Οἱ τρομοκρατίας πολιτικὲς προεκτάσεις

Οἱ πολιτικὲς προεκτάσεις τῆς τρομοκρατίας τείνουν ὑπερκεράσαι τὶς ἐπιπτώσεις τῶν σκανδάλων στὴν πολιτική μας ζωή∙ ἡ ἔκδοση τοῦ βιβλίου τοῦ ἀρχιδολοφόνου ἔχει προκαλέσει ἔντονες ἀντιδράσεις σὲ ὅλα τὰ πολιτικὰ σχήματα. Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἐὰν κάποιο κοινοβουλευτικὸ κόμμα μπορεῖ νὰ ὑποστηρίζει τοὺς ἐγκληματίες τρομοκράτες, κι ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς τὸ κάνει∙ ἡ ἐμμονή του στὴν ὑποστήριξη δὲν ἐξηγεῖται ἀπὸ ἐσωκομματικὲς ἰσορροπίες, ἐνῶ προκαλεῖ ἔντονες ἀντιδράσεις στὸ ἐσωτερικό του. Ὁπωσδήποτε κάτι ἄλλο συμβαίνει σκέπτονται ὅλοι καὶ περισσότερο στὰ καφενεῖα καὶ στὶς πλατεῖες, ὅπου καὶ θὰ κριθεῖ ἡ ψῆφος∙ στὶς κατηγορίες ὅτι, ἄλλες δεσμεύσεις ὑποχρεώνουν τὸν Ναπολεοντίσκο στὴν συνηγορία τῆς τρομοκρατίας, δὲν δίδεται πειστικὴ ἀπάντηση. Ὅλοι διερωτῶνται ποιὲς εἶναι οἱ δυνάμεις ποὺ δεσμεύουν τὸν πρόεδρο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ.

Τρόικα, ἄτακτη ὑποχώρηση

Σὲ ἄτακτη ὑποχώρηση ὑποχρεώθηκε ἡ τρόικα στὸ τραπεζικό, ἂν καὶ ἀνασύρει ἄλλα προβλήματα ὅπως τὸ ἀσφαλιστικό, καὶ ἀποδέχθηκε τὴν κανονικὴ λειτουργία τους, ὁπότε σήμερα ἀναμένεται ἡ ἔγκριση τῆς δόσεως, ἔστω καὶ οὐσίᾳ μόνον∙ τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ δυσκολώτερη φάση τῆς τετραετίας ὁλοκληρώνεται κι ἡ τρόικα βαδίζει πρὸς τὴν ἔξοδό της ἀπ’ τὴν χώρα. Ὁ ψυχολογικὸς ἀντίκτυπος στὴν ἀγορά, μὲ τὴν ἐπανάληψη τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἐπιχειρήσεων, εἶναι τὸ πλέον σημαντικό∙ ὅταν οἱ Ἕλληνες πέτυχαν τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν ὕφεση, μὲ τὸ ἅλμα ἀπ’ τὸ μεῖον 6,5% στὸ μηδὲν σὲ δώδεκα μῆνες, ὅλες οἱ ἐνδείξεις πείθουν ὅτι ἡ δυναμικὴ αὐτὴ ἐπεκτείνεται, πέρα ἀπ’τοὺς πρωτοπόρους κλάδους τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ στοὺς ὑπόλοιπους πλέον. Ἡ παρουσίαση τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ἦταν ἀναμενόμενη, οἱ κερδόσκοποι δὲν θὰ ἐγκαταλείψουν ἀμαχητὶ τὴν προσπάθειά τους ὑπονομεύσεως τῆς οἰκονομίας μας∙ ἀναμενόμενο εἶναι, προβάλλουν προβλήματα γνωστὰ καὶ προγραμματισθέντα.

Προεκλογικὲς προετοιμασίες

Οἱ προεκλογικὲς προετοιμασίες τῶν κομμάτων ἐπιταχύνονται, διότι γνωρίζουν ἄριστα ὅτι, ἐὰν δὲν προσαρμοσθοῦν ἐγκαίρως στὶς νέες συνθῆκες κινδυνεύουν νὰ βρεθοῦν ἐκτὸς νυμφῶνος∙ οἱ ἐκλογὲς αὐτὲς θὰ διεξαχθοῦν μὲ ἀντικείμενο τὴν συνέχιση τῆς ἀναπτυξιακῆς δυναμικῆς τῆς οἰκονομίας, ὅπως ἀποδεικνύεται στὴν πράξη, κι ὄχι τὴν τύχη τοῦ Μνημονίου, τὸ ὁποῖο θεωρεῖται ὅτι ἔχει ἀποχωρήσει ἤδη. ἡ κυβέρνηση ταυτίζεται μὲ τὴν ἀναπτυξιακὴ πορεία καὶ ἔχει προσαρμόσει ἤδη τὴν πολιτική της∙ οἱ ἀντιπολιτευόμενοι ἀντιμετωπιζουν πολλὰ προβλήματα, διότι ὑποχρεοῦνται ἀναποσαρμόσαι δύο μῆνες πρὸ τῆς κάλπης τὴν στρατηγική τους καὶ νὰ πείσουν, ὄχι μόνο τὸν πολὺ κόσμο, ἀλλὰ καὶ τὰ στελέχη τους. Τὸ ἐγχείρημα ἀποδεικνύεται δύσκολο, ἂν ὄχι ἀδύνατο∙ κι αὐτὸ φαίνεται ἀπ’ τὴν παρουσίαση τῶν στελεχῶν τους στὴν μικρὴ ὀθόνη, μὲ ἐπιχειρήματα τῆς προηγουμένης ἐποχῆς, ὅταν βρισκόταν ἀκόμη ἡ χώρα σὲ βαθειὰ ὕφεση∙ ἡ ἀγορὰ διαπνέεται ἀπὸ ψυχολογία ἀνατάσεως, αὐτὴ κρίνει τὶς ἐκλογές.

Ἀγκέλα Μέρκελ στὴν Ἀθήνα

Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ πρόκειται νὰ ἐπισκεφθεῖ τὴν Ἀθήνα στὸ τέλος τοῦ ἑπομένου μηνός, ὡς ἐκδήλωση συμπαραστάσεως πρὸς τὸν ἑλληνικὸ λαό, γιὰ τὴν ἔξοδο τῆς χώρας ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὸ τέλος τοῦ Μνημονίου∙ ἡ ὁλοκλήρωση τῶν σκληρῶν διαπραγματεύσεων μὲ τὴν τρόικα –μᾶλλον ἡ ὑποχώρηση τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων ἀπέναντι στὶς πιέσεις τῶν Εὐρωπαίων, κυρίως γιὰ τὸ τραπεζικό-, θεωρεῖται μεγάλο βῆμα γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ τὴν Εὐρωζώνη. Ἡ χώρα μας εἶχε ἐπιλεγεῖ ὡς πολιορκητικὸς κριὸς γιὰ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης, μετὰ τὴν δική της χρεωκοπία σὲ ἀγαστὴ συνεργασία μὲ τὴν σοσιαλιστικὴ κυβέρνηση, ἑπομένως ἐδῶ ἑορτάζεται καὶ ἡ συντριβή τους∙ διότι χαράσσει τὴν ἄλλη πορεία γιὰ τὴν Εὐρωζώνη.

Ἀναθεώρηση νομισματικοῦ

Ἡ ἀναθεώρηση τοῦ διεθνοῦς νομισματικοῦ συστήματος ἐτέθη ἀπ’ τὴν Ρωσία, κατὰ τὶς ἀντεγκλήσεις της μὲ τὴν Οὐάσιγκτον γιὰ τὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας∙ τὸ αἴτημα γιὰ ἀναθεώρηση εἶναι μόνιμο καὶ πιεστικὸ, μὲ πρώτην τὴν Κίνα, ἐκ μέρους τῶν Ἀναδυομένων. Ὁ Μπάρακ Ὀμπάμ εἶχε ἀποδεχθεῖ τὸ αἴτημα τὸ 2009, κατὰ τὴν διάσκεψη τῶν Εἴκοσι μεγάλων, ἀλλὰ ὑπαναχώρησε μετὰ τὴν διάσκεψη τους στὴν Νίκαια τὸ 2011 τῆς Γαλλίας, διότι εἶχε προκύψει ἡ μεγάλη νομισματικὴ ἀναταραχή, μὲ ἀφορμὴ τὸ δημοψήφισμα στὴν Ἑλλάδα γιὰ τὸ εὐρώ∙ ἡ διάσκεψη ἀσχολήθηκε μὲ αὐτὸ τὸ θέμα κι ὁ πρωθυπουργός μας ἀποπέμφθηκε σκαιότατα. Τὸ ἐπαναφέρει τὸ Κρεμλίνο, ὡς ἄμεση ἀπειλή∙ οἱ Άναδυόμενοι ἔχουν πολλοὺς τρόπους ἐπιβολῆς της.

Καὶ παρερχομένην τὸν ἥλιον

Ὁ Σόλων ἐνδιαφέρθηκε καὶ γιὰ τὴν καθιέρωση σωστοῦ ἡμερολογίου εἰς τὰς Ἀθήνας∙ εἶχε διαπιστώσει τὴν ἀρρυθμία τῆς ζωῆς τῶν κατοίκων ἀπ’ τὴν ἀδυναμία τους νὰ ὀργανώσουν τὴν ζωή τους ἀνάλογα πρὸς τὶς ἀλλαγὲς τοῦ καιροῦ, διότι ἦταν τότε σεληνιακοὶ οἱ μῆνες. «Συνιδὼν δὲ τοῦ μηνὸς τὴν ἀνωμαλίαν καὶ τὴν κίνησιν τῆς σελήνης»∙ παρατηρώντας τὴν ἔλλειψη κονονικότητος στοὺς μῆνες καὶ τὴν κίνηση τῆς σελήνης. «Οὔτε δυομένῳ τῷ ἡλίῳ οὔτ’ ἀνίσχοντι συμφερομένην»∙ ποὺ δὲν παρακολουθεῖ πάντοντε τὴν δύση καὶ τὴν ἀνατολὴ τοῦ ἡλίου. «Ἀλλὰ πολλάκις τῆς αὐτῆς ἡμέρας καὶ καταλαμβάνουσαν καὶ παρερχομένην τὸν ἥλιον»∙ ἀλλὰ πολλὲς φορὲς τὴν ἴδια μέρα νὰ προλαβαίνει καὶ νὰ προσπερνᾶ τὸν ἥλιο. «Αὐτὴν μὲν ἔταξεν ταύτην ἕνην καὶ νέαν καλεῖσθαι»∙ αὐτὴ ὥρισε νὰ ὀνομάζεται παλαιὰ καὶ νέα σελήνη. Ἦταν οἱ πρῶτες ἀστρονομικὲς παρατηρήσεις στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, μὲ τὸν Θαλῆ τὸν Μιλήσιο πρῶτο ἀστρονόμο.

Ἀποπομπὴ τῶν κερδοσκόπων

Ἡ συμφωνία τῆς κυβερνήσεώς μας μὲ τὸν ἐκπρόσωπο τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου γιὰ τὸ τραπεζικὸ θεωρεῖται ὡς σκαιότατη ἀποπομπὴ τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων καὶ παραμερισμὸς τῶν ἐντολοδόχων τους στὶς Βρυξέλλες καὶ ἀποτελεῖ τὴν ἀρχὴ τοῡ τέλους τῆς τετραετοῦς σχέσεως τῆς Εὐρωζώνης μὲ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο∙ ἀπὸ σήμερα ἀρχίζει μιὰ ἄλλη ἐποχὴ γιὰ τὴν Εὐρώπη. Οἱ ἐγκάθεκτοι τῶν ἀτλαντικῶν κέντρων προέβλεπαν μέχρι προχθὲς τὴν ἀποτυχία τῶν διαπραγματεύεων καὶ τὴν ἀναβολὴ τῆς δόσεως, τόση ἐπαφὴ ἔχουν μὲ τὴν πραγματικὴ δύναμη στὴν γηραιὰ ἤπειρο, ἢ τόση ἔπαρση, ὅτι ἀρκεῖ ἡ ἐπικάλυψη τῶν ἀμερικανικῶν εὐχῶν∙ τὸ τέλος τῶν Μνημονίων σημαίνει ὅτι χειραφετεῖται ἠ Εὐρωζώνη ἀπ’ τὴν πρόληψη ὅτι τὸ ΔΝΤ εἶναι κατάλληλο γιὰ τὴν χάραξη τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς χωρῶν σὲ κρίση. Ἀποδείχθηκε τὸ ἀντίθετο στὴν Ἑλλάδα, ὅτι εἴτε δὲν γνωρίζουν οἰκονομικά, εἴτε μᾶλλον ὅτι ὑπηρετοῦν πιστὰ τοὺς κερδοσκόπους στὶς ἐντολές τους.

Οὐκρανία, ἄτονη κλιμάκωση

Ἡ κλιμάκωση στὴν Οὐκρανία συνεχίζεται, ἀλλὰ ἄτονη, διότι ἀποφεύγουν τὴν ὀξύτητα ἀμφότερες οἱ πλευρές∙ στὴν Κριμαία οἱ Ρωσόφωνοι διασφαλίζουν τὸν ἔλεγχο τῆς χερσονήσου κι αὐξάνουν τὶς οἰκονομικές τους σχέσεις μὲ τὴν Ρωσία, ἐπειδὴ τὸ Κίεβο ἀπέκλεισε τὶς τραπεζικὲς δοσοληψίες. Ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα συνεχίζει τὴν διπλωματικὴ ἐκστρατεία του καὶ καλεῖ τὸν Οὐκρανὸ πρωθυπουργὸ στὴν Οὐάσιγκτον, ἀλλὰ ἡ ἀναταραχὴ στὶς ἀνατολικὲς ἐπαρχίες δυσκολεύουν πολὺ τὴν ζωὴ στὸ Κίεβο καὶ στὶς δυτικὲς περιοχές, καθὼς οἱ μισθοὶ δὲν πληρώνονται καὶ παρουσιάζεται αἰσθητὴ ἔλλειψη ἀγαθῶν∙ οἱ διαδηλώσεις τῶν φιλορώσων στὸ Ντόνετς καὶ στὶς ἄλλες μεγάλες πόλεις συνεχίζονται, μὲ ἀντιπερισπασμὸ τῶν ὀλίγων φιλοκυβερνητικῶν. Τὴν ἄλλη Κυριακὴ μὲ τὸ δημοψήφισμα στὴν Κριμαία πολλὰ θὰ κριθοῦν, διότι θὰ ἀποβεῖ ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως μὲ τὴν Ρωσία μὲ σημαντικὸ ποσοστό∙ οἱ πιέσεις τοῦ ΟΑΣΕ δὲν ἀπέδωσαν πολλά, διότι ἡ Μόσχα ἀντιτάσσει τὴν ἔρευνα τῶν ἀκροδεξιῶν ἐλευθέρων σκοπευτῶν.

Ἀναταραχὴ Μέσης Ἀνατολῆς

Ἡ ἐπέκταση τῆς ἀναταραχῆς στὴν Μέση Ἀνατολὴ ἀνησυχεῖ τὴν διεθνῆ κοινότητα, διότι ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία ὁδήγησε σὲ εὐθεῖα ἀναμέτρηση Ἀμερικῆς καὶ Ρωσίας, μὲ προεκτάσεις στὸν ὑπόλοιπο κόσμο∙ ἡ Μόσχα θεωρεῖ ὡς βίαιη τὴν ἀνατροπὴ τοῦ Οὐκρανοῦ προέδρου καὶ καταγγέλλει καὶ τοὺς Ἀμερικανοὺς γιὰ ἐνίσχυση καὶ ὑπόθαλψη τῶν ἀκροδεξιῶν στοιχείων καὶ τῶν ἐλευθέρων σκοπευτῶν. Ὁ ἀντίκτυπος στὶς χῶρες τῆς Μέσης Ἀνατολῆς μετράει περισσότερο, διότι τὸ Κρεμλίνο διαθέτει ἰσχυρὴ ἐπιρροὴ στὴν Συρία καὶ στὸ Ἰράν, ὁπότε μπορεῖ νὰ ἀποτρέψει οἱαδήποτε λύση δὲν εὐνοεῖ τὰ συμφέροντά της, ἢ καὶ νὰ παρεμποδίσει ὁ,τιδήποτε προωθεῖ ἡ Οὐάσιγκτον∙ στὴ διεθνῆ σκηνὴ «δανεικὰ εἶναι πάντοτε τὰ παξιμάδια» κι ἔχει φαίνεται πολλὰ στὴ φαρέτρα της ἡ Μόσχα ὡς ἀπάντηση στὶς ἀμερικανικὲς παρεμβάσεις στὴν «περιοχή» της. Ἤδη ἡ Ρωσία ἐξασφάλισε ἰσχυρὴ παρουσία καὶ στὴν Αἴγυπτο, μὲ τὴν ὑπογραφὴ συμφωνίας γιὰ τὴν πώληση μεγάλου στρατιωτικοῦ ὑλικοῦ.

Ἀνάπτυξη, καταλύτης πολιτικῆς δυναμικῆς

Σὲ καταλύτη τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς τῆς χώρας μετατρέπεται ἡ ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ αἰσχρότατη ταπείνωση τῶν ἀτλαντικῶν κερδοκόπων, ὡς πρὸς τὸ τραπεζικὸ ζήτημα∙ ἀπ’ τὸν ἐκπρόσωπο τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου εἶχε θεωρηθεῖ ὡς τὸ ἀπόρθητο φρούριο, γιὰ τὴν ὑπονόμευση τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τὴν παράταση τῆς ὑφέσεως, ἢ μᾶλλον τὴν ἀγωνιώδη προσπάθειά του γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν ὕφεση. Οἱ προκλητικὲς καὶ ἄσχετες μὲ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία θέσεις του ἐτύγχαναν τῆς προβολῆς ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ καὶ ἐπιχώρια διαπλοκή, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιβράβευση ὁλοκλήρου τῆς ἀντιπολιτεύσεως∙ ὁ ἁπλὸς κόσμος, μὲ τὴν ταπεινότατη ὑποχώρηση τοῦ ἐκπροσώπου τῶν κερδοσκόπων, ἕνα πρᾶγμα καταλαβαίνει, τὴν πλήρη ταύτιση τῶν κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως μαζί του. Τὸ γιατὶ συμβαίνει ἀξιολογεῖται τὴν ἑπομένη, ὅταν θὰ δεῖ καὶ θὰ ζήσει τὰ ἀποτελέσματα στὴν οἰκονομία ἀπ’ τὴν διοχέτευση ρευστότητος ἀπ’ τὶς τράπεζες∙ ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν οἰκονομία ἐνισχύεται καὶ ἡ διάθεση γιὰ δουλειὲς πολλαπλασιάζεται σὲ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς παραγωγῆς κι αὐτὸ εἶναι ἐμφανέστατο σὲ ὅποιον ἔχει κάποια ἐπαφὴ ἔστω μὲ τὴν ἀγορά. Ἡ Ἑλλάς, ἢ μᾶλλον ὁ ἁπλὸς λαός της πίστεψε τὸ τελευταῖο εἰκοσάμηνο ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν κρίση καὶ ἐπέτυχε τὸ θαῦμα, μέσα σὲ δεκαοκτὼ μῆνες καὶ χωρὶς τραπεζικὴ ρευστότητα, τὴν μείωση τῆς ὑφέσεως ἀπ’ τὸ 6,5% στὸ μηδέν.
Ἡ ἐκτίναξη τῆς οἰκονομίας ἐπεκτείνεται πλέον σὲ πολλοὺς κλάδους, πέραν τοῦ τουρισμοῦ, τῆς ψηφιακῆς τεχνολογιας, τῶν μεγάλων ἔργων καὶ τῶν ἐξαγωγῶν προϊόντων ποιότητος, τόσο ἀγροτικῶν ὅσο καὶ βιομηχανικῶν, ὡς ἁπτὴ ἀπόδειξις∙ ἡ ἀνάκαμψη στοὺς μικρομεσαίους εἶναι χαρακτηριστική, καθὼς οἱ περισσότερες μικροβιοτεχνίες ποὺ φυτοζωοῦσαν τὴν τετραετία ἄρχισαν καὶ πάλι τὴν παραγωγική της δράση καὶ τὴν διείσδυσή τους στὶς παλιές του ἀγορές, ψάχνουν ὅλοι τους καὶ κάτι βρίσκουν. Ἡ ἀπελευθέρωση τῶν τραπεζῶν ποβλέπεται ὅτι θὰ ἀποτελέσει ἐφαλτήριο γιὰ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία, διότι θὰ ἀποδεσμεύσει ὅλες τὶς καταπιεσμένες δυνάμεις της∙ στὰ ἐπὶ μέρους, ἡ ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας, μετράει περισσότερο κι αὐτὸ φαίνεται στοὺς δρόμους καὶ στὶς πλατεῖες, στὶς ἀγορές, ὅπου ὅλοι τρέχουν κι ἀναζητοῦν κάποιο τρόπο ἀναπτύξεως τῶν δραστηριοτήτων τους. Ἔτσι γίνεται πάνοτε στὴν ἱστορία, σὲ μία χώρα ποὺ βγαίνει ἀπὸ τόσο βαθειὰ καὶ τόσο μακροχρόνια κρίση∙ ἡ διοχέτευση ρευστότητος στὶς ἀγορὲς σημαίνει ὅτι διευκολύνει τὶς ἐπιχειρήσεις στὴν ἐπέκταση τῶν ἐργασιῶν τους καὶ στὸ ἐξωτερικό, ὅπου εἶναι ἡ μεγάλη ἀγορὰ γιὰ τοὺς Ἕλληνες. Ἤδη ἀναγνωρίζεται καὶ πάλι ἀπ’ ὅλους ἡ μοναδικότης τῶν νησιῶν μας καὶ ἄλλων ἀξιοθεάτων, πέραν τῶν ἀρχαίων μας μνημείων, ἀλλὰ καὶ ἡ πρωτοπορία μας στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία.
Οἱ διεθνεῖς ἐξελίξεις ἐπέβαλαν καὶ ἐπιβάλλουν προσεκτικὴ προσέγγιση∙ στὴν οὐκρανικὴ κρίση ἡ κυβέρνηση ταυτίσθηκε μὲ τὴν Γερμανία περισσότερο καὶ μᾶλλον πιὸ οὐδέτερα ἐπιμένοντας στὴν ἀνάγκη διατηρήσεως τῆς ἑνότητος καὶ τῆς νομιμότητος στὴν Οὐκρανία, μὲ τὴν συμμετοχὴ στὴν μεταβατικὴ κυβέρνηση ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ καὶ καταδίκης τῶν ἀκροτήτων. Ἡ Εὐρωζώνη βρέθηκε γιὰ πρώτη φορὰ μὲ τὴν ἀνομολόγητη διάσταση Βερολίνου καὶ Παρισίων∙ ὁ Γάλλος πρόεδρος ταυτίσθηκε σχεδὸν ἀπολύτως μὲ τὸν Ἀμερικανό, ἀλλὰ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ πρόβαλε τὶς ἀντιρρήσεις της καὶ οἱ ἀμερικανικὲς πιέσεις, γιὰ τὴν ἐπιβολὴ κυρώσεων στὴν Ρωσία, ὑποστηρίχθηκαν μόνο ἀπ’ τὴν Πολωνία, Τσεχία καὶ Σλοβακία, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ οἱ πιστοὶ ἀτλαντόδουλοι Ἄγγλοι καὶ Σουηδοὶ δὲν συμφώνησαν, ὁπότε καὶ οἱ Γάλλοι διακρίθηκαν διὰ τῆς σιωπῆς των. Στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο ἡ ἰσορροπία εἶναι πολὺ πιὸ εὐαίσθητη∙ στὴν Τουρκία ἡ κατάσταση εἶναι ρευστὴ κι οὐδεὶς γνωρίζει τὸ πῶς θὰ ἐξελιχθεῖ, ὅταν μάλιστα ἄρχισε καὶ ὁ διακοινοτικὸς διάλογος στὴν Κύπρο, μὲ κάποιες ἐνδείξεις γιὰ ἀμοιβαίως ἀποδεκτὴ λύση. Στὴν Μέση Ἀνατολὴ ἡ ρευστότης εἶναι πιὸ ἐπικίνδυνη, καθὼς ἡ ἀναμέτρηση Ἀμερικανῶν καὶ Ρώσων στὴν Οὐκρανία θὰ ἔχει ἄμεσες ἐπιπτώσεις στὴ Συρία, στὸ Ἰράν, στὸ Ἀφγανιστὰν καὶ στὴν Αἴγυπτο∙ ἡ στάση μας καθορίζεται μὲ τὴν συνεκτίμηση ὅλων αὐτῶν τῶν παραγόντων καὶ περισσότερο τῆς εὐρωπαϊκῆς στάσεως, φυσικὰ μὲ τὴν ἀνάλογη ἀξιολόγηση τῶν θεμάτων μας.
Ἡ ἀντιπολίτευση ἐπιμένει παραμένειν ἀποκομμένη ἀπ’ τὶς ἐξελίξεις στὴν οἰκονομία καὶ στὴ διεθνῆ σκηνὴ καὶ προσκολλημένη στὶς ἀτλαντόδουλες θέσεις της∙ ἡ μόνη της διαφορὰ εἶναι ὁ περιορισμὸς τῆς ἀντιευρωπαϊκῆς προπαγάνδας καὶ τῆς ἀντιγερμανικῆς ὑστερίας, ἂν καὶ ὄχι μὲ τόσο πειστικὴ σαφήνεια. Τὸ ἐνδιαφέρον πλέον ἔγκειται, ὄχι τόσο στὴν ἐπανάληψη τῶν ἴδιων θέσεων, ὅσο στὴν ἐμφανέστατη ἀντίθεσή της μὲ τὴν τεράστρια πλειοψηφία τῆς κοινῆς γνώμης∙ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς αἰσθάνεται ἀλληλεγγύη πρὸς τὸν οὐκρανικὸ κι ἀναγνωρίζει ὅτι ἔχουν δίκαιο ἡ Μόσχα κι ὁ λαὸς τῆς Κριμαίας, ὅταν καταδικάζουν τὰ ναζιστικὰ στοιχεῖα τῆς Δυτικῆς Οὐκρανίας τὰ ὁποῖα ἐλέγχουν τὴν μεταβατική της κυβέρνηση. Ὅταν ἡ ἀντιπολίτευση, σύσσωμη σχεδόν, ἀποσιωπᾶ τὰ ἐγκλήματα τῶν ἀκροδεξιῶν καὶ ταυτίζεται μὲ τὴν Οὐάσιγκτον στὸν ἀποχαρακτηρισμό τους καὶ στὴν καταδίκη τῶν ἀποφάσεων τῆς Βουλῆς τῆς Κριμαίας, δὲν ἀντιλαμβάνεται ὅτι ἔρχεται σὲ σύγκρουση μὲ τὶς εὐαισθησίες τοῦ λαοῦ, ὄχι μόνο γιὰ τὰ σημερινὰ γεγονότα, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἱστορία μας∙ στὰ καφενεῖα κυριαρχεῖ τὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας καὶ τὰ στελέχη τῆς Κουμουνδούρου, ὅταν ἐμφρανιστοῦν κατεβάζουν τὸ κεφάλι τους. Συνέπεσε μάλιστα αὐτὸ μὲ τὴν συνηγορια τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἢ τουλάχιστον τὴν ἀποφυγὴ καταδίκης τῆς τρομοκρατίας∙ ἔχει δικαίωμα λόγου ὁ τρομοκράτης δολοφόνος, μὲ τὶς διασυνδέσεις του στὶς ἀμερικανικὲς μυστικὲς ὑπηρεσίες, ἄλλο ὄχι τὰ θύματά του…
Ἡ ἐντύπωση στὴν κοινὴ γνώμη καὶ στὸν κόσμο τῆς ἀγορᾶς περισσότερο εἶναι ὅτι μόνο ἡ κυβέρνηση, μὲ πρῶτον τὸ πρωθυπουργό, εἶναι σὲ στενὴ καὶ ἄμεση ἐπαφὴ μαζί της∙ στὰ διεθνῆ γνωρίζουν ὅτι ἀντιπολίτευση δύναται εὐχερέστερον προχωρῆσαι σὲ καταγγελίες μερικῶν θεμάτων, ὅπως τὰ φασιστικὰ φαινόμενα στὴν Οὐκρανία, παρὰ ἡ κυβέρνηση, διότι χειρίζεται τὰ ἐθνικά μας θέματα. Ἔτσι, ὅταν ἡ άξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, ὄχι μόνο σιωπᾶ ἀλλὰ καὶ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ἀποκλίνει ἀπ’ τὶς εὐαισθησίες τοῦ κόσμου, ὅλοι σκέπτονται ὅτι κάτι ἄλλο σημαίνει ἡ ταύτιση καὶ στὸ θέμα αὐτὸ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ μὲ τὶς ἀμερικανικὲς θέσεις. Ἡ ἀπόσταση αὐτὴ αὐξάνεται ἀντὶ νὰ μειώνεται μὲ τὸν χρόνο∙ μοναδικὴ ὑποστήριξη προσφέρει στὴν Κουμουνδούρου ἡ διαπλοκή, ἀλλὰ μὲ ἀρνητικὲς μᾶλλον τὶς ἐπιπτώσεις∙ οἱ προσπάθειες τῶν μεγαλοκαναλαρχῶν γιὰ τὴν ἐμφάνιση νέων πολιτικῶν σχημάτων, μὲ παλιὰ καὶ φθαρμένα ὑλικά, δείχνει ὅτι εἶναι θνησιγενῆ. Ἐλάχιστοι πιστεύουν στὴν προπαγάνδα αὐτὴ κι εἶναι διάχυτη αὐτὴ ἡ αἴσθηση στὴν κοινὴ γνώμη, ὁπότε τὸ ἐρώτημα εἶναι τοῦ γιατὶ ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση τηρεῖ αὐτὴ τὴν στάση∙ ὁπωσδήποτε συνάδει μὲ τὴν ἄποψη γιὰ «ἐπαναστατικὸ» κίνημα ταυτισμένο μὲ τὴν τρομοκρατία, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι πρόσχημα τῆς διαπλοκῆς καὶ τῶν καταβολάδων της. Ἔχει ἀποδειχθεῖ ἀπ’ τὴν «Καθημερινὴ» τῆς Ἑλένης Βλάχου, ὅτι ἡ τρομοκρατία εἶναι τυφλὸ ὄργανο τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.