Σαρωτικὸ ἀποτέλεσμα τοῦ δημοψηφίσματος

Σαρωτικὸ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ δημοψηφίσματος στὴν Κριμαία, 93% ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως μὲ τὴν Ρωσία καὶ μὲ ποσοστὸ συμμετοχῆς, 80%, δηλαδὴ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν Οὐκρανῶν καὶ Τατάρων ψήφισε ἐπίσης ὑπέρ∙ ἡ Οὐάσιγκτον ἔκανε τὸ πρῶτο βῆμα πίσω –διότι ἡ προπαγάνδα γιὰ κυρώσεις ἀπευθύνεται στοὺς ὑποτελεῖς της- καὶ ὁ Τζῶν Κέρρυ τηλεφώνησε στὸν Σεργκέι Λαβρὼφ καὶ τοῦ
ὑποσχέθηκε ἀλλαγὲς στὴν μεταβατικὴ κυβέρνηση τοῦ Κιέβου καὶ ἀφοπλισμὸ τῶν ἀκροδεξιῶν ὁμάδων, οἱ ὁποῖες προκλητικὰ ὀργανώνονται καὶ ἐξοπλίζονται. Ἡ ἀναταραχὴ στὶς ρωσόφωνες ἐπαρχίες ὑποχρεώνει τὴν Οὐάσιγκτον σὲ ὑποχώρηση, δὲν πρόκειται νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν σημερινὴ κυβέρνηση∙ στὸν ἴδιο τόνο ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ μίλησε μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν καὶ συμφώνησε μαζί του τὴν ἀποστολὴ παρατηρητῶν τοῦ ΟΑΣΕ γιὰ ἔλεγχο τῆς καταστάσεως.

Ὁλονύκτιες διαβουλεύσεις

Οἱ διαβοιυλεύσεις μὲ τὴν τρόικα συνεχίζονταν ὅλη τὴν νύκτα, καθὼς ὁ Πωλ Τόμσεν ἐπιθυμεῖ διατηρῆσαι τὸν ἔλεγχο τῆς ἑλληνικὴς οἰκονομίας πάσῃ θυσίᾳ∙ φαίνεται ὅμως ὅτι ἔχει κάνει ἀρκετὲς παραχωρήσεις, ἐπειδὴ ἔχει ἀποκαλυφθεῖ ὁ ὑπονομευτικός του ρόλος στοὺς Εὐρωπαίους κι ἐπειδὴ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ διατηρεῖ ἀνοικτὸ τὸν διάλογο μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, ἐνῶ οἱ Ἀμερικανοὶ ὑποχωροῦν στὸ οὐκρανικό. Οἱ διαφορὲς εἶναι περισσότερο γιὰ λόγους «γοήτρου» ἢ δολιοφθορᾶς τῆς οἰκονομίας μας, ὅταν πιέζουν, ὅτι ἡ διανομὴ τοῦ πλεονάσματος πρέπει νὰ περιορισθεῖ σὲ τριακόσια ἢ τετρακόσια ἑκατομμύρια, ἀναιρώντας τὴν ὑπογραφή τους τοῦ Νοεμβρίου 2012∙ τὸ πιθανώτερο εἶναι παρέμβαση τοῦ Βερολίνου, ἐὰν ἐπιμείνουν στὶς προκλητικὲς αὐτὲς θέσεις, διότι δὲν ὑπὲρ τῆς κυβερνήσεως ἡ διανομή, ἀλλὰ προσφέρει σημαντικὴ βοήθεια στὴν ψυχολογία ἀνατάσεως τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι οἱ θυσίες του ἔχουν ἁπτὸ ἀντίκρυσμα. Οἱ δουλεῖες τῆς τετραετίας ἀποδεικνύονται πολὺ περισσότερες ἀπὸ ὅσες φαίνονταν στὴν ἀρχή.

Δυσκαμψία ἀντιπολιτεύσεως

Ἡ ἀντιπολίτευση –παλαιὰ καὶ ἐξ Ἑσπερίας νεοφώτιστη- δείχνει ἐμφανεστατα ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ προσαρμοσθεῖ στὶς νέες συνθῆκες∙ τὸ πρόβλημα εἶναι ἐγγενὲς τῶν ἡγεσιῶν τους, διότι ἔχουν καταστρώσει τὸν στρατηγικὸ σχεδιασμό τους στὴν ὑπόθεση τῆς παραμονῆς τῆς τρόικα καὶ τῆς ἀδυναμίας τῆς Εὐρωζώνης, γιὰ αὐτόνομη πολιτικὴ παρουσία. Οἱ οἰκονομικές μας ἐπιτυχίες ὁδηγοῦν τὴν τρόικα στὴν ἔξοδο κι ἀπομένει ἡ ἐπιτήρηση ἀπ’ τὴν Ἐπιτροπή, ὅπως γιὰ ὅλους τοὺς ἑταίρους τῆς Εὐρωζώνης∙ ἀδυνατοῦν νὰ βροῦν νέους τρόπους ἀσκήσεως τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἴσως εἶναι καὶ προσφορώτεροι, καὶ μὲνουν στὰ παλιὰ καὶ τετριμμένα. Ἕνα καταλαβαίνει ὁ κόσμος, ὅτι ὑπηρετοῦν ἐντολὲς τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκοπικῶν κέντρων, διότι δὲν πιστεύει ὅτι οὔτε τόσο μυαλὸ δὲν ἔχουν, ὁπότε καὶ τὰ στελέχη τους πάσχουν ἀπὸ ἀλαλία. Ὅσο γιὰ τὴν Εὐρωζώνη, παρὰ τὴν ἐξαφάνιση τοῦ Φρανσουὰ Ὁλλάντ, ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἔχει διάλογο μὲ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν. Αὐτὸ μετράει.

Libor, 16 ἔνοχες τράπεζες

Ἡ Εἰσαγγελικὴ Ἀρχὴ τῆς Νέας Ὑόρκης ἄσκησε διώξεις σὲ 16 μεγάλες διεθνεῖς τράπεζες, διότι εἶχαν παραπλανήσει τοὺς πελάτες τους στὶς δοσοληψίες τῶν βραχυπροθέσμων δανεισμῶν, γνωστῶν ὡς Libor∙ μεταξὺ αὐτῶν εἶναι οἱ Bank of America, Citi, Credit Suisse, JPMorgan, Deutschebank, Royal Bank of Scotland, Societe Generale καὶ ἄλλες. Ἡ δίωξη εἶναι συνέχεια τῶν προηγουμένων, μετὰ τὸ σκάνδαλο τῶν τοξικῶν ὁμολόγων τὸ 2008, μὲ τὴν πρωτοφανῆ πιστωτικὴ κρίση παγκοσμίως∙ οἱ ἀνακρίσεις ἔχουν ἀρχίσει ἤδη καὶ προβλέπεται ὅτι θὰ διαρκέσουν ἐπὶ μακρόν, ἐνῶ οἱ ποινές, ἐὰν ἐπιβληθοῦν, προβλέπονται πολὺ αὐστηρές. Ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία περιορίζει τὴν δημοσιότητα τοῦ σκανδάλου, ἐκτὸς κι ἂν ἔχουν βάλει κάποιοι βάλει τὸν δάκτυλό τους.

ΗΠΑ, παραχώρηση διαδικτύου

Στὴν παραχώρηση τῆς ἀποκλειστικῆς διαχειρίσεως τῆς κατανομῆς τῶν προσβάσεων στὸ διαδίκτυο προχώρησε ἡ Ἀμερική, μετὰ τὰ πολλὰ σκάνδαλα παρακολουθήσεως τῶν ἠλεκτρονικῶν ἐπικοινωνιῶν ἀπ’ τὶς μυστικὲς ὑπηρεσίες της∙ εἶχαν προηγηθεῖ πολλὲς διαμαρτυρίες ἀπ’ πολλὲς χῶρες καὶ κυρίως ἀπ’ τἲς ἀναδυόμενες καὶ τὶς εὐρωπαϊκές, ἀλλὰ ἡ Οὐάσιγκτον δὲν ἀπαντοῦσε περιφρονητικώτατα. Φαίνεται ὅτι, ἡ οὐκρανικὴ κρίση καὶ ἡ ἀπαίτηση γιὰ ἀναθεώρηση τοῦ διεθνοῦς νομισματικοῦ συστήματος, τὴν ὑποχρεώνουν σὲ ὑποχώρηση σὲ ἕνα θέμα, τὸ πιὸ ἀνώδυνο∙ ἡ Ἀρχὴ γιὰ τὴν καταχώριση τῶν πυλῶν στὸ διαδίκτυο εἶναι ἀμερικανική, διότι ἀπὸ αὐτὴν ἄρχισε ἡ ἐφαρμογή του μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ σοβιετικοῦ συστήματος. Ἀλλὰ τώρα ἐπεκτάθηκε παγκοσμίως καὶ εἶναι ἀπαραίτητη ἡ σύσταση διεθνοῦς ἀρχῆς.

Ψένωφιν τὸν Ἡλιουπολίτην

Ὁ Σόλων ζήτησε τὴν ἄδεια κι ἔφυγε ἀπ’ τὴν Ἀθήνα γιὰ δέκα χρόνια, ἐπειδὴ ἤλπιζε ὅτι οἱ Ἀθηναῖοι θὰ συνήθιζαν τοὺς νόμους του∙ ἤθελε ἀποφύγειν τὰς πιέσεις τῶν φίλων του γιὰ ἀλλαγή τους κατὰ τὰ συμφέροντα ἑκάστου. «Πρῶτον μὲν οὖν εἰς Αἴγυπτον ἀφίκετο καὶ διέτριψεν, ὡς αὐτός φησι»∙ πρῶτα μὲν λοιπὸν στὴν Αἴγυπτο ἔφθασε καὶ παρέμεινε, ὅπως λέει ὁ ἴδιος. «Νείλου ἐπὶ προχοῇσι Κανωβίδος ἐγγύθεν ἀκτῆς»∙ στὶς ἐκβολὲς τοῦ Νείλου κοντὰ στὴν ἀκτὴ τῆς Κανωβίδος. «Χρόνον δέ τινα καὶ τοῖς περὶ Ψένωφιν τὸν Ἡλιουπολίτην καὶ Σῶγχιν τὸν Σαΐτην, λογιωτάτοις οὗσι τῶν ἱερεών, συνεφιλοσόφησε»∙ γιὰ κάποιο χρόνο καὶ κοντὰ στὸν Ψένωφι τὸν Ἡλιουπολίτη καὶ τὸν Σῶγχι τὸν Σαΐτη, ποὺ ἦταν οἱ λογιώτατοι ἀπ’ τοὺς ἱερεῖς, φιλοσόφησε μαζί τους. Ἦταν ὁ δεύτερος σοφὸς τῶν Ἑλλήνων, μετὰ τὸν Θαλῆν τὸν Μιλήσιον, ποὺ περιώδεευσε στὶς ἀναπτυγμένες χῶρες τῆς κοντινῆς Μέσης Ἀνατολῆς.

Εὐρωζώνη, σὲ ρόλο θεατοῦ

Σὲ ρόλο θεατοῦ ἐκπίπτει ἡ Εὐρωζώνη στὴν οὐκρανικὴ κρίση, παρ’ ὅτι ὅλοι γνωρίζουν ὅτι κύριος στόχος τῶν Ἡνωμένων Πολιειῶν εἶναι ἡ ἀποδυνάμωση τοῦ εὐρὼ καὶ δευτερυόντος ἡ Ρωσία∙ τὸ πρῶτο θύμα τοῦ ἐγκλωβισμοῦ τῶν Εὐρωπαίων κάτω ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ ἀσπίδα εἶναι ἡ αὐτόνομος διεθνὴς παρουσία τῆς Εὐρωζώνης, ὅπως εἶχε γίνει πρὸ δεκαετίας, ὅταν ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων εἶχε ἀρνηθεῖ τὴν συμμετοχὴ τῶν χωρῶν τους στὴν ἐπίθεση κατὰ τοῦ Ἰράκ. Τότε ὁ Ζὰκ Σιρὰκ καὶ ὁ Γκέχραρντ Σραῖντερ εἶχαν ἀρνηθεῖ, παρὰ τὶς ἀφόρητες ἀμερικανικὲς πιέσεις, κι εἶχαν δηλώσει, «δὲν ξέρουμε γιατί, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀποφύγουμε τὸν πόλεμο, γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ εὐρώ»∙ στὴν τωρινὴ κρίση μόνο ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ τηρεῖ ἀποστάσεις ἀσφαλείας ἀπ’ τὴν Ἀμερική, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀρκεῖ, εἶναι ἀπαραίτητη καὶ ἡ γαλλικὴ συμπαράσταση, ἂν ὄχι πρῶτα ἡ γαλλικὴ παρουσία. Ὁ σοσιαλιστὴς πρόεδρος ὅμως δὲν ἔχει φωνή…

Συρία, ἔλεγχος κυβερνήσεως

Τὸν ἀπόλυτο σχεδὸν ἔλεγχο τῆς Συρίας ἐπέτυχε ἡ κυβέρνηση μὲ τὴν ἀνακατάληψη τῆς Γιούροὺκ βορείως τῆς Δαμασκοῦ, ποὺ ἦταν τὸ προπύργιο τῶν ἀνταρτῶν τὴν τριετία τοῦ ἐμφυλίου πολέμου∙ ἀπομένουν κάποιες περιοχὲς στὰ βορειοανατολικά, στὰ χέρια τῶν Κούρδων, ἀλλὰ πρόκεται γιὰ ὀρεινὲς καὶ ἔρημες ἐκτάσεις, χωρὶς ἰδιαίτερη στρατηγικὴ σημασία. Ἡ νέα κατάσταση γίνεται πλέον ἀποδεκτὴ ἀπ’ τὶς ἀραβικὲς χῶρες, καθὼς ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ τὸ Κατὰρ περιόρισαν ἀρκετὰ τὴν χρηματοδότηση τῶν σουνιτικῶν ὀργανώσεων, διότι διαπιστώνουν ὅτι δὲν εἶναι καθόλου εὔκολη ἡ ἀνατροπὴ τοῦ Βασὰρ Ἀσσάντ∙ οἱ Ἀμερικανοὶ ἀναγνωρίζουν τὴν λανθασμένη ἐπιλογή τους, ἀλλὰ καὶ ὅτι κέρδισε στὴν περιοχὴ ἡ Ρωσία, μὲ τὸν προστατευόμενό της στυγνὸ δικτάτορα στὴν Δαμασκό, ὄχι ὅτι οἱ ἄλλοι εἶναι καλύτεροι. Ὁ δεύτερος κερδισμένος εἶναι τὸ Ἰράν, τὸ ὁποῖο ἐπίσης ἔχει προνομιακὲς σχέσεις μὲ τὴν Μόσχα∙ ἡ ἀμερικανικὴ ἐπιρροὴ δείχνει νὰ χάνεται στὴν εὐρύτερη περιοχή.

Οὐκρανία, πόλεμος λέξεων

Σὲ φραστικὸ πόλεμο Ἀμερικῆς καὶ Ρωσίας ἐξελίχθηκε ἡ συζήτηση στὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας γιὰ τὸ δημοψήφισμα τῆς Κριμαίας∙ ἡ Μόσχα πρόβαλε βέτο, ἐνῶ οἱ ὑπόλοιποι δεκατρεῖς ψήφισαν ὑπὲρ καὶ ἡ Κίνα ἀπείχε. Οἱ Δυτικοὶ χαρακτήρισαν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας ὡς ἀπομόνωση τῆς Ρωσίας, ἀλλὰ δὲν ἦταν νοητὴ ἄλλη ἐξέλιξη, διότι τὰ δέκα μὴ μόνιμα μέλη ἀνήκουν στὴν ἀμερικανικὴ σφαῖρα ἐπιρροῆς∙ τὸ Πεκῖνο δὲν εἶχε ἄλλη δυνατότητα, διότι ἔχει ἐκκρεμῆ προβλήματα μὲ μειονότητες, ὅπως στὸ Θιβὲτ καὶ στὴν Σικιάνγκ. Στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Οὐκρανίας, στὸ Χάρκοβο, δυὸ Ρωσόφιλοι σκοτώθηκαν ἀπὸ πυρὰ ἐνόπλων ἀκροδεξιῶν, ἀπ’ τὶς δυτικὲς ἐπαρχίες τοὺς ὁποίους συνέλαβε ἡ Ἀστυνομία∙ ἡ διείσδυση τῶν ἐνόπλων εἶναι δύσκολη ἢ καὶ ἀδύνατη στὶς πλούσιες ρωσόφωνες περιοχές, διότι μόλις πληροφορεῖται ὁ κόσμος τὴν ἄφιξή τους ἐξεγείρεται ἐναντίον καὶ τοὺς διώχνει ἢ τοὺς ἀπομονώνει. Πολιτικὰ αὐτὸ σημαίνει ὅτι διαιρεῖται στὰ δύο ἡ χώρα.

Πρὸς ἐξάντληση κερδοσκοπικῶν πιέσεων

Οἱ ἀτλαντικὲς κερδοσκοπικὲς πιέσεις δείχνουν ὅτι βαίνουν πρὸς ἐξάντλησίν τους, τουλάχιστον στὴν χώρα μας μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ πολυμήνου ἐλέγχου τῆς τρόικας∙ παρὰ τὴν ἐπικράτηση τῶν κέντρων αὐτῶν στὴν Οὐκρανία, χαρακτηριστικὰ ὡς πρὸς τὴν στάση τῶν Εὐρωπαίων, στὴν Ἑλλάδα ἡ σθεναρὴ στάση τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐκπληκτικὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα –τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα νὰ συνεχίζεται μεγαλύτερο τὸ 2014 καὶ τὸ ἅλμα ἀπὸ 7% τὸ 2014 ὕφεση σὲ ἔστω καὶ μικρὴ ἀνάκαμψη τὸν τρέχοντα Ἰανουάριο- ἔδωσαν ἄλλον τόνο στὴν ψυχολογία τῶν Ἑλλήνων καὶ στὶς ἀντιδράσεις τῶν ξένων ἐπενδυτῶν. Μόνο ἡ ἀντιπολίτευση στὴ χώρα μας ἀδυνατεῖ νἀ ἀπαλλαγεῖ ἀπ’ τὰ ἀτλαντικὰ δεσμά της καὶ νὰ ἔρθει σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸν ἁπλὸ κόσμο τῆς ἀγορᾶς καὶ τοῦ μόχθου∙ μένει μετέωρη στὴν ἀριστερὴ ἰδεολογία, περισσότερο ἡ ἀξιωματικὴ, ἐνῶ οἱ ἐξ Ἑσπερίας κύριοί της ἑτοιμάζουν ἄλλα σχήματα ἀπ’ τοὺς ἐκ τῆς διαπλοκῆς πραιτωριανούς τους∙ ἡ προσπάθειά τους συμπορεύεται μὲ τὴν διαρροὴ κι ἀπ’ ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀφοῦ ἡ «ἐπιδημία» ἐξαπλώθηκε μέχρι τὴν ἀκροδεξιά. Ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ ἔχει ἀλλάξει ἄρδην, λόγῳ τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ψυχολογίας ἀνατάσεως τῶν μικρομεσαίων περισσότερο, ἀλλὰ καὶ τῆς ἱστορικῆς θεωρήσεως ἀπ’ τοὺς Ἕλληνες τοῦ οὐκρανικοῦ.
Ἡ συμφωνία μὲ τὴν τρόικα προχώρησε δύσκολα, κυρίως λόγῳ τῶν ἀρχικῶν παραχωρήσεων πρὸς τὰ κερδοσκοπικὰ κέντρα ἀπ’ τὸν τότε σοσιαλιστὴ πρωθυπουργό∙ αἰτία τῆς κωλυσιεργίας εἶναι ἡ πλήρης ἀποτυχία τους στὴν χρεωκοπία τῆς χώρας καὶ στὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Πίστευαν ὥς τὸ Φθινόπωρο, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία θὰ ἐκινεῖτο ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν προβλέψεών των -ἄλλωστε τί μεγάλοι προφέσσορες εἶναι ὅλοι τους!- καὶ δὲν εἶχαν διανοηθεῖ, ὅτι θὰ παρουσίαζε τὸ θαῦμα τοῦ πρωτογενοῦς πλεονάσματος καὶ τὸ ἅλμα τῆς ἀνακάμψεως μέσα σὲ δεκαοκτὼ μῆνες ἀπ’ τὰ τάρταρα τῆς ὑφέσεως τοῦ 7%, στὴν ὁποία οἱ ἴδιοι μᾶς εἶχαν ἐξωθήσει∙ τὰ κοροκοδείλια δάκρυα γιὰ τὰ λάθη τους δὲν πείθουν κανέναν ἄλλο πλὴν τῶν ἐνοίκων τῆς Κουμουνδούρου. Ἐὰν πιστεύουν ὅτι εἶχαν κάνει λάθος, τότε ἀναλαμβάνουν τὴν εὐθύνη καὶ πληρώνουν τὴν ἀποζημίωση στὸν ἑλληνικὸ λαό, ἢ τουλάχιστον στὰ κατώτερα στρώματά του∙ διαφορετικὰ μᾶς περιπαίζουν καὶ πάλι. Ὅσο γιὰ τὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση ὁ ρόλος της εἶναι τὸ νὰ διεκδικήσει, στεντορείᾳ τῇ φωνῇ, τὶς ἀποζημιώσεις γιὰ τὰ λάθη τῆς τρόικας∙ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποοστολή της στὴ χώρα κι ὄχι ἡ συμπόρευσή της μὲ τὰ κερδοσκοπικὰ κυκλώματα. Ἡ στάση της ἔχει γίνει ἀντιληπτὴ ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη καὶ γι’ αὐτό, ἀκόμη καὶ οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις τὴν δείχνουν στὴν διολισθίνουσα κατιοῦσα.
Ἡ ψυχολογία ἀνατάσεως τοῦ κόσμου ἀπαιτεῖ καὶ προϋποθέτει ἀνάλογη στάση κι ἀπ’ τὴν ὰντιπολίτευση∙ ὁ καθένας ζητάει τὸ καλὸ παράδειγμα, τὴν παρορμητικὴ διάθεση γιὰ τὴν δράση του σὲ νέες ἀναζητήσεις, οἰκονομικὲς ἢ καὶ ψυχολογικές∙ ἔτσι γίνεται πάντοτε στὴν ἱστορία σὲ ὅλους τοὺς λαοὺς σὲ περιόδους ἀνατάσεως∙ τὸ φιλότιμο κερδίζεται μὲ τὸν καλὸ λόγο καὶ τὸ πειστικὸ παράδειγμα. Πέρασε ἡ ἐποχὴ τῆς καταθλίψεως καὶ τῆς μεμψιμοιρίας καὶ κανένας δὲν θέλει οὔτε κὰν νὰ τὴν σκέπτεται∙ φυσικά, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι λύθηκαν τὰ προβλήματα, κάθε ἄλλο, τὰ περισσότερα παραμένουν, γιὰ τοὺς ἀνέργους, τοὺς μισθωτοὺς καὶ τοὺς συνταξιούχους ἢ καὶ γιὰ πολλοὺς εἶναι τώρα περισσότερα ἀκόμη, ἀλλὰ ἡ διάθεση ἄλλαξε στὴν πλειοψηφία τοῦ κόσμου. Βλέπουν ὅλοι τὴν ἐκπληκτικὴ ἐκκίνηση τῶν δυναμικῶν κλάδων τῆς οἰκονομίας μας, τουρισμοῦ, ψηφιακῆς τεχνολογίας, ἀλλὰ καὶ τῶν μεγάλων ἔργων, ὅπως καὶ τῶν ἀποκρατικοποιήσεων, καὶ αἰσθάνονται ὅτι κάτι γίνεται∙ ἑπομένως πιστεύουν ὅτι μποροῦν κι αὐτοὶ κάτι νὰ κάνουν, καὶ κάνουν, τρέχουν ὅλοι πλέον καὶ κάτι κερδίζουν∙ ἔτσι γίνεται πάντοτε ἡ μετάβαση ἀπ’ τὴν κατάθλιψη στὴν αἰσιοδοξία, δὲν γίνονται θαύματα. Τὸ μεγάλο πλεονέκτημα τῆς χώρας μας εἶναι οἱ δυναμικοὶ κλάδοι τῆς οἰκονομίας της καὶ ἡ ἀπουσία δουλείας ἀπ’ τὴν μεγάλη βιομηχανία∙ αὐτὴν τὴν ἔχει ἐξαφανίσει μεθοδικὰ ὁ πρῶτος σοσιαλιστὴς πρωθυπουργός.
Ἡ ἀμηχανία στὴν ἀντιπολίτευση εἶναι σαφέστατη πλέον, ἐνῶ δὲν ἔχουν ἔρθει ὅλες οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τὰ σκάνδαλα∙ στὴν ἀκροεξιὰ ἡ διαρροὴ βουλευτῶν συμπίπτει μὲ τὴν ἐπιδεικτικὴ ἀνοχὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἀπέναντί της, ἢ τουλάχιστον πολλῶν κορυφαίων στελεχῶν του. Ἡ ἀνεξαρτητοποίηση τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ὅταν τὸ κόμμα διέπεται ἀπὸ τὴν αὐστηρὴ πειθαρχία τῶν ὁλοκληρωτικῶν σχημάτων, δείχνει ὅτι εἶναι βαθύτερες οἱ διεργασίες στὸ ἐσωτερικό του∙ ἐὰν δὲν εἶχε τὴν κάλυψη κομματικῶν παραγόντων στὴν πρωτεύουσα ἢ καὶ μόνο στὴν Λάρισα δὲν θὰ ἐπιχειροῦσε παρόμοιο βῆμα, ὅταν ἡ ἡγεσία τοῦ κόμματος εἶναι φυλακή∙ ἡ διαρροὴ στελεχῶν ἐπιβεβαιώνεται κι ἀπ’ τὸ γεγονὸς ὅτι μετὰ δυσκολίας συγκεντρώνουν μερικὲς δεκάδες ὀπαδῶν στὶς ὅποιες ἐκδηλώσεις τους. Ἡ ἔστω καὶ ἔμμεσος στήριξη κορυφαίων στελεχῶν τῆς Κουμουνδούρου πρὸς τὴν ἀκροδεξιά, μὲ δικαιολογίες καθόλου πειστικὲς ὅπως φθάνουν στὴν κοινὴ γνώμη, ὠθοῦν τοὺς πάντες νὰ σκεφθοῦν ὅτι κάτι ἄλλο συμβαίνει∙ δὲν εἶναι τυχαῖο ἄλλωστε ὅτι, στὸν ἀντιευρωπαϊσμό τους καὶ στὴν ἀποφυγὴ οἱασδήποτε κριτικῆς κατὰ τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς, συμπίπτουν ἀπολύτως ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση καὶ ἀκροδεξιά, ὅπως καὶ στὴν ἀνοχή τους ἀπέναντι στὸ παρασιτικὸ κράτος, ἀνεξαρτήτως τῶν λεπτομερειῶν. Ἄλλωστε συμπίπτουν αὐτὰ καὶ μὲ τὴν ἀπροκάλυπτη στήριξη τῶν ἀκροδεξιῶν καὶ νεοναζιστικῶν φαινομένων στὴν Οὐκρανία ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανούς∙ κανένα κόμμα τῆς ἀντιπολιτεύσεως δὲν καταδίκασε τὸ φαινόμενο.
Στὴν πολιτικὴ ζωὴ γίνεται ἀποδεκτὴ ἡ κυριαρχία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, στὸν ὁποῖο πιστώνονται οἱ ἐπιτυχίες στὴν οἰκονομία, ἀλλὰ καὶ οἱ λεπτοὶ χειρισμοὶ στὴν Εὐρωζώνη καὶ στὰ διεθνῆ θέματα∙ εἶναι ἀπ’ τοὺς λίγους Εὐρωπαίους πολιτικούς, μαζὶ μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ στὴν ἀρχή, ποὺ ζήτησαν τὴν ἀποκατάσταση τῆς νομιμότητος στὴν Οὐκρανία, μὲ τὸν ἀφοπλισμὸ τῶν ἐνόπλων φασιστικῶν ὁμάδων, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀναλογικὴ ἐκπροσώπηση ὅλων τῶν περιφερειῶν στὴν μεταβατικὴ κυβέρνηση. Στὴν Εὐρώπη αὐτὰ θὰ κριθοῦν στὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο τῆς Πέμπτης, στὸ ὁποῖο ἡ Εὐρωζώνη καλεῖται ἀναδεῖξαι τὴν αὐτόνομη διεθνῆ πολιτική της παρουσία∙ μετὰ τὰ οἰκονομικὰ τὰ οὐκρανικὰ ἐνδιαφέρουν περισσότερο τὸν ἑλληνικὸ λαό, ὁ ὁποῖος φροντίζει κυρίως μέσα ἀπ’ τὸ διαδίκτυο νὰ πληροφορηθεῖ γιὰ τὰ πραγματικὰ γεγονότα. Ὅσο μάλιστα ἀποδεσμεύεται ὁ Ἕλληνας ἀπ’ τὸν ἀποπνικτικὸ δεσμὸ τῆς τρόικας, τόσο στρέφεται στὰ γεγονότα τῆς εὐρύτερης περιοχῆς μὲ τὶς βαθειὲς ρίζες στὴν παλαιότερη καὶ τὴν νεώτερη ἱστορία μας∙ ἡ ἀρχαία Ταυρίδα, ἡ σημερινὴ Κριμαία, εἶναι ζωντανὴ στὶς παραδόσεις μας, ὅπως καὶ ἡ Μαριούπολη καὶ ἡ Ὀδησὸς μὲ τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία. Ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ τὰ διαγράφει αὐτά, ἀλλὰ ὄχι κι ὁ ἑλληνικὸς λαός, αὐτὸς τὰ διαφυλάττει ὁλοζώντανα στὴν μνήμη του∙ οἱ ἐξελίξεις στὴν Οὐκρανία θὰ μετρήσουν πολὺ στὶς ἐκλογές, ὅσο κι ἂν ἡ ἀντιπολίτευση καὶ ἡ διαπλοκὴ τὶς ἀπαξιώνουν συστηματικά.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.