Μέρκελ σὲ Σαμαρᾶ, ἀπεριόριστη στήριξη

Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, μὲ τὴν σύντομη ἐπίσκεψή της στὴν Ἀθήνα τὴν Παρασκευή, προσφέρει ἀπεριόριστη ὑποστήριξη στὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ταύτισή τους στὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτική∙ ἡ καγκελάριος ἔρχεται στὴν Ἑλλάδα δεκαοκτὼ μόνο μῆνες, μετὰ τὴν πρώτη ἐπίσκεψή της, τότε στὴ μαυρὴ ἐποχὴ γιὰ τὴν χώρα μας, ὅταν ἐξέφρασε τὴν ἀμέριστη συμπαράστασή της στὶς θυσίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἄλλωστε ἐπιβεβαίωσε προχθὲς τὴν θέση της αὐτή, «εἴμαστε πλάι στοὺς Ἕλληνες»∙ ἡ καγκελάριος ἀπευθύνεται αὐτὴ τὴ φορὰ περισσότερο στὶς διεθνεῖς ἀγορὲς κι ὀλιγώτερο στὸ ἐσωτερικό μας, ἂν καὶ ἡ ἀπήχηση φθάνει μὲ μόνη τὴν ἐπίσκεψη. Ὁ εὐρωπαϊκὸς προσανατολισμὸς τῆς Ἑλλάδος σταθεροποιεῖται∙ ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση ἀναζητάει ἀκόμα τὂν πολιτικό της προσανατολισμό.

Ἀγορές, πολιτικὴ κίνηση

Ἡ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἔξοδος τῆς Ἑλλάδος στὶς ἀγορὲς θεωρεῖται ὡς τὸ ἀποφασιστικὸ βῆμα γιὰ τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπ’ τὸ Μνημόνιο∙ οἱ διαβεβαιώσεις τῶν Εὐρωπαίων, ἀπ’ τὸν Βόλφαγκανγκ Σώυμπλε μέχρι τὸν Κλάους Ρένγκλινγκ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Μηχανισμοῦ Σταθεροποιήσεως, ἀποτελοῦν τὶς ἐγγυήσεις, πολὺ πιὸ σταθερὲς κι ἀπ’ τὰ εὐμενῆ δημοσιεύματα τοῦ μέχρι πρό τινος καταστροφολογικοῦ ἀτλαντικοῦ τύπου. Τὸ πολιτικὸ σκηνικὸ ἀλλάζει ὑπὲρ τῆς κυβερνήσεως κι ἐπανέρχεται στὴν πορεία τῆς ἀνατάσεως κατὰ τὶς εὐρωπαϊκὲς συσκέψεις στὴν Ἀθήνα∙ ἡ ὑπόθεση Μπαλτάκου δὲν ἀφήνει σοβαρὰ ἴχνη στὴν ἀπήχηση τῆς κυβερνήσεως καὶ τοῦ πρωθυπουργοῦ περισσότερο. Τὸ μοναδικὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κόσμου εἶναι ἡ συνέχιση τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας, τὰ ὑπόλοιπα τὰ θεωρεῖ δευτερευούσης ἢ ἐσχάτης σοβαρότητος∙ τὰ οἰκονομικὰ στοιχεῖα ἔρχονται πρὸς ἐπιβεβαίωση, χωρὶς καμμία ἀμφιβολία, καθὼς ὁ τουρισμὸς ἑτοιμάζεται γιὰ τὴν εἰσροὴ τῶν τουριστῶν, μὲ τὶς διακοπὲς τοῦ Πάσχα, γιὰ Καθολικοὺς καὶ Ὀρθοδόξους.

ΣΥΡΙΖΑ, ἀνάκρουση πρύμνας

Τὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀνακρούουν πρύμναν στὴν ὑπόθεση Μπαλτάκου κι ἀναζητοῦν τρόπους ὑπαναχωρήσεως ἀπ’ τὶς ἀρχικές τους θέσεις, ἐνῶ καὶ ἡ ἀκροδεξιὰ καταγράφει τὶς ἀρνητικὲς συνέπειες∙ στὶς συγκεντρώσεις της ἡ προσέλευση μειώνεται αἰσθητὰ καὶ μόνο ἡ διαπλοκὴ τὴν παρουσιάζει σταθερή. Ἡ ἀντεπίθεση τοῦ Εὐάγγελου Βενιζέλου στὴ διακαναλικὴ συνέντευξη ἦταν ἀρκετὰ πειστικὴ στὴν ἐπιχειρηματολογία του∙ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἰδιαιτέρως ὀφείλει ἀποδεῖξαι, ὅτι δὲν ἔχει ὑπόγεια ἐπικοινωνία μὲ τὴν ἀκροδεξιά, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπ’ τὶς ἐπίσημες θέσεις του καὶ τὶς δηλώσεις πολλῶν στελεχῶν του. Στὴν πολιτικὴ μετράει τὸ δοκεῖν, ἡ εἰκόνα ποὺ δίδεις στὴν κοινὴ γνώμη κι ὄχι τὸ εἶναι, ὁ πραγματικός σου ἑαυτός∙ σὲ μιὰ χώρα μάλιστα βαθειὰ τραυματισμένη, μὲ τὴν μείωση κατὰ 40% τοῦ κατὰ κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος στὴν τετραετία, ἡ ἀξιολόγηση εἶναι αὐστηρὴ σήμερα, σὲ σύγκριση μὲ τὶς παλαιότερες ἐποχές. Στὸν σκληρὸ αὐτὸν τοῖχο προσκρούει ἡ παραπληροφόρηση τῆς διαπλοκῆς.

Χρυσοῦν νόμισμα Ἀλεξάνδρου

Στὸ Πακιστὰν Ἄγγλος νομισματολόγος ἀνακάλυψε ἕνα ἀπ’ τὰ σπάνια χρυσᾶ νομίσματα τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, μὲ τὴν προτομή του στὴ μία ὄψη καὶ τὸν Ἡρακλῆ στὴν ἄλλη∙ φαίνεται ὅτι τὰ νομίσματα αὐτά, μᾶλλον τετράδραχμα, κόπηκαν στὶς Ἰνδίες, μετὰ τὴν νίκη τοῦ στρατηλάτου κατὰ τοῦ βασιλέως Πώρου τῶν Ἰνδῶν. Ὁ Πῶρος παρέταξε χιλιάδες ἐλεφάντων κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ κι ὁ Ἀλέξανδρος στὴν ἀρχὴ ὑποχώρησε, διότι τρόμαζαν τὰ ἄλογα ἀπ’ τοὺς ἐλέφαντες∙ στὴν συνέχεια ἐπετέθη μὲ τὸ ἱππικὸ ἀπὸ τρεῖς πλευρὲς καὶ οἱ ἐλέφαντες πανικοβλήθηκαν καὶ καταπάτησαν τοὺς Ἰνδοὺς∙ τὰ ἑλληνικὰ βασίλεια στὴν περιοχὴ ἐπιβίωσαν ἐπὶ τρεῖς αἰῶνες κι ἄλλους δύο ἀκόμη, μετὰ τὴν κατάλυσή τους, χρησιμοποιοῦσαν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα.

Κυκλώματα σωφρονιστικῶν

Τὰ κυκλώματα τῶν σωφρονιστικῶν ὑπαλλήλων ἀποδεικνύεται, μὲ τὴν δολοφονία τοῦ Ἀλβανοῦ ἐγκληματίου, ὅτι εἶναι κράτος ἐν κράτει∙ δὲν εἶχαν καμμία ἀναστολὴ οἱ δεκαπέντε ὑπάλληλοι τῆς βάρδιας στὸν ξυλοδαρμὸ μέχρι θανάτου τοῦ Ἰλία Καρέλι. Ὁπωσδήποτε αὐτὸς ἦταν ἕνας στυγνὸς ἐγκληματίας, ὅπως τὸ ἀπέδειξε μὲ τὸν φόνο τοῦ ἀρχιφύλακα στὶς φυλακὲς Μαλανδρίου∙ αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι, καὶ τὸ κράτος φέρεται μὲ τὸν ἴδιο τρόπο, διότι οἱ σωφρονιστικοὶ ὑπάλληλοι ἐκπροσωποῦν τὸ κράτος στὶς φυλακές. Οἱ ἀνακριτὲς μένουν ἔκπληκτοι μὲ ὅσα ἀποκαλύπτονται, διότι τὰ στόματα ἄνοιξαν κι ὁ καθένας ρίχνει τὶς εὐθύνες στὸν ἄλλον, ὅπως συμβαίνει σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις∙ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου εἶναι ἀπαραίτητη, γιὰ τὴν ἀποτροπὴ μελλοντικῶν ἐπαναλήψεων.

Τύχαις ὁρῶσα παντοδαπαῖς

Ὁ Κροῖσος παραενοχλήθηκε ἐπειδὴ ὁ Σόλων δὲν τὸν κατέταξε μεταξὺ τῶν εὐδαιμόνων παρὰ τὰ πλούτη του∙ ὁ Ἀθηναῖος ὅμως δὲν ἄλλαξε γνώμη καὶ ἀπάντησε: «Ἕλλησιν εἶπεν ὡς βασιλεῦ Λυδῶν, πρὀς τε τἆλλα μετρίως ἔχειν ὁ θεὸς ἔδωκε καὶ σοφίας τινὸς ἀθαρσοῦς»∙ στοὺς Ἕλληνες εἶπε ὧ βασιληᾶ τῶν Λυδῶν, ἀπ’τὸν θεὸ μᾶς δόθηκε νὰ εἴμαστε μετριόφρονες καὶ κάποιας σοφίας συγκρατημένης. «Ὡς ἔοικε, καὶ δημοτικῆς, οὐ βασιλικῆς οὐδὲ λαμπρᾶς ὑπὸ μετριότητος ἡμῖν μέτεστιν»∙ ὡς συνήθως, καὶ ἀναγνωρισμένης στοὺς πολλούς, ὄχι βασιλικὴ καὶ μεγαλοπρεπῆ μὲ μετριότητα μᾶς μεταφέρθηκε. «Ἣ τύχαις ὁρῶσα παντοδαπαῖς χρώμενον ἀεὶ τὸν βίον οὐκ ἐᾷ τοῖς παροῦσιν ἀγαθοῖς μέγα φρονεῖν»∙ ἡ ὁποία νὰ παρακολουθεῖ τῆς ζωῆς τὶς ποικιλότροπες ἐναλλαγὲς τῆς τύχης καὶ δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ ὑπερβάλουμε στὰ προσωρινὰ ἀγαθά. «Οὐδὲ θαυμάζειν ἀνδρὸς εὐτυχίαν μεταβολῆς χρόνον ἔχουσαν»∙ οὔτε νὰ θαυμάζουμε τὴν εὐτυχία κάποιου ποὺ ὁ καιρὸς ἀλλάζει.

Γαλλία, ἐξετάσεις δύσκολες

Ἡ νέα γαλλικὴ κυβέρνηση δίδει τὶς πιὸ δύσκολες ἐξετάσεις, ἀπέναντι στὸν λαὸ της καὶ στὴν Εὐρώπη, τῆς τρεχούσης πενταετίας∙ ὁ Μανουὲλ Βάλλς ὀφείλει παρουσιάσαι σὲ σύντομο χρόνο πειστικὸ ἔργο πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Ἡ δημοτικότης τοῦ Γάλλου προέδρου εἶναι στὸ χαμηλότερο ἐπίπεδο γιὰ πρόεδρο στὴν πέμπτη δημοκρατία, ἐνῶ τὰ προβλήματα συσσωρεύονται στὸ ἐσωτερικὸ καὶ στὸ ἐξωτερικό∙ στὸ ἐσωτερικό, τρία εἶναι τὰ ἐπείγοντα θέματα, περικοπὴ πενῆντα δις εὐρὼ δημοσίων δαπανῶν, προώθηση μεταρρυθμίσεων καὶ ἐπεξεργασία ἰσοσκελισμένου προϋπολογισμοῦ. Ἡ μετακίνηση τῆς κυβερνήσεως πρὸς τὰ δεξιὰ ἐλάχιστα μετράει, ἐὰν παρουσιάσει ἔργο, ἐνῶ ἐὰν ἀποτύχει θὰ τὶς καταλογισθοῦν τὰ πάντα∙ ἡ πανωλεθρία στὶς δημοτικὲς ἐκλογὲς ἀποτελεῖ τὸ προηγούμενο. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόκριμμα γιὰ τὸν πρωθυπουργό∙ ἡ εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ εἶναι τὸ δεύτερο. Τὸ Παρίσι ἦταν πάντοτε ὁ ἐγγυητὴς τῆς αὐτονόμου πολιτικῆς παρουσίας τῆς Εὐρωζώνης∙ στὴν οὐκρανικὴ κρίση ὅμως κρύφθηκε κάτω ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ ὀμπρέλλα.

Οὐκρανία, ἕρπουσα κρίση

Ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία παραμένει ἕρπουσα, ὄχι μόνο ἐπειδὴ ἔχει γίνει ἡ ἀπόσπαση τῆς Κριμαίας, ἀλλὰ περισσότερο γιὰ τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα καὶ τὴν ἄρνηση τῶν ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν τοῦ νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν μεταβατικὴ κυβέρνηση∙ ἡ ἀνασφάλεια δεσπόζει στὸ Κίεβο καὶ στὶς δυτικὲς ἐπαρχίες, ὅταν προχθὲς ἀπήχθη καὶ ἐδολοφονήθη ἕνας φιλοκυβερνητικὸς δημοσιογράφος, ἀφοῦ προηγουμένως βασανίσθηκε σκληρά. Ἡ κυβέρνηση ἀδυνατεῖ νὰ ἐφαρμόσει τοὺς ὅρους τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου, ὄχι μόνο στὶς ρωσόφωνες περιοχές, ἀλλὰ καὶ στὶς δυτικές, ἐπειδὴ τὸ κράτος δὲν δουλεύει, διότι οἱ ὑπάλληλοι δὲν πληρώνονται, ἀφοῦ οἱ πλούσιες ἀνατολικὲς περιοχὲς δὲν στέλνουν τὰ δημόσια ἔσοδα, κι ἀναζητοῦν τρόπους διατροφῆς τῆς οἰκογενείας των∙ σὲ αὐτὰ προστίθεται καὶ ἡ αὔξηση τῆς τιμῆς τοῦ φυσικοῦ ἀερίου ἀπ’ τὴν Γκάζπρομ στὰ 485 δολλάρια, ἀπὸ 268 προηγουμένως. Ἡ μεταβατικὴ κυβέρνηση ἀνακοίνωσε ὅτι δὲν θὰ δεχθεῖ τὴν αὔξηση, ἀλλὰ πρέπει νὰ βρεῖ ἐναλλακτικὲς πηγές.

Παλαιστίνη, πρὸς ἀδιέξοδο

Ἡ κατάσταση στὴν Παλαιστίνη παραμένει ἐκρηκτικὴ καὶ τὸ ἀδιέξοδο εἶναι ἐπὶ θύραις, μὲ θερμὰ ἐπεισόδια στὴ συνέχεια∙ οἱ Παλαιστίνιοι κατηγοροῦν τὴν ἰσραηλινὴ κυβέρνηση, ὅτι ἀρνεῖται τὴν ἀποφυλάκιση τῶν προσυμωνηθέντων φυλακισμένων, στὰ πλαίσια τῆς συμφωνίας μὲ τὴν παρουσία τοῦ Ἀμερικανοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν, ἀλλὰ αὐτοὶ ἀντιτάσσουν ὅτι προβαίνουν σὲ διεθνεῖς συμφωνίες, πρὶν ἀπ’ τὴν ἐπίλυση τοῦ κοινοῦ προβλήματός τους. Οἱ ἀμοιβαῖες κατηγορίες ὁδηγοῦν στὴν ἐπιδείνωση τῶν διαφορῶν, ἐνῶ καὶ ὁ Τζὼν Κέρρυ ἀνέβαλε τὴν ἐπίσκεψή του στὴν περιοχή∙ ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἡ ἰσραηλινὴ ἀεροπορία ἐπανέλαβε τὶς ἐπιθέσεις της κατὰ τῆς Γάζας, ἀπὸ ὅπου οἱ μαχητές της ἀπαντοῦν μὲ τὴν ἐκτόξευση ρουκετῶν. Οἱ ἀντιθέσεις στὸ ἐσωτερικὸ τῆς ἰσραηλινῆς κυβερνήσεως εἶναι μᾶλλον τὸ κύριο πρόβλημα, ἐπειδὴ οἱ ἀκροδεξιοὶ πιέζουν γιὰ τὴν συνέχιση τῆς ἀνοικοδομήσεως στὴν δυτικὴ ὄχθη καὶ στὴν Ἀνατολικὴ Ἱερουσαλήμ, γεγονὸς ποὺ θεωρεῖται ὡς ἄκρα ἐπιθετικὴ τακτικὴ ἀπ’ τοὺς Παλαιστινίους.

Πολιτικὴ ἐπιβράβευση ἐξόδου στὶς ἀγορὲς

Ἡ ἔξοδος στὶς ἀγορές, ἴσως καὶ αὐτὴν ἑβδομάδα, θεωρεῖται ἀπ’ τὴν κυβέρνηση ὡς ἡ ἐπιβράβευση τῆς πολιτικῆς της καὶ ἡ ἐπιβεβαίωση τοῦ τέλους τῶν μνημονίων καὶ τῆς κρίσεως∙ τὰ καλὰ λόγια τῶν Εὐρωπαίων, μετὰ τὶς συσκέψεις τους στὴν Ἀθήνα, ἐνισχύουν τὶς προσπάθειές της, ἐνῶ ἡ νέα ἐπίσκεψη τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ ἐκλαμβάνεται ὡς προσωπικὴ ἔνδειξη ἐμπιστοσύνης πρὸς τον πρωθυπουργό. Ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ στὸ ἐσωτερικὸ ἀλλάζει, παρὰ τὶς κεσσέτες μὲ τὶς συνομιλίες τοῦ συμβούλου του μὲ ἀκροδεξιὸ βουλευτή∙ ἕνα μικρὸ θαῦμα εἶναι αὐτὸ ποὺ κρατάει τὸ πολὺ τρεῖς μέρες. Ἡ ἐνίσχυση τῆς ἀλλαγῆς τῆς ψυχολογίας τῆς ἀγορᾶς εἶναι τὸ σημαντικὸ γιὰ τὴν χώρα∙ σὲ ἕνα μόνο ἀποβλέπει πλέον ὁ κόσμος τῶν ἐπιχειρήσεων, στὴν συνέχιση τῆς ἀνακάμψεως, μὲ βέβαιη τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν ὕφεση τὸ πρῶτο τρίμηνο, καὶ στὴν ταχύτερη δυνατὴ διοχέτευση ἀπ’ τὶς τράπεζες ρευστότητος στὴν οἰκονομία. Ἐπέτυχε στὸν ἑνάμισυ περίπου χρόνο, μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη του πρὸς τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ πρωτίστως, τὸ μοναδικὸ παγκοσμίως θαῦμα, τὴν μείωση τῆς ὑφέσεως ἀπὸ 7% στὸ μηδὲν καὶ μάλιστα χωρὶς τραπεζικὲς πιστώσεις∙ εἶναι καιρὸς νὰ ἀνακουφισθοῦν αὐτοὶ οἱ μικρομεσαῖοι μὲ ἐπαρκῆ ρευστότητα τώρα, ὁπότε κι ὁρκίζονται γιὰ νέα θαύματα, οἱ δυναμικοὶ κλάδοι τῆς οἰκονομίας μας βρίσκονται στὸ ἐφαλτήριο.
Οἱ ξένοι ἀναγνωρίζουν τὶς ἐπιτυχίες μας, ἀκόμη κι ὅσοι λίγο καιρὸ πρὶν ἐπέμειναν στὴν χρεωκοπία τῆς χώρας∙ τώρα μᾶς ἐξυμνοῦν ὅλοι, ἐνῶ τὰ θερμὰ ἐγκώμια τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου καὶ τοῦ ἀντιπροέδρου μετροῦν στοὺς διεθνεῖς παράγοντες. Ὄχι ὅμως σὲ ὅλους, διότι εἴδαμε τὸν ἕναν οἴκο ἀξιολογήσεως ἀναβάλλειν τὴν ἀξιολόγησή του γιὰ τὴν Ἑλλάδα γιὰ τὸν Αὔγουστο, ἀλλὰ καὶ τὰ σκληρὰ κερδοσκοπικὰ κυκλώματα, μὲ τὶς καταβολάδες τους στὴν διαπλοκὴ καὶ στὸν οἰκονομικὸ τύπο, συνεχίζειν, ἔστω καὶ σὲ χαμηλότερο τόνο, τὶς ἱερεμιάδες τους∙ ὁπωσδήποτε αὐτὰ ἐπηρεάζουν τὸ Χρηματιστήριο, ἀλλὰ ὄχι γιὰ πολὺ καιρὸ ἀκόμη. Ἡ οἰκονομία ἔχει ἀρχίσει τὴν ἀπογείωσή της, μὲ ἀτμομηχανὴ τοὺς δυναμικοὺς κλάδους της, ἀλλὰ καὶ ἄμεση ἐπέκταση τῆς ἀνοδικῆς της πορείας στοὺς ὑπόλοιπους κλάδους∙ δύσκολα πολὺ ἀνακόπτεται ἡ πορεία τους. Ὁ Ἕλληνας ἀπηλλάγη ἀπ’ τὴν κατάθλιψη, τὴν πέταξε ἀπὸ πάνω του, κι ἄρχισε νἀ τρέχει, πρὸς ὅ,τι καλύτερο μπορεῖ νὰ κάνει ὁ καθένας, καὶ κάτι κάνει, ἂν καὶ οἱ περισσότεροι κάνουν πολλά∙ ἔτσι γίνεται πάντοτε σὲ περιπτώσεις ἐξόδου ἀπὸ μακροχρόνια κρίση κι ἐμεῖς εἴχαμε τὴν μεγαλύτερη χρονικὰ στὴν νεώτερη τουλάχιστον ἱστορία μας, οὔτε στὴν Κατοχὴ δὲν διήρκεσε τόσο πολὺ ἡ κρίση. Ὅλοι μας σκεπτόμαστε τὸ πῶς ὁδηγηθήκαμε στὴν Κόλαση κι ἀναλογιζόμαστε τὴν ἐπιπολαιότητά μας, ἀλλὰ καὶ διδασκόμαστε ἀπὸ αὐτήν.
Ὁ ἀντίκτυπος τῆς ὑποθέσεως Μπλατάκου εἶναι χαρακτηριστικὸ παράδειγμα∙ σὲ κανέναν δὲν ἐνέπνεε ἐμπιστοσύνη ὁ πολυπράγμων καὶ πολυσχιδὴς στὶς σχέσεις του γραμματέας, ἀλλὰ ὅλοι τὸν ἀνέχονταν, ἐπειδὴ τὸν κρατοῦσε ὁ πρωθυπουργὸς στὴν θέση του. Ἡ στάση του κατὰ τὴν καταγραφὴ τῆς συνομιλίας, ἢ τῶν συνομιλιῶν ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ ἀκροδεξιοί, δείχνει ἀπεριόριστη οἰκειότητα μεταξύ τους, ἀλλὰ καὶ ὑπερβολικὴ ἀφέλεια τοῦ δικηγόρου, καὶ μάλιστα ποδοσφαιρικῶν ὁμάδων μὲ μοναδικὸ προσὸν τὴν πονηριά, ἀπέναντι στὸν ἀπειλητικὸ πρὸς ἅπαντας βουλευτή∙ κάτι ἄλλο ὑποκρύπτεται, ὅπως ἀποκαλύπτεται ἐκ τῶν ὑστέρων, τὸ ὁποῖο δένει σφικτὰ τὸν σύμβουλο καὶ τὴν ἀκροδεξιά, ἴσως ἀναγόμενο στὶς προηγούμενες ἐπαγγελματικές του ἐνασχολήσεις. Ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς εἶχε ἐπιπτώσεις στὴν κυβέρνηση, ἀλλὰ ὄχι σημαντικές, διότι βοήθησε καὶ ἡ στάση τῆς ἀντιπολιτεύσεως∙ οἱ ὑλακές της δὲν εἶχαν ἀντίκτυπο στὴν κοινὴ γνώμη, ἐνῶ ἀποκαλύπτονται καὶ σχέσεις βουλευτῶν της μὲ τὴν ἀκροδεξιά∙ ὁ βαθμὸς τῶν σχέσεων αὐτῶν δὲν ἔχει ἀποκαλυφθεῖ πλήρως, ἀλλὰ ἰσχύει ἡ παροιμία, «ὅποιος ἀνακατώνεται μὲ τὰ πίτουρα τὸν τρώνε οἱ κότες». Φαίνεται ὅμως ὅτι ἡ ἀνάμιξη αὐτὴ δὲν εἶναι τυχαία∙ ἡ ἀποκάλυψη τῶν μαγνητοφωνήσεων δὲν ἔγινε μᾶλλον μόνο ἐπειδὴ ἦταν ἡ συζήτηση τῆς ἄρσεως ἀσυλίας στὴ Βουλή, ἀλλὰ κύριο στόχο εἶχαν τὴν ὑπονόμευση τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ τῶν εὐρωπαϊκῶν συσκέψεων. Συμπίπτουν ἄλλωστε ἀπολύτως στὴν καταστροφολογία τους ἀκροδεξιὰ καὶ Κουμουνδούρου.
Τὰ γνωστὰ ἀλταντικὰ κυκλώματα ἀπὸ τετραετίας εἶχαν ἕναν καὶ μόνο στόχο, τὴν χρεωκοπία τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τὴν διάλυση τῆς Εύρωζώνης, κανέναν ἄλλον∙ ὁ Ναπολεοντίσκος χρησιμοποίησε καὶ χρησιμοποιεῖ ἀκόμη καὶ τώρα τὴν ἴδια ἀκριβῶς φρασεολογία μὲ τὴν ἀκροδεξιὰ καὶ τὶς παραφυάδες της στὰ οἰκονομικὰ καὶ στὴν ἀντιευρωπαϊκὴ προπαγάνδα, μὲ κατὰ γράμμα ἀντιγραφή τους ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ καὶ ἐπιχώρια διαπλοκή, γνωστὰ αὐτὰ τοῖς πᾶσιν. Δὲν γίνονται τυχαῖα αὐτά, οὔτε εἶναι τυχαία ἡ ταύτισή τους στὰ περισσότερα θέματα τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς∙ οἱ κορῶνες γιὰ ἀριστερὴ ἢ δεξιὰ πολιτικὴ προορίζονται μόνο καὶ μόνο στὸν πολὺ κόσμο. Ὅσο ὅμως ἐμπεδώνεται στὸν ἑλληνικὸ λαὸ ἡ ψυχολογία τῆς ἀνατάσεως καὶ ἐπιβεβαιώνεται αὐτὴ ἀπ’ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, τόσο κτυποῦν στὸ μάτι οἱ ταυτίσεις τοῦ ΣΥΡΙΖΑ μὲ τὴν ἀκροδεξιά∙ ὅλοι διερωτῶνται τυχαῖα εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα ἢ κάτι ἄλλο συμβαίνει. Σὲ κάποιο βαθμὸ ἦταν δικαιολογημένη ὥς μερικοὺς μῆνες πρὶν ἡ ἀντιγερμανικὴ ὑστερία, ἀλλὰ ὄχι καὶ τώρα, ὅταν οἱ Ἕλληνες βλέπουν τὸ πόσο ἐποικοδομητικὸς εἶναι ὁ ρόλος τῆς καγκελαρίου∙ κι ἀπὸ πλευρᾶς πολιτικῆς ἀπηχήσεως ἀποβαίνει εἰς βάρος τους ἡ συνέχιση τῆς προπαγάνδας αὐτῆς. Κι ἀπὸ μὲν τῆς ἀκροδεξιᾶς εἶναι κατανοητὸ αὐτό, διότι τὴν ἴδια στάση τηροῦν οἱ νεοναζιστές∙ ἀλλὰ γιὰ τὴν Κουμουνδούρου δὲν ὑπάρχει δικαιολογία.
Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ κύριος κερδισμένος εἶναι ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, διότι ἀμέσως ἀπέλυσε τὸν γραμματέα του, ἑπομένως ἐκτονώθηκε ἡ δυσαρέσκεια, ἀλλὰ καὶ προβάλλει τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτική του καὶ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας∙ εἶναι ταυτισμένα αὐτὰ στὸ μυαλὸ τῶν Ἑλλήνων καὶ δὲν διαχωρίζονται μὲ τίποτε. Ἡ ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας φέρει πάντοτε μαζί της καὶ τὴν ριζικὴ ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς πρακτικῆς ὅλων μας, ὅταν μάλιστα ἔχουν προηγηθεῖ οἱ τραυματικὲς ἐμπειρίες τῆς πενταετίας∙ ἡ ἀξιολόγηση εἶναι διαφορετικὴ πλέον, μὲ κύριο ἄξονα ἀπὸ ὅλους τὴν συνέχιση τῆς πορείας γιὰ ὁριστικὴ ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση. Ἡ ἐπίκληση τῶν παλιῶν ἰδεολογιῶν ἔχει ἐλάχιστο ἀντίκτυπο, ἂν ὄχι μηδαμινό, διότι εἶχαν ἐπηρεάσει πολὺ τοὺς ψηφοφόρους οἱ ἰδεολογίες αὐτές, ἢ τουλάχιστον σὲ βαθμὸ καθοριστικὸ γιὰ τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ οἱ ἰδεολογίες ἔχουν ταυτισθεῖ μὲ τὶς συντεχνίες καὶ τὰ τρωκτικὰ τοῦ δημοσίου, μὲ τὰ μυθώδη ποσὰ στοὺς λογαριασμοὺς τῶν «ἡμετέρων». Ὅταν ὁ καθένας βγάζει τὸν μῆνα μὲ τὸ ζόρι, καὶ μὲ ἀπότομες περικοπὲς ἀκόμη καὶ στὰ ἄκρως ἀπαραίτητα, διερωτᾶται τὸ πῶς αὐτοὶ οἱ συνδικαλιστὲς καὶ ἄλλοι ἐπέτυχαν τὴν συγκομιδὴ τόσου πλούτου∙ κάτι ἄλλο ἔχει συμβεῖ κι ὄχι μόνο οἱ μαθηματικοὶ τύποι στὴν ἀσφάλιση οὔτε ἡ ἐπὶ εἰκοσαετίαν κάρπωση τοῦ οἰκογενειακοῦ ἐπιδόματος. Αὐτὰ εἶναι τὰ σημαντικὰ κριτήρια τῆς ψήφου στὶς ἐκλογὲς τὸν Μάϊο.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.