Ἀλλαγὴ στάσεως τῆς Εὐρώπης γιὰ Οὐκρανία

Οἱ Εὐρωπαῖοι προχωροῦν σταδιακὰ σὲ ἀναθεώρηση τῆς πολιτικῆς τους στὸ Οὐκρανικὸ καὶ στὶς σχέσεις μὲ τὴν Ρωσία, ἐνῶ διαπιστώνεται ὅτι ἡ αἰτία τῆς καταρίψεως τοῦ μαλαισιακοῦ ἀεροσκάφους δὲν εἶναι ἡ ἐπίσημη∙ ἤδη κανένας Εὐρωπαῖος πολιτικὸς δὲν παραβρέθηκε στὸ Κίεβο στοὺς ἑορτασμούς, γιὰ τὴν ἐπέτειο τῆς περυσινῆς ἐπαναστάσεως, καὶ παρὰ τὴν παρουσία τοῦ Ἀμερικανοῦ ἀντιπροέδρου. Τὸ Βερολίνο ἀλλάζει θέση πρῶτο, μὲ τὸν ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν δηλώνειν, ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλος ὁ καιρὸς γιὰ εἰσδοχὴ τῆς Οὐκρανίας στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ στὸ ΝΑΤΟ∙ στὸ Ντόνεντσκ τὸ τραῖνο μὲ τὰ συντρίμια τοῦ ἀεροσκάφους ἀναχώρησε χθές, ὑπὸ τὴν ἐποπτεία Ὁλλανδῶν τεχνικῶν, ἀλλὰ ἡ Ὁλλανδία ἀρνεῖται νὰ δώσει στὴν δημοσιότητα τὰ ἀπόρρητα στοιχεῖα τῆς τελευταίας ἐπικοινωνίας τοῦ κυβερνήτου μὲ τὸν πύργο ἐλέγχου.

Ἀξιολόγηση, πολιτικὴ λύση

Τελικὰ στὴν ἀξιολόγηση δίδεται πολιτικὴ λύση, ἐκτὸς κι ἂν ὑποχωρήσει ἀπ’ τὶς ἀκρότητές του τὸ ΔΝΤ ἐντὸς τῆς ἑβρομάδος∙ ἡ σύγκρουση μὲ τὴν Εὐρωζώνη συνεχίζεται στὰ παρασκήνια καὶ περνάει στὸ προσκήνιο. Οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν δύο πράγματα: πολιτικά, ὅτι, ἂν ἀποδεχθοῦν τὴν παραμονὴ τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων στὴν Ἑλλάδα, εἶναι σὰν νὰ τοὺς βάζουν καὶ ἐπισήως στὸ ἱερὸ τῶν ἀποφάσεών τους, ὅπως εἶχε ἐπιχειρήσει ὁ σοσιαλιστὴς πρωθυπουργός μας πρὸ πενταετίας∙ οἰκονομικά, ὅτι ἂν ὑποχρεώσουν τὴν Ἑλλάδα σὲ νέα ὕφεση, τότε ναυαγοῦν καὶ οἱ προοπτικὲς γιὰ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας τους. Ἡ χώρα μας ἔχει τὸ τρέχον τρίμηνο τὸν ὑψηλότερο ρυθμὸ ἀναπτύξεως στὴν Εὐρωζώνη καὶ ἀπ’ τοὺς δυναμικότερους της κλάδους, τουρισμός, ψηφιακὴ τεχνολογία, διαμετακομιστικὸ ἐμπόριο. Ἡ ψυχολογικὴ πτυχὴ ἀφορᾶ ὅλους τους, διότι οἱ Εὐρωπαῖοι χρειάζονται τὴν τονωτικὴ ἔνεση τῆς ἀναζωογονήσεώς τους καὶ οἱ Ἕλληνες τοὺς τὴν προσφέρουν μὲ ὑψηλοὺς ρυθμοὺς ἀναπτύξεως.

Ἀναδιάταξη ἀντιπολιτεύσεως

Σὲ ἀναδιάταξη δυνάμεων προχωράει ἡ ἀντιπολίτευση, μὲ πρῶτον τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ τοὺς ἀκροδεξιοὺς χαμένους στὶς μηχανορραφίες τους∙ οἱ προοπτικὲς γιὰ αἴσιο τέλος τῆς ἀξιολογήσεως καὶ ἀνάδειξη Προέδρου τῆς Δημοκρατίας εἶναι εὐοίωνες, ἐνῶ οἱ ἀποκαλύψεις καὶ γιὰ ἐμπλοκὴ καὶ ἄλλων πολιτικῶν στὶς πολεμικὲς παραγγελίες φέρουν σὲ δύσκολη θέση τὶς πασοκικὲς συνιστῶσες τῆς Κουμουνδούρου. Ἡ κυβέρνηση συνεχίζει τὶς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν τρόϊκα μὲ σύνεση καὶ ἠρεμία, ἐνῶ ὁ πρωθυπουργὸς εἶναι σὲ συνεχῆ ἐπικοινωνία μὲ κορυφαίους Εὐρωπαίους∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ἀντιλαμβάνεται τὴν δυσχερῆ θέση του καὶ ὑποχωρεῖ καθημερινά, ἐνῶ τώρα δηλώνει, ὅτι δὲν πέφτει ἡ κυβέρνηση σὰν ὥριμο φροῦτο∙ δηλαδή, ἀναγνωρίζει ὅτι εἶχε κάνει λάθος τουλάχιστον στὶς ἐκτιμήσεις του τοῦ τελευταίου τριμήνου, γιὰ ἄμεση προσφυγὴ στὶς κάλπες, ἐπειδὴ κατέρρεε ἡ κυβέρνηση. Ἀφοῦ θὰ παραμείνει ἡ κυβέρνηση, μήπως ψηφίσει καὶ αὐτὸς τὸν Πρόεδρο καὶ πᾶμε σὲ ἐκλογὲς τὸ Φθινόπωρο τοῦ 2015. Συζητεῖται αὐτό…

Ἀσυδοσία τῆς παρανομίας

Ὁ τραυματισμὸς δεκαπέντε νέων σὲ μπὰρ στὸν Πειραιᾶ, τὶς πρῶτες πρωινὲς ὧρες τοῦ Σαββάτου, ἀποδεικνύει τὴν ἀσυδοσία τῶν παρανομίας μεταναστῶν καὶ ἄλλων, καὶ τὴν ἄνεση τῆς χρήσεως ὅπλων∙ ἀνεξαρτήτως τῶν κινήτρων τοῦ δολοφόνου Ἀλβανοῦ ἢ τῆς ψυχολογικῆς του κατστάσεως, ἡ εὐκολία μὲ τὴν ὁποία παίρνει τὸ καλάσνικωφ καὶ πυροβολεῖ ἀδιακρίτως ἐναντίον ὅλων τῶν θαμῶνων εἶναι τὸ κύριο στοιχεῖο. Μποροῦσε νὰ εἴχαμε δεκάδες νεκρούς, καὶ τὸ ὅτι περιορίσθηκαν οἱ πυροβολισμοί του σὲ δεκαπέντε τραυματίες εἶναι καθαρὸ θέμα τύχης∙ ἡ Ἀστυνομία ἔχει τὰ στοιχεῖα τοῦ κακούργου καὶ τὸν ἀναζητεῖ, ἀλλὰ μὴν τυχὸν καὶ διαφύγει στὴν Ἀλβανία, ὅπως συνέβη καὶ μὲ τὸν δολοφόνο δύο ἀστυνομικῶν. Κάτι πρέπει γίνειν μὲ αὐτούς.

Σύλληψη τοῦ Χοσὲ Σόκρατες

Ἡ σύλληψη τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ τῆς Πορτογαλίας, μόλις ἐπέστρεψε στὴν χώρα του, γιὰ ὑπόθεση διακινήσεως βρώμικου χρήματος, ἀποδεικνύει ὅτι ἡ δικαιοσύνη εἶναι πράγματι ἀνεξάρτητη στὴν χώρα∙ ὁ Χοσὲ Σόκρατες, πρώην πρόεδρος τοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος καὶ πρωθυπουργὸς ἀπ’ τὸ 2005 μέχρι τὸ 2011, διαπιστώθηκε ὅτι συμμετεῖχε στὴν διαρροὴ παρανόμου χρήματος σὲ λογαριασμούς του στὸ ἐξωτερικό. Οἱ ἀνακριτὲς ἔκαναν τέλεια τὴν δουλειά τους καὶ οὐδεὶς πληροφορήθηκε ὅτι διερευνοῦν καὶ τοὺς λογαριασμοὺς τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ, ὁπότε μόλις ἐπέστρεψε ἀπ’ τὸ ἐξωτερικὸ συνελήφθη στὸ ἀεροδρόμιο καὶ ὁδηγήθηκε στὶς φυλακές∙ ὁ ἴδιος δὲν μίλησε καὶ δὲν τὸ ἀπέδωσε σὲ σκευωρία, ἀνέλαβε τὴν εὐθύνη τῶν πράξεών του. Αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμήν του.

Ἔοικε τῶν ἀρετῶν μεμῖχθαι

Ἡ ἀξιολόγηση τῶν ἀρετῶν τοῦ Ἀλεξάνδρου ἢ τῆς τύχης ἐθεωρήθη πολὺ δύσκολος ἀπ’ τοὺς ἱστορικούς. «Οὐ γὰρ ἔστιν εἰπεῖν διακρίνοντά με μὰ τοὺς θεούς, ὅτι τοῦτο μὲν ἀνδρείας, τοῦτο δὲ φιλανθρωπίας, τοῦτο δ’ ἐγκρατείας»∙ διότι δὲν δύναται κανεὶς εἰπεῖν με, μὰ τοὺς θεούς, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἔργο ἀνδρείας, αὐτὸ δὲ φιλανθρωπίας, αὐτὸ δὲ ἐγκρατείας. «Ἀλλὰ πᾶν ἔργον ἐκ πασῶν ἔοικε τῶν ἀρετῶν μεμῖχθαι, βεβαιοῦντος αὐτοῦ τὸν Στωικὸν ἐκεῖνον λόγον»∙ ἄλλα κάθε ἔργο ἀπὸ ὅλες τὶς ἀρετὲς ἔχει ἀναμιχθεῖ, πρὸς ἐπιβεβαίωση τῆς στωτικῆς ἐκείνης θεωρίας. «Ὅτι πᾶν, ὃ δρᾶ ὁ σοφός, κατὰ πᾶσαν ἀρετὴν ἐνεργεῖ»∙ ὅτι κάθε τι ποὺ κάνει ὁ σοφός, τὸ κάνει μὲ ὅλες τὶς ἀρετές. «Καὶ μὶα μέν, ὡς ἔοικεν, ἀρετὴ πρωταγωνιστεῖ πράξεως ἑκάστης, παρακαλεῖ δὲ τὰς ἄλλας καὶ συνεντείνει πρὸς τὸ τέλος»∙ μία ἀρετὴ συνήθως πρωταγωνιστεῖ καὶ παρακαλεῖ τὴν βοήθεια ὅλων τῶν ἄλλων.

Σύγκρουση Εὐρωπαίων, ΔΝΤ

Ἡ ἀξιολόγηση τῆς Ἑλλάδος ἐξελίσσεται πλέον σὲ ἀνοικτὴ σύγκρουση τῶν Εὐρωπαίων καὶ τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου∙ ὅλες οἱ καθυστερήσεις καὶ οἱ αἰτιάσεις προέρχονται ἀπ’ τὸ Ταμεῖο καὶ δὲν ἔχουν οὐδεμία σχέση μὲ τὴν οἰκονομικὴ πραγματικότητα τῆς χώρας, ἀλλὰ ἀποβλέπει στὴν παραμονή του καὶ τὰ ἑπόμενα χρόνια ὡς ἐπικυριάρχων στὴν Ἀθήνα. Ἀκόμη καὶ ἡ δουλικώτατη ἀπέναντί του ἐπὶ πενταετία ἐπιχώρια διαπλοκή –διότι ἡ ἀτλαντικὴ ἔχει διαφοροποιήσει ἀρκετὰ τὴν θέση της-, τὸ ἀναγνωρίζει ἐπὶ τέλους∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν ἐξαγριωθεῖ μὲ τὶς ἐνστάσεις του καὶ ἤδη μελετοῦν τὴν λήψη πολιτικῆς ἀποφάσεως, ἀνεξαρτήτως τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων. Τὰ οἰκονομικά μας ἐπιτεύγματα εἶναι ἱστορικῆς σημασίας, ὅταν ἡ ἀνάπτυξη ὑπερβαίνει τὸ 2% τὸ τρέχον τρίμηνο καὶ τὸ 1% ἐτησίως, ἀπ΄ τὶς ὑψηλότερες στὸν δυτικὸ κόσμο, καὶ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα εἶναι τὸ μεγαλύτερο τῆς Εὐρωζώνης∙ δὲν τὶς συγχωροῦν μὲ τίποτε τὶς ἐπιτυχίες μας στὴν Οὐάσιγκτον.

Μέση Ἀνατολή, ἀδιέξοδο

Τὸ ἀδιέξοδο φαίνεται ὅτι διέπει ὅλα τὰ μέτωπα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, οἱ συγκρούσεις μὲ τὸ χαλιφάτο συνεχίζονται, στὴν Παλαιστίνη ἡ ἀναταραχὴ δὲν κοπάζει καὶ στὸ Ἰρανικὸ λήγει ἡ προσθεσμία τῶν διαπραγματεύσεων, χωρὶς συμφωνία μᾶλλον∙ στὴν Τουρκία ὁ Ἀμερικανὸς ἀντιπρόεδρος δὲν ἔπεισε τὸν Τοῦρκο πρόεδρο, παρὰ τὴν τετράωση συνομιλία τους, γιὰ συμμετοχή του στὸν πόλεμο κατὰ τῶν Τζιχαντιστῶν, διότι ὁ τελευταῖος ἐπιμένει στὴν ἀποπομπὴ τοῦ Σύρου προέδρου, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀδύνατο∙ στὴν Παλαιστίνη ὁ ἰσραηλινὸς στρατὸς κατεδάφισε τὶς οἰκίες τῶν δύο Ἀράβων τρομοκρατῶν στὴν συναγωγὴ τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐνῶ στρατιῶτες του σκότωσαν νεαρὸ Παλαιστίνιο, μὲ ἔντονες ἀντιδράσεις τῶν συμπατριωτῶν του∙ στὴν Βιέννη, οἱ συνομιλίες μὲ τὸ Ἰρὰν δὲν εἶχαν ἀποτέλεσμα, ὁπότε οὐδεὶς γνωρίζει ποιὸ θὰ εἶναι τὸ ἑπόμενο βῆμα γιὰ τὸ πυρηνικό του πρόγραμμα. Μόνο στὸν πόλεμο κατὰ τῶν Τζιχαντιστῶν σημειώθηκε πρόοδος, χάρις στοὺς Κούρδους καὶ στοὺς Σιίτες στρατιῶτες.

Οὐκρανία, ἀλλαγὴ Εὐρώπης

Στὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας ἡ Εὐρώπη δείχνει σημεῖα συνδιαλλαγῆς μὲ τὴν Ρωσία, σὲ ἀντίθεση μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες∙ ὁ Τζὸ Μπάιντεν παραβρέθηκε στοὺς ἑορτασμοὺς τοῦ ἑνὸς ἔτους στὸ Κίεβο, γιὰ τὴν ἐπανάσταση κατὰ τοῦ προηγουμένου καθεστῶτος, ἀλλὰ χωρὶς τὴν συνοδεία Εὐρωπαίων πολιτικῶν∙ στὴν Μόσχα ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν διακήρυξε ὅτι εἶναι ἀδύνατη ἡ οἰκονομικὴ ἀπομόνωση τῆς Ρωσίας καὶ ὅτι οἱ κυρώσεις δὲν προκάλεσαν οὐσιαστικὴ ζημία στὴν οἰκονομία της, διότι διαθέτει ἄλλους ἑταίρους, ἐννοώντας τὴν Κίνα καὶ τοὺς Ἀναδυόμενους, ἐνῶ ἡ πτώση τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου θεωρεῖται ὡς εὐκαιρία γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς βιομηχανικῆς της παραγωγῆς. Πάντως στὸ μέτωπο τῶν ρωσόφωνων περιοχῶν οἱ συγκρούσεις συνεχίζονται, χωρὶς προοπτικὲς συντόμου διακοπῆς των, ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρωζώνη οἱ πιέσεις τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων, γιὰ ἄρση τῶν κυρώσεων, αὐξάνονται∙ οἱ πρωτοπόρες βιομηχανικές της ἑταιρεῖες φοβοῦνται ὅτι θὰ βρεθοῦν αἰφνιδίως ἐκτὸς τῆς μεγάλης ἀγορᾶς της.

Δυναμικὴ διαμορφώσεως ἐθνικοῦ μετώπου

Ἡ δυναμικὴ διαμορφώσεως ἐθνικοῦ μετώπου στὴν χώρα κατὰ τῶν δανειστῶν εἶναι γεγονὸς πλέον, μετὰ τὶς προκλητικὲς καὶ παράλογες αἰτιάσεις τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου κατὰ τὴν τρέχουσα καὶ τελευταία ἀξιολόγηση∙ γιὰ πρώτη φορὰ στὴν πενταετία τείνουν ὅλοι πρὸς ἑνιαία στρατηγικὴ ἀπέναντι τουλάχιστον στὶς ἀπαράδεκτες ἀπαιτήσεις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ταμείου, χωρὶς καμμία βάση πρὸς τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομικὴ πραγματικότητα. Ἡ ἀγορὰ καὶ οἱ μικρομεσαῖοι πρῶτοι εἶχαν καταλάβει ἀπὸ καιρὸ τὶς διαθέσεις τῶν δανειστῶν, ἔτσι τοὺς ἔβλεπαν ὡς ἑνιαῖο φορέα, ἀλλὰ ἡ πίστη τους στὴν Εὐρωζώνη ἦταν χαρακτηριστικὴ ἔνδειξη ὅτι στὸ βάθος ἔκαναν κάποια διάκριση μεταξὺ τῶν Εὐρωπαίων καὶ τῶν Ἀμερικανῶν∙ τώρα βλέπουν ὅτι ἡ διαίσθησή τους ἐκείνη ἦταν σωστή, ὅλα τὰ ἐμπόδια προέρχονται ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον. Ἡ ἀντανάκλαση στὴν πολιτική μας ζωὴ εἶναι ἐμφανέστατη πλέον, καθὼς καὶ ἡ ἀτλαντοκίνητη διαπλοκή μας τὸ ἀναγνωρίζει καὶ ὁμολογεῖ, ἄλλοτε καθαρὰ καὶ ἄλλοτε μὲ μισόλογα, ὅτι ὅλες οἱ ἀντιρρήσεις προβάλλονται ἀπ’ τὸ Ταμεῖο∙ ἡ κοινὴ γνώμη, καὶ περισσότερο ὅσοι ἔχουν ὑποστεῖ τὶς χειρότερες συνέπειες τῆς κρίσεως ἐπὶ πενταετία, αἰσθάνονται τὶς πιέσεις αὐτὲς ὅτι ἀπευθύνονται προσωπικὰ στὸν καθένα∙ βλέπουν ὅτι εἶναι ἄδικες, θυμοῦνται τὴν ὑπερφίαλη καὶ ἀλαζόνα συμπεριφορὰ τῶν ἐκπροσώπων του, ὡς Ρωμαίων ἀνθυπάτων στὴν χώρας μας, καὶ ἐξεγείρονται ὅλοι τους.

Στὴ φάση αὐτὴ δὲν χωροῦν μισόλογα καὶ προφάσεις, παρὰ συγκεκριμένη καὶ καθαρὴ θέση, ἀποδέχεται κανεὶς τὶς προκλήσεις καὶ τὶς προσβολὲς τῶν κερδοσκόπων τοῦ Ταμείου ἢ τὴν ἀναγνώριση τῆς οἰκονομικῆς μας πραγματικότητος ὅτι ἐπιτύχαμε ἀρκετὰ τὴν τελευταία διετία∙ ὁ πολὺς κόσμος τὸ καταλαβαίνει αὐτὸ καὶ στηρίζει τὴν κυβέρνηση στὶς σκληρὲς διαπραγατεύσεις, ἐνῶ καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐπιχειρεῖ ἐμφανῆ στροφὴ στὴν πολιτική του. Οἱ δηλώσεις στελεχῶν, γιὰ οἰκονομικὴ πρόοδο, ἔστω καὶ μὲ κριτική, ἡ ἀποδοχὴ ἀπ’ τὸν πρόεδρό του τῆς συναντήσεως μὲ τὸν ἀντιπρόεδρο τῆς κυβερνήσεως, πρὸς τὸ παρὸν μόνο γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα, ἀποτελοῦν σημαντικὴ ἀλλαγὴ στὴν πολιτική του∙ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἀποδέχεται κάποια οὐσιαστικὴ μεταβολὴ στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις. Οἱ λόγοι εἶναι πολλοί, ἄλλὰ δύο εἶναι ἀρκετοί: πρῶτον, ἡ ἀναγνώριση ὅτι ἡ στεῖρα ἀντιπολίτευση τῆς διετίας δὲν ὁδηγεῖ πουθενὰ καὶ τὸν ἔφερε στὴν κορυφὴ στὶς εὐρωκλογές∙ παρὰ τὴν συστηματικὴ χάλκευσή τους οἱ δημοσκοπήσεις δὲν δείχνουν τάση ἀνόδου∙ δεύτερον, διαπιστώνει ὅτι δὲν ἔχει ἐπικοινωνία καὶ οὔτε κἂν ἐπαφὴ μὲ τὴν κοινὴ γνώμη. Οἱ ἐπιδείξεις αὐταρχισμοῦ καὶ παραβάσεως τῶν μικρῶν ὁμάδων του, ὅπως στὰ Πανεπιστήμια, ὁδηγοῦν στὴν ἀπόλυτη ἀπομόνωσή τους ἀπ’ τὸν πολὺ κόσμο∙ οἱ πιέσεις στὴν Κουμουνδούρου εἶναι ἰσχυρές, ἔστω κι ἂν κάποιοι τῆς ἀριστερῆς πλατφόρμας μένουν δέσμιοι τῶν προκαταλήψεών τους.

Ἡ ἀγορὰ διαμορφώνει πλέον σχεδὸν ἀποκλειστικὰ τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ ἡ διάχυση τῶν εἰσπράξεων τοῦ τουρισμοῦ, μὲ τὰ πολλαπλασιαστικά τους φαινόμενα, φέρει τὴν ἀναζωογόνηση τῆς οἰκονομίας καὶ στὶς μεγάλες πόλεις. Οἱ μικρομεσαῖοι ἀποτελοῦν τὸν δυναμικὸ παράγοντα, ὅσοι εἶχαν κρατήσει μὲ τὰ δόντια τὰ μαγαζιά τους καὶ τώρα βλέπουν νὰ αὐξάνονται οἱ δουλειές τους -μερικοὶ προσλαμβάνουν καὶ προσωπικό, ἐπειδὴ δὲν ἐπαρκοῦν πλέον μόνοι τους οἱ ἴδιοι-, πολλοὶ ἀπ’ τοὺς γείτονες ποὺ εἶχαν κλείσει, δοκιμάζουν καὶ πάλι τὴν τύχη τους στὸ ἴδιο ἢ σὲ κοντινὸ μαγαζί, ἄλλοι ξανοίγονται σὲ νέες δουλειὲς καὶ οἱ περισσότεροι παρακολουθοῦν τοὺς δυναμικοὺς κλάδους καὶ τρέχουν κοντά τους, ὅπως στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία. Ὅλες αὐτὲς οἱ οἰκονομικὲς ὁμάδες ἕνα παράπονο ἔχουν, τὴν πλήρη διακοπὴ τῶν τραπεζικῶν πιστώσεων∙ τελικὰ ἔγινε ἡ ἀξιολόγηση τῶν τραπεζῶν, καὶ πήγαν πολὺ καλά, ἀλλὰ ἡ χρηματοδότηση καθυστερεῖ καὶ διαπιστώνουν ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει ἀποκλειστικὰ τὴν τρόϊκα, ἢ μᾶλλον τὸ ΔΝΤ, ὁπότε ἔχουν ἐξαγριωθεῖ ἐναντίον του. Αἰσθάνονται ὅτι τοὺς προδίδουν καὶ ὅτι αὐτοὶ παίζουν βρώμικο ρόλο κατὰ τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν ἀνθρώπων τῆς ἀγορᾶς∙ ὅλοι τους ἐλπίζουν ὅτι, μὲ τὴν διοχέτευση τραπεζικῆς ρευστότητος θὰ κάνουν θαύματα καὶ θὰ ἀπογειωθεῖ ἡ οἰκονομία μας. Δὲν ἔχουν ἄδικο, ὅταν χωρὶς τραπεζικὲς πιστώσεις πέτυχαν τὸν ἄθλο, ἀπὸ 7% ὕφεση σὲ 2% ἀνάπτυξη, ὅλα εἶναι πιθανά.

Στὴν διεθνῆ σκηνὴ ἀναγνωρίζεται πλέον ὁ σταθεροποοιητικὸς ρόλος τῆς χώρας μας στὴν περιοχή∙ ἡ τριμερὴς διάσκεψη κορυφῆς τοῦ Καΐρου τὸ ἀπέδειξε, ἐνῶ συνεχίζονται οἱ ἐπαφὲς σὲ ὑπουργικὸ ἐπίπεδο, γιὰ τὴν ὁριοθέτηση τῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης, Αἰγύπτου, Κύπρου καὶ Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ προωθεῖται ἡ ἐνεργειακὴ συνεργασία μὲ Ἰσραήλ, Ἰορδανία καὶ Λίβανο. Στὸ ἐσωτερικὸ ἡ ἀλλαγὴ εἶναι ἐμφανέστατη, ἡ διαπλοκὴ ἔχει χαμηλώσει τοὺς τόνους κατὰ τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ, ἐνῶ ρίχνει σποραδικὲς βολὲς κατὰ τῶν κερδοσκόπων τοῦ Ταμείου∙ στὴν κοινὴ γνώμη ἐμπεδώνεται ἡ διαπίστωση, ὅτι στὶς προηγούμενες ἀξιολογήσεις ἦταν καθημερινὲς σχεδὸν οἱ παρεμβάσεις τῶν Ἀμερικανῶν, καὶ τοῦ προέδρου τους ἀκόμη, γιὰ ὑποχωρήσεις τῶν Εὐρωπαίων ἀπέναντι στὴν Ἑλλάδα, διαγραφὴ χρέους καὶ λοιπά∙ φυσικὰ μόνο τοῦ χρέους πρὸς τοὺς Εὐρωπαίους καὶ ὄχι τῶν Ἀμερικανῶν καὶ τῶν κερδοσκόπων∙ στὴν τρέχουσα ἀξιολόγηση δὲν ἐμφανίσθηκε οὔτε μία φορὰ ἕνας ἀμερικανικὸς παράγων, ἔστω καὶ κατώτερος, νὰ ζητήσει τὴν ἁπάλυνση τουλάχιστον τῆς ἀκραίας στάσεως τοῦ ΔΝΤ. Τί συμβαίνει; διερωτῶνται ὅλοι, συμφωνεῖ ἡ Οὐάσιγκτον μὲ τὴν παράταση τῆς ὑφέσεως καὶ τὴν ἐπανακύλιση στὴν κρίση; διότι ἐκεῖ ὁδηγοῦν οἱ ἀπαιτήσεις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ταμείου. Ἔτσι, ὅπως ἐξελίσσονται τὰ πράγματα, δικαιώνονται ὅσοι ὑποστήριζαν ὅτι, ἡ ὑπαγωγὴ στὰ μνημόνια ἦταν σχέδιο γιὰ τὴν χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης.

Τελικά, ἡ ὑπονόμευση τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων ἔχει τὸ ἀντίθετο ἀπ’ τὸ προσδοκώμενο ἀπὸ αὐτοὺς ἀποτέλεσμα∙ ἀντὶ νὰ προκαλέσει μείζονα πολιτικὴ κρίση καὶ κατάρρευση τῆς κυβερνήσεως, ὁδηγεῖ στὴν συσπείρωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ στὴν διαμόρφωση ἐθνικοῦ μετώπου ἐναντίον τους. Ἡ λαϊκὴ παροιμία βγαίνει σωστή, «ὁ θεὸς ἀγαπάει τὸν κλέφτη, ἀγαπάει καὶ τὸν νοικοκύρη»∙ οἱ Ἕλληνες, μὲ πρῶτον τὸν κόσμο τῆς ἀγορᾶς, γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι οἱαδήποτε ὑποχώρηση ἀπ’ τὴν ἀσκούμενη οἰκονομικὴ πολιτικὴ γιὰ ἀνάπτυξη τῆς χώρας, εἶναι καταστροφὴ γιὰ ὅλους καὶ γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ αὐξάνεται τὸ ποσοστὸ ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν πρωθυπουργό, ἀκόμη καὶ στὶς κάλπικες δημοσκοπήσεις, ἐνῶ διευρύνεται ἐκεῖνο ποὺ ζητάει τὴν διατήρηση τῆς πολιτικῆς σταθερότητος καὶ τὴν ἀνάδειξη τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας ἀπ’ τὴν παροῦσα Βουλή∙ ἤδη, ὅλο καὶ περισσότεροι πιστεύουν ὅτι θὰ ἀποφευχθοῦν οἱ ἐκλογές, καθὼς αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνεξαρτήτων βουλευτῶν ποὺ δηλώνουν ὅτι θὰ ψηφίσουν τὸν Πρόεδρο ποὺ θὰ ὑποδειχθεῖ. Ὅσο μάλιστα ἐμπεδώνεται ἡ πεποίθηση αὐτὴ καὶ αἴρεται ὁ πολιτικὸς κίνδυνος αὐξάνεται ἡ εἰσροὴ ξένων κεφαλαίων, ἐνῶ στὶς Βρυξέλλες καὶ στὸ Βερολίνο πιστεύουν πλέον, ὅτι πολιτικὴ θὰ εἶναι ἡ ἀπόφαση γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως καὶ τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπ’ τὴν τρόϊκα. Ἔχουν προετοιμασθεῖ γιὰ τὴν ἀπόφαση ἀπὸ ἀρκετὸ καιρό.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.