Συνδρομὴ τῆς τρομοκρατίας στὴν πόλωση

Πολλὰ ἀκραῖα γεγονότα τῶν τελευταίων ἡμερῶν θεωροῦνται ὅτι ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὴν πόλωση στὴν πολιτική μας ζωή∙ ἡ ἐπίθεση κατὰ τῆς ἰσραηλινῆς πρεσβείας, οἱ Σύροι ἀπεργοὶ καὶ ὁ νεαρὸς φυλακισμένος ὁπλοφόρος ὁπωσδήποτε δὲν κινήθηκαν μόνοι τους, ἀλλὰ μᾶλλον ἔχουν κάποιες ὑπόγειες διασυνδέσεις μεταξύ τους. Ἡ ἀποσταθεροποίηση χρειάζεται καὶ τὴν τρομοκρατία, ὅπως συμβαίνει συνεχῶς τὴν τελευταία τεσσαρακονταετία∙ ἡ συμπαράσταση τῆς Κουμουνδούρου στὸν ὁπλοφόρο καὶ στοὺς Σύρους δὲν προκάλεσε εὐρύτερο κύμα ἀγανακτήσεως, παρὰ τὴν συστράτευση τῆς διαπλοκῆς. τὸ κύριο ἐμπόδιο εἶναι ἡ σύνεση καὶ ἡ ἠρεμία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ κοινὴ γνώμη δὲν παρασύρεται καὶ ἀπορρίπτει τὴν ἀποσταθεροποίηση, ἀλλὰ δὲν ἀποκλείονται καὶ ἄλλα τρομοκρατικὰ χτυπήματα, διότι δὲν διαθέτουν οἱ ὑπονομευτὲς τῆς δημοκρατίας πολλὰ ἄλλα μέσα πλέον.

Σαφεῖς ἐλπίδες αἰσοδοξίας

Οἱ σαφεῖς ἐλπίδες αἰσιοδοξίας ἀναγνωρίζονται πλέον καὶ ἀπ’ τὴν διαπλοκή, καθὼς οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις καταγράφουν μείωση τῆς διαφορᾶς κατὰ τὸ ἕνα τρίτο, σὲ σχέση μὲ τὶς προηγούμενες, ἀλλὰ καὶ ἀρκετοὶ ἀνεξάρτητοι βουλευτὲς δηλώνουν τώρα ὅτι θὰ ψηφίσουν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας∙ ἀκόμη καὶ ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ παραδέχεται τὴν ἀλλαγὴ καὶ θεωρεῖ ἀρκετὰ θωρακισμένη τὴν Εὐρωζώνη ἀπὸ τυχὸν περιπέτειες στὴν Ἑλλάδα. Ὁ πρωθυπουργὸς ἔχει καταστήσει σαφεῖς τὶς θέσεις τῆς κυβερνήσεως καὶ ἐπιμένει στὴν ἀνάγκη προασπίσεως τῆς πολιτικῆς σταθερότητος, μὲ εὐνοϊκὴ τὴν ἀποδοχὴ τοῦ κόσμου∙ ἀντιθέτως ὁ Ναπολεοντίσκος κλιμακώνει τὴν καταστροφολογία του, μὲ τοὺς ἀκροατές του παρακολουθεῖν αὐτὸν ὡς περίεργο φαινόμενο καὶ ἐμφανέστατη τὴν ψυχρότητα ἀπέναντί του. Ἡ παρουσία τοῦ Πιὲρ Μοσκοβισὶ δείχνει τὴν ὑποστήριξη τῆς Εὐρώπης στὴν κρίση τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ τὶς ἐλπίδες γιὰ ἰσχυρὴ συμπαράσταση στὴ συνέχεια∙ βελτιώνονται καθημερινὰ οἱ αἰσιόδοξες προοπτικὲς διατηρήσεως τῆς πολιτικῆς μας σταθερότητος.

Στὴν ἀγορὰ ἡ ἀναμέτρηση

Ἡ ἀναμέτρηση κυβερνήσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως μεταφέρεται πλέον στὴν ἀγορὰ καὶ στοὺς μικρομεσαίους∙ ἡ ἱκανοποιητικὴ κίνηση στὰ καταστήματα χθὲς δὲν εὐχαρίστησε τοὺς ἐμπόρους, διότι περιμέναν τὴν αἰσθητὴ αὔξησή της λόγῳ τῶν ἑορτῶν, μὲ μεγάλη παρουσία κόσμου. Θεωροῦν ὡς ἀποκλειστικὸ ὑπεύθυνο τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ τὴν πόλωση ποὺ καλλιεργεῖ, ἐνῶ οἱ ἴδιοι θέλουν πολιτικὴ σταθερότητα∙ τὴν ἐπιφυλακτικότητα τῶν καταναλωτῶν, παρὰ τὴν κάθοδό τους στὸ κέντρο τῶν πόλεων, τὴν ἀποδίδουν ἀκριβῶς στὴν πόλωση καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἀπαιτοῦν τὴν ἐκκαθάριση τῆς καταστάσεως πρὶν ἀπ’ τὴν τρίτη ψηφοφορία. Οἱ μικρομεσαῖοι δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τὸ γράμμα τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ μὲ τὶς μέρες λειτουργίας τῆς ἀγορᾶς∙ ἔτσι ἔχουν στὴν πράξη μόνο δέκα μέρες μέχρι τὰ Χριστούγεννα καὶ θέλουν ἠρεμία καὶ ἐμπιστοσύνη στὴν χώρα, ὥστε νὰ δουλέψει κανονικὰ ἡ ἀγορά. Στὶς γιορτὲς οἱ ἐμποροι ἔχουν συνήθως τὸ μισὸ ποσὸ τῶν ἐτησίων συναλλαγῶν τους.

Κλέφτες μέσα στὸν ΣΥΡΙΖΑ

Τὴν καταγγελία ὅτι, κλέφτες ὑπάρχουν καὶ μέσα στὸν ΣΥΡΙΖΑ στὴν αἴθουσα τὴν ὥρα ποὺ μιλοῦσε ὁ πρόεδρός του στὸ Ἡράκλειο, ἔκανε μία κυρία∙ ὁ Ναπολεοντίσκος θέλησε νὰ διακωμωδήσει τὸ θέμα καὶ τῆς ἀπάντησε, ὅτι θα τὴν πάρει νὰ κυβερνήσουν μαζί, ἀλλὰ τὸ ἀκροατήριο εἶχε ἄλλη γνώμη καὶ καταχειροκρότησε τὴν κυρία, πολὺ περισσότερο ἀπ’ τὰ ἀραιὰ καὶ ποὺ χειροκροτήματα πρὸς τὸν ἴδιο. Εἶναι γνωστὴ στὴν Κρήτη γιὰ τοὺς ἀγῶνες της ἡ κυρία, ἐνῶ ὁ κόσμος συζητοῦσε γιὰ τὸ ποιοὺς νὰ ἐννοοῦσε ἀπὸ ὅσους κάθονταν δίπλα στὸν πρόεδρο∙ διότι μὲ τὸ δάκτυλό της ἐκεῖ ἔδειχνε κατὰ τὴν καταγγελία της καὶ μερικοὶ ἀναψοκοκκίνησαν. Ψιλὰ γράμματα αὐτὰ στὴν Κουμουνδούρου…

Νανκίν, ἐπέτειος σφαγῆς

Τὴν ἐπέτειο τῆς σφαγῆς στὸ Νανκὶν τῆς Νοτίου Κίνας, πρὶν ἀπὸ ἑβδομῆντα χρόνια, ἑόρτασε ἡ μεγάλη χώρα∙ ὁ Ξὶ Τζιπὶνγκ τόνισε, στὴν ὁμιλία του, ὅτι τιμοῦν τοὺς 300000 νεκροὺς ἀπὸ τοὺς Ἰάπωνες στὴν διάρκεια τοῦ πολέμου, ἐνῶ ἦταν σὲ τιμητικὴ θέση οἱ ἐλάχιστοι ἐπιζῶντες τῆς ἑκατόμβης. Τὸ Πεκῖνο ἀποτίει φόρο τιμῆς στοὺς νεκροὺς τῆς ἰαπωνικῆς εἰσβολῆς ἡ ὁποία εἶχε διαρκέσει ἐπὶ πολλὲς δεκαετίες στὶς ἀρχὲς τοῦ παρελθόντος αἰῶνος∙ ἐναντίον τῶν Ἰαπώνων πολεμοῦσαν οἱ κομμουνιστικὲς δυνάμεις τοῦ Μάο Τσετοὺνγκ καὶ τοῦ Τσὰνγκ Κάισενγκ. Τελικὰ οἱ κομμουνιστὲς νίκησαν καὶ τοὺς ἐθνικιστὲς καὶ κατέλαβαν τὸ Πεκῖνο τὸ 1949∙ σταδιακά, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Μάο, ὁ Τὲνγκ Χσιαπὶνγκ ὁδήγησε στὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη.

Ἵππου χρεμετίζοντος ἥδιον

Τὴν ἐπίδραση τῆς μουσικῆς στὸ ἦθος τοῦ ἀνθρώπου σημειώνει ὁ Πλούταρχος γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο∙ εἶχε ἐκτὸς τοῦ Ἀριστοτέλους καὶ τὸν διάσημο Ἰσμηνίαν διδάσκαλο τῆς μουσικῆς, ὁ ὁποῖος εἶχε ζήσει στὴν αὐλὴ τοῦ Φιλίππου. «Ὁ δὲ τῶν Σκυθῶν βασιλεὺς Ἀντέας Ἰσμηνίαν τὸν αὐλητὴν λαβὼν αἰχμάλωτον ἐκεύλευσε αὐλῆσαι παρὰ πότον»∙ ὁ βασιλεὺς δὲ τῶν Σκυθῶν Ἀντέας, ὅταν συνέλαβε αἰχμάλωτο τὸν αὐλητὴ Ἰσμηνία τὸν διέταξε νὰ παίξει σὲ συμπόσιο. «Θαυμαζόντων δὲ τῶν ἄλλων καὶ κροτούντων, αὐτὸς ὤμοσεν ἀκροᾶσθαι τοῦ ἵππου χρεμετίζοντος ἥδιον»∙ ἐνῶ οἱ ἄλλοι τὸν θαύμαζαν καὶ τὸν χειροκροτοῦσαν, αὐτὸς ὁρκίσθηκε ὅτι τοῦ ἀρέσει περισσότερο νὰ ἀκούει χρεμετισμο ἵππου. «Ἀπεσκηνώκει τὰ ὦτα τῶν Μουσῶν, καὶ τὴν ψυχὴν ἐν ταῖς φάτναις εἶχεν»∙ σφράγιζε τὰ αὐτιά του στὶς Μοῦσες καὶ εἶχε τὴν ψυχή του στὶς φάτνες. «Οὐχ ἵππων ἀλλ’ ὄνων ἐπιτηδειοτέραν ἀκούειν»∙ ὄχι τὰ χρεμετίσματα ἵππων ἀλλὰ τῶν ὄνων θεωροῦσε καλύτερα.

Ἐπίσκεψη Πιὲρ Μοσκοβισὶ

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Πιὲρ Μοσκοβισὶ στὴν Ἀθήνα θεωρεῖται στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους, ὡς ἐκδήλωση συμπαραστάσεως τῶν Εὐρωπαίων πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἀπέναντι στὶς πιέσεις τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων∙ γνωρίζουν ἄριστα στὶς Βρυξέλλες, ὅτι ἡ εὐρωαμερικανικὴ ἀναμέτρηση γίνεται πλέον στὴν χώρα μας, μὲ ἀντικείμενο τὴν χρεωκοπία της καὶ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Στὴν πράξη πρόκειται γιὰ ἐπανάληψη τῆς συγκρούσεως τοῦ 2009-2010, μὲ τὸν σοσιαλιστὴ τότε πρωθυπουργό, καὶ μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο στὴν θέση του σήμερα∙ τότε οἱ Εὐρωπαῖοι, δὲν εἶχαν οὔτε τοὺς ἀπαραίτητους θεσμοὺς γιὰ παρέμβαση καὶ σωτηρία ἑνὸς ἑταίρου, ἐνῶ δὲν εἶχαν καταλάβει τὶς βαθύτερες ἐπιδιώξεις τοῦ ΔΝΤ, τὸ ὁποῖο ἐμφανιζόταν ὅτι διέθετε τὴν τεχνογνωσία γιὰ τὴν σωτηρία μας. Ἀποδείχθηκε, ὅτι οὔτε τεχνογνωσία εἶχε, οὔτε στὴν διάσωση τῆς οἰκονομίας ἀπέβλεπε, παρὰ στὴν βαθύτερη κρίση∙ ἔτσι λαμβάνουν προληπτικὰ μέτρα. Ὅσο γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο, αὐτὸς μόνο τοὺς Εὐρωπαίους κατακρίνει, λέξη γιὰ τοὺς Ἀμερικανούς.

Κλίμα, συμβιβαστικὴ λύση

Σὲ συμβιβαστικὴ λύση, γιὰ τὸ κλίμα, κατέληξαν οἱ χῶρες τοῦ ΟΗΕ στὴ Λίμα τοῦ Περοῦ καὶ μετὰ ἀπὸ παράταση τῆς διασκέψεως∙ ἡ λύση ἑστιάζεται στὴν δέσμευση καὶ τῶν Ἀμερικανῶν, γιὰ συμφωνία τὸν Δεκέμβριο τοῦ 2015 στὸ Παρίσι, γιὰ ὑπογραφὴ τῆς συμφωνίας, μὲ τοὺς ὅρους μειώσεως τῶν ρύπων, ὥστε νὰ μειωθεῖ ἡ μέση θερμοκρασία κατὰ 2 βαθμοὺς Κελσίου ἕως τὸ τέλος τοῦ αἰῶνος. Πέραν αὐτῶν δὲν συμφωνήκαν σὲ λεπτομέρειες, ἐνῶ οἱ οἰκολογικὲς ὀργανώσεις κατηγόρησαν γιὰ ὑποκρισία τοὺς μεγάλους, διότι βρῆκαν κάποια διατύπωση, ὥστε νὰ μὴν ὁμολογήσουν τὴν ἀποτυχία τῆς διασκέψεως∙ ὁ Ἀμερικανὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν χαρακτήρισε τραγωδία γιὰ τὸν πλανήτη, τὴν ραγδαία ἐπιδείνωση τοῦ κλίματος, ἀλλὰ καὶ δὲν δέχθηκε τὴν δέσμευση τῆς χώρας του γιὰ τὸν περιορισμὸ τῶν ρύπων. Οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες πληρώνουν ἀκριβώτερα ἀπὸ ὅλους τὸ φαινόμενο τοῦ θερμοκηπίου, ποὺ προκαλοῦν, ἰσχυρίζονται οἱ εἰδικοί, τὶς συχνὲς ἀκραῖες κακοκαιρίες.

ΗΠΑ, φυλετικὲς διαδηλώσεις

Στὶς μεγάλες πόλεις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ὀργανώθηκαν μαζικὲς διαδηλώσεις κατὰ τῶν φυλετικῶν διακρίσεων καὶ γιὰ τὴν προστασία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων στὴν χώρα∙ ἡ Ἀστυνομία ἀπέφυγε τὶς προκλήσεις καὶ περιορίσθηκε στὴν διακριτικὴ παρουσία γενικά, διότι ἦταν διάχυτος ὁ φόβος γιὰ σκληρὲς συγκρούσεις. Τὸ κίνημα δὲν ἀποδυναμώνεται μὲ τὸν χρόνο, ἐνῶ οἱ ὀργανώσεις ὑποβάλλουν ἀγωγὲς στὰ ὁμοσπονδιακὰ δικαστήρια γιὰ τὴν ὑποχρέωση τῆς Ἀστυνομίας σὲ σεβασμὸ τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων∙ ὁ διεθνὴς ἀντίκτυπος εἶναι μᾶλλον χειρότερος, καθὼς ἡ Κίνα ζήτησε ἀπ’ τὴν Ἀμερικὴ νὰ προστατεύσει τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα στὴν χώρα της, ἐνῶ ἀντίστοιχὸ διάβημα ἔκανε καὶ ἡ Ρωσία. Ἡ Οὐάσιγκτον εἶναι πλέον ὑπόλογη, γιὰ ζητήματα δημοκρατίας, ὅταν αὐτὰ εἶχαν ἀποτελέσει τὴν βάση τῆς ἐξωτερικῆς της πολιτικῆς μεταπολεμικά∙ μάλιστα σὲ αὐτὸ προστίθεται τὸ πρόσφατο θέμα τῶν βασανιστηρίων τῆς CIA, καθὼς ἀρνεῖται πεισματικὰ ἡ κυβέρνηση ἐπιτρέψαι τὴν παραπομπὴ τῶν ἐνόχων στὴν κανονικὴ δικαιοσύνη.

Πόλωση, ἔκφραση εὐρωαμερικανικοῦ πολέμου

Ἡ κλιμάκωση τῆς πολώσεως στὸ ἐσωτερικό, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἐμμονῆς τῆς Κουμουνδούρου γιὰ πρόωρες ἐκλογές, ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία ἔκφραση τοῦ εὐρωαμερικανικοῦ οἰκονομικοῦ πολέμου∙ κατέστη καὶ πάλι ἡ Ἑλλὰς τὸ μῆλον τῆς ἔριδος, ἔτσι τὸ ‘φερε ἡ τύχη. Στὴν ἀνάδειξη τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας κρίνεται σὲ μεγάλο βαθμὸ ἡ τύχη τῆς Εὐρωζώνης καὶ γι’ αὐτὸ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς δίδει τόση βαρύτητα στὴν ἐκλογή του, ἀλλὰ καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ἀντιληφθεῖ ἄριστα ὅτι μόνο πολιτικὲς περιπέτειες δὲν χρειάζεται ὁ τόπος∙ ἀπέναντι στὶς ἐπιλογὲς αὐτὲς βρίσκοντα οἱ ὲξαγγελίες τοῦ Ναπολεοντίσκου γιὰ προσφυγὴ στὶς κάλπες, ἂν ἀποτύχει ἡ ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου, ὅτι θὰ καταγγείλει ὅλες τὶς συμφωνίες καὶ τὰ μνημόνια καὶ ὅτι «οἱ ἀγορὲς θὰ χορεύουν πεντοζάλη» ἀπ’ τὸν τρόμο τους μπροστά του. Ἡ ὑπεροψία καὶ ἡ μέθη εἶναι ἔμφυτα μέσα του, ἀλλὰ τὸ κρίσιμο ἐρώτημα εἶναι ἡ τύχη τῆς χώρας, διότι ὅλοι ἀναγνωρίζουν, ἐκτὸς ἀπὸ μερικοὺς θερμοκέφαλους ἢ ἄλλους τινας ἔξωθεν κινουμένους στὴν Κουμουνδούρου, ὅτι δὲν εἴμαστε τὸ κέντρο τοῦ κόσμου, οὔτε ἡ ἑστία τῆς παγκοσμίου ἐπαναστάσεως, τὴν ὁποία ὅλοι οἱ λαοὶ ἀναμένουν, ἐπειδὴ θαυμάζουν τὰ ὅσα ἐκκολάπτονται στὴν συνοικιακὴ πλατεῖα∙ τὸ ἀντίθετο μάλιστα ἡ κοινὴ γνώμη ἐπιμένει, ὅπως φαίνεται κι ἀπ’ τὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις, γιὰ ἕνα, γιὰ πολιτικὴ σταθερότητα.

Τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς εἶναι ἡ ἀπαίτηση ὅλων τῶν παραγόντων τῆς οἰκονομίας, ἀνεξαρτήτως τῆς διαβαθμίσεώς των, γιὰ ὁμαλὴ πορεία∙ πέρασαν τὴν ἐφιαλτικὴ τετραετία, μὲ τὴν ἐσκεμμένη ὑπονόμευση τῆς χώρας ἀπ’ τὸν σοσιαλιστὴ πρωθυπουργὸ καὶ ἐπέτυχαν τὴν ἐπιστροφὴ ἀπ’ τὸν Ἄδη τὴν τελευταία διετία, καὶ τώρα βλέπουν ὅτι κινδυνεύει ἡ χώρα μὲ τὴν ἐπανακύλισή της στὰ Τάρταρα, πολὺ χειρότερα ἀπὸ πρίν. Γνωρίζουν ὅλοι οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι, ἀλλὰ περισσότερο οἱ μικρομεσαῖοι τῆς ἀγορᾶς, ὅτι μόλις ἔβγαλαν τὴν μύτη τους στὸν ἀέρα καὶ ἀναπνέουν μόνοι τους, χωρὶς ἀναπνευστῆρα, μὲ τὴν ἐπίτευξη θετικῶν ρυθμῶν ἀναπτύξεως∙ πιστεύουν ἀκράδαντα, ὅτι εἶναι βατὸς πλέον ὁ δρόμος γιὰ τὴν ἀπογείωση, ὅπως τὸ ἐπιβεβαιώνουν, τὸ 2% τῆς ἀναπτύξεως τοῦ ΑΕΠ, τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα, 3,5 δις εὐρώ, καὶ ἡ σταδιακὴ μείωση τῆς ἀνεργίας κατὰ 2,5% τὸν Σεπτέμβριο∙ περισσότερο ὅμως ἐμπιστεύονται τὸν ἑαυτό τους, μὲ τὴν ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας τους, ἀπ’ τὴν κατάθλιψη καὶ τὴν μεμψιμοιρία, στὴν αἰσιοδοξία ὅτι, «ἀφοῦ πετύχαμε τὴν ἐπιστροφὴ ἀπ’ τὴν κόλαση, ὅλα τὰ μποροῦμε». Ἕνα τοὺς τρομάζει ἡ μετακύλιση στὴν ἀβεβαιότητα καὶ στὴν ἀγωνία γιὰ τὶς δουλειές τους∙ φάνηκε αὐτὸ μὲ τὴν πτώση στὴν κίνηση τῆς ἀγορᾶς τὴν τελευταία ἑβδομάδα, «κουμπώθηκε ὁ κόσμος», λένε.

Στὸν ἑλληνικὸ λαὸ θεωρεῖται δεδομένη ἡ διεθνὴς πραγματικότης∙ ἔχουν ἀντιληφθεῖ ἀρκετά, τουλάχιστον τὴν πενταετία, τὴν στάση τῶν κερδοσκόπων τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου καὶ τῶν Ἀμερικανῶν. Ἀκόμη καὶ στὴν περίοδο τῆς χειρότερης κρίσης, ὅταν ἡ ὕφεση ἦταν στὸ 7,5% καὶ ἡ ἀντιευρωπαϊκὴ προπαγάνδα τῆς ἀτλαντικῆς καὶ ἐπιχωρίου διαπλοκῆς στὴν διαπασῶν –γιὰ ὅλα ἔφταιγε ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἦταν ἡ ἐπῳδός της-, ἡ πίστη τῶν Ἑλλήνων στὴν Ἑνωμένη Εὐρώπη ἦταν στὸ ὑψηλότερο ποσοστὸ ὅλων τῶν ἑταίρων∙ σήμερα, μὲ τὴν ἀνάπτυξη σὲ ὑψηλότερο ποσοστὸ πάλι, ἡ πίστη ἔχει γίνει ἀπόλυτη πεποίθηση καὶ δὲν διαταράσσεται εὔκολα πλέον, οὔτε ἀπ’ τὶς διαστρεβλώσεις τῶν γεγονότων ἀπ’ τὴν διαπλοκή, οὔτε ἀπ’ τὴν συνθηματολογία τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Γνωρίζουμε ὅλοι μας πιά, ὅτι τὰ ἐμπόδια στὴν ἀξιολόγηση τὰ ἔφεραν μόνο οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ταμείου, μὲ ἕνα σωρὸ παρεμβάσεις ἐκτὸς συμφωνίας καὶ μὲ προκλητικὴ αὐθαιρεσία∙ ἀπαιτοῦσαν τὴν ἐκκαθάριση τοῦ πολιτικοῦ προβλήματος, δηλαδὴ ἐκλογὲς πρῶτα καὶ μετὰ συμφωνία. Τὴν ἴδια θέση ὅμως ἔχει καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος, καθόλου τυχαῖα∙ τὰ ὑπόγεια ρεύματα συμβάλλουν, μὲ τὶς συναντήσεις του μὲ κορυφαίους κερδοσκόπους στὴν Ἀμερική. Ἡ ταύτισή τους εἶναι γνωστὴ πλέον στὸ Πανελλήνιο, ὁπότε εὔκολη καὶ ἡ ταύτιση στὶς ἐπιδιώξεις, χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης, πιστεύουν, ἀλλὰ τοὺς ἔχει καταλάβει πολὺ καλὰ ὁ λαός.

Τὸ ἐρώτημα ἑπομένως εἶναι τὸ γιατὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἀρνεῖται πεισματικὰ τὴν ὅποια ἐπαφὴ μὲ τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομικὴ πραγματικότητα, διότι ἀπὸ τὴν διεθνῆ γνωρίζει μόνο τὶς ἐντολὲς τῶν κερδοσκόπων∙ κάτι ἄλλο συμβαίνει κάτω ἀπ’ τὶς μεγαλόστομες διακηρύξεις καὶ αὐτὸ φαίνεται ὁλοκάθαρα. Ἡ συρρίκνωση στὶς δημοσκοπήσεις «βγάζει μάτι» πιά, ἡ ἧττα στὶς ἀναπληρωματικὲς δημοτικὲς ἐκλογὲς σημαίνει ὅτι χάνει στὸ ἀπόρθητο ὀχυρό του τῆς Ἀττικῆς, ἡ ἀπροθυμία κινητοποιήσεως τοῦ κομματικοῦ του μηχανισμοῦ εἶναι γεγονός, ὄχι μόνο σὲ συγκεντρώσεις ὅπως στὴν ὁμιλία τοῦ προέδρου στὸ Ἡράκλειο, μὲ τοὺς «τρεῖς κι ὁ κοῦκος», ἀλλὰ περισσότερο στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα, πουθενὰ ΣΥΡΙΖΑ. Στὴν ἀγορὰ θὰ κριθοῦν οἱ ἐκλογὲς κυρίως καὶ δευτερευόντως στὴν τηλεόραση, διότι ἔχει κερδίσει αὐτὴ τὸ προνόμιο τῆς ἀ-πειθοῦς∙ ὅποιος συμπλέει ἔστω μὲ τὸ ρεῦμα τῆς ἀγορᾶς ἔχει μὲ τὸ μέρος του τὴν δυναμικὴ μερίδα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ Ναπολεοντίσκος δείχνει, ὄχι μόνο ἀγνοεῖν τὴν μερίδα αὐτή, ἀλλὰ καὶ σὰν νὰ ἐπιδιώκει τὴν ρήξη μαζί της∙ μὲ τὶς δεσμεύσεις του, γιὰ καταγγελία τῶν συμφωνιῶν μὲ τὴν Εὐρώπη προκαλεῖ τὴν ἐχθρότητα τῶν μικρομεσαίων, τῶν πρωτεργατῶν τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως. Ἑπομένως, ἐπειδὴ τόσο κουτὸς δὲν εἶναι οὔτε αὐτὸς οὔτε τὸ ἐπιτελεῖο του, κάτι ἄλλο ἐπιδιώκει∙ τὴν ἐκλογὴ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καὶ τὴν ἧττα στὶς ἐκλογές, ἂν γίνουν. Ἄλλη ἑρμηνεία δύσκολα βρίσκεται.

Ἡ κυβέρνηση ἀποδεικνύεται ὅτι ἔκανε σωστὲς ἐπιλογὲς καὶ καλὰ ὑπολογισμένες κινήσεις∙ ἐξάντλησε ὁλόκληρη τὴν ὑπονομή της στὶς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν τρόϊκα καὶ στὶς πιέσεις τοῦ Ταμείου καὶ στὸ τέλος ἐξασφάλισε, μὲ τὴν δίμηνη παράταση, τὴν στήριξη τῆς Εὐρωζώνης. Στὴν συνέχεια προχώρησε στὴν ἐπίσπευση τῆς προεδρικῆς ἐκλογῆς καὶ στὴν προσφυγὴ στὶς κάλπες, ἂν ἀποτύχει∙ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς εἶναι σαφέστατος, ὁ καθένας ἀναλαμβάνει τὶς εὐθύνες του, οἱ βουλευτὲς πρῶτα, ὁ λαὸς στὴν συνέχεια. Ἔδειξε ὅτι ἔχει πλήρη καὶ ζωντανὴ ἐπικοινωνία μὲ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα∙ οἱ ζωντανὲς δυνάμεις της, ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς, πιστεύει ὅτι μόνο μὲ τὴν πολιτικὴ σταθερότητα θὰ διασφαλίσει τὴν συνέχεια τῆς ἀναπτύξεως, χωρὶς κινδύνους μετακυλίσεως στὴν κρίση. Ἤδη οἱ δυνάμεις αὐτὲς ἀποδίδουν, μὲ τὶς πιέσεις τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων στοὺς βουλευτές, στὶς ἐπαρχίες πρωτίστως, ἐνῶ ὁ ἀρχηγίσκος συνέταιρος τοῦ Ναπολεοντίσκου βλέπει τὸ κόμμα του νὰ διαλύεται, ἀφοῦ βασικὰ στελέχη του καὶ μεγαλέμποροι τῆς ἀγορᾶς τὸν ἐγκαταλείπουν ἐπιτροχάδην∙ στὶς μικρὲς πόλεις οἱ πιέσεις αὐτὲς εἶναι ἰσχυρότερες καὶ πιὸ ἀποδοτικές. Ἔτσι διαμορφώνεται ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ στὴν χώρα καὶ δὲν φαίνονται στὸν ὁρίζοντα σύννεφα γιὰ τὴν διαταραχή της, τὸ ἀντίθετο μάλιστα ἐνισχύονται οἱ πιέσεις γιὰ πολιτικὴ σταθετότητα, διότι ἡ ἀγορὰ φοβᾶται ὅτι μπορεῖ νὰ χάσει τὴν κίνηση τῶν ἑορτῶν, τὸ ἐφαλτήριο στὴν πορεία ἀπογειώσεώς της.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.