ΣΥΡΙΖΑ, ἀπεγνωσμένη προσπάθεια συνοχῆς

Ἡ «εὐθεῖα ὑπονόμευση τοῦ Κοινοβουλίου καὶ τῆς ἀξιοπιστίας τῆς χώρας», κατὰ τὸν πρωθυπουργό, ἀπ’ τὸν πρόεδρο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ μὲ τὴν πρόταση μομφῆς κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ἀποβλέπει στὴν συσπείρωση τοῦ κόμματός του∙ ὕψωσε κατακόρυφα τὴν ἀναμετρηση στὴ Βουλή, σὲ θέμα ποὺ εἶχε ἄδικο, μὲ ἐντελῶς ἀστήρικτα ἐπιχειρήματα. Στόχος του εἶναι, κατὰ τοὺς ἀντιπάλους του στὴν Κουμουνδούρου, ἡ ἀποκασταση τῆς πειθαρχίας στὸ ἐσωτερικό του καὶ ἡ μετατόπιση τοῦ ἐνδιαφέροντος ἀπ’ τὶς ἐσωκομματικὲς στὸ μέτωπο κατὰ τῆς κυβερνήσεως, ἀνεξαρτήτως τῶν συνεπειῶν στὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία∙ ἀλλὰ ἡ ψυχρολουσία ἦρθε ἀπὸ τὴν παταγώδη ἀποτυχία τῆς συγκεντρώσεως στὸ Σύνταγμα, ὁπότε ἐπέστρεψε στὴ Βουλὴ γιὰ τὴν ψηφοφορία. Ἔχει δίκαιο ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, στρέφεται, «ἐναντίον τῶν συμφερόντων τῆς Ἑλλάδας καὶ τοῦ Ἑλληνικού λαοῦ».

Κυβέρνηση, σημαντικὴ νίκη

Ἡ κυβέρνηση ἐπέτυχε σημαντικὴ νίκη στὴ Βουλή, ὄχι τόσο μὲ τὴν ψήφιση τοῦ πολυνομοσχεδίου, ὅσο μὲ τὴν συντριβὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τὴν πολιτικὴ ἀπομόνωσή του στὸ Κοινοβούλιο καὶ στὸ Σύνταγμα∙ εἶναι δεδομένο ὅτι οἱ διαδικασίες ἦταν σχετικὰ ἀκραῖες καὶ βεβιασμένες ἀρκετά, ἀλλὰ ἡ κοινὴ γνώμη γνωρίζει ὅτι, ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν τρόικα κι ὄχι τὴν χώρα μας. Εἶναι γνωστὴ σὲ ὅλους ἡ παρελκυστικὴ τακτικὴ τῶν δανειστῶν καὶ ὁ ἀπώτερος στόχος τους, γιὰ χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος, ἢ τουλάχιστον τῆς παραμονῆς της ὑπὸ τὸ Μνημόνιο ἐπ’ ἄπειρον∙ οἱ προθεσμίες ἦταν ἀσφυκτικές, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι πολὺ σημαντικό, τὸ τέλος τῶν μνημονίων καὶ τῆς κρίσεως. Ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία ἀπ’ τὴν ἀνάκαμψή της περνάει στὴ φάση τῆς ἀναπτύξεως κι αὐτὸ τὸ ἀναγνωρίζουν ἀκόμη καὶ οἱ ἀγορές, οἱ ὀποῖες εἶχαν πρωτοστατήσει στὴν μεθόδευση τῆς χρεωκοπίας πρὸ τετραετίας. Δὲν χαρακτηρίζονται ἀπὸ χριστιανικὴ φιλευσπλαχνία.

Ἀνακούφιση τῆς οἰκονομίας

Ἡ ψήφιση τοῦ πολυνομοσχεδίου ἔφερε ἀνακούφιση στοὺς οἰκονομικοὺς παράγοντες, διότι τερματίζεται ἡ περίοδος ἀβεβαιότητος καὶ παρέχεται ἡ ἄνεση γιὰ ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς∙ ἡ προσέγγιση τῶν ἀπόψεων Ἀθηνῶν καὶ Βερολίνου γιὰ τὴν ρύθμιση τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους προσφέρει σαφῆ ὑποστήριξη πρὸς τὴν κυβέρνηση καὶ ἔξοδο στὶς ἀγορές, πρὶν ἀπ’ τὶς εὐρωεκλογές. Ἡ ἀποκατάσταση τῆς ὁμαλότητος στὶς τράπεζες καὶ ἡ προσδοκία τῆς παροχῆς ρευστότητος στὶς ἐπιχειρήσεις ἐνισχύει τὴν ψυχολογία ἀνατάσεως τῆς ἀγορᾶς καὶ τῆς ἐπιταχύνσεως τῆς ἀνακάμψεως∙ ἀναμένεται μὲ ἐνδιαφέρον ἡ ἀντίδραση τῆς κεφαλαιαγορᾶς στὴν εἴσοδο τῶν μετοχῶν τῆς Ἄλφα καὶ Πειραιῶς καὶ Ἐθνικῆς γιὰ αὔξηση τοῦ κεφαλαίου της. Ἡ προσφορὰ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸ ἐμφανίζεται μαζικὴ καὶ ἐνισχύεται ἀκόμη περισσότερο μὲ τὶς τελευταῖες ἐξελίξεις, καθὼς οἱ δυναμικοί μας κλάδοι, ψηφιακὴ τεχνολογία καὶ τουρισμός, προσελκύουν τὸ ένδιαφέρον ἀκόμη περισσότερων ἐπενδυτῶν∙ οἱ νέοι μας, χάρις στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἐπιτυγχάνουν τὶς κορυφαῖες ἐπιδόσεις.

Κύπρος, προκλήσεις ΕΛΑΜ

Μὲ προκλητικὴ ἐπέμβασή τους, σὲ ἐκδήλωση μὲ ὁμιλία τοῦ Μεχμέτ Ἀλῆ Ταλάτ, στὴν Λεμεσό, μέλη τῆς ἀκροδεξιᾶς ὀργανώσεως ΕΛΑΜ, προκάλεσαν ἐπεισόδια καὶ διέξοψαν τὴν ἐκδήλωση, πρὶν παρέμβει ἡ Ἀστυνομία∙ ἡ κυβέρνηση καταδίκασε τὰ ἐπεισόδια καὶ ὁ πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ἀντικατέστησε ἀμέσως τὸν ἀρχηγὸ τῆς Ἀστυνομίας, ἐνῶ ζήτησε συγνώμην προσωπικὰ ἀπ’ τὸν Τουρκοκύπριο ἡγέτη. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, ἐπικοινώνησε ἐπίσης μὲ τὸν Μεχμὲτ Ἀλῆ Ταλάτ, ὅπως καὶ μὲ τὸν Μουφτῆ, καὶ ἐξέφρασε τὴν ἔντονη ἀποδοκιμασία του γιὰ τὰ γεγονότα∙ οἱ συνέπειες εἶναι μᾶλλον ἄμεσες, διότι ἤδη οἱ Τουρκοκύπριοι ἑτοιμάζουν ἀκύρωση τῶν ἐπισκευῶν τῶν ἱερῶν ναῶν στὰ Κατεχόμενα καὶ τὴν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας σὲ αὐτούς. Μᾶλλον αὐτὸ ἐπιδίωκαν οἱ ἀκροδεξιοί.

ΕΣΗΕΑ, ὑπὲρ κλεφτοκοτάδων

Συνέβη καὶ αὐτὸ στὸ συνδικαλιστικὸ ὄργανο τῶν «δημοσιογράφων»∙ τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τῆς ΕΣΗΕΑ εὐλόγησε τὴν παράνομη πληρωμὴ τῶν οἰκογενειακῶν βαρῶν στὴν οἰκογένεια τῆς ὑστερικῆς, τοὺς κλεφτοκοτάδες, καὶ κατήγγειλε τὸ Ταμεῖο καὶ τὰ ἔντυπα ποὺ ἀποκάλυψαν τὴν ἀπάτη∙ χειρότερη κατάντια δὲν ὑπάρχει, ἐνῶ ἡ διαπλοκὴ φρόντισε ἀποκρύψαι τὴν ἀνακοίνωση. Ἡ ἐξαχρείωση τοῦ τύπου στὴν χώρα τὶς τελευταῖες δεκαετίες ὀφείλεται περισσότερο στὴν δουλικὴ νοοτροπία τῶν δημοσιογραφιζόντων καὶ λιγώτερο στὶς διαθέσεις τῶν μεγαλοεργολάβων ἐκδοτῶν∙ αὐτοὶ τὴν δουλειά τους κάνουν, ἀφοῦ ἀπ’ τὸν Κοσκωτᾶ κυριάρχησαν στὸν ἑλληνικὸ τύπο. Οἱ δημοσιογραφίζοντες ὀφείλουν νὰ κάνουν ἕνα πρᾶγμα -ὄχι ὅτι θὰ τὸ κάνουν, αὐτὸ εἶναι ἀδιανόητο- νὰ ὁμολογήσουν ὅτι εἶναι ὑπάλληλοι τῶν μεγαλοεργολάβων.

Κατασκευὴν καὶ πολυτέλειαν

Ὅταν εἶδε ὁ Σόλων τὸν Κροῖσο, ντυμένο μὲ πολυτελῆ ροῦχα καὶ χρυσαφικά, δὲν ἐξεπλάγη καὶ τὸν κοίταξε μὲ περιφρονητικὸ βλέμμα∙ ὁ πάμπλουτος βασιλεὺς ἐνοχλήθηκε, διότι περίμενε ἐγκώμια γιὰ τὴν ἐμφάνισή του ἀπ’ τὸν σοφὸ ξένο. «Ἀλλὰ καὶ δῆλος ἦν τοῖς εὖ φρονοῦσι τῆς ἀπειροκαλίας καὶ μικροπρεπείας καταφρονῶν»∙ διότι ἦταν ἐμφανὲς στοὺς συνετοὺς ἀνθρώπους ὅτι περιφρονοῦσε τὴν ἀκαλαισθησία καὶ τὴν μικροπρέπεια. «Ἐκέλευσεν αὐτῷ τούς τε θησαυροὺς ἀνοῖξαι τῶν χρημάτων»∙ διέταξε τότε γιὰ τὸν ἐπισκέπτη νὰ ἀνοίξουν οἱ αἴθουσες τῶν θησαυρῶν. «Καὶ τὴν ἄλλη ἄγοντας ἐπιδεῖξαι μηδὲν δεομένῳ κατασκευὴν καὶ πολυτέλειαν»∙ καὶ τὰ ὑπόλοιπα μέρη τῶν πολυτελῶν πραγμάτων του, ἂν καὶ δὲν χρειάζονταν γιὰ τὸν ξένον του. «Ἤρκει γὰρ αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ τοῦ τρόπου κατανόησιν παρασχεῖν»∙ διότι ἀρκοῦσε ἡ παρουσία του γιὰ νὰ δείξει ποιὸς ἄνθρωπος ἦταν. Τὸ ὕφος τοῦ φιλοσόφου ἦταν ἐμφανές, ἀλλὰ ὄχι καὶ γιὰ τὸν Κροῖσο.

ΕΚΤ, ἀνταλλαγὴ μὲ ρεμίνμπι

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Κινέζου προέδρου στὶς τέσσερες εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες ὁλοκληρώνεται μὲ τὴν μετάβασή του στὶς Βρυξέλλες, ὅπου θὰ ἔχει συνομιλίες μὲ τὴν ἡγεσία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ τὴν κυβέρνηση τοῦ Βελγίου∙ ὁ Ξὶ Τζιπὶνγκ καὶ οἱ συνοδεύοντες αὐτὸν ὑπουργοὶ συνῆψαν, στὴ Χάγη, στὸ Παρίσι, στὸ Βερολίνο καὶ στὶς Βρυξέλλες, πολλὲς οἰκονομικὲς συμφωνίες, γιὰ τὴν προώθηση τῶν σχέσεων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως μὲ τὴν χώρα του. Στὴ Γερμανία ὅμως ὑπεγράφη ἡ συμφωνία γιὰ τὴν ἄμεση ἀνταλλαγὴ ἀπὸ εὐρὼ σὲ ρεμίνμπι, μέσῳ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης∙ πρόκειται γιὰ τὸ σημαντικώτερο βῆμα γιὰ ἀναγνώριση τοῦ κινεζικοῦ νομίσματος στὶς διεθνεῖς ἀνταλλαγές. Ἤδη οἱ ἀναδυόμενες χῶρες, οἱ ἀσιατικές, ἀλλὰ καὶ οἱ Αὐστραλία καὶ Νέα Ζηλανδία, ἔχουν ὑπογράψει παρόμοιες συμφωνίες∙ πρακτικὰ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι παρακάμπτεται τὸ δολλάριο, ὡς διεθνὲς νόμισμα, ὅταν ἐξαιρεῖται ἀπ’ τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ κόσμου. Σοβαρώτερο άπ’ τὴν οὐκρανικὴ κρίση.

Οὐκρανία, διάλογος τελικὰ

Ὁ διάλογος γιὰ τὴν Οὐκρανία ἄρχισε χθὲς στὸ Παρίσι, μὲ τὴν συνάντηση Τζὼν Κέρρυ καὶ Σεργκέι Λαβρὼφ κι ἀφοῦ εἶχε προηγηθεῖ τηλεφωνικὴ συνομιλία τῶν προέδρων τους∙ τὰ ἀποτελέσματα δὲν ἀναμένονται σύντομα, διότι εἶναι χαώδεις οἱ διαφορές∙ οἱ δύο μεγάλοι ἀντλοῦν τώρα ἀπ’ τὴν διαμορφωμένη κατάσταση. Ἔχουν ἀμφότεροι κάποιες ἐπιτυχίες καὶ πολλὲς ἀποτυχίες∙ οἱ πληροφορίες ἀναφέρουν γιὰ πρόταση ὁμοσπονδιακῆς δομῆς τῆς Οὐκρανίας ἀπ’ τὴν Ρωσία, τὴν ὁποία μᾶλλον ἀποδέχεται ἡ Οὐσάσιγκτον. Οἱ συζητήσεις θὰ δείξουν σύντομα Ἡ Ἀμερικὴ ἐπέτυχε τὸν ἐγκλωβισμὸ τῶν Εὐρωπαίων κάτω ἀπ’ τὴν αἰγίδα της, ἀλλὰ βλέπει ὁριστικὴ τὴν ἀπόσπαση τῆς Κριμαίας καὶ τὴν ἀδυναμία τῆς στηρίξεως τῆς μεταβατικῆς κυβερνήσεως στὸ Κίεβο∙ ἡ Μόσχα ἐξασφάλισε τὴν προσάρτηση τῆς Κριμαίας καὶ τὴν διατήρηση τῆς ναυτικῆς βάσεως τῆς Σεβαστουπόλεως, ἀλλὰ παραμένει ἀνοικτὴ ἡ πληγὴ στὰ δυτικά της καὶ ἡ ἐπιδείνωση τῶν σχέσεών της μὲ τοὺς περισσότερους Εὐρωπαίους.

Γαλλία, ἧττα Σοσιαλιστῶν

Ἡ ἧττα τῶν Σοσιαλιστῶν καὶ στὸν δεύτερο γύρο τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν παίρνει τὴν μορφὴ τῆς συντριβῆς∙ ὁ Φρανσουὰ Ὁλλάντ, λιγώτερο ἀπὸ δύο χρόνια μετὰ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας κι αἰσθάνεται τὴν ἄμμο νὰ φεύγει κάτω ἀπ’ τὰ πόδια του. Ὁ ἀνασχηματισμὸς φέρεται πλέον ὡς ἀναπότρεπτος, ὁπότε τὸ ζητούμενο εἶναι, ὄχι τὸ ἐὰν ἀντιστρέφεται τὸ κλίμα, ἀλλὰ τὸ πῶς κυβερνάει τὰ ἑπόμενο τρία χρόνια∙ ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἐπιδεινώνεται κι ἡ ἀπουσία προγράμματος ἐξόδου ἀπὸ αὐτὴν βαρύνει περισσότερο∙ στὴν Εὐρώπη∙ τὸ Παρίσι χάνει τὴν πρωτεύουσα θέση του, ἐνῶ ἀκόμη κι ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων ἀτονεῖ, ὅπως φάνηκε στὸ τελευταῖο Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο. Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ δείχνει, ὅτι δὲν ἔχει πολλὰ κοινὰ σημεῖα μὲ τὸν Γάλλο πρόεδρο στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, ὅπως φάνηκε στὶς κρίσεις στὴ Συρία καὶ στὴν Οὐκρανία∙ χωρὶς τὴν ἡγεσία της στὴν αὐτόνομη εὐρωπαϊκὴ πολιτική, ἡ Γαλλία γίνεται δευτερεύουσα δύναμις.

Μετατροπὴ τῶν ἐλπίδων μας σὲ ἀποτέλεσμα

Ἡ ψήφιση ἀπ’ τὴν Βουλὴ τοῦ πολυνομοσχεδίου γιὰ τὶς μεταρρυθμίσεις θεωρεῖται ἀπὸ ὅλους μας ὡς τὸ ἀποφασιστικὸ βῆμα γιὰ τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπ’ τὸ Μνημόνιο καὶ τὴν τετραετῆ ἐξαθλίωση∙ αἰσθάνεται ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὅτι τὸ μεγάλο βάρος φεύγει ἀπὸ πάνω του καὶ διανοίγονται καλὲς ἔλπίδες γιὰ τὸ μέλλον∙ τὸ πιὸ σημαντικὸ εἶναι ἡ ἀπόρριψη τῆς καταθλίψεως καὶ τῆς μεμψιμοιρίας καὶ ἡ ἀντικατάστασή τους άπ’ τὴν πεποίθηση, ὅτι ὅλα μποροῦμε νὰ τὰ πετύχουμε, ὅτι ἔχουν τελειώσει τὰ πολλὰ βάσανα καὶ ὅτι διαγράφεται τὸ αἰσιόδοξο μέλλον στὸν ὁρίζοντα. Ὁπωσδήποτε οἱ διαδικασίες ἦταν οἱ γνωστὲς τῆς μνημονιακῆς περιόδου, μὲ τὸ κατεπεῖγον καὶ τὶς ἀφόρητες πιέσεις, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ θεωρεῖται ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη ὡς ἀναπόφευκτο συμπλήρωμα τῆς προσφάτου κακοδαιμονίας μας, μὲ τὴν δική της εὐθύνη νὰ μετράει, διότι εἶχε ψηφίσει στὴν πλειοψηφία της τὸν σοσιαλισμό∙ ἡ ἀλλαγὴ τῆς σελίδος στὴν νοοτροπία τοῦ κόσμου δὲν ἔγινε ἀκόμη αἰσθητὴ στὴν ἀντιπολίτευση, ποὺ ζεῖ στὸν κόσμο της καὶ δείχνει ὅτι ἀδυνατεῖ προσαρμόσαι τὴν πολιτική της στὴν νέα ἐποχή. Ἡ ἀντανάκλαση τῆς ἀρρυθμίας αὐτῆς φαίνεται μὲ τὶς ἐκρήξεις στὸ ἐσωτερικὸ τῶν κομμάτων της∙ οἱ φυγόκεντρες τάσεις πολλαπλασιάζονται, ἀλλὰ οἱ ἡγεσίες τους δείχνουν ὅτι «ἀγρὸν ἀγοράζουν»…
Οἱ ἀδυναμίες τῆς ἀντιπολιτεύσεως δίδουν τὴν ἐντύπωση ὅτι εἶναι ἐγγενεῖς καὶ ὅτι ἀδυνατοῦν οἱ ἡγεσίες τους νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα καὶ τὶς ἀνάγκες τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων∙ ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ πραγματικότητα καὶ οἱ ἀνάγκες τῶν πολιτῶν καθορίζουν τὸν τρόπο δράσεως τῶν ἡγεσιῶν κι ὄχι τὸ ἀντίστροφο. Ἴσως, σὲ κάποιες περιπτώσεις στὴν ἱστορία καὶ σὲ κάποιους λαοὺς νὰ συμβαίνει αὐτό, ἀλλὰ πάντοτε τελειώνει μὲ δραματικὸ τρόπο, γιὰ τοὺς ἡγέτες καὶ μὲ πολὺ ἀκριβὸ τίμημα γιὰ τοὺς λαούς∙ ὅπως συνέβη σὲ ἐμᾶς στὶς ἐκλογὲς τοῦ 2009, ὅταν παρασυρθηκαμε ἀπ’ τὴν προπαγάνδα τῆς διαπλοκῆς καὶ ψηφίσαμε σοσιαλισμό∙ οἱ ἡγέτες του εἶχαν πιστέψει ὅτι θὰ κυβερνοῦσαν γιὰ εἴκοσι χρόνια κι ἐφάρμοσαν πιστὰ τὶς ἐντολὲς τῶν ἀτλαντικῶν κέντρων, γιὰ χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης, μὲ τὴν βοήθεια τῆς ἀριστερᾶς τῶν τερμιτῶν τοῦ δημοσίου ταμείου. Δὲν κατάλαβαν πῶς ἔφυγαν, ἀλλὰ οἱ ἀποδέκτες τοῦ βαθέως ΠΑΣΟΚ συνεχίζουν τὴν ἴδια πολιτικὴ προπαγάνδα∙ ἀποδεικνύουν ἕνα πρᾶγμα, ὅτι ἔχουν κληρονομήσει ὅλες τὶς ἀτλαντικὲς έξαρτήσεις τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου∙ οἱ πολλαπλασιαζόμενες φυγόκεντρες τάσεις εἶναι περισσότερο ἀντανάκλαση τῆς πλήρους ρήξεώς τους μὲ τὴν πραγματικότητα καὶ ὀλιγώτερον ἔκφραση προσωπικῶν φιλοδοξιῶν∙ θεμιτὲς αὐτὲς σὲ παρόμοιες καταστάσεις, ὡς ἀναζήτηση τρόπων ἐπικοινωνίας μὲ τὸν ἁπλὸ ψηφοφόρο. Ἡ προσαρμογὴ ἀποδεικνύεται πολὺ δύσκολη, ἂν ὄχι ἀδύνατη γιὰ τὶς κομματικὲς ἡγεσίες.
Ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία προβλέπεται ἐπιταχυνόμενη μὲ τὴν ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας καὶ τὴν αἴσθηση τῆς ἀνατάσεως, ἀποτελεῖ τὸν κύριο ἄξονα τῆς οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς μας ζωῆς∙ ἡ ἐπιτυχὴς ὁλοκλήρωση τῆς αὐξήσεως τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου τῶν τραπεζῶν Ἄλφα καὶ Πειραιῶς –μὲ τὴν προσφορὰ διπλασίου ποσοῦ ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν- ἐπιβεβαιώνει τὴν ἀνάκτηση ἀπ’ τὶς ἀγορὲς τῆς ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία. Τὸ ἅλμα ἔρχεται τὶς ἑπόμενες ἑβδομάδες, μὲ τὴν διοχέτευση ρευστότητος ἀπ’ τὶς τράπεζες πρὸς τὴν ἀγορά∙ μὲ ἐφαλτήριο χαρακτηρίζουν τὴν ὁμαλὴ πλέον παρέμβαση τοῦ τραπεζικοῦ μας συστήματος στὴν οἰκονομία, ἀνάσα ζωῆς γιὰ τὶς ἐπιχειρήσεις καὶ περισσότερο τὶς μικρομεσαῖες∙ ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς διαμορφώνει πλέον τὴν πολιτικὴ δυναμικὴ κι ὄχι οἱ καρεκλοκένταυροι συνδικαλιστὲς καὶ ἄλλοι παράγοντες τῶν συντεχνιῶν. Ὅποιος δὲν ἔχει ἀντιληφθεῖ τὶς ἀλλαγὲς αὐτὲς στὴ χώρα, ζεῖ καὶ κινεῖται στὸν παλιὸ κόσμο, εἶναι μονίμως ἐκτὸς θέματος∙ ἡ ἀγορὰ ἐπιζητεῖ τὶς δυνάμεις ποὺ ἐκφράζουν τὶς ἀναζητήσεις της καὶ ποὺ μποροῦν νὰ τὶς κάνουν πράξη, ὄχι μόνο στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ διεθνῶς. Εἴμαστε μιὰ μικρὴ οἰκονομία, μὲ περισσότερους δυναμικοὺς κλάδους ἀπὸ οἱαδήποτε ἄλλη χώρα παγκοσμίως, χάρις στοὺς κλάδους τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας∙ ἡ ἀντιπολίτευση ἀγνοεῖ τοὺς κλάδους αὐτοὺς καὶ μένει ἔτσι ἐκτὸς νυμφῶνος.
Ἡ διεθνὴς συγκυρία εὐνοεῖ τὴν χώρα μας∙ στὴν Οὐκρανία ἄρχισε ὁ διάλογος Ἀμερικῆς καὶ Ρωσίας γιὰ τὴν ἐπίλυση τῆς κρίσεως, ἐνῶ στὴν Τουρκία, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀποτελέσματος τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν, ἡ θέση τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογὰν παραμένι ἐπισφαλής. Ἕνα πρᾶγμα ἄφησε βαθειὰ ἐντυπωμένο στοὺς Εὐρωπαίους ἡ οὐκρανικὴ κρίση, τὴν διολίσθησή τους στὴν ἀτλαντικὴ ἐξάρτηση, ὅπως στὴν περίοδο τοῦ ψυχροῦ πολέμου, κυρίως ἐξ αἰτίας τῆς δουλικῆς στάσεως τῆς γαλλικῆς σοσιαλιστικῆς κυβερνήσεως∙ ἡ χειραφέτησή τους ἀπ’ τὴν ὑποχώρηση αὐτὴ δὲν εἶναι εὔκολη, ἀλλὰ τοὺς γίνεται μάθημα καὶ θὰ γίνεται ἀκόμη χειρότερη ἐμπειρία μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου. Ἑπομένως ὑποχρεοῦνται ἀναζητῆσαι διεξόδους, ἀπέναντι στὴν σημερινὴ ὑποτέλειά τους∙ οἱ διέξοδοι αὐτοὶ δὲν εἶναι ἄλλοι, ἀπ’ τὴν ἐνεργειακή τους αὐτάρκεια, κι αὐτὴν μόνο ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Κύπρος δύνανται προσφέρειν εἰς τὴν Εὐρώπην. Ἐπιβεβαιώνεται πλέον, τὸ «μηδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ»∙ οἱ Εὐρωπαῖοι στηρίζουν πιὰ πιὸ σκληρὰ τὴν ἑνιαία θαλασσία πολιτικὴ καὶ τὴν ἑνιαία Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομικὴ Ζώνη∙ ἀπέναντι στοὺς ὅποιους τρίτους ἐπιβουλεύονται τὰ ὑποθαλάσσια ἐνεργειακά μας ἀποθέματα ἔχει λόγον πλέον Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση κι αὐτὴ ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνη τῆς διαχειρίσεως τῶν σχετικῶν προβλημάτων∙ αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἔχουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐπιταχύνσεως τῶν διαδικασιῶν γιὰ τὶς ἔρευνες καὶ τὴν ἀξιοποίηση τῶν ἀποθεμάτων μας. Πρὸς τὶς ἀγορὲς μετράει περισσότερο αὐτό.
Ὁ Άντώνης Σαμαρᾶς, κάτω ἀπ’ τὶς συνθῆκες αὐτές, παραμένει ὁ μοναδικὸς κυρίαρχος τοῦ πολιτικοῦ σκηνικοῦ∙ οἱ ἄλλοι ἀρχηγοὶ γιὰ νὰ παρέμβουν μὲ ἴσους ὅρους χειάζονται δύο πράγματα: πρῶτον, τὴν πειστικὴ ἀλλαγὴ τοῦ πολιτικοῦ τους λόγου, ὄχι μόνο ὡς περιεχόμενο ἀλλὰ καὶ ὡς ὕφος, γιὰ νὰ φθάσουν στὸν ἁπλὸ κόσμο, στὸ καφενεῖο καὶ στὴ γειτονιά∙ δεύτερον, τὴν ἀλλαγὴ τοῦ λόγου τῶν στελεχῶν τους, διότι αὐτοὶ μεταφέρουν τὴν πολιτικὴ ἀντίληψη τοῦ ἀρχηγοῦ στὴν κοινὴ γνώμη καὶ αὐτοὶ ἀπαντοῦν στὶς διαπροσωπικὲς ἀντεγκλήσεις. Ὁ πρωθυπουργὸς δὲν ἔχει παρόμοιο πρόβλημα, διότι ἡ Νέα Δημοκρατία εἶναι κοντὰ στὴν ἀγορά, ἢ μᾶλλον μέσα σὲ αὐτήν∙ ὅσοι εἶχαν συμπορευθεῖ μὲ τὶς συντεχνίες καὶ τὰ τρωκτικὰ ἔχουν ἀπ’ τὴν ἀρχὴ τῆς μνημονιακῆς περιόδου μετακομίσει στὰ μικιρότερα κόμματα, ἀριστερὰ καὶ δεξιά της. Στὶς μεταβατικὲς ἐποχές, ὅπως ἡ σημερινή, ἔχουν ἀπήχηση στὸν λαό, μόνο ὅσοι ἐκφράζουν τὶς ἐλπίδες του καὶ τὶς ἀναζητήσεις του κι ὄχι οἱ θεωρητικοὶ ἰδεολογιῶν, αὐτοὶ ἔχουν τελειώσει ἀπὸ καιρό∙ ὅταν ὁ πρωθυπουργὸς ἐφαρμόζει στὴν πράξη τὴν ἐξαγγελία του, γιὰ δωρεὰν διαδίκτυο σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα, κερδίζει τὴν ἐμπιστοσύνη, ὅχι μόνο τῶν δεκάδων χιλιάδων νεαρῶν μὲ τὶς ἐπιχειρήσεις τους στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, ἀλλὰ καὶ τῶν οἰκογενειῶν τους ποὺ βλέπουν ὅτι κάτι γίνεται τουλάχιστον. Οἱ ἴδιοι πιστεύουν ὅτι ὁ Ναπολεοντίσκος μὲ τὴν εἰρωνεία του, τόσα καταλαβαίνει, τόσα λέει.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.