Εὐρώπη, ἡ δοκιμασία ἐκλογῆς προοέδρου

Τὴν δοκιμασία τῆς ἐκλογῆς τοῦ προέδρου της ἀπ’ τὸ Εὐρωκοινοβούλιο διέρχεται ἡ Εὐρώπη, μετὰ τὶς εὐρωεκλογὲς καὶ τὶς ἔντονες ἀντιρρήσεις τῶν ἀτλαντιστῶν∙ ὁ Βρεταννὸς πρωθυπουργὸς διατύπωσε τὶς ἐπιφυλάξεις του γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, διότι εἶναι φεντεραλιστής, διαφορετικὰ ἀπειλεῖ μὲ ἀποχώρηση ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, μαζὶ μὲ τὸν Σουηδό, ὁ ὁποῖος μάλιστα δὲν ψήφισε στὶς ἐκλογές, σὲ ἔνδειξη διαφωνίας γιὰ τὴν πολιτικὴ ἑνοποίηση. Οἱ Εὐρωπαῖοι, μὲ τοὺς Γερμανοὺς πρώτους, γνωρίζουν ὅτι, ἐὰν ὑποχωρήσουν στὶς πιέσεις αὐτές, ὑπονομεύεται ἡ ἑνοποίηση καὶ τὸ εὐρὼ τορπιλλίζεται, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κατατεμάχιση καὶ πάλι τῆς γηραιᾶς ἠπείρου∙ δηλαδή, ἐκπίπτουν σὲ ἀποικία τῶν Ἀμερικανῶν καὶ σὲ θέατρο τῶν συγκρούσεών των μὲ τοὺς Ρώσους καὶ Κινέζους. Τὸ δίλημμα εἶναι σαφέστατο.

Πρωτοβουλίες πρωθυπουργοῦ

Τὶς πολιτικὲς πρωτοβουλίες του παρουσιάζει σταδιακὰ ὁ πρωθυπουργός, μὲ δύο στόχους, τὴν ἐνίσχυση τῆς σταθερότητος γιὰ τὴν προσέλκυση τῶν περισσοτέρων δυνατὸν ἐπενδύσεων, καὶ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας∙ στὸ πρῶτο ἐντάσσεται καὶ ὁ ἀνασχηματισμὸς ὁ ὀποῖος συζητήθηκε μὲ τὸν ἀντιπρόεδρο καὶ ὁ χρόνος του ἐξαρτᾶται περισσότερο ἀπ’ τὶς ὑποχρεώσεις πρὸς τὴν προεδρία τῆς Εὐρώπης. Οἱ συνθῆκες εἶναι εὐνοϊκές, παρὰ τὴν τυπικὴ δεύτερη θέση στὶς εὐρωεκλογές, ἀλλὰ θεωρεῖται ἀπόδειξη τῆς χαλαρότητος τῆς ψήφου ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ στὴν συγκεκριμένη κάλπη∙ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ μετατοπίζεται πλέον ἀπ’ τὶς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν τρόικα, ποὺ τοῦ κατανάλωσαν τὸ 90% τοῦ χρόνου τὴν διετία, στὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ στὴν ἀξιοποίηση τοῦ καλοῦ ὀνόματός μας στὸ ἐξωτερικό. Οἱ ἐπενδυτὲς συρρέουν πλέον στὴν Ἑλλάδα, σὲ βαθμὸ ἀδιανόητο ἕναν χρόνο πρίν, ἐνῶ καμπὴ θεωρεῖται ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Κινέζου πρωθυπουργοῦ σὲ εἴκοσι μέρες.

Οἰκονομία, ροὴ ἐπενδύσεων

Ἡ εἰσροὴ τῶν ξένων ἐπενδύσεων εἶναι τὸ κύριο ἐνδιαφέρον τῆς κυβερνήσεως, μετὰ μάλιστα τὰ ἐγκώμια τῶν ξένων γιὰ τὶς οἰκονομικές μας ἐπιδόσεις∙ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐπενδύσεων στὴν Ἑλλάδα ἔρχονται πολὺ πιὸ γρήγορα ἀπὸ ἄλλες χῶρες, διότι ἀφοροῦν κλάδους μὲ ἄμεση ἀπόδοση, ὅπως εἶναι οἱ νεοφυεῖς ἐπιχειρήσεις, οἱ ὁποῖες καὶ προσελκύουν τοὺς διεθνεῖς κολοσσούς, ἐνῶ καὶ στὸν τουρισμὸ ἀποδίδουν σχετικὰ γρήγορα. Τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν ἄλλων ἐπενδύσεων στρέφεται πρὸς τὴν ἐλαφρὰ βιομηχανία καὶ τὴν ἀξιοποίηση τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ποιότητος, ἀλλὰ μὲ σχετικὰ μικρότερο χρόνο ὡριμάνσεως σὲ σύγκριση μὲ τὴν βαρειὰ βιομηχανία, ὅπως καὶ ἡ ἀξιοποίηση τῆς γεωγραφικῆς μας θέσεως∙ στὴν Ἑλλάδα τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς ἀνεργίας προέρχεται ἀπ’ τὸ κλείσιμο τῶν μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων κάθε μορφῆς, λόγῳ τοῦ μνημονίου∙ αὐτὲς ὅμως τὸ ἴδιο εὔκολα ἀνοίγουν πάλι, ἐὰν σημειωθεῖ αὔξηση τῆς ρευστότητος στὴν ἀγορά. Ὁ τουρισμὸς καὶ οἱ φοροελαφρύνσεις διευκολύνουν.

Ἐπαναφορὰ τοῦ South Stream

Ἡ ἐπαναφορὰ τῆς προτάσεως πρὸς τὴν Ρωσία, γιὰ τὴν ἔνταξη καὶ τῆς Ἑλλάδος στὸ σχέδιο τοῦ ρωσικοῦ ἀγωγοῦ φυσικοῦ ἀερίου South Stream, σημαίνει ὅτι ἔχει ἀλλάξει ἡ στάση τῆς Εὐρώπης∙ τὴν πρόταση πρὸς τὸν πανίσχυρο πρόεδρο τῆς Γκάζπρομ Ἀλέξιο Μύλλερ τὴν ὑπέβαλε ὁ ὑπουργὸς Περιβάλλοντος, κατὰ τὴν συνάντησή τους σὲ συμπόσιο γιὰ τὴν ἐπιχειρηματικότητα στὴν Εὐρώπη. Ἡ πρόκληση καὶ τοῦ Ἀλεξίου Μύλλερ, ἀπὸ πλευρᾶς μας ἀφοῦ ἀσκοῦμε τὴν προεδρία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, δείχνει ὅτι ἐπιχειρεῖται ἄνοιγμα πρὸς τὴν Μόσχα, μετὰ τὴν ἔνταση τῆς οὐκρανικῆς κρίσεως∙ ἄλλωστε τὴν Πέμπτη μεταβαίνει στὴ Γαλλία ὁ Βλαδίμητος Ποῦτιν, γιὰ συμμετοχὴ στὸν ἑορτασμὸ γιὰ τὴν 70η ἐπέτειο τῆς ἀποβάσεως στὴν Νορμανδία.

Ἁγία Σοφία, σχέδια Ἄγκυρας

Ἡ ἀπειλὴ τῆς Ἄγκυρας, γιὰ μετατροπὴ τῆς Ἁγίας Σοφίας σὲ τζαμί, ἄρχισαν νὰ ἐφαρμόζεται μὲ τὸν δικό της τρόπο∙ προχθὲς χιλιάδες Τοῦρκοι συγκεντρώθηκαν στὴν πλατεῖα μπροστὰ στὴν ἐκκλησία καὶ προσευχήθηκαν κατὰ τὰ ἰσλαμικὰ ἔθιμα∙ οἱ ὀργανωτὲς δὲν ἔμειναν καὶ πολὺ εὐχαριστημένοι διότι περιμέναν πολὺ περισσότερο κόσμο, ἀλλὰ τὸ πρῶτο βῆμα ἔγινε. Ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν ἔχει ζητήσει τὴν μετατροπὴ τοῦ μοναδικοῦ ναοῦ τῆς χριστιανοσύνης σὲ τζαμί, ἀλλὰ ἀντέδρασε τὸ πατριαρχεῖο, ἡ διεθνὴς κοινότης καὶ πολλοὶ Τοῦρκοι διανοούμενοι∙ φαίνεται ὅμως ὅτι τὰ σχέδιά τους τὰ χάλασαν καὶ οἱ μαζικὲς διαδηλώσεις, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπέτειο τῆς περυσινῆς ἐξεγέρσεως, στὴν Πόλη, στὴν Ἄγκυρα καὶ σὲ ἄλλες πόλεις κατὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ.

Σχολῆς γε περιουσίαν αὐτοῦ

Ὁ Σόλων εἶχε ζήσει τὴν τυραννία τοῦ Πεισιστράτου, ἂν καὶ ὁ ἐξάδελφός του εἶχε φερθεῖ ἀρκετὰ καλὰ ἀπέναντί του∙ εἶχε ἀρχίσει μάλιστα τὴν συγγραφὴ τῆς ἱστορίας τῆς Ἀτλαντίδος, τὴν ὁποία εἶχε ἀκούσει ἀπ’ τοὺς Σαΐδας ἱερεῖς τῆς Αἰγύπτου. «Ἐξέκαμεν, οὐ δι’ ἀσχολίαν, ὡς Πλάτων φησίν, ἀλλὰ μᾶλλον ὑπὸ γήρως»∙ κουράστηκε, ὄχι ὅμως διότι ἦταν ἀπσχολημένος, ὅπως γράφει ὁ Πλάτων, ἀλλὰ μᾶλλον λόγῳ ἡλικίας. «Φοβηθεὶς τὸ μέγεθος τῆς γραφῆς»∙ ἐπειδὴ τρόμαξε ἀπ’ τὸ μέγεθος τῆς ἱστορίας. «Ἐπεὶ σχολῆς γε περιουσιαν αὐτοῦ μηνύουσιν αἱ τοιαῦται φωναί»∙ τὸ ὅτι εἶχε καιρὸ τὸ ἀποδεικνύουν οἱ ἀκόλουθοι στίχοι: «Γηράσκω δ’ αἰεὶ πολλὰ διδασκόμενος»∙ ὅσο γερνῶ τόσο περισσότερα μαθαίνω. «Καί, ἔργα δὲ Κυπρογενοῦς νῦν μοι φίλα καὶ Διονύσου/»∙ τὰ ἔργα τῆς Ἀφροδίτης μέ τραβοῦν τώρα καὶ τοῦ Διονύσου. «Καὶ Μουσέων, ἃ τίθησ’ ἀνδράσιν εὐφροσύνας»∙ καὶ τῶν Μουσῶν, τὰ ὁποῖα τοὺς ἄνδρες εὐφραίνουν.

Ἐκλογὴ προέδρου Ἐπιτροπῆς

Ἡ ἐκλογὴ τοῦ προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς ἀναδεικνύεται στὸ μεῖζον θέμα τῆς Εὐρώπης, γιὰ τὴν πορεία πρὸς τὴν πολιτική της ἑνοποίηση∙ οἱ εὐρωπαϊστὲς ὑποστηρίζουν τὸν Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, ἐπικεφαλῆς τῶν Συντηρητικῶν στὶς εὐρωεκλογὲς καὶ μὲ 213 ἕδρες στὸ Εὐρωκοινοβούλιο. Ἀντιδροῦν ὅμως σκληρὰ οἱ εὐρωσκεπτικιστές. Στὸ ἄτυπο Εὐρωσυμβούλιο τῶν Βρυξελλῶν ὁ Βρεταννὸς πρωθυπουργὸς ἀπείλησε μὲ ἀποχώρηση ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἐὰν ἐκλεγεῖ ὁ Γιοῦνκερ∙ ἡ Γερμανίδα καγκελάριος τήρησε διπλωματικὴ στάση καὶ δὲν ἀπάντησε ἀμέσως, ἀλλὰ τρεῖς μέρες ξιφούλκησε ὑπὲρ τοῦ ἐκλεκτοῦ της. Στὰ παρασκήνια ἔχουν προχωρήσει οἱ διαβουλεύσεις μὲ τοὺς Σοσιαλιστὲς καὶ τοὺς Φιλελευθέρους, διότι ὅλοι μαζὶ ἔχουν τὴν πλειοψηφία τῶν δύο τρίτων τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου. Ὅσο γιὰ τὶς ἀπειλὲς τῆς Βρεταννίας, ἀδιαφοροῦν μᾶλλον, διότι γνωρίζουν ὅτι ἀπώτερος στόχος της εἶναι ἡ διατήρηση μιᾶς ἀδυνάμου καὶ ἄβουλης στὰ ἀτλαντικὰ συμφέροντα Εὐρώπης. Σὲ αὐτοὺς ἀντιδροῦν δυναμικὰ τὸ Βερολίνο καὶ οἱ εὐρωπαϊστές.

Παραχωρήσεις νοτίων χωρῶν

Οἱ χῶρες τοῦ Νότου, ὑπὸ αὐστηρὰ λιτότητα μέχρι χθές, ἄρχισαν τὶς φορολογικὲς παραχωρήσεις∙ στὴν Ἱσπανία, ἐκτὸς μνημονίων, ἡ κυβέρνηση ἀνακοίνωσε τὴν μείωση τῆς φορολογίας κατὰ 6,6 δις εὐρώ, ἐνῶ στὴν Ἑλλάδα, λόγῳ τρόικας, οἱ ἐλαφρύνσεις ἀρχίζουν ἀπ’ τὸ Φθινόπωρο. Ἡ ἀπόφαση τῆς Εὐρωζώνης γιὰ ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς, μὲ πρῶτο βῆμα τὴν μείωση στὸ μηδὲν μᾶλλον τῶν ἐπιτοκίων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης πιθανότατα ἀπ’ τὴν Πέμπτη, καὶ ἡ ἔκθεση τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου γιὰ τὴν Ἑλλάδα προδιαγράφουν τὴν οἰκονομικὴ πολιτική∙ ἡ ἄνοδος τῆς ἀκροδεξιᾶς καὶ τῶν εὐρωσκεπτικιστῶν στὶς εὐρωεκλογὲς ὁδηγεῖ στὴν ἐπίσπευση τῆς ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς. Πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση κινοῦνται καὶ οἱ διαβουλεύσεις γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ στὴν προεδρία τῆς Ἐπιτροπῆς παρὰ τὶς ἀντιρρήσεις τῶν ἀτλαντιστῶν στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἔνωση∙ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ρίχνει τὸ βάρος της ὑπὲρ τοῦ Λουξουμβούργιου, ὁπότε θεωρεῖται βεβαία ἡ ἐκλογή του.

Ἀμερική, Ἰαπωνία καὶ Κίνα

Στὸ πρόσφατο συμπόσιο διεθνοῦς στρατηγικῆς στὴν Σιγκαπούρη ἐκδηλώθηκε ἡ χειρότερη ἀναμέτρηση Ἀμερικανῶν καὶ Ἰαπώνων κατὰ τῶν Κινέζων∙ ὁ Ἀμερικανὸς ὑπουργὸς Ἀμύνης διακήρυξε ὅτι τὰ διαφιλονικούμενα νησιὰ Νταϊογιοῦ ἀνήκουν στὴν Ἰαπωνία καὶ χαρακτήρισε θετικὴ ἐξέλιξη τὴν αὔξηση τῶν ἀμυντικῶν της δαπανῶν∙ ὁ Ἰάπων ὁμόλογός του κινήθηκε σὲ θερμότερο τόνο καὶ διεκδίκησε ἐνεργότερο ρόλο τῆς χώρας του στὶς ὑποθέσεις τῆς Ἀνατολικῆς Ἀσίας. Ὁ Κινέζος ὑπουργὸς ἀπάντησε σὲ ὀξύτατο τόνο καὶ ὑπογράμμισε ὅτι αὐτὰ σημαίνουν παραβίαση τῆς Συνθήκης Εἰρήνης, μὲ τὸ τέλος τοῦ πολέμου, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὸν ἐπανεξοπλισμὸ τοῦ Τόκυο, ἀλλὰ καὶ ζήτησε σεβασμὸ τοῦ δικαίου τῆς θαλάσσης γιὰ τὰ νησιά∙ οἱ σχέσεις Πεκίνου καὶ Οὐάσιγκτον ὀξύνονται ἐπικίνδυνα, ἐνῶ ἡ κινεζικὴ κυβέρνηση ἐπιμενει στὴν παροχὴ ἐξηγήσεων γιὰ τὶς παρακολουθήσεις ἀπ’ τὴν Ἐθνικὴ Ἐπιτροπὴ Ἀσφαλείας καὶ τὶς μεγάλες ἑταιρεῖες τοῦ διαδικτύου. Τελικά, ἡ ἔνταση κλιμακώνεται καὶ δὲν ἀμβλύνεται εὔκολα.

Ἐγγυήσεις τῆς πολιτικῆς σταθερότητος

Οἱ προοπτικὲς τῆς πολιτικῆς μας σταθερότητος διαγράφονται εὐοίωνες, ἀλλὰ καὶ ἀναγνωρίζονται ἀπὸ ὅλους τοὺς διεθνεῖς παράγοντες, ἐνῶ στὸ ἐσωτερικὸ γίνεται ἀποδεκτὸ τὸ γεγονὸς τῆς ἐξαντλήσεως τῆς τετραετίας ἀπ’ τὴν κυβέρνηση∙ ἡ κοινὴ γνώμη τῆς χώρας καὶ περισσότερο ἡ ἀγορὰ εἶδε συνολικὰ τὰ ἐκλογικὰ ἀποτελέσματα ὡς ψῆφο ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν κυβέρνηση, παρὰ τὶς ὑλακὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ ὅλοι συνέχισαν κανονικὰ τὶς δουλειές τους τὴν ἑπομένη, σὰν νὰ μὴν εἶχε συμβεῖ τίποτε καὶ μετέδωσαν τὴν ἠρεμία αὐτὴ καὶ τὴν σύνεση καὶ στὸ ἐξωτερικό. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀποδεικνύει ὅτι πῆρε ἀψήφιστα τὴν ἐπιλογή του στὶς εὐρωεκλογές, ἐνῶ μέτρησε περισσότερο ἐκείνη τῶν περιφερειακῶν∙ ἡ δυσαρμονία κυβερνήσεως καὶ λαοῦ ἀποδεικνύεται μὲ δύο τρόπους καὶ μόνο, μὲ τὴν ἀπώλεια τῆς δεδηλωμένης τῆς Βουλῆς, κάτι ποὺ δὲν συνέβη, καὶ μὲ τὴν ἐμφανῆ ἐκδήλωση τῆς λαϊκῆς δυσαρέσκειας, ποὺ ὄχι μόνο δὲν φαίνεται, ἀλλὰ τὸ ἀντίθετο εἶναι ἔκδηλη ἡ ἱκανοποίηση, γιατὶ ἀποκλείονται οἱ ἐκλογές. Ἡ σύνθεση μάλιστα τῆς Βουλῆς ἐπιτρέπει τὴν ἄνετη ἐκλογὴ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας∙ ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ καὶ τὸ ΚΚΕ συγκεντρώνουν μόνο 99 βουλευτές, ὁπότε Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ καὶ σαράντα τουλάχιστον ἀνεξάρτητοι ἀρκοῦν γιὰ τὴν πλειοψηφία τῶν 180 ψήφων. Εἶναι διάχυτη ἡ αἴσθηση αὐτὴ κυρίως στοὺς οἰκονομικοὺς παράγοντες ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ.
Ἡ ἀνοδικὴ πορεία τῆς οἰκονομίας συμπληρώνει τὸ καλὸ κλίμα γιὰ τὴν χώρα μας∙ ἀκόμη καὶ ἡ ἔκθεση τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου, ἡ τόσο αὐστηρὴ πάντοτε στὴν τετραετία, δὲν φείδεται ἐγκωμίων γιὰ τὰ οἰκονομικά μας ἐπιτεύγματα∙ οἱ ἄλλοι διεθνεῖς παρατηρητές, μὲ πρώτους τοὺς πρώην καταστροφολόγους, ὑπερακοντίζουν σὲ ὕμνους, ποὺ μᾶλλον ἔνοχλοῦν. Ἡ αἰτία τῆς στάσεώς τους αὐτῆς ἑστιάζεται στὸ διεθνὲς κεφάλαιο, τὸ ὁποῖο σπεύδει γιὰ ἐπενδύσεις στὴν χώρα μας∙ ὅλες αὐτὲς οἱ ἀτλαντικὲς κασσάνδρες βλέπουν ὅτι γελοιοποιοῦνται στὸ μεγάλο κεφάλαιο, δηλαδὴ στοὺς πελάτες τους∙ τὸ εἶχαν δέσει κόμπο, ὅτι ἡ χώρα μας θὰ χρεωκοπήσει καὶ ἡ Εὐρωζώνη θὰ διαλυθεῖ καὶ διέδιδαν τὴν πεποίθησή τους αὐτὴ στὴν διεθνῆ κοινότητα. Ἡ Ἑλλὰς ὅμως, ὄχι μόνο δὲν χρεωκόπησε, ἀλλὰ ἐξελίσσεται στὴν πιὸ δυναμικὴ οἰκονομία τῆς Δύσεως∙ ἡ ὕφεση ἔπεσε στὸ 1% τὸ πρῶτο τρίμηνο -ὅταν καὶ ἡ Ἀμερικὴ εἶχε τὴν ἴδια ὕφεση-, ἀλλὰ καταγράφεται ἀνάπτυξη γύρω στὸ 1% τὸ δεύτερο, ἡ μεγαλύτερη στὴν Εὐρώπη. Ἡ ἁλματώδης αὔξηση τοῦ τουρισμοῦ, οἱ ξένες ἐπενδύσεις, μὲ ἐφαλτήτιο τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, καὶ ἡ ἐπέκταση τῶν μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων, εἶναι ἁπτὲς ἀποδείξεις∙ ἡ σπουδὴ μεγάλων κεφαλαίων γιὰ ἐπένδυση στὴν Γιούρομπανκ θεωρεῖται τὸ βαρόμετρο, ἐνῶ ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Κινέζου πρωθυπουργοῦ στὶς ἑπόμενες ἑβδομάδες, θὰ συνοδευθεῖ μὲ μεγάλα ἐπενδυτικὰ προγράμματα.
Στὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση εἶναι φανερὴ ἡ ἀμηχανία καὶ ἡ δυστοκία∙ φαίνεται ὅτι εἶχε βέβαιη τὴν μεγάλη διαφορά της ἀπ’ τὴν κυβερνητικὴ παράταξη συνολικὰ στὶς εὐρωεκλογὲς καὶ τὴν ἀνατροπὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς∙ δὲν συνέβη καὶ τὰ ἔχουν χαμένα, δείχνουν ὅτι δὲν εἶχαν καταστρώσει ἐναλλακτικὴ πρόταση. Τὸ χειρότερο εἶναι, αὐτὸ ποὺ τοὺς εἶπε ὁ πρωθυπουργός, «ἔχουν ἀποκτήσει τὴν ἀλαζονεία τῆς ἐξουσίας, πρὶν ἀκόμη ἀποκτήσουν τὴν ἐξουσία»∙ οἱ ἔμπειροι πολιτικοὶ ἀναλυτὲς θεωροῦν τὸ ποσοστὸ τῶν εὐρωεκλογῶν ὡς τὴν ὀροφὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅταν πῆρε ἀρκετὰ λιγώτερους ψήφους ἀπὸ ὅσους τὸν Ἰούνιο τοῦ 2012∙ πολλοὶ μάλιστα ὑποστηρίζουν ὅτι τὸ ἀνώτατο ὅριό του εἶναι ἐκεῖνο τοῦ Μαΐου 2012. Ὅταν, στὴν χειρότερη στιγμὴ τῆς κυβερνήσεως μὲ τὴν ἀνεργία στὰ ὕψη καὶ χωρὶς τοὺς ἐμφανεῖς οἰωνοὺς ἀπ’ τὸν τουρισμό, πῆρε κάτω ἀπ’ τὰ ποσοστὰ τοῦ Μαΐου στὶς περιφερειακὲς ἐκλογές, διότι αὐτὲς μετρᾶνε στὸν πολὺ κόσμο, τότε τί ἀναμένει ἀργότερα, ὅταν θὰ φθάσει σὲ ὅλα τὰ στρώματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸ κύμα τῆς ἀναπτύξεως; στὴν Εὐρώπη ἡ παράταξή του διακρίνεται στὶς τελευταῖες θέσεις, χωρὶς οὐσιαστικὴ ὑπόσταση∙ τὸ φάντασμα ποὺ πλανιόταν πάνω ἀπ’ τὴν Εὐρώπη μᾶλλον κόλλησε στὴν Κουμουνδούρου. Τὰ προβλήματα στὸ ἐσωτερικό του εἶναι ἔντονα πλέον, διότι πολλοὶ βλέπουν τὴν ὀμιχλώδη πορεία∙ στὴ Βουλὴ τὰ περιθώρια ἐλιγμῶν ἐξαντλοῦνται σταδιακά.
Στὰ μικρὰ κόμματα οἱ φυγόκεντρες τάσεις πολλαπλασιάζονται∙ οἱ βουλευτὲς αὐτονομοῦνται, ὅσοι δὲν ἀνεξαρτητοποιοῦνται ἀκόμη∙ οἱ προσωπικὲς προοπτικὲς ἑκάστου αὐτῶν τίθενται σὲ πρώτη μοῖρα. Ἡ ἀκροδεξιὰ ἔδειξε ὅτι ἐξάντλησε τὰ ὅριά της, παρὰ τὴν αὔξηση τῶν ποσοστῶν της σὲ παραδοσιακὰ ἀριστερὲς περιοχές, ἀλλὰ αὐτὸ συμβαίνει πάντοτε στὴν ἱστορία, ἡ ῥοὴ ἀπ’ τὴν μία ἄκρη στὴν ἄλλη τοῦ συμβατικοῦ ἐκκρεμοῦς∙ ἐὰν δὲν ἦταν δὲ καὶ ὁ συνομιλητής της συνεργάτης τοῦ πρωθυπουργοῦ θὰ ἦταν ἀκόμη χαμηλότερα στὰ ποσοστά. Τὰ ἐντὸς τῆς Βουλῆς δύο ἄλλα, εἶναι ἀμφίβολο τοῦ ἐὰν μποροῦν νὰ φυτοζωήσουν∙ οἱ διαλυτικὲς τάσεις εἶναι ἰσχυρότατες, ἐνῶ δὲν ἔχουν καὶ ἔδαφος ἐλιγμῶν, καθὼς εἶχαν ταυτίσει τὴν ὕπαρξή τους στὴν ἀντιμνημονιακὴ στάση καὶ σὲ νέα μέτρα. Ἡ συνθηματολογία αὐτὴ δὲν εἶχε ἀπήχηση στὴν πράξη ὅπως φάνηκε μέσα στὴν κάλπη∙ στὸ ἀμέσως προσεχὲς διάστημα, μὲ τὶς φορολογικὲς ἐλαφρύνσεις καὶ τὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας, θὰ φαντάζουν σὰν φωνὴ ἀπ’ τὸν Ἄδη, μὲ βαθύτατη τὴν περιφρόνηση τοῦ κόσμου ἀπέναντί τους. Χρονικὰ ἐξαντλεῖται ἡ ἀπήχησή τους μέσα στὸ Θέρος, διότι τὸ Φθινόπωρο προβλέπεται ἄλλη ἐντελῶς οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ πολιτικὴ δυναμικὴ πολὺ περισσότερο∙ οἱ ἡγεσίες τῶν μικρῶν δείχνουν τόσο δέσμιες τῶν ὑπερατλαντικῶν κέντρων, ὥστε ἀδυνατοῦν προσαρμόσαι τὴν τακτική τους στὶς νέες συνθῆκες. Μᾶλλον τοὺς ἐγκατέλειψαν οἱ ἐντολεῖς τους.
Ὁ ρυθμιστὴς τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς παραμένει ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, μὲ πολὺ ἐνισχυμένο μάλιστα τὸ κύρος του∙ ἡ ὑποχώρηση τῶν ποσοστῶν τοῦ κόμματός του στὶς εὐρωεκλογὲς εἶναι ἀπ’ τὶς μικρότερες στὴν Εὐρώπη –καὶ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ εἶχε τὴν ἀνάλογη μείωση-, ἐνῶ θεωρεῖται σημαντικὴ ἐπιτυχία ἡ αὔξηση τοῦ ποσοστοῦ στὶς περιφερειακὲς ἐκλογές. Ἡ πολιτική του δύναμις ὅμως ἀντλεῖται ἀπ’ τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ κόσμου στὸ ἐσωτερικὸ καὶ τοῦ μεγάλου κεφαλαίου στὸ ἐξωτερικό∙ τὸ στοίχημα γιὰ τὴν χώρα εἶναι ἡ ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ μόνο∙ ὅταν συνεχίζεται τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα, ἦρθε ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν ὕφεση καὶ ἀκολουθεῖ τὸ τέλος τῶν μνημονίων, μὲ φορολογικὲς ἐλαφρύνσεις καὶ ὑποχώρηση τῆς ἀνεργίας, τότε ἀλλάζει ἡ πολιτικὴ δυναμική. Οἱ δανειστὲς ἀναγνωρίζουν τὴν πρόοδο τῆς χώρας καὶ δὲν ἔχουν ἀντίρρηση γιὰ φοροελαφρύνσεις, οἱ ὁποῖες μάλιστα γίνονται καὶ κίνητρα γιὰ τὴν ἀνάπτυξη∙ τὸ Φθινόπωρο εἶναι ἡ κρίσιμη καμπή, ἐὰν συνεχισθεῖ τὸ τουριστικὸ ρεῦμα στοὺς ἴδιους ρυθμοὺς καὶ ἡ εἰσροὴ κεφαλαίων. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δείχνει ὅτι ἀποδέχεται τὴν ἐξέλιξη αὐτὴ καὶ ἀναμένει τὰ ἅπτα ἀποτελέσματα τῆς ἀναπτύξεως∙ ἄλλες προοπτικὲς ἀλλαγῆς τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς δὲν διαγράφονται στὸν ὁρίζοντα, τὸ ἀντίθετο μάλιστα, τὰ κυβερνητικὰ κόμματα βλέπουν τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ἀσώτων στὶς τάξεις τους. Ἴσως μάλιστα ἔμειναν πολὺ καιρὸ μακρυὰ ἀπ’ τὸ μαντρί τους. Οἱ λύκοι παραμονεύουν.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.