Κύπρος, παραίτηση ὅλης τῆς κυβερνήσεως

Τὴν παραίτηση ὅλης τῆς κυβερνήσεως ἔλαβε ὁ πρόεδρος τῆς Κύπρου, μετὰ τὴν ἀπόφαση τοῦ ΔΗΚΟ νὰ ἀποσύρει, λόγῳ διαφωνίας μὲ τὸν διακοινοτικὸ διάλογο, τοὺς τέσσερες ὑπουργούς του∙ οἱ ὑπουργοὶ παραιτήθηκαν, ἀλλὰ ἔμειναν στὶς θέσεις τους μέχρι τὸν ἀνασχηματισμό, ἐνῶ μερικοὶ τοῦ ΔΗΚΟ ἀποχώρησαν κι ἀπ’ τὸ κόμμα. Οἱ ἐξελίξεις ἔρχονται στὴν κρισιμώτερη στιγμὴ γιὰ τὸ Κυπριακό, διότι οἱ προοπτικὲς γιὰ τὸν διάλογο εἶναι εὐνοϊκές, ἐνῶ ἡ Τουρκία, ἐξ αἰτίας μᾶλλον τῶν ἐσωτερικῶν της προβλημάτων δὲν δείχνει τόσο ἀδιάλλακτη∙ φυσικὰ τίποτε δὲν ἔχει κριθεῖ κι οὔτε εἶναι εὔκολο πρᾶγμα οἱ διαπραγμαεύσεις. Ἡ Κύπρος ὅμως ἔχει κάνει σημαντικὰ βήματα στὸν περιορισμὸ τῆς ὑφέσεως καὶ στὶς μεταρρυθμίσεις, ὁπότε ἡ πολιτικὴ κρίση ἀπειλεῖ τὰ πάντα∙ ἐπιβάλλεται ἡ μεγίστη προσοχή.

Διαπραγματεύσεις μὲ τρόικα

Οἱ διαπραγματεύσεις μὲ τὴν τρόικα βρίσκονται στὴν τελική τους φάση, ἐνῶ φαίνεται ὅτι ἔχει βρεθεῖ τουλάχιστον κοινὴ γλῶσσα∙ ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας θεωρεῖται δεδομένη, ὅπως καὶ τὸ τεράστιο πρωτογενὲς πλεόνασμα, ἀλλὰ οἱ διαφορὲς ἑστιάζονται πλέον στὴν διάθεσή του, εἴτε στὰ κατώτερα στρώματα, ὅπως προτείνει ἡ κυβέρνηση καὶ προβλέπει ἡ συμφωνία τοῦ Νοεμβρίου 2012, εἴτε ἡ ἀποταμίευσή του γιὰ χειρότερες στιγμές. Ἡ τρόικα συνεχίζει τὴν τακτική της ὑπονομεύσεως τῆς χώρας, ὅπως κάνει καὶ μὲ τὴν ἀποδέσμευση τῶν τραπεζῶν, ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι τὰ τελευταῖα της∙ οἱ Εὐρωπαῖοι βλέπουν τὴν βελτίωση τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ ἐπιθυμοῦν τὴν ἐνίσχυσή της στὸν δρόμο αὐτὸν μὲ κάθε μέσο. Ἑπομένως, ἐὰν ἐπιμείνει ἡ τρόικα, μᾶλλον δύσκολα, τὸ πρόβλημα θὰ λυθεῖ στὸ Γιούρογκρουπ∙ ἔχουν ἀρκετὰ προβλήματα μὲ τὴν Οὐκρανία στὴν Εὐρωζώνη, ὥστε νὰ βρίσκουν καὶ ἄλλα μπροστά τους ἀπ’ τὴν τρόικα. Τὶς ὑποψίες ὑπονομεύσεως ἐνισχύουν.

Οὐκρανία, περίεργα ΣΥΡΙΖΑ

Ἡ πολιτική μας ζωὴ ἐπηρεάζεται πλέον εὐθέως ἀπ’ τὴν οὐκρανικὴ κρίση∙ ἡ προηγούμενη ἀπόλυτη ταύτιση τῆς ἀντιπολιτεύσεως μὲ τὴν ἀτλαντικὴ προπαγάνδα καὶ τὴν ἀντιγερμανικὴ ὑστερία ἐπιβεβαιώνεται, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἔχει βαθύτερες διαστάσεις. Στὸ οὐκρανικὸ περιορίζεται ἡ Κουμουνδούρου σὲ κριτικὴ κατὰ τῆς κυβερνήσεως γιὰ παραμέληση τῆς ὁμογένειας, ἀλλὰ μὲ ἐπιθέσεις κατὰ τῆς Εὐρώπης∙ ταυτίζεται πάλι μὲ τὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ καὶ ἀγνοεῖ τὴν διαφοροποίηση τῆς Εὐρώπης ἀπέναντί της, ἀλλὰ καὶ τὴν εὐαισθησία τῶν Ἑλλήνων πρὸς τοὺς ὀρθοδόξους τῆς Ἀνατολικῆς Οὐκρανίας, ὅπως καὶ τοὺς στενοὺς δεσμοὺς μὲ τὴν Κριμαία καὶ τὴν Ὀδησὸ τουλάχιστον στὴν ἐπανάσταση τοῦ ’21. Δὲν φαίνονται τυχαῖα αὐτά, διότι τὴν ναζιστικὴ νέα ἡγεσία τοῦ Κιέβου καταγγέλλουν πλέον ὅλο καὶ περισσότεροι στὴν γηραιὰ ἤπειρο∙ ἡ φασιστικὴ ἰδεολογία τους εἶναι δεδεομένη ἐμφανέστατα, ἐνῶ καὶ τὸ Βερολίνο τὴν κρατάει σὲ ἀπόσταση. Γιὰ βαθύτερες διασυνδέσεις πρόκειται, κι αὐτὸ ἐμπεδώνεται στὴν κοινὴ γνώμη.

Βενιζέλος στὴν ὁμογένεια

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Εὐάγγελου Βενιζέλου στὴν Οὐκρανία ἐμμέσως μὲν ἀλλὰ ἔφερε ἄμεσα ἀποτελέσματα∙προσέφερε πρῶτον τὴν συμπαράσταση τῆς μητέρας πατρίδος πρὸς τοὺς ὁμογενεῖς μὲ τὴν παρουσία του στὴν Μαριανούπολη, μὲ τοὺς 100000 περίπου Ἕλληνες∙ δεύτερον συνέπεσαν ἡ παρουσία του στὸ Κίεβο καὶ οἱ συνομιλίες του μὲ τὴν νέα ἡγεσία, μὲ τὴν γερμανικὴ πρωτοβουλία, γιὰ ἔναρξη διαπραγματεύσεων πρὸς ἐκτόνωση τῆς κρίσεως, μετὰ ἀπὸ τεληφωνικὴ ἐπικοινωνία τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν. Ἡ ἄσκηση τῆς προεδρίας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως μᾶς ἔδωσε τὴν ἄνεση τῶν διπλωματικῶν κινήσεων∙ εἴμασταν ἀπ’ τὶς λίγες εὐρωπαϊκὲς χῶρες ποὺ εἴχαμε ζητήσει τὴν τήρηση τῆς νομιμότητος ἀπ’ τὴν νέα ἡγεσία, δηλαδὴ τὸν ἀφοπλισμὸ τῶν ἀκροδεξιῶν ἐνόπλων.

Οὐκρανία, δουλεῖες ΣΥΡΙΖΑ

Τὶς ἀτλαντικὲς δουλεῖες τοῦ ΣΤΡΙΖΑ καὶ ὅλης σχεδὸν τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀποκάλυψη ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία∙ οἱ ἀνακοινώσεις του εἶναι γενικὲς καὶ στρέφονται περισσότερο κατὰ τῆς Ρωσίας, μὲ ἐλάχιστες ἢ καμμία ἀναφορὰ στὴν ἀκροδεξιὰ μορφὴ τῆς νέας ἡγεσίας τοῦ Κίεβου. Ὁ Ναπολεοντίσκος μάλιστα θυμήθηκε ἄργα καταγγεῖλαι μόνο τοὺς Εὐρωπαίους γιὰ ἀνοχὴ ἀπέναντί της, μὲ μνεία μόνο τῶν ἀκραίων στοιχείων∙ γιὰ τοὺς Ἀμερικανοὺς ποὺ προκλητικὰ στηρίζουν τὶς φασιστικὲς ἔνοπλες ὁμάδες λέξη, ἐνῶ προηγουμένως τὸ κόμμα του εἶχε καταγγείλει τὸν ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν γιὰ παραμέληση τῆς ὁμογένειας στὴν χώρα. Τὰ γεγονότα ὅμως ἔτρεξαν γρήγορα καὶ τὸ μόνο ποὺ ἀπόμεινε στὴν κοινὴ γνώμη εἶναι ἡ ἐξάρτηση τῆς Κουμουνδούρου ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα.

Δι’ ὑπεροψίαν τῶν κοινῶν

Ἡ πολιτογράφηση ξένων ὡς Ἀθηναίων πολιτῶν ἐνδιαφέρει∙ τὴν παραχώρησε σὲ ὅσους εἶχαν καταδικασθεῖ σὲ ἰσόβια ἐξορία καὶ ὅσους ἔρχονταν νὰ ἀσκήσουν τὴν τέχνη τους. «Καὶ ἅμα πιστοὺς νομίζοντα τοὺς μὲν ἀποβεβληκότας τὴν ἑαυτῶν διὰ τὴν ἀνάγκην»∙ διότι ἦταν ἄξιοι τῆς ἐμπιστοσύνης, ἐπειδὴ οἱ μὲν πρῶτοι ἐξ ἀνάγκης ἔρχονταν. «Τοὺς δὲ ἀπολελοιπότας διὰ τὴν γνώμην»∙ οἱ δὲ δεύτεροι τὸ εἶχαν πάρει ἀπόφαση. «Ἴδιον δὲ τοῦ Σόλωνος καὶ τὸ περὶ ἐν δημοσίῳ σιτήσεως, ὅπερ αὐτὸς παρασιτεῖν κέκληκε»∙ ἐπὶ Σόλωνος καθιερώθηκε καὶ ὁ θεσμὸς τῆς δημοσίας σιτήσεως, τὸν ὁποῖο ἀπεκάλεσε παρασιτισμό. «Τὸν γὰρ αὐτὸν οὐκ ἐᾷ σιτεῖσθαι πολλάκις, ἐὰν δὲ ᾧ καθήκει μὴ βούλεται, κολάζει»∙ διότι στὸν ἴδιο δὲν ἐπιτρέπει πολλὲς μερίδες, ὅποιον δὲ τὸ δικαιοῦται καὶ ἀρνεῖται, τὸν τιμωρεῖ. «Τὸν μὲν ἡγούμενος πλεονεξίαν, τὸν δ’ ὑπεροψίαν τῶν κοινῶν»∙ τὸν πρῶτο γιὰ πλεονεξία, τὸν δεύτερο γιὰ περιφρόνηση τῶν κοινῶν.

Εὐρώπη, στάση ἰσορροπίας

Στὴν ἀναζήτηση στάσεως ἰσορροπίας, μεταξὺ τῆς ἀμερικανικῆς πολώσεως καὶ τῆς ἀναζητήσεως διαλόγου καὶ συνεννοήσεως μὲ τὴν Ρωσία, βρίσκεται ἡ Εὐρώπη, μὲ πρώτη τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ τὴν ἐπιτυχημένη παρέμβασή της στὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, γιὰ ἔναρξη διαπραγματεύσεων ἐντὸς τοῦ ΟΑΣΕ, γιὰ τὴν οὐκρανικὴ κρίση∙ ἡ πρωτοβουλία τῆς καγκελαρίου ἔγινε δεκτὴ ἀπ’ τὸν Ρῶσο πρόεδρο, διότι ἐμπεριεῖχε δύο προϋποθέσεις, τὴν ἀποκατάσταση τῆς νομιμότητος στὴν Οὐκρανία καὶ τὸν σεβασμὸ τῆς ἐδαφικῆς της ἀκεραιότητος. Ἀλλὰ ὑπερκαλύφθηκε ἀπ’ τὶς ἀκραῖες ἀμερικανικὲς θέσεις, γιὰ τὴν ἐπιβολὴ μέτρων κατὰ τῆς Ρωσίας, ἐὰν δὲν ὑποχωρήσει στὴν Κριμαία∙ ἡ καγκελάριος ὅμως ἐξασφάλισε τὴν ὑποστήριξη τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Βρεταννίας, ἐνῶ καὶ ἡ φρασεολογία τῆς Πολωνίας παραμένει σὲ χαμηλοὺς τόνους. Τὸ Κρεμλίνο ἄλλωστε δὲν ἀμφισβήτησε τὴν ἐδαφική της ἀκεραιότητα∙ ἀντιθέτως τὰ συμφέροντα τῶν κατοίκων της ὑπερασπίζεται, ὅπως ὅλων τῶν Οὐκρανῶν, ἀπέναντι στὸν νεοναζισμὸ τῆς νέας οὐκρανικῆς ἡγεσίας.

Πτωτικὲς τάσεις ἀγορῶν

Στὶς ἀγορὲς ἐπικράτησαν πτωτικὲς τάσεις, μὲ ἰσχυρότερες σὲ Ρωσία καὶ Δύση καὶ Ἰαπωνία καὶ ἐλαφρότερες καὶ Κίνα∙ τὸ εὐρὼ βελτιώθηκε στὰ 1,3772 δολλάρια καὶ 139,5950 γιέν, ὅπως καὶ ὁ χρυσός, 1344,25 καὶ τὸ πετρέλαιο, 111,94. Ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία ἐπηρέασε ἀπότομα τὴν κεφαλαιαγορὰ τῆς Μόσχας, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κατακόρυφη πτώση, κατὰ 10% περίπου τῶν μετοχῶν, μὲ διακυμάνσεις στὸ ἐνδιάμεσο, ἐνῶ ἡ Σαγκάη διατηρήθηκε σὲ μερικὰ δέκατα ἀπώλειας, ἀλλὰ οἱ δυτικὲς ἀγορὲς ἔχασαν ἀπὸ 1,5% μέχρι 2,5%∙ Ἡ ἀρχικὴ ἐντύπωση, ὅπως τὴν καλλιεργοῦσε ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ γιὰ οἰκονομικὰ μέτρα κατὰ τῆς Ρωσίας, δὲν ἐπαληθεύεται, ἀλλὰ ἀντίθετα οἱ ἔγκυροι οἰκονομικοὶ ἀναλυτὲς προβλέπουν χειρότερες ἐπιπτώσεις στὶς δυτικὲς οἰκονομίες καὶ περισσότερο στὴν ἀμερικανικὴ ἀπ’ τὴν κρίση∙ προσοχὴ χρειάζεται, ἀπ’ τὴν πλευρὰ τῆς Εὐρώπης. Ἡ Μόσχα ἰσχυρίζονται διαθέτει δύο πανίσχυρα ὅπλα, φυσικὸ ἀέριο καὶ πετρέλαιο καὶ πολὺ λιγώτερο εὐαίσθητη σὲ πολιτικὲς κρίσεις οἰκονομία.

Οὐκρανία, εὐρωαμερικανικὰ

Ἡ οὐκρανικὴ κρίση ἐξελίσσεται σὲ διατλαντικὴ ἀναμέτρηση περισσότερο καὶ λιγώτερο σὲ σύγκρουση μὲ τὴν Ρωσία∙ ἡ Οὐάσιγτον προσπάθησε πάσῃ θυσίᾳ τὸν ἐγκλωβισμὸ τῶν Εὐρωπαίων στὴν λογικὴ τῆς ἀπομονώνσεως τῆς Μόσχας καὶ τῆς ἐπιβολῆς οἰκονομικῶν κυρώσεων ἐναντίον της, ἀλλὰ ἡ γηραιὰ ἤπειρος ἀντιδρᾶ, ἀκόμη καὶ ὁ παραδοσιακός της σύμμαχος ἡ Βρεταννία, ἐνῶ καὶ οἱ Πολωνία καὶ Σουηδία κρατοῦν ἀποστάσεις ἀσφαλείας. Ἡ φρασεολογία τῶν Εὐρωπαίων εἶναι πολὺ διαλλακτική, σὲ σύγκριση μὲ τὴν ἀμερικανική, ἐνῶ διατηροῦν ἀνοικτοὺς τοὺς διαύλους ἐπικοινωνίας μὲ τὸ Κρεμλίνο∙ γνωρίζουν ὅτι στὴν εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη μετροῦν πολὺ ὁ νεονζισμὸς τῆς οὐκρανικῆς ἡγεσίας καὶ τὰ λάθη τους πρὸ δεκαπεντατίας στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία, ὅταν ἀκολούθησαν καὶ πάλι τοὺς Ἀμερικανούς. Εἰς ἐπικουρίαν τους ἔρχονται τὰ γεγονότα στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας∙ στὶς δυτικὲς ἐπαρχίες δὲν πληρώθηκαν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἐνῶ γενικεύεται ἡ μαύρη ἀγορὰ τροφίμων, ὅπως καὶ ἡ λιποταξία στρατιωτῶν.

Πολιτικὴ δυναμική, οἰκονομία καὶ διεθνῆ

Ἡ πολιτική μας δυναμικὴ διαμορφώνεται πλέον ἀπὸ δύο καθοροστικοὺς παράγοντες, μὲ δευτερεύοντες τοὺς ἄλλους, τὴν οἰκονομία καὶ τὶς διεθνεῖς ἐξελίξεις∙ ἡ ἀνάκαμψη θεωρεῖται δεδομένη στὴν ἀγορὰ καὶ συνοδεύεται ἀπ’ τὴν ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας καὶ τὴν αἴσθηση τῆς ἀνατάσεως, μὲ τὴν ταυτόχρονη διάψευση ὅλων τῶν καταστροφολόγων, ἐνῶ ἀναδεικνύεται ἡ Ἑλλὰς ὡς διεθνὴς παράγων σταθερότητος, ὄχι μόνο στὴν περιοχή μας ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρώπη. Ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία ἐπέδρασε σημαντικὰ στὴν ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη∙ ὅλοι μας γνωρίζουμε ἀπ’ τὸ Δημοτικὸ σχολεῖο, γιὰ τὸ Κίεβο καὶ τὸν ἐκχριστιανισμὸ τῶν Ρώσων, γιὰ τὴν Ὀδησὸ καὶ τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία, γιὰ τὶς ἀποικίες τῆς Μιλήτου στὴν Κριμαία καὶ τὴν δυναμικὴ ὁμογένεια ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τῆς τουρκοκρατίας. Τώρα μάθαμε γιὰ τὰ ὑπόλοιπα, γιὰ τοὺς Οὐνίτες τῆς Δυτικῆς Οὐκρανίας, γιὰ τὶς ἀκροδεξιὲς ὁμάδες, ναζιστικὲς στὴν πράξη, καὶ τὶς ἐκλεκτικὲς συγγένειές τους μὲ τοὺς Τσετσένους τρομοκράτες καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή∙ ἐντυπώθηκαν βαθειὰ αὐτὰ στὴν ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη καὶ αὐτὴ θυμήθηκε τὰ ἀντίστοιχα στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία. Περισσότερο ὅμως χαράθηκε στὴν συνείδησή της ἡ ἀνοχὴ τῆς ἀτλαντικῆς καὶ ἐπιχωρίου διαπλοκῆς καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀπέναντι στὴν ἐπιδρομὴ τοῦ φασισμοῦ∙ οὐδεμία καταδίκη τους ἀπ’ τὴν ἀντιπολίτευση καὶ τὴν διαπλοκή, διότι τὰ εὐλογεῖ ἡ Ἀμερικὴ σκεπτόμαστε ὅλοι μας…
Ἡ στάση αὐτὴ δὲν ἔρχεται μόνο σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὰ πραγματικὰ γεγονότα -ὅταν μάλιστα ὁ καθενας ἔχει τὴν ἄνεση τῆς πλήρους ἐνημερώσεώς του ἀπ’ τὸ διαδίκτυο-, ἀλλὰ καὶ ἀνατρέπει ἐκ βάθρων τὶς ἰδεολογικὲς ἀρχὲς τῆς ἀριστερῆς ὑποτίθεται ἀντιπολιτεύσεως∙ ὁ φασισμὸς εἶναι φασισμὸς ὁπουδήποτε καὶ μὲ οἱαδήποτε μορφὴ παρουσιάζεται. Δὲν ἐξαγνίζει ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα τὶς σβαστικὲς καὶ τὰ βασανιστήρια τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τῆς Οὐκρανίας, ἐπειδὴ τὰ θέτει ὑπὸ τὴν προστασία του∙ τὸ ἀντίθετο μάλιστα, ἐπιβεβαιώνει ἡ ἀντιπολίτευση καὶ περισσότερο ἡ ἀξιωματικὴ, ὅτι εἶναι δέσμια ἀπ’ τὸν τράχηλο ἀπ’ τὰ ἀμερικανικὰ κέντρα. Τὸ χειρότερο εἶναι, ὅτι αὐτὰ ἔρχονται μετὰ ἀπὸ δύο χρόνια ἀπολύτου ταυτίσεως μὲ τὴν ἀντιευρωπαϊκὴ προπαγάνδα καὶ τὴν ἀντιγερμανικὴ ὑστερία, ἐν συγχορδίᾳ μετὰ τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς∙ ὅσο ἡ οἰκονομία βρισκόταν σὲ ὕφεση καὶ μετροῦσε ἀκόμη τὸ δημοκρατικὸ πρόσωπο τοῦ ἀμερικανοῦ προέδρου ἦταν πιὸ εὔκολη ἡ πλύση ἐγκεφάλου τῶν Ἑλλήνων, ὅτι γιὰ ὅλα φταίει ἡ Μέρκελ. Ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ Οὐκρανία ἀποδεικνύουν σὲ ὅλους ὅτι ἡ ἀριστερὴ ἰδεολογία πέταξε μακρυὰ ἄπ’ τὴν σκέψη τῆς Κουμουνδούρου∙ αὐτὸ εἶναι τὸ χειρότερο, διότι ἔμεινε, ὁ Ναπολεοντίσκος κυρίως, μὲ μοναδικὴ λώπη τὴν ἀμερικανικὴ σημαία. Στὶς τοπικὲς ὀργανώσεις, στὰ καφενεῖα καὶ στὶς πλατεῖες φαίνεται αὐτὸ περισσότερο. Χαμένα εἶναι τὰ στελέχη του…
Ἡ ἀναγνώριση ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας μας ἐπιβεβαιώνεται καθημερινά, μὲ μοναδικὴ ἐξαίρεση δύο παράγοντες, τὸν σκληρὸ πυρῆνα τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, μὲ τὶς παραφυάδες τους στὴν Βρυξέλλες, καὶ τὰ ὄργανά τους στὴν Ἑλλάδα, στὴν διαπλοκὴ καὶ στὴν ἀντιπολίτευση∙ ἔτσι τὰ βλέπει ὁ ἁπλὸς κόσμος κι αὐτὰ συζητάει. Ὅλοι μάλιστα ἀναλογίζονται ὅτι ἀπὸ τετραετίας εἶναι τὰ ἴδια κέντρα ποὺ ὁδήγησαν τὴν χώρα στὸ χεῖλος τῆς χρεωκοπίας∙ δὲν ἐνδιαφέρεται ποτὲ ὁ ἁπλὸς ἄνθρωπος γιὰ βαθύτερες θεωρητικὲς ἀναλύσεις, ἀλλὰ καὶ τὶς βαριέται ἀφάνταστα, τὶς γενικὲς γραμμὲς ἀντιλαμβάνεται κι ἀπ’ αὐτὲς κρίνει. Στὴν πολιτικὴ ζωὴ διαμορφώθηκε ἡ νέα δυναμικὴ κι αὐτὴ καθορίζει πλέον τὶς ἐξελίξεις∙ ἡ ἀντιπολίτευση εἶναι ὑποχρεωμένη ἀνακροῦσαι πρύμναν καὶ ἀναθεωρῆσαι τὴν στρατηγική της, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζει δύο προβλήματα. Τὸ πρῶτο εἶναι ὁ χρόνος, ἔχει ταυτισθεῖ πλήρως μὲ τὴν ἀτλαντικὴ προπαγάνδα ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν χάραξή της στὴν κοινὴ γνώμη∙ καὶ νὰ θέλει νὰ ἀλλάξει τακτική –ἀλλὰ αὐτὸ δὲν διαγράφεται καθόλου στὸν ὁρίζοντα-, δὲν ἔχει τὴν ἄνεση τοῦ χρόνου μέχρι τὶς ἐκλογές, γιὰ τὴν διοχέτευσή της στὰ στελέχη του πρῶτα καὶ στὸν ἑλληνικὸ λαὸ στὴ συνέχεια∙ τὸ δεύτερο εἶναι ἡ ἀπροθυμία του γιὰ ἀπαγκίστρωση ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα, ὅπως τὸ ἀποδεικνύουν οἱ θέσεις του γιὰ τὴν Οὐκρανία. Ὅλοι καταλαβαίνουν, ὅτι κάτι βαθύτερο συμβαίνει.
Στὴν ἀνάπτυξη πλέον τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἀτμομηχανὴ γίνονται οἱ δυναμικοί της κλάδοι∙ ὁ τουρισμὸς ἀποτελεῖ τὸ πεζικό, ὅπως καὶ οἱ ἀποκρατικοποιήσεις καὶ τὰ μεγάλα ἔργα, ὅταν ὅλα τὰ μεγάλα ξενοδοχεῖα ἔχουν ἀνοίξει ἀπ’ τὸν περασμένο μῆνα, μὲ τὶς μονάδες τους σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα, χάρις στὴν γεωγραφική μας δομή. Οἱ ἐπίλεκτες μονάδες ὅμως βρίσκονται πλέον στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, αὐτὲς διαδραματίζουν τὸν ρόλο τοῦ ἐφαλτηρίου γιὰ τοὺς ἄλλους τομεῖς∙ στὴν παγκόσμια ἔκθεση τῆς Βαρκελώνης οἱ ἑλληνικὲς ἑταιρεῖες, διπλάσιες ἀπὸ πέρυσι, ἔγιναν τὸ μῆλον τῆς ἔριδος τῶν ξένων ἐπενδυτῶν, ὄχι μόνο γιὰ τὴν κινητὴ τηλεφωνία, ἐνῶ ἡ συμμετοχὴ δύο δεκάδων ἑταιρειῶν μας στὴν ἀντίστοιχη ἔκθεση τοῦ Ὧστιν τοῦ Τέξας δείχνει ὅτι ἡ πελατεία τους εἶναι παγκόσμια. Πόλος ἕλξεως τῆς νέας ἡλικίας ἔχει γίνει ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία καὶ οἱ ὁμάδες ἐργασίας ξεπηδοῦν σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα σὰν τὰ μανιτάρια∙ ἡ ἐγκατάσταση τῶν κέντρων δωρεὰν συνδέσεως, μὲ τὸ διαδίκτυο σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ἄνεση ἀποκτήσεως τῆς ἀδείας λειτουργίας νέας ἐπιχειρήσεως σὲ μία μέρα, θὰ ἀπογειώσει τὸν κλάδο. Οἱ νέοι μας -ἀνεξαρτήτως τὸ πόσο ἔμαθαν ἢ ὄχι ἑλληνικὰ στὸ σχολεῖο- διαθέτουν τὸ ἀκαταμάχητο ὅπλο τῆς ἑλληνικῆς, χάρις στὰ παραμύθια τῆς γιαγιᾶς∙ ἡ δημιουργικὴ σύνθεσις τῆς γλώσσης μας καὶ ὁ πλοῦτος τῆς γραμματείας της δὲν ὑπάρχουν σὲ ἄλλη.
Ἡ κυβέρνηση καὶ ὁ πρωθυπουργὸς περισσότερο πιστώνονται τὶς ἐπιτυχίες αὐτὲς καὶ κανεὶς ἄλλος∙ ἦταν ὁ μόνος ποὺ εἶχε πιστέψει στὴν ἀντοχὴ τοῦ κόσμου κι ἔφερε στὸ φιλότιμο τὸν ἑλληνικὸ λαό. Τὰ βήματα ἦταν προσεκτικά, πρῶτα ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἀξιοπιστίας τῆς Ἑλλάδος στὸ ἐξωτερικό∙ τὴν ἔκτισε ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς μὲ προσεκτικὰ βήματα, μὲ πρῶτο τὴν ἀπόκτηση τῆς ἐμπιτοσύνης ἀπ’ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ∙ στὴν συνέχεια ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς οἰκονομίας, ὅπως καὶ ἔγινε μὲ τὴν ἐπιλογὴ τῶν δυναμικῶν κλάδων στὴν ἀρχή, συμπληρώθηκε μὲ τὸν παραμερισμὸ τῶν ἐπιταγῶν τῆς τρόικας, ὅπως ἀποδείχθηκε μὲ τὴν ψήφιση τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ ἀνάληψη πολιτικῶν πρωτοβουλιῶν στὴν Εὐρώπη, ὅπως στὴν Οὐκρανία, ἐνισχύει τὴν ἀποδοχὴ τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς στὰ εὐρύτερα λαϊκὰ στρώματα∙ ὅταν μάλιστα οἱ πρωτοβουλίες αὐτὲς ἐπιβεβαιωθοῦν μὲ τὴν ἀναγνώριση ἀπ’ τὴν Εὐρωστατιστικὴ τοῦ πρωτογενοῦς πλεονάσματος καὶ τὴν διάθεση τοῦ 70% αὐτοῦ στὰ χαμηλότερα στρώματα, τότε ἐμπεδώνεται ἠ ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας τῆς κοινῆς γνώμης. Ὁ κόσμος καλεῖται ἐπιλέξαι μεταξὺ τῆς ἀσαφοῦς ἀντιευρωπαϊκῆς ὑστερίας τῆς Κουμουνδούρου καὶ τῆς νεφελώδους προτάσεώς της γιὰ τὴν πορεία τῆς οἰκονομίας, καὶ τῶν κυβερνητικῶν ἐπιτευγμάτων∙ ἡ ἐμπειρία τῆς τετραετίας εἶναι πολύτιμη, ἐπειδὴ εἶναι τραγική. Ἄλλωστε ἡ ἀνάταση δὲν ἔχει ποτὲ σχέση μὲ τὴν λαϊκιστικὴ πορπαγάνδα∙ ἀπευθύνεται σὲ βαθύτερα στρώματα τῆς ψυχῆς.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.