Ἀντιφατικότης Εὐρωπαίων ἀξιωματούχων

Ἡ ἀντιφατικότης τῶν δηλώσεων τῶν Εὐρωπαίων ἀξιωματούχων γιὰ τὸ ἑλληνικὸ πρόβλημα δὲν εἶναι καὶ τόσο παράδοξο φαινόμενο∙ ὁ Ὄλι Ρὲν συνέχεια μᾶς αἰφνιδιάζει μὲ τὶς ἐπιφυλάξεις του γιὰ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα καὶ τὴν τήρηση τῶν δεσμεύσεων τῶν Εὐρωπαίων, μὲ τὶς ὑπογραφές τους τὸν Νοέμβριο 2012. Ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ὁ ἀντιπρόεδρος εὐθύνεται γιὰ δύο πράγματα, γιὰ τὴν συγκάλυψη τῆς χαλκεύσεως τῶν δημοσιονομικῶν μας στοιχείων τὸ 2009, σὲ συνεργασία μὲ τὴν σοσιαλιστική μας κυβέρνηση, καὶ τὴν ἔγκριση τῶν ἀποτομῶν περικοπῶν τοῦ πρώτου Μνημονίου∙ ἡ εὐθύνη βαρύνει πρωτίστως τὸν ἴδιο, ἀλλὰ σιωπᾶ, ἐνῶ γνωρίζει, ὅτι μόλις ἐπικυρωθεῖ τὸ πλεόνασμα, ἀρχίζει ἡ συστηματικὴ πλέον διευρεύνησή τους. Αὐτὸ τρέμει. Ὅσο γιὰ τὸ Σπῆγκελ ἔχει γράψει πολὺ χειρότερα, ὑπηρετῶντας τοὺς ὑπερατλαντικοὺς κερδοσκόπους.

Οἰκονομικὰ καὶ πολιτικὰ

Οἱ ἐπιτυχίες στὴν οἰκονομία ἐπηρεάζουν τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις στὶς μέρες μας, ὅσο λίγες φορὲς στὴν ἱστορία∙ τὰ κυβερνητικὰ κόμματα, ἐπειδὴ γνώριζαν τὶς ἐπιτυχίες –πρωτογενὲς πλεόνασμα καὶ ἀνάκαμψη- εἶναι προετοιμασμένα κι ἑτοιμάζουν τὴν πολιτική τους ἐπίθεση, μὲ στόχο τὴν ἀναπλήρωση τῶν ἀπωλειῶν τους ἀπ’ τὴν πικρὴ ἐμπειρία τῆς κρίσεως∙ ἡ ἀντιπολίτευση ἐμφανίζεται νὰ τὰ ἔχει χαμένα, διότι ὑποχρεώνεται στὴν ἀναπροσαρμογὴ τῆς στρατηγικῆς της ἐντὸς ὀλίγων ἠμερῶν, ἐπειδὴ ἡ τακτικὴ τῆς καταστροφολογίας ἀποδείχθηκε λανθασμένη τουλάχιστον. Τὸ σοβαρώτερο πρόβλημα τὸ ἀντιμετωπίζει ὁ ΣΥΡΙΖΑ, διότι αὐτοπροβάλλεται προκλητικὰ ὡς ἡ μελλοντικὴ κυβέρνηση καὶ ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν γνωρίζει καθόλου σὲ ποιὰ χώρα πολιτεύεται∙ ἔτσι ὁ Ναπολεοντίσκος διατυμπανίζει ὅτι γνωρίζει, πῶς ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἔχει δεύτερο σχέδιο, γιὰ τὴν περίπτωση νίκης του στὶς ἐκλογές, ἐνῶ διαγράφει αὐτομάτως ὅσα τὶς καταμαρτυροῦσε προηγουμένως… Ἡ διαπλοκὴ ἀπ’ τὴν πλευρά της δημιουργεῖ θέματα ἀπὸ φανταστικὲς ὑποσημειώσεις ἐπισήμων δηλώσεων.

Προβλήματα περιφερειακῶν

Τὰ κόμματα ἀντιμετωπίζουν ὀξύτατα προβλήματα μὲ τὶς ὑποψηφιότητες τῶν περιφερειακῶν ἐκλογῶν∙ ἡ Νέα Δημοκρατία καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἔχουν τὰ περισσότερα, ἀλλὰ διαφορετικῆς μορφῆς. Στὴν κυβερνητικὴ παράταξη τὰ προβλήματα ἑστιάζονται στὴν ἐκδήλωση προσωπικῶν φιλοδοξιῶν, σὲ δύο κυρίως περιφέρειες, τὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Κεντρικὴ Μακεδονία∙ ὁ χειρισμός τους δὲν ἦταν ὁπωσδήποτε ὁ καλύτερος, ἢ ἴσως παρενέβησαν τρίτοι ὑπόγειοι παράγοντες, ὅπως ὅλοι θυμοῦνται, ὅτι ὁ πρώην δήμαρχος Ἀθηναίων ἀσκοῦσε δριμύτατη κριτικὴ στὴν κυβέρνηση τοῦ Κώστα Καραμανλῆ καὶ μὲ τὴν σοσιαλιστικὴ αἰφνιδίως τὰ ξέχασε ὅλα. Στὴν Κουμουνδούρου τὰ προβλήματα ἐκκινοῦν ἀπ’ τὴν ἀμφισβήτηση τῶν ἐπιλογῶν τῆς ἡγεσίας ἀπ’ τὴν κομματική της βάση∙ οἱ ἀντιδράσεις δημοσιοποιοῦνται, τόσο σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο, ὅσο καὶ στὸ κέντρο μὲ τὴν κριτικὴ τῆς Ἀριστερῆς Πλατφόρμας. Ἡ κατάληξη αὐτῶν εἶναι ἄγνωστη, ἀλλὰ δὲν γίνονται περιφερειακὲς ἐκλογές, χωρὶς τὴν ἐνεργὸ συμμετοχὴ τῶν τοπικῶν ὀργανώσεων, ἐκτὸς κι ἂν γίνει κάποιο θαῦμα.

Πρωθυπουργὸς στὸ Ἅγιο Ὄρος

Ἡ προσκύνηση τοῦ πρωθυπουργοῦ στὸ Ἅγιο Ὄρος ἔχει ἰδιαίτερη βαρύτητα αὐτὴν τὴν ἐπχή∙ ἡ ἐπίσκεψη ἔχει συμβολικὴ σημασία, διότι ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς πραγματοποίησε τὴν προσκύνηση στὴν ἱερὰ πολιτεία, τὴν παλαιοτέρα αὐτοδιοικούμενη στὴν Εὐρώπη, μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς πρώτης φάσεως τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου, δηλαδὴ τὴν ἀπαλλαγὴ τῆς χώρας ἀπ’ τὰ Μνημόνια. Ἡ ὑποδοχὴ στὶς Καρυὲς ἦταν ἐπίσημη, ἀπ’ τὴν Ἱερὰν Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ τὸν καλωσόρισε ὁ Ἅγιος Στέφανος τῆς Μονῆς Χαλινδαρίου. Ὁ πρωθυπουργὸς εὐχαρίστησε τὰ μέλη τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος γιὰ τὴν θερμὴ ὑποδοχή καὶ ζήτησε ταπεινὰ τὴν εὐλογία τους σὲ μία δύσκολη συγκυρία γιὰ τὴν Ἑλλάδα∙ στὴ συνέχεια ἐψάλη ἡ Ἱερὰ Ἀκολουθία εἰς τὸ Πρωτᾶτο.

Εὐρωβουλὴ κατὰ τῆς τρόϊκα

Ἡ καταδίκη τῆς πολιτικῆς τῆς τρόϊκα στὶς νότιες χῶρες ἀπ’ τὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο εἶναι ἀπόλυτη καὶ ὄχι τυχαῖα, ἀπὸ νομικῆς καὶ πολιτικῆς πλευρᾶς∙ ἡ ἁρμόδια Ἐπιτροπὴ τῆς Εὐρωβουλῆς διαπίστωσε, κατὰ τὴν ἔρευνά της, ὅτι δὲν εἶχε καμμία νομιμοποιητικὴ βάση ἡ παρέμβασή της στὰ ἐσωτερικὰ τῆς Εὐρωζώνης καὶ ὅτι ὁ τρόπος λειτουργίας της ἦταν ἀπαράδεκτος, «ὡς χασάπης ἔδρασε κι ὄχι ὡς χειροῦργος», ἀναφέρεται στὴν ἔκθεση. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἕνα, ὅταν τὴν ἐπικαλέσθηκε ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση καὶ ὑπάκουσε δουλικώτατα στὶς ἐντολὲς τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου εἶχε μελετήσει τοὺς νόμους; Ὁπωσδήποτε ὄχι καὶ παρέσυρε καὶ τοὺς Εὐρωπαίους μὲ τὴν πλεκτάνη της γιὰ χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης.

Καὶ ἀπαραιτήτως κολλάζειν

Ὁ Σόλων ἦταν αὐστηρὸς στὸ οἰκογενειακὸ δίκαιο, στὴν προσπάθειά του ἀναμορφῶσαι τὶς σχέσεις τῆς ἀθηναϊκῆς κοινωνίας∙ ἐπέβαλε εἴκοσι δραχμὲς πρόστιμο σὲ ὅποιον ἐξέδιδε γυναῖκες, ἐκτὸς ἀπὸ ὅσες πουλιῶνταν καὶ τὶς ἑταῖρες, «αὗται γὰρ ἐμφανῶς φοιτῶσι πρὸς τοὺς διδόντας»∙ γιατὶ αὐτὲς φανερὰ πηγαίνουν μὲ ὅποιον τὶς πληρώσει. «Ἔτι οὔτε θυγατέρας πωλεῖν οὔτ’ ἀδελφὰς δίδωσι»∙ ἐπὶ πλέον οὔτε τὶς θυγατέρες νὰ πουλάει κανεὶς οὔτε τὶς ἀδελφές του. «Πλὴν ἂν μὴ λάβῃ παρθένον ἀνδρὶ συγγεγενημένην»∙ ἐκτὸς κι ἂν πιάσει κανεὶς παρθένο μαζὶ μὲ ἄνδρα. «Τὸ δ’ αὐτὸ πρᾶγμα ποτὲ μὲν πικρῶς καὶ ἀπαραιτήτως κολάζειν»∙ τὸ αὐτὸ δὲ σφάλμα ἄλλοτε μὲν αὐστηρὰ καὶ ἀνελέητα τιμωρεῖ. «Ποτὲ δ’ εὐκόλως καὶ παίζοντα, πρόστιμον ζημίαν τὴν τυχοῦσαν ὁρίζοντα, ἄλογόν ἐστι»∙ κι ἄλλοτε εὔκολα παίζοντας, ὁρίζει τὸ πρόστιμο τυχαῖα , παράλογο εἶναι. Ἦταν τὰ πρῶτα βήματα συστημαστικῆς ὀργανώσεως τῶν οἰκογενειακῶν σχέσεων, ὁπότε δικαιολογοῦνται κάποιες ὑπερβολές.

Μέρκελ, συνοχὴ Εὐρωζώνης

Τὴν ἐνίσχυση τῆς συνοχῆς τῆς Εὐρωζώνης ἔχει θέσει ὡς ἄμεση προτεραιότητά της ἡ Ἀγκέλε Μέρκελ, μὲ πρωτοβουλίες της σὲ δύο κυρίως τομεῖς∙ πρῶτον, στὴν ἐπιτάχυνση τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας, καθὼς οἱ πρῶτοι καλοὶ οἰωνοὶ ἦρθαν μὲ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ τετάρτου τριμήνου, μὲ ἀνάκαμψη, 0,4% στὴν Γερμανία καὶ 0,3% στὴν Γαλλία, ἐνῶ οἱ πρβλέψεις γιὰ τὸ τρέχον ἔτος εἶναι γιὰ ἀνάπτυξη ἄνω τοῦ 1,5%. Στὰ πλαίσια αὐτὰ προβλέπεται συνάντηση μὲ τὸν Φρανσουὰ Ὁλλὰντ γιὰ τὸν συντονισμὸ τῆς πολιτικῆς τους∙ τὸ Βερολίνο ἀποδίδει ἰδιαίτερη βαρύτητα στὸν γαλλογερμανικὸ ἄξονα. Δεύτερον, στὴν σύσταση ἀνεξαρτήτου Εὐρωπαϊκῆς Ἀρχῆς Ἐποπτείας τοῦ Διαδικτύου, ὥστε νὰ μὴν ἐξαρτᾶται ἡ Εὐρώπη ἀπ’ τὴν Ἀμερικανικὴ Ἀρχή∙ σκοπὸς εἶναι ἡ δημιουργία συστημάτων προστασίας ἀπ’ τὶς παρεμβάσεις τρίτων, ὅπως ἡ Ἀμερικανικὴ Ὑπηρεσία Ασφαλείας, μὲ τὶς παρακολουθήσεις της. Στὴν πρωτοβουλία αὐτὴ ἔχει ὡς συμπαραστάτη τὶς μεγάλες ἀναδυόμενες χῶρες, Ρωσία καὶ Κίνα.

Συρία, διακοπὴ διαλόγου

Ἡ διακοπὴ τοῦ διαλόγου στὴ Γενεύη, μεταξὺ τῆς συριακῆς κυβερνήσεως καὶ τῶν ἀνταρτῶν, συνοδεύθηκε ἀπ’ τὴν ἐπανάληψη τῶν σκληρῶν συγκρούσεων στὸ ἔδαφος τῆς χώρας∙ οἱ δύο πλευρὲς ἀλληλοκατηγοροῦνται, ἀλλὰ καὶ Ρωσία καὶ Ἀμερικὴ ἐπιρρίπτουν τὶς εὐθύνες ἡ μία στὴν ἄλλη. Ἡ κατάσταση γίνεται καὶ πάλι ἐκρηκτικὴ στὴ Μέση Ἀνατολή, μὲ τὶς βομβιστικὲς ἐπιθέσεις νὰ πολλαπλασιάζονται στὸ Ἰράκ, στὴν Αἴγυπτο, ἡ ἔκρηξη σὲ τουριστικὸ λεωφορεῖο στὸ Σινᾶ μὲ τέσσερες νεκρούς, ἀποδίδεται στοὺς Ἀδελφοὺς Μουσουλμάνους καὶ στὴν γειτονικὴ Τουρκία ἐπαναλήφθηκαν χθὲς οἱ διαδηλώσεις κατὰ τῆς κυβερνήσεως στὴν Κωνσταντινούπολη∙ ὁ σχηματισμὸς κυβερνήσεως στὸ Λίβανο καὶ ἡ συνέχιση τῶν διαπραγματεύσεων μὲ τὸ Ἰρὰν ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴ ἐλπίδα ἠρεμίας στὴν περιοχή. Στὴ Συρία, οἱ Σουνίτες ἐφοδιάζονται μὲ ἀντιαεροπορικοὺς πυραύλους ἀπ’ τὴν Σαουδικὴ Ἀραβία, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἀεροπορίας, ἀλλὰ αὐτὸ πιστεύεται ὅτι θὰ προκαλέσει κλιμάκωση τῶν ἐξοπλιστικῶν προγραμμάτων ἀπ’ τὴν ἄλλη πλευρά.

Ἀποκορύφωση κακοκαιρίας

Ἡ ἀποκορύφωση τῆς κακοκαιρίας στὶς ἀνατολικὲς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, μὲ κύμα χιονοπτώσεων, καὶ βροχοπτώσεων στὴν Βρεταννία, χαρακτηρίζονται πρωτοφανεῖς ἀπ’ τὶς μετεωρολογικὲς ὑπηρεσίες∙ τὸ φαινόμενο ἀποδίδεται στὴν διαταραχὴ τῆς κυκλικῶν περὶ τὸν βόρειο πόλο ἀνέμων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐκτροπή τους πρὸς Νότον μὲ κάτω ἀπ’ τὶς πολικὲς θερμοκρασίες, ἐνῶ συνεχίζεται καὶ πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ μὲ κατακλυσμιαῖες βροχές, διότι ἐμπλουτίζονται ἀπ’ τὰ ὑδροφόρα νέφη τοῦ ὠκεανοῦ. Οἱ ζημίες σὲ ἀμφότερες τὶς χῶρες εἶναι ἀνυπολόγιστες, ἐνῶ προβλέπεται ὅτι θὰ ἐπηρεάσουν καὶ τοὺς ρυθμοὺς ἀναπτύξεως∙ οἱ δυνατότητες βοηθείας τῆς κρατικῆς τους μηχανῆς φθάνει στὰ ὅρια ἐξαντλήσεώς τους∙ τὸ Λονδίνο μάλιστα ζήτησε, γιὰ πρώτη φορά, τὴν βοήθεια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως γιὰ τὶς καταστροφὲς στὴ γεωργία, ἐνῶ ζητάει τὴν ἀναθεώρηση τῶν συνθηκῶν της. Ὁ Μανουὲλ Μπαρόζο ὑποσχέθηκε βοήθεια, ἀλλὰ καὶ ζήτησε τὴν μεγαλύτερη προσέγγισή της πρὸς τὶς εὐρωπαϊκὲς συνθῆκες. Εἰρωνεία τῆς ἱστορίας γιὰ τοὺς Βρεταννούς.

Ἀνάπτυξη οἰκονομίας, πολιτικὴ δυναμικὴ

Ἡ ἄρδην ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς τῆς χώρας, ὅπως διαφαινόταν τοὺς τελευταίους μῆνες, ἐπιβεβαιώθηκε πλέον μὲ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας∙ τὸ πολὺ μεγάλο πρωτογενὲς πλεόνασμα καὶ ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν κρίση ἔχει ἄμεσες καὶ πολλαπλὲς πολιτικὲς ἐπιπτώσεις ποὺ καλοῦνται νὰ διαχειρισθοῦν οἱ πολιτικοὶ σχηματισμοί. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἐξαιρετικὰ δύσκολο γιὰ τὰ περισσότερα κόμματα καὶ τὴν ἀλαλάζουσαν διαπλοκήν∙ ἡ διαφορὰ αἰσθητὴ στὸν ἁπλὸ κόσμο, ἀπ’ τὴν ἀρχὴ τῆς σημερινῆς κυβερνήσεως, μεταξὺ τῆς ψυχολογίας τοῦ μέσου Ἕλληνα καὶ τῆς καταστροφολογίας τῆς ἀντιπολιτεύσεως στὸ σύνολό της καὶ τῆς διαπλοκῆς ἐν συγχορδίᾳ, κατέστη πλέον χάος ἀγεφύρωτο. Ὣς λίγες ἑβδομάδες πρὶν εἶχαν ὅλοι τους ὡς μόνιμη ἐπῳδὸ τὴν ἐπιβολὴ νέου Μνημονίου καὶ νέων δυσβάστακτων μέτρων -μάλιστα ἐξειδικεύοντάς τα οἱ προφέσσορές τους, στὸ ἴδιο μῆκος κύματος-, μὲ τοὺς ἀλαλαγμοὺς ὑπὲρ τῆς τρόικα καὶ τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου περισσότερο, ἀλλὰ καὶ τῶν ὑστερικῶν ὠρυγῶν κατὰ τῆς Γερμανίας καὶ ἰδιαιτέρως κατὰ τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ∙ ἡ προσαρμογὴ τῆς πολιτικῆς τους δὲν φαίνεται καθόλου εὔκολη, ἢ τουλάχιστον ἔτσι δείχνουν ὅλοι οἱ ἡγέτες τους, ἐκτὸς κι ἄν ἀλλάξουν τὶς ἑπόμενες ἑβδομάδες. Αὐτὸ θὰ ἦταν εὐχῆς ἔργο γιὰ τὴν Ἑλλάδα, διότι θὰ ἀποφεύγαμε τὶς στεῖρες ἀντιπαραθέσεις, τὶς ὁποῖες τόσο ἄσχημα πληρώσαμε τουλάχιστον τὴν τελευταία τετραετία.
Τὸ πιὸ σημαντικὸ γιὰ τὴν χώρα εἶναι ἡ ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας τοῦ κόσμου καὶ ἡ σαφὴς ἔνδειξη τῆς διαθέσεώς του γιὰ ἄμεση καὶ ἐνεργὸ συμβολὴ στὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση∙ εἶναι ἐμφανέστατο αὐτὸ στὴν ἀγορά, στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα, ὅπου οἱ συζητήσεις πλέον γίνονται μὲ ἀντικείμενο, τὸ τί μπορεῖ νὰ κάνει ὁ καθένας, μακρυὰ ἀπ’ τὴν κατάθλιψη καὶ τὴν μεμψιμοιρία τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Κακὰ εἶναι τὰ ψέμματα, χωρὶς τὴν ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας, τὴν ἀνάταση τοῦ κόσμου, τοῦ φιλότιμου τῶν Ἑλλήνων, δὲν γινόταν τὸ θαῦμα τοῦ ἅλματος ἀπὸ 7% ὕφεση τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2012 στὸ μηδὲν ἢ τὴν μικρή, ἐλάχιστη, ἀνάκαμψη ἕναν χρόνο μετά∙ εἶναι μοναδικὴ μᾶλλον ἡ περίπτωση στὴν ἱστορία ἡ τόσο μεγάλη μείωση τῆς ὑφέσεως καὶ μάλιστα μὲ κλειστὸ τὸ τραπεζικὸ σύστημα, ὅπως τὸ κρατάει ἀκόμη ἡ τρόικα. Βοήθησε σημαντικὰ ὁ τουρισμός, ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία, οἱ ἄλλοι κλάδοι, ἀλλὰ τὸ μεγάλο βάρος τὸ ἔφεραν οἱ ἁπλοὶ Ἕλληνες, τὰ τουριστικὰ μαγαζάκια, οἱ μικρὲς ἐπιχειρήσεις, ὅλοι τους∙ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα εἶναι ἡ άπουσία δημοσιευμάτων στὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκή, γιὰ τεμπέληδες Ἕλληνες, ἀπατεῶνες καὶ ἄλλα παρόμοια. Ὄχι ὅτι ἔλειψαν ξαφνικὰ τὰ κοράκια καὶ οἱ ἰθαγενεῖς δοῦλοι τους, ὅπως ἔδειξε κι ἡ ἱστορία μὲ τοὺς Ἀφγανοὺς λαθρομετανάστες στὸ Φαρμακονῆσι∙ δὲν βρίσκουν πλέον οὔτε τὴν ἐλάχιστη ἀφορμή.
Ὁ ἀντίκτυος τῆς ἀλλαγῆς τῆς ψυχολογίας στὰ κομματικὰ στελέχη βαρύνει στὴν τακτικὴ τῶν κομμάτων∙ εἶχαν ἐπενδύσει στὴν ἀντιπολίτευση στὴν προοπτική –ποὺ θεωροῦσαν ὡς ἀπόλυτη ἀλήθεια, ἐπειδὴ τὴν διαλαλοῦσε ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκή-, ὅτι ἀποτυγχάνει τὸ πρόγραμμα στὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι ἐπιδεινώνεται ἡ κρίση, μὲ τὰ ἀντιευρωπαϊκὰ συνακόλουθα. Αἰφνιδίως αὺτὰ ἀνατρέπονται ἄρδην, μὲ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, τὴν αὐτονόμηση τῆς Εὐρωζώνης ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ ἐπικυριαρχία καὶ τὴν ἀναγνώριση τῆς Ἑλλάδος ὡς μοναδικῆς ἑστίας ἀσφαλείας στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο∙ οἱ διαπιστώσεις αὐτὲς γίνονται σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, μὲ πρῶτο τὴν κοινὴ γνώμη. Ἡ καταστροφολογία δὲν ἔγινε ποτὲ ἀποδεκτὴ ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαό, οὔτε στὶς μαῦρες μέρες πρὸ διετίας, ὅταν ἀντέδρασε μὲ τὸ κίνημα τῶν Ἀγανακτισμένων∙ πολὺ περισσότερο ἐνοχλεῖ σήμερα, μὲ τὴν ἀνάτασή του δεδομένη. Ἔτσι τὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο πρῶτο, πιάστηκαν μέσα στὰ δίχτυα τους, ποὺ εἶχαν ρίξει γιὰ τὴν κυβέρνηση∙ ἡ Κουμουνδούρου βλέπει τὴν ἀπομόνωσή της ἀπ’ τὸν κόσμο, ὅπως γίνεται σὲ κάθε ἐμφάνιση του ἀρχηγοῦ της. Ὁ πρόεδρός της ὀργάνωσε τὴν ἐκδήλωση στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο μὲ τὸν ΣΕΒ, ὡς ἀπόδειξη τῆς ἀπολύτου ταυτίσεώς τους, ἀλλὰ παραβρέθηκαν μερικὲς δεκάδες ἄτομα∙ τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι στὴν ἀποδοκιμασία κάποιων συμφώνησαν πολλοὶ καὶ οὐδεὶς ἀντέδρασε. Αὐτὸ δείχνει ξεκάθαρα διαφοροποίηση τοῦ κομματικοῦ του μηχανισμοῦ.
Ἡ διεθνὴς συγκυρία ἔχει ἀλλάξει ριζικὰ στὴν περιοχή, ἐνῶ ἡ ἀποτυχία τῶν διαπραγματεύσεων γιὰ τὴν Συρία δείχνει ὅτι παραμένουν ἀνοικτὲς οἱ ἑστίες ἐντάσεως∙ ἡ χώρα μας, καὶ λόγῳ τῆς προεδρίας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, διαδραματίζει ἐνεργὸ ρόλο στὴν περιοχή, ὄχι μόνο γιὰ τὰ εὐρωπαϊκὰ θέματα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὰ ἐθνικά. Ὁ διακοινοτικὸς διάλογος ἄρχισε στὴν Κύπρο καὶ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος πηγαίνει ὁ Ἑλληνοκύπριος διαπραγματευτὴς στὴν Ἄγκυρα κι ὁ Τουρκοκύπριος ἔρχεται στὴν Ἀθήνα∙ αὐτὸ ἦταν ἀδιανόητο παλαιότερα, οἱ Τοῦρκοι δέχονται καὶ συνομιλοῦν μὲ ἐκπρόσωπο τῆς κυπριακῆς κυβερνήσεως, ὅπως καὶ ἡ Ἀθήνα μὲ ἐκπρόσωπο τῆς τουρκοκυπριακῆς κοινότητος. Καὶ μόνο ὡς γεγονός, σημαίνει ὅτι αἴρονται πολλὲς ἀπ’ τὶς προκαταλήψεις δεκαετιῶν∙ φυσικά, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὁ διάλογος θὰ εἶναι εὔκολος, τὸ ἀντίθετο μάλιστα, θὰ εἶναι σκληρὲς καὶ ἐπίπονες οἱ διαπραγματεύσεις. Κάτι ἀντίστοιχο συμβαίνει καὶ μὲ τὶς διαπραγματεύσεις γιὰ τὴν Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομικὴ Ζώνη μὲ τὴν Αἴγυπτο∙ ὅλο καὶ νέα ἐμπόδια προβάλλονται κυρίως ἀπ’ τὴν αἰγυπτιακὴ διπλωματία. Τὰ θέματα αὐτά, φυσικὰ καὶ ἄλλα ὅπως ὁ ρόλος μας στὴν διαδικασία συνοχῆς τῆς Εὐρωζώνης, ἀπουσιάζουν παντελῶς ἀπ’ τὴν λογικὴ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, σὰν νὰ μὴν ἀπασχολοῦν τὴν Ἑλλάδα∙ ἡ κοινὴ γνώμη ὅμως ὅσο αἰσθάνεται ὅτι πέρασαν τὰ χειρότερα στὴν οἰκονομία, τόσο ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα.
Σὲ πολιτικὸ ἐπίπεδο διαμορφώνεται πλέον τὸ κλίμα τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας, τὸ ὁποῖο μόνο μὲ μεῖζον γεγονὸς ἀνατρέπεται∙ αὐτὸ ὅμως δὲν φαίνεται στὸν ὁρίζοντα. Οἱ πολιτικὲς συνθῆκες ἐπιβάλλουν τὴν δέσμευση τῶν κομμάτων, ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ πολιτικὴ καὶ ὡς πρὸς τὰ ἐθνικά μας θέματα, τουλάχιστον, ἂν ὄχι καὶ γιὰ τὴν διεθνῆ συγκυρία∙ στὴν οἰκονομικὴ πολιτική, ἡ τρόικα τελείωσε, ὄχι μόνο γιατὶ ἐπιτύχαμε τὸ τεράστιο πρωτογενὲς πλεόνασμα καὶ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ γιατὶ τὴν ἀπορρίπτουν πλέον καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι, ὅπως φαίνεται τουλάχιστον ἀπ’ τὴν ἔκθεση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου∙ στὸ ἐσωτερικὸ
ἡ κυβέρνηση ἀποδεσμεύεται γιὰ τὴν ἄσκηση τῆς πολιτικῆς της –στὰ πλαίσια πάντα τῆς ἐπιτηρήσεως ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη-, στὸν κοινωνικὸ τομέα, μὲ τὴν διανομὴ τοῦ 70% τοῦ πρωτογενοῦς πλεονάσματος, ποὺ μᾶλλον ὑπερβαίνει τὰ δύο δις εὐρώ, καὶ τὴν ἐλάφρυνση τῆς φορολογίας∙ στὸν οἰκονομικό, ἡ ἀποδέσμευση τῶν τραπεζῶν σημαίνει τὴν αὐτόματη ἐνίσχυση τῆς ρευστότητος στὴν ἀγορά. Οἱ μικρομεσαῖοι κυρίως καὶ ὁ ἐπιχειρηματικὸς κόσμος θέλουν νὰ ἀκούσουν τὴν πολιτικὴ τῶν κομμάτων γι’ αὐτὰ τὰ θέματα κι ὄχι τὶς ἀντιγερμανικὲς κορῶνες∙ αὐτὲς τὶς ἔχει βαρεθεῖ. Τὸ πρόβλημα μὲ τὰ κόμματα, καὶ τὸν ΣΥΡΙΖΑ πρῶτο, εἶναι ἕνα, ἔχουν τὴν δυνατότητα προσγειώσεώς τους στὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα; Ὁ χρόνος θὰ δείξει, κι εἶναι πολὺ σύντομος.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.