἀντιπολίτευση τῆς Οὐκρανίας ἐπιχειρεῖ πρωτοφανῆ ἐπίδειξη δυνάμεως, καθὼς πολιορκεῖται τὸ δημαρχεῖο καὶ ἄλλα δημόσια κτίρια∙ οἱ συγκεντρώσεις εἶναι μαζικὲς καὶ ἡ Ἀστυνομία τηρεῖ ἀμυντικὴ τακτικὴ κι ἀποφεύγει τὶς προκλήσεις, μετὰ τὴν βίαιη διάλυση τῶν συγκεντρωμένων στὴν πλατεῖα Ἀνεξαρτησίας τῆς πρωτευούσης. Αἴτημά τους εἶναι ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμφωνίας ἐλευθέρων ἀνταλλαγῶν μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση∙ ὁ Βίκτωρ Νικήτοβιτς καταδίκασε τὰ γεγονότα τοῦ Σαββάτου καὶ ὑποσχέθηκε τὴν σύντομη ὑπογραφὴ τῆς συμφωνίας μὲ τὴν Εὐρώπη, ἀλλὰ ἡ ἀντιπολίτευση καὶ οἱ διαδηλωτὲς ζητοῦν τώρα τὴν παραίτηση τοῦ προέδρου καὶ τῆς κυβερνήσεώς του. Οἱ διαδηλώσεις θυμίζουν τὴν πορτοκαλὶ ἐπανάσταση τοῦ 2004, ἐὰν ἔχουν συνέχεια τὴν ἐπιτυχία τῆς σημερινῆς πανεργατικῆς ἀπεργίας∙ ἀπομένει ἡ ἀντίδραση τῶν ὀπαδῶν τοῦ προέδρου, ρωσικῆς καταγωγῆς πληθυσμοῦ τῶν ἀνατολικῶν καὶ ἐκβιομηχανισμένων περιοχῶν τῆς χώρας. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ Οὐκρανία διέρχεται νέα περίοδο ἀναταραχῆς.

Κίνα, ἐπιβολὴ θέσεών της

Οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες εἶχαν καταδικάσει ἀρχικῶς τὴν ἐπέκταση τοῦ ἐναερίου χώρου τῆς Κίνας, μὲ τὴν ἔνταξη σὲ αὐτὸν καὶ τῶν νησιῶν Νταϊογιοῦ, ἀλλὰ τελικὰ ἀνακρούουν πρύμναν∙ μετὰ τὴν ἀποστολὴ δύο βομβαρδιστικῶν Β52 πάνω ἀπ’ τὰ νησιά, τὰ ὁποῖα ὅμως ἀναγνωρίσθηκαν καὶ ἐντοπίσθηκαν ἀπ’ κινεζικὰ μαχητικὰ ἀεροσκάφη, ἐξέδωσε ἀνακοίνωση τὸ ἀρχηγεῖο τοῦ Ἑβδόμου στόλου τῆς περιοχῆς, ὅπως ἐκδίδεται ἀγγελία πρὸς τὸ κινεζικὸ ἀρχηγεῖο Άεροπορίας γιὰ κάθε πτήση πάνω ἀπ’ τὰ διεκδικούμενα νησιά. Τὸ Πεκῖνο ἐπέβαλε τὴν πολιτική του, ἀναφέρουν διπλωματικοὶ παρατηρητές, ὅπως ἀκριβῶς ἐπιδίωκε ἀπ’ τὴν ἀρχή∙ ἡ ἀναγνώριση τῆς ἐξουσίας του ἀπ’ τὴν Ἱαπωνία θεωρεῖται δευτερεῦον θέμα ἀπ’ τὴν κινεζικὴ κυβέρνηση, διότι πρωταρχικὸς ἀποδέκτης ἦταν ἡ Οὐάσιγκτον. Οἰκονομικοὶ λόγοι μᾶλλον ὑποχρέωσαν τὴν Ἀμερικὴ στὴν ἀλλαγὴ στάσεως∙ ἡ πρόκληση ὅποιας ὀξύτητος στὴν Ἀνατολικὴ Ἀσία θὰ ἔπληττε πρῶτα τὴν ἀμερικανικὴ οἰκονομία, στὴν σημερινὴ φάση τῆς ἄκρας ἀδυναμίας της.

Ἀποκρυστάλλωση δυναμικῆς, δυσκαμψίας

Οἱ πολιτικὲς ἐξελίξεις τῶν τελευταίων ἑβδομάδων καὶ τὰ νέα ἀπ’ τὸ ἐξωτερικὸ ἀποκρυσταλλώνουν τὴν δυναμικὴ τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἐπιτυχία τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τὴν πλήρη δυσκαμψία τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὡς πρὸν τὴν καταγραφή τους τουλάχιστον∙ δείχνουν, σὲ ὅσους μποροῦν νὰ μελετήσουν τὰ αἴτια τῶν ἐξελίξεων, πέραν τῶν ἐπιφαινομένων ἀφορμῶν, ὅτι κάτι βαθύτερο κινεῖται στὴν χώρα. Ἡ ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας, ὅπως καταγράφεται ἀπ’ τὴν θεαματικὴ ὑποχώρηση τῆς ὑφέσεως καὶ ἡ ἀνάκαμψή της στὶς τουριστικὲς περιοχές, μαζὶ μὲ τὴν ἐκτίναξη τῶν κλάδων τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας, ἔχουν συμβάλει στὴν ἀπαλλαγὴ τῶν Ἑλλήνων ἀπ’ τὴν κατάθλιψη καὶ τὴν μεμψιμοιρία τῆς τετραετίας, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀνάκτηση τῆς ἀποφασιστικότητός των ὅτι, ὑπάρχει διέξοδος, ἀρκεῖ ὅλοι νὰ συμμετάσχουν στὴν ἐπίτευξή της∙ ὅταν καὶ οἱ περισσότεροι τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, Bloomberg, Moody’s, ἐξυμνοῦν τὰ ἐπιτεύγματα τῆς χώρας μας, μὲ ἄμεσο ἀντίκτυπο στὰ ἐπιτόκια τῶν ὁμολόγων μας καὶ στὴν εἰσροὴ ξένων ἐπενδύσεων, εἶναι τουλάχιστον παραφωνία παραμένειν προσηλωμένη ἡ ἀντιπολίτευση στὰ οἰκονομικὰ δεδομένα τῆς τετραετίας. Ὁ ἁπλὸς κόσμος καταλαβαίνει δύο πράγματα, ὅτι, πέραν τῶν ἰδεολογικῶν τους ἀγκυλώσεων, δὲν ἔχουν τίποτε ἄλλο στὸ μυαλό τους, ἢ ὅτι εἶναι δεμένοι χειροπόδαρα μὲ τὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα ποὺ κίνησαν τὴν ὑποδούλωσή μας στὴν τρόικα∙ δύσκολα βρίσκεται ἄλλη ἑρμηνεία…
Οἱ παρεμβάσεις τῶν τρίτων ἔγιναν ὁρατὲς ἐπίσης διὰ γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ τὸν τελευταῖο καιρό∙ ὅσα κερδοσκοπικὰ κεφάλαια ἔχουν ἄνεση ἐλευθερίας κινήσεων καὶ διασυνδέσεις μὲ τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, ὄχι μόνο ἐγκωμιάζουν τὰ ἐπιτεύγματα τῆς οἰκονομίας μας, ἀλλὰ καὶ σπεύδουν ἀξοποιῆσαι αὐτά, ὅπως φαίνεται ἀπ’ τὴν χειμαρρώδη εἰσροὴ κεφαλαίων στὴν χώρα καὶ στὶς ἐπενδύσεις στοὺς κλάδους της. Περιττὴ εἶναι ἡ ἐπανάληψή τους, ἀλλὰ εἶναι ἀπαραίτητο ἕνα, τὸ κεφάλαιο δὲν μετακινεῖται ἂν δὲν ἔχει συμφέρον∙ γίνεται πλέον κτῆμα ὅλων, ὅτι ἡ Ἑλλὰς μετατρέπεται σὲ Μέκκα τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας, χάρις στὴν ἱκανότητα συνθέσεως τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καὶ στὴν δημιουργικότητα τῶν Ἑλληνοπαίδων, μέσα ἀπ’ τὰ παραμύθια τῆς γιαγιᾶς∙ ὁ ἀφελληνισμὸς τοῦ τόπου δὲν πέρασε, παρὰ τὰς ἀόκνους προσπαθείας τῶν σοσιαλιστικῶν κυβερνἠσεων καὶ τῆς ἀριστερᾶς νομενκλατούρας, μαζὶ τοὺς συνοδοιπόρους τους πολλαπλῶν ἀποχρώσεων. Τὸ πρῶτο πρᾶγμα γιὰ τὴν ἀνάκαμψη μιᾶς οἰκονομίας, μετὰ μάλιστα ἀπὸ πρωτοφανῆ μακροχρόνια κρίση, ἡ ἀνάκτηση τῆς ψυχολογίας, ἔχει ἐπιτευχθεῖ ἀπὸ πολλοὺς μῆνες τώρα∙ ἀκολούθησε τὸ δεύτερο, ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης ἀπ’ τοὺς ξένους, ὡς ἀπαραίτητο καὶ ἀναγκαῖο δεύτερο βῆμα. Φυσικά, ἀπομένουν οἱ ἑστίες τῆς κακοδαιμονίας, ἐντὸς τῆς χώρας, τὰ συντεχνιακὰ συμφέροντα καὶ τὰ παρακλάδια τους στὴν ἀντιπολίτευση καὶ στὴν διαπλοκή∙ ἐκτός, τὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα μὲ τὶς διασυνδέσεις τους στὶς Βρυξέλλες καὶ ἀλλαχοῦ.
Ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας συνεχίζεται κανονικὰ καὶ εἶναι πολὺ δύσκολη πλέον, ἂν ὄχι ἀδύνατη, ἡ ἀνακοπή της∙ ἡ τρόικα καθυστερεῖ τὴν ἀξιολόγηση καὶ πιέζει γιὰ τὴν ἐπιβολὴ μέτρων ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἐπιστροφὴ στὸν φαῦλο κύκλο τῆς ὑφέσεως, παρὰ τὶς περὶ τοῦ ἀντιθέτου δηλώσεις πολλῶν Εὐρωπαίων ἡγετῶν. Ἐπιβεβαιώνει, γιὰ ἄλλη μιὰ φορά, ὅτι, ὡς πηγὴ τῆς ἐξουσίας της, ἀναγνωρίζει τὰ κερδοσκοπικὰ κυκλώματα κι ὄχι τοὺς Εὐρωπαίους∙ ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἴδια σύγκρουση μὲ πέρυσι, ὅταν ἡ παρέμβαση τοῦ Βόλφνγανγκ Σώυμπλε ἔδωσε τὴν λύση, μὲ τὴν μείωση τῶν ἐπιτοκίων καὶ τὴν ἐπιμήκυνση τῶν δανείων∙ κάτι ἀντίστοιχο μᾶλλον θα συμβεῖ καὶ φέτος, ἀλλὰ ὑπάρχουν κάποιες διαφορές: Ἡ πρώτη, ἡ ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας παρέχει στὴν χώρα ἄνεση χρόνου, γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν ὑποχρεώσεών μας, ἐνῶ πέρυσι βρισκόμασταν μὲ τὸ μαχαῖρι στὸ λαιμό∙ ἡ δεύτερη, οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν τὴν εὐχέρεια ἀντιδράσεως πιὸ καλὰ φέτος, διότι ἔχουν ἀποκαλυφθεῖ οἱ ἐπιδιώξεις τῶν κερδοσκοπικῶν κεφαλαίων κι ἔχουν διαχωρισθεῖ ἡ ᾖρα ἀπ’ τὸ σιτάρι. Τὴν προηγούμενη τετραετία αὐτὰ ἦταν συγκαλυμμένα, κάτω ἀπ’ τὶς ἰδεολογικὲς παραμορφώσεις τῆς σοσιαλιστικῆς παραφιλολογίας καὶ τῆς ἀντιευρωπαϊκῆς προπαγάνδας καὶ ἀντιγερμανικῆς ὑστερίας∙ τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες ἔχουν περιορισθεῖ αὐτὰ στὴν φρασεολογία τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὄχι γιατὶ ἔχει διαπιστώσει τὶς ἀλλαγὲς στὴν οἰκονομία, ἀλλὰ γιατὶ προκαλοῦν ἀλλεργία πλέον στὸ ἑλληνικὸ ἀκροατήριο καὶ προσαρμόζονται ἑκόντες ἄκοντες.
Ἡ ἀντιπολίτευση δείχνει πιὰ ὁλοκάθαρα ὅτι ἔχει χάσει τὸν δρόμο της καὶ τείνει ἀπωλέσαι καὶ τὸν κόσμο της∙ τὰ συμπτώματα εἶναι τόσα πολλὰ ποὺ δὲν εἶναι σκόπιμη ἠ ἐπανάληψή τους, ἀλλὰ κρίνεται ἀπαραίτητη ἡ διερεύνηση τῶν ἐσωτερικῶν τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως. Οἱ πολιτικὲς πρωτοβουλίες τοῦ Ναπολεοντίσκου τοῦ τελευταίου τριμήνου ἀποδείχθηκαν μπούμερανγκ γιὰ τὸν ἴδιο καὶ τὸ κόμμα του, ἐνῶ οἱ ἀντιδράσεις στὸ ἐσωτερικό του προκαλοῦν ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις καὶ στοὺς συμμάχους του στὴν δεξιά∙ μοναδικὴ συνεπὴς σύμμαχος ἀπόμεινε ἡ ἀκροδεξιά, ὅπως φάνηκε στὶς ψηφοφορίες στὴ Βουλή. Τὸ γεγονὸς εἶναι ἕνα, πολλοὶ πλέον στὴν Κουμουνδούρου παραδέχονται δημοσίᾳ ὅτι δὲν ἔχει προοπτικὲς ἡ σημερινὴ ἡγεσία, ὄχι μόνο γιὰ νίκη στὶς ἑπόμενες ἐκλογὲς καὶ ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἑνότητος τοῦ κόμματος∙ ἡ ἀπήχηση στὸν κόσμο τους εἶναι τὸ κύριο ἐπιχείρημα, μὲ δεδομένα στοιχεῖα τὴν ἄρνηση, ἀκόμη καὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν στελεχῶν καὶ πολὺ πεερισσότερο τῶν ἁπλῶν ὀπαδῶν, μετέχειν στὶς κομματικὲς ἐκδηλώσεις. Ἐπικαλοῦνται τὴν πανωλεθρία στὶς συγκεντρώσεις στὸ Σύνταγμα καὶ στὰ Προπύλαια, ἀλλὰ καὶ τὴν συντριβὴ στὶς ἐκλογὲς τοῦ ΤΕΕ∙ οὔτε τὰ ἐγγεγραμμένα στελέχη τοῦ κόμματος δὲν ψήφισαν τὸ ψηφοδέλτιό τους καὶ περισσότερο, ὅταν ἐμφανιζόταν ὡς ἡ γνήσια ἀριστερὴ δύναμη. Ἂν συνεχιστεῖ ἡ διαρροὴ αὐτή, λένε, ξηλώνεται τὸ πλεκτό…
Ἡ Νέα Δημορατία ἀντιθέτως παρουσιάζει σαφεῖς ἐνδείξεις συσπειρώσεως τῶν δυνάμεών της, πέραν ἐκείνων τῶν τελευταίων ἐκλογῶν∙ στὶς ἐκλογὲς γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῶν τοπικῶν ἐπιτροπῶν κατὰ δῆμο σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα, ἡ προσέλευση ἦταν μεγαλύτερη κι ἀπ’ τὶς καλὲς ἐποχὲς τῆς παντοδυναμίας της καὶ μάλιστα γιὰ δευτερευούσης σημασίας ἀντικείμενο∙ οἱ κομματικές της ὀργανώσεις συγκεντρώνουν κόσμο, ἔστω καὶ γιὰ τὴν ἄσκηση κριτικῆς, ζωντανὸ στοιχεῖο τῆς δημοκρατίας εἶναι αὐτό, ἀλλὰ προσέρχονται, δὲν διαρρέουν. Πέραν ὅμως τῆς κομματικῆς ἐπιρροῆς, στὶς πλατεῖες καὶ στὰ χωριά, στὰ καφενεῖα καὶ στὶς ταβέρνες, οἱ συζητήσεις στρέφονται γύρω ἀπὸ δύο πράγματα∙ πρῶτον, ἀπ’ τὴν ἀναγνώριση ὅτι ἡ ἐπανεκκίνηση τῆς οἰκονομίας, τὴν ὁποία βλέπουν ὅλοι, ὀφείλεται ἀποκλειστικὰ στὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, διότι πιστεύουν ὅτι ὅσα ἐπετεύχθησαν εἶναι ἔργο τῆς ἐργατικότητός του καὶ τῆς πειθοῦς του πρὸς τοὺς ξένους∙ δεύτερον, στὴν παραδοχή τους, ὅτι εἶχαν παρασυρθεῖ πρὸ τετραετίας ἀπ’ τὴν προπαγάνδα τῆς διαπλοκῆς κι εἶχαν καταψηφίσει τὸν Κώστα Καραμανλῆ. Δὲν θὰ εἴχαμε ὑποστεῖ τὴν πρωτοφανῆ κρίση, ἂν δὲν εἴχαμε παρασυρθεῖ ὁμολογοῦν ὅλο καὶ περισσότεροι. Τὸ πρόβλημα ὅμως εἶναι βαθύτερο, διότι ἀφορᾶ καὶ τὴν διαπλοκή∙ ἡ ἀποστροφὴ πρὸς τὸν τύπο εἶναι γενικὴ, καλύπτει ἅπαντας∙ «καλύτερα νὰ σοῦ βγεῖ τὸ μάτι, παρὰ τὸ ὄνομα», λέει ἡ παροιμία. Καὶ στὴν χώρα μας, τῆς ἔχουν βγεῖ καὶ τὰ δύο μάτια.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.