Ἀτλαντικὰ παιχνίδια καὶ σύνεση Εὐρώπης

Ὁ βομβαρδισμὸς τῶν Ἑλλήνων ἀπ’ τὰ δημοσιεύματα τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς ἐλάχιστα, ὅπως φαίνεται, τοὺς ἐπηρεάζουν∙ ἴσως ἐπειδὴ ἔχουν συνηθίσει ἀπ’ τὴν καταστροφολογία τῆς πενταετίας, ὅταν τρεῖς φορὲς τὴν ἑβδομάδα βρισκόμασταν ἐκτὸς Εὐρωζώνης καὶ ἀπόκληροι, καὶ τώρα δὲν τὴν λογαριάζουν σχεδὸν καθόλου. Ἡ προπαγάνδα τους ὑπὲρ τοῦ Ναπολεοντίσκου δὲν ἔχει τὰ ἀναμενόμενα ἀπ’ τοὺς ἴδιους ἀποτελέσματα καὶ ἐπιδίδονται στὴν μεθόδευση ἄλλων τεχνασμάτων, γιὰ γνῶμες εἰδικῶν καὶ γιὰ δεδομένο ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα∙ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς καὶ τοῦ ἐγκύρου εὐρωπαϊκοῦ τύπου εἶναι χαρακτηριστική, ἀλλὰ δὲν τὴν μεταφέρει ἡ ἐπιχώρια δούλη της. Ἡ σύνεση καὶ ἡ σωφροσύνη τῆς κοινῆς γνώμης ἀποτελεῖ σαφῆ ἀπάντηση, σὰν νὰ ἔχει τὴν διαίσθηση, ὅτι θὰ διαψευσθοῦν πάλι ὅπως πρὸ διετίας οἱ Κασσάνδρες.

Ἐπίγνωση κρισίμων ἐπιλογῶν

Ἡ ἐπίγνωση τῶν κρισίμων ἐπιλογῶν μπροστὰ στὴν κάλπη βαρύνει ὅλο καὶ περισσότερο στὸν μέσο πολίτη∙ τὸ τεράστιο χάσμα, μεταξὺ τῆς ἐκκωφαντικῆς πολώσεως τῆς διαπλοκῆς καὶ τῆς συνέσεως καὶ ἠρεμίας τῶν πολιτῶν, εἶναι τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς προεκλογικῆς περιόδου, ὅσο σὲ καμμία ἄλλη στὴν νεώτερη ἱστορία μας∙ διαπληκτίζονται οἱ ὑποψήφιοι στὰ τηλεπαράθυρα, μὲ τοὺς δημοσιογραφίζοντες ἀναφανδὸν ὑπὲρ τοῦ Ναπολεοντίσκου, ἀλλὰ δὲν μεταφέρεται οὔτε ἡ συζήτηση καὶ ὄχι ἡ ἀντιδικία στὸ καφενεῖο, στὴν πλατεῖα καὶ στοὺς ἐμπορικοὺς δρόμους, ὅπως ἔχουμε συνηθίσει. Περισσότερο ἀνησυχοῦν ὅλοι γιὰ τὴν ἑπομένη καὶ βλέπουν, ὅτι εὔκολα τινάζεται στὸν ἀέρα ἡ ἀνάκαμψη τῆς τελευταίας διετίας∙ ἀναγνωρίζουν, ἀκόμη καὶ οἱ παλιοὶ ἀντίπαλοί του, ὅτι μόνο ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἔχει πρόγραμμα ἐξόδου ἀπ’ τὴν κρίση καὶ κανένας ἄλλος. Ὡς καθοριστικὸ παράγοντα θεωροῦν τὴν συνέχιση τῆς ἀναπτύξεως, ὅπως καταγράφηκε τὰ δύο τελευταῖα τρίμηνα, τὴν ἔζησαν οἱ ἐμπορευόμενοι.

Τρομοκρατία καὶ ποινικοὶ

Ἡ πλήρης ταύτιση τρομοκρατίας καὶ ποινικῶν μετατρέπεται σὲ ρυθμιστικὸ παράγοντα τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς∙ ἡ ἀπόλυτη ἐξάρτηση μᾶλλον τῶν τρομοκρατῶν ἀπ’ τοὺς νονοὺς τῆς νύχτας καταδεικνύεται περίτρανα. Ἡ ἀνάμιξη τοῦ φυλακισμενου ὑπουργοῦ δὲν ἀφορᾶ μόνο τὶς δοσοληψίες γιὰ τὴν διανομὴ τῶν ἱματίων, ἀλλὰ καὶ σηματοδοτεῖ τὶς συγκρούσεις στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου∙ ὁ πρώην ὑπουργὸς ἦταν ὁ μετὰ τὸν ἀρχηγὸ καὶ ὁ διαχειριστὴς τῶν κονδυλίων του ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τοῦ ΠΑΚ ἀκόμη, ἐνῶ ὁ συγκρατούμενός του ἦταν στὴν κορυφὴ τοῦ βαθέως ΠΑΣΟΚ, μὲ τὶς καταβολάδες του σὲ συντεχνίες καὶ ὑπόκοσμο. Ὁπότε ἐξηγεῖται καὶ ἡ ἐντὸς τῆς φυλακῆς σύγκρουση, ἀλλὰ καὶ οἱ δυνάμεις ἀμύνης τοῦ ἐγκλείστου Πασόκου ἀπέναντι στοὺς πανίσχυρους νονούς∙ κάποιες ἄλλες δυνάμεις τοῦ ὑποκόσμου διαθέτει, διαφορετικὰ ἦταν χαμένος. Αὐτὲς μᾶλλον στηρίζονται στὶς συντεχνίες καὶ στὶς διασυνδέσεις τους στὴν Κουμουνδούρου. Ἡ σιωπή της εἶναι ἀποκαλυπτικὴ τῆς ἐνοχῆς.

Διασυνδέσεις παρακράτους

Οἱ ἄρρηκτες διασυνδέσεις τῆς τρομοκρατίας μὲ τοὺς ποινικοὺς ἀποδεικνύονται πλέον περίτρανα∙ οἱ δύο συνεργοὶ τοῦ ἐκτελεστοῦ ὁδηγήθηκαν στὶς φυλακές, ἐνῶ ἔχουν συλληφθεῖ ἄλλοι δεκαεπτὰ ἀπ’ τοὺς 37 ἐμπλεκόμενους. Ἡ Ἀστυνομία ἀνακάλυψε στοιχεῖα γιὰ ἀνάμιξη τοῦ Ἄκη Τσοχατζόπουλου σὲ βομβιστικὲς ἐπιθέσεις κατὰ τοῦ Γιάννη Ζμπώκου, μὲ σκοπὸ τὴν ἀπόδοση μέρους τῶν προμηθειῶν, ἐνῶ καὶ οἱ ἐπιθέσεις κατὰ τῶν δικαστικῶν ἐντάσσονται στὸ ἴδιο κύκλωμα, ὅπως καὶ κάποιες ἀπὸ ὅσες ἔχουν ἀναλάβει τὴν εὐθύνη οἱ Πυρῆνες τῆς Φωτιᾶς∙ οἱ διαστάσεις εἶναι πολυδαίδαλες καὶ τὰ πλοκάμια ἐξαπλοῦνται σὲ πολιτικὰ πρόσωπα. Ἡ Κουμουνδούρου δὲν ἔχει σχολιάσει τὴν ἐξάρθρωση τῆς τρομοκρατικῆς ὁμάδος, ἐνῶ πρωτοστατοῦν στοὺς μηχανισμούς της τὰ ἐπώνυμα στελέχη τοῦ Ἄκη. Καθόλου τυχαῖο!

Πανστρατιὰ Νέας Δημοκρατίας

Ἡ ἑνιαία ἐμφάνιση τῆς οἰκογενείας Καραμανλῆ στὴ Θεσσαλονίκη συμπληρώνει τὴν εἰκόνα τῆς πανστρατιᾶς τῆς Νέας Δημοκρατίας στὶς ἐκλογές∙ ὁ Κώστας Καραμανλῆς ἐπισκέφθηκε τὸν περιφερειάρχη, τὰ γραφεῖα τῆς Νομαρχιακῆς Ὀργανώσεως καὶ παραβρέθηκε στὴν κοπὴ τῆς πίτας τῆς νεολαίας, ἀλλὰ καὶ στὴν ὁμιλία τοῦ ὁμώνυμου ἐξαδέλφου του καὶ ὑποψηφίου βουλευτοῦ Σερρῶν, γιοῦ τοῦ Ἀχιλλέα Καραμανλῆ, στὸ Μακεδονία Παλλάς. Ὁ πρώην πρωθυπουργὸς συσπειρώνει καὶ πάλι τὸν συντηρητικὸ κόσμο καὶ τοὺς ἐπωνύμους του στὴν προεκλογικὴ ἐκστρατεία, ἐνῶ θὰ εἶναι παρὼν καὶ στὶς ἐκδηλώσεις τοῦ πρωθυπουργοῦ στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν συμπρωτεύουσα∙ ἡ ἀπήχησή του στὸν κόσμο τῆς ἀγορᾶς καὶ στοὺς νοικοκυραίους θεωρεῖται δεδομένη ἀπὸ ὅλους. Εἶναι τὰ κρίσιμα στρώματα στὴν ἐκλογικὴ ἀναμέτρηση.

Ἀλέξανδρον ἄνω βλέποντα

Ὁ Λύσιππος εἶναι ὁ γνωστὸς γλύπτης τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ ὁ Ἀπελλῆς ὁ ζωγράφος∙ αὐτὸς ζωγράφισε τὴν ἀμίμητη προσωπογραφία τοῦ νεαροῦ βασιλέως ποὺ ἐντυπωσίασε ὅσους τὴν εἶδαν τοὺς ἑπόμενους αἰῶνες. «Λυσίππου δὲ τὸ πρῶτον Ἀλέξανδρον πλάσαντος ἄνω βλέποντα τῷ προσώπῳ πρὸς τὸν οὐρανόν»∙ ὁ δὲ Λύσιππος πρῶτος ἔφτιαξε ἄγαλμα τοῦ Ἀλεξάνδρου μὲ τὸ πρόσωπο βλέπειν πρὸς τὸν οὐρανό. «(Ὥσπερ αὐτὸς εἰώθει βλέπειν Ἀλέξανδρος ἡσυχῆ παρεγκλίνων τὸν τράχηλον»)∙ ὅπως αὐτὸς συνήθιζε ὁ Ἀλέξανδρος βλέπειν ἤρεμα κλίνοντας ἐλαφρὰ τὸν τράχηλο. «Ἐπέγραψέ τις οὐκ ἀπιθάνως»∙ κάποιος ἔγραψε τὸ ὄχι ἀπίθανο. «Αὐδασοῦντι δ’ ἔοικεν ὁ χάλκεος εἰς Δία λεύσσων∙/ Γᾶν ὑπ’ ἐμοὶ τίθεμαι∙ Ζεῦ, σὺ Ὄλυμπον ἔχε»∙ φαινόταν σὰν νὰ μιλάει ὁ χάλκινος πρὸς τὸν Δία λέγοντας∙/ τὴν Γῆ κρατάω ἐγώ∙ Ζεῦ, ἐσὺ ἔχε τὸν Ὄλυμπο. Ἦταν κοινὴ ἡ αἴσθηση στοὺς Ἕλληνες καὶ στοὺς κατακτημένους λαοὺς ἡ θεϊκὴ ἀποστολὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου.

Ὁμόλογα, ἀνάκαμψη Εὐρώπης

Σὲ ἀπομόνωση κινδυνεύει νὰ ὁδηγηθεῖ ἡ Ἑλλάδα, ἐὰν δὲν συνεργασθεῖ ἀμέσως μὲ τοὺς ἑταίρους τῆς Εὐρωζώνης, στὴν πολιτική της ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας της∙ ἡ διενέργεια τῶν ἐκλογῶν εἶναι ἡ τελευταία προθεσμία καὶ δὲν προβλέπεται ἄλλη χρονικὴ καθυστέρηση. Στὰ πλαίσια αὐτὰ ἡ ἀγορὰ ὁμολόγων ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα θὰ συζητηθεῖ τὴν ἑπόμενη ἑβδομάδα καὶ μετὰ τὸ ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα στὴν Ἑλλάδα, διότι θὰ καθορίσει τὴν πολιτικὴ τῆς Εὐρωζώνης, γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας∙ ἡ ἀπόφαση θεωρεῖται δεδομένη, ἀλλὰ ἡ ἐφαρμογή της ἐξαρτᾶται ἀπ’ τὴν στάση τῆς νέας ἑλληνικῆς κυβερνήσεως. Ἐὰν συνεχίσει τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ προγράμματος, ὅπως ὑπόσχεται ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, τότε θὰ περιληφθοῦμε κανονικά, μὲ στόχο τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως μέσα στὸν Φεβρουάριο καὶ τὴν ἔξοδό μας ἀπ’ τὰ μνημόνια∙ διαφορετικά, οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν πρόκειται ἀναβάλλειν τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας τους, ἐν ἀναμονῇ τῶν ἐξελίξεων στὴν Ἑλλάδα.

Διεθνὲς δίκτυο Ἰσλαμιστῶν

Στὴν σύλληψη ὁμάδος Ἰσλαμιστῶν στὴν Ἑλλάδα προχώρησε ἡ Ἀστυνομία, μετὰ ἀπὸ εἰδοποίηση τῶν Βέλγων, γιὰ τοὺς ἐγκεφάλους τῶν Τζιχαντιστῶν στὴν Βερβιέ∙ τέσσερες μαροκινῆς καταγωγῆς συνελήφθησαν σὲ διαμέρισμα στὸ Παγκράτι καὶ τὰ στοιχεῖα τους ἀπεστάλησαν στὶς Βρυξέλλες γιὰ διασταύρωση, καὶ ζητήθηκε ἡ ἔκδοση τοῦ ἑνὸς, ἐνῶ οἱ εὐρωπαϊκὲς ἀστυνομίες βρίσκονται σὲ κατάσταση συναγερνμοῦ∙ τὸ Charlie Hebdo κυκλοφόρησε τελικὰ σὲ ἑπτὰ ἑκατομμύρια τεύχη, ἐνῶ τὰ ἔσοδά του προβλέπονται σὲ δέκα ἑκατομμύρια εὐρώ. Σὲ πολλὲς μουσουλμανικὲς χῶρες συνεχίζονται οἱ διαδηλώσεις τῶν φανατικῶν κατὰ τῆς Γαλλίας, ἐνῶ στὸν Νίγηρα εἴχανε πέντε νεκρούς, ὅπως καὶ πολλὲς ἐκκλησίες πυρπολημένες∙ στὴν Οὐάσιγκτον, Μπάρακ Ὀμπαμα καὶ Νταίηβιντ Κάμερον, συμφώνησαν γιὰ ἑνιαία στάση ἀπέναντι στὴν ἰσλαμικὴ τρομοκρατία, ἐνῶ ἐμβαθύνεται ἡ συνεργασία τους μὲ τὶς εὐρωπαϊκὲς ἀρχές. Στὸ Βέλγιο συμμετέχουν καὶ εἰδικὲς στρατιωτικὲς δυνάμεις στὴν τήρηση τῆς τάξεως, μὲ τὴν αὐστηρὴ παρακολουθηση ὅλων τῶν ὑπόπτων γιὰ τρομοκρατία.

Οὐκρανία, ἐπανάληψη μαχῶν

Στὸ ἀεροδρόμιο τοῦ Ντόνετσκ ἐπαναλήφθηκαν οἱ συγκρούσεις καὶ οἱ Οὐκρανοὶ ἰσχυρίζονται ὅτι τὸ ἀνακατέλαβαν, ἐνῶ ὁ Πέτρο Περουσένκο διαβεβαίωσε τοὺς ὀπαδούς του στὴν πλατεῖα Μαιηντὰν τοῦ Κιέβου, ὅτι ἐπίκειται ἡ ἀνακακατάληψη τοῦ Ντόνμπας∙ οἱ πληροφορίες εἶναι συγκεχυμένες, καθὼς οἱ Ρωσόφωνοι δὲν ἐπιβεβαιώνουν τὴν κατάληψη τοῦ μεγάλου ἀεροδρομίου. Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ ὑπονόμευση τοῦ εἰρηνευτικοῦ διαλόγου, μὲ τὴν συμμετοχὴ Ρωσίας, Γερμανίας καὶ Γαλλίας δύο μέρες πρίν∙ ἡ τακτικὴ τῶν τετελεσμένων γεγονότων ἐπιλέγεται ἀπ’ τὴν Οὐκρανία, ἀλλὰ αὐτὰ ἔχουν ἐπαναληφθεῖ καὶ στὸ παρελθόν∙ ἡ εἰρήνευση ἀναβάλλεται, ἀλλὰ καὶ ἡ ἄρση ἢ ἁπάλυνση τῶν εὐρωπαϊκῶν κυρώσεων κατὰ τῆς Μόσχας, ὅπως ἔχουν συμφωνήσει τουλάχιστον τὸ Παρίσι καὶ τὸ Βερολίνο. Ἡ ἔνταση στὴν Εὐρώπη παρατείνεται, μὲ σοβαρὲς οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις στὶς χῶρες της, πέραν ἐκείνων στὴν Ρωσία∙ ὁπωσδήποτε ὁ Οὐκρανὸς πρόεδρος ὑπολογίζει στὴν ἀμερικανικὴ στήριξη καὶ περιφρονεῖ τοὺς Εὐρωπαίους, μὲ ἀρκετὰ προκλητικὸ τρόπο.

Τελευταία ἑβδομάδα, δημόσια ἀσφάλεια

Ἡ δημόσια ἀσφάλεια ἀναδεικνύεται στὸ κρίσιμο θέμα, πέραν τῶν οἰκονομικῶν τῆς προηγουμένης περιόδου, τῆς τελευταίας προεκλογικῆς ἑβδομάδος∙ μετὰ τὶς νέες ἀποκαλύψεις στὰ τρομοκρατικὰ καὶ τὶς διασυνδέσεις τους μὲ ποινικούς, ἀλλὰ καὶ πολιτικούς, ὁδηγοῦν σὲ ἀνατροπὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς∙ ὁ νέος παράγων ἀποβαίνει καθοριστικὸς γιὰ τὴν πολιτικὴ ἀναμέτρηση στὴν χώρα. Ὁπωσδήποτε τὰ οἰκονομικὰ παραμένουν τὸ κύριο θέμα καὶ οἱ εὐθύνες τῆς νέας κυβερνήσεως ἀπ’ τὴν ἑπόμενη Δευτέρα εἶναι τεράστιες∙ ἀκόμη καὶ ἡ διαπλοκὴ τὰ ἔχει χαμένα, διότι εἶχε καταρτίσει τὸ σχέδιό της κατὰ τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ καὶ τὴν ὑπονόμευση τῆς εὐρωπαϊκῆς μας πορείας, μὲ τὴν πλύση ἐγκεφάλου τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τὴν παράκαμψη τῶν σοβαρῶν προβλημάτων. Ἀνακύπτουν ὅμως δύο θέματα, πρῶτον, οἱ διασυνδέσεις τῆς τρομοκρατίας μὲ τοὺς ποινικοὺς καὶ λαθρεμπόρους ναρκωτικῶν, καὶ δεύτερον καὶ μὲ τὴν ἐνεργὸ συμμετοχὴ ἐπωνύμων πολιτικῶν, ἔστω καὶ φυλακισμένων, ὅταν μάλιστα αὐτοὶ ἔχουν διασφαλίσει τοὺς φίλους τους στὴν Κουμουνδούρου καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος ἔχει ἀποφύγει τὸν ἔπαινο στὴν Ἀστυνομία γιὰ τὶς ἐπιτυχίες της, ἀλλὰ καὶ τὴν αὐστηρὴ καταδίκη τῶν τρομοκρατικῶν ἐπιθέσεων στὸ Παρίσι καὶ στὸ Βέλγιο∙ τὰ θέματα τῶν φωνασκιῶν τῶν ὑποψηφίων τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τῆς εἰκόνας τοῦ ρεμπὲτ ἀσκέρι φαίνονται ἐντελῶς δευτερεύοντα πλέον∙ προέχουν οἱ διασυνδέσεις στελεχῶν του μὲ τὰ κυκλώματα τῆς τρομοκρατίας τῶν ποινικῶν καὶ πολιτικῶν.

Τὰ στοιχεῖα ἀπ’ τὶς ἀστυνομικὲς ἔρευνες ἀποδεικνύονται ἀδιάσειστα∙ στὸ κύκλωμα ἐμπλέκονται τρομοκράτες, ποινικοί, ὁ φυλακισμένος ὑπουργός, δικηγόροι, σωφρονιστικοὶ ὑπάλληλοι καὶ ἄλλοι∙ δηλαδὴ ἦταν πλήρως ὀργανωμένο καὶ εἶχε κάνει πολλὲς τοποθετήσεις βομβῶν σὲ δικαστικούς, διευθυντὲς φυλακῶν, ἐπιχειρήσεις ἀπελευθερώσεως κρατουμένων, ὅπως ἀπ’ τὶς φυλακὲς Τρικάλων, καὶ εἶχε ὀργανώσει τὴν μεγάλη ἐπίθεση κατὰ τῶν φυλακῶν Κορυδαλλοῦ. Οἱ λεπτομέρειες ἀφοροῦν τώρα πιὰ τὶς δικαστικὲς καὶ ἀστυνομικὲς ἀρχές, ἀλλὰ οἱ πολιτικὲς προεκτάσεις ἐνδιαφέρουν ὅλους μας∙ ἐὰν εἶχε πετύχει ἡ ἐπίθεση στὸν Κορυδαλλὸ τὸ Charlie Hebdo θὰ φαινόταν παιδικὸ παιχνιδάκι, ἐνῶ ἡ λογικὴ τῆς ἀσυδοσίας τῶν μεταναστῶν μετατρέπει τὴν Ἑλλάδα σὲ κέντρο καθοδηγήσεως τῶν ἰσλαμικῶν ἐπιθέσεων σὲ ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη. Οἱ πολιτικοὶ ἀρχηγοὶ ὑποχρεοῦνται πλέον νὰ πάρουν θέση ἀπέναντι στὴν δράση τοῦ ἑνιαίου πιὰ κυκλώματος καὶ νὰ προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα γιὰ τὴν διασφάλιση τῆς δημοσίας ἠρεμίας καὶ τάξεως∙ οἱ ἰδεολογικὲς προκαταλήψεις, γιὰ ἀπελευθερωτικοὺς καὶ ταξικοὺς ἀγῶνες, δὲν πείθουν πιὰ κανέναν, ἐνῶ ἀποτελοῦν κύριο ἀντικείμενο τῶν πολιτικῶν συζητήσεων οἱ θέσεις ἀνοχῆς πολλῶν κομμάτων καὶ κυρίως τοῦ ΣΥΡΙΖΑ πρὸς τὴν τρομοκρατία, ἀλλὰ καὶ οἱ σχέσεις κορυφαίων στελεχῶν του μὲ τὰ κυκλώματά της. Ἄλλωστε στὴν Κουμουνδούρου τὸ βαθὺ ΠΑΣΟΚ τοῦ Ἄκη κατέχει νευραλγικὲς θέσεις∙ πολλοὶ διερωτῶνται μάλιστα γιὰ τὴν ἐξαφάνιση ἀπ’ τὴν σκηνὴ τῆς ὑστερικῆς…

Ἡ συγκέντρωση τῶν ψηφοφόρων στὰ δύο μεγάλα κόμματα ἔχει καταγραφεῖ τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες, μὲ τὴν ἀντίστοιχη συρρίκνωση τῶν μικρῶν∙ ἡ τάση μᾶλλον συνεχίζεται μέχρι τὴν κάλπη καὶ διαμορφώνεται ἄλλο πολιτικὸ σκηνικό, ἐντελῶς διαφορετικὸ ἀπ’ τὸ γνωστὸ τῆς τελευταίας τριετίας. Ὁ ψηφοφόρος καλεῖται πλέον ἐπιλέξαι μεταξὺ τοῦ σαφοῦς εὐρωπαϊκοῦ προσανατολισμοῦ τῆς Νέας Δημοκρατίας, μὲ τὰ ἐπιτεύγματά της τὰ δυόμισυ αὐτὰ χρόνια ἀρκετὰ ἐμφανῆ στὸν κόσμο τῆς ἀγορᾶς, καὶ τὸν ἀμφιβόλου κατευθύνσεως δρόμο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ οἱ μικροὶ συνθλίβονται ἀνάμεσα στὶς μεγάλες αὐτὲς μυλόπετρες, μὲ ΠΑΣΟΚ καὶ Ποτάμι στὴν εὐρωπαϊκὴ συμπόρευση καὶ Χρυσῆ Αὐγὴ καὶ ΚΚΕ στὸν δικό τους δρόμο. Τὸ κρίσιμο ἐρώτημα εἶναι τὸ τί ζητάει ὁ ἑλληνικὸς λαός, πέραν τῶν γενικῶν γιὰ τὸν τερματισμὸ τῆς ἐξαθλιώσεως τῆς πενταετίας, δηλαδὴ γιὰ τὴν ἔμπρακτη ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὴν σταδιακὴ ἀντιμετώπιση τῶν οἰκονομικῶν του προβλημάτων∙ ἀπέναντι σὲ αὐτὰ ἡ Κουμουνδούρου καὶ οἱ συνοδοιπόροι της προβάλλουν τὸ γνωστὸ παραμύθι γιὰ τὴν καταγγελία τοῦ μνημονίου, λές καὶ ἀμέσως μετὰ λύονται ὅλα τὰ προβλήματα. Ἀλλὰ τὸ χειρότερο γιὰ αὐτήν, εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς ὀχλαγωγίας τὴν ὁποία δίδει ἡ πολυφωνία καὶ παραφωνία τῶν στελεχῶν της, μὲ ἀποτέλεσμα τὶς συνεχεῖς διορθώσεις τῆς ἡγεσίας∙ δύο πράγματα καταλαβαίνει ὁ κόσμος, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἑνιαία γραμμὴ καὶ ὅτι κυριαρχοῦν στὸ ἐσωτερικὸ τὰ συγκρουόμενα συμφέροντα.

Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ὑποστεῖ καὶ ἀντέξει τὴν χειρότερη κρίση, κοινωνικὴ καὶ οἰκονομική, σὲ εἰρηνικὴ περίοδο στὴν ἱστορία του∙ ἡ ἐξαθλίωση ἦταν γενική, ἀλλὰ δὲν ἔσκυψε τὸ κεφάλι καὶ δὲν ξέσπασε σὲ ἀνεξέλεγκτες ἀντιδράσεις, ὅπως περίμεναν οἱ ἀτλαντικοὶ κερδοσκόποι σὲ συνεργασία μὲ τὸν σοσιαλιστὴ πρωθυπουργό. Τὸ ἀντίθετο μάλιστα ἔδειξε ἐμπιστοσύνη στὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ καὶ εἶδε ἁπτὰ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας, μὲ τὴν πλήρη ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση δεδομένη στὶς μέρες αὐτές, ἂν δὲν προκαλοῦσε πρόωρες ἐκλογὲς ὁ Ναπολεοντίσκος∙ τὸ θαῦμα τοῦ ἅλματος, ἀπ’ τὸ 7% ὕφεση τὸ 2012 σὲ 2% ἀνάπτυξη στὸ τέλος τοῦ 2014, τὸ ζεῖ ἡ ἀγορὰ καὶ ἀκόμη περισσότερο οἱ δυναμικοί της κλάδοι, ἔστω κι ἂν τὸ ἀγνοοῦν τὰ κόμματα καὶ ἡ διαπλοκή∙ τόσο τὸ χειρότερο γιὰ αὐτά, διότι τὰ ἀγνοεῖ καὶ ἡ ἀγορά. Αὐτὸ καταγράφεται στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα, ἀλλὰ καὶ στοὺς ἐμπορικοὺς δρόμους καὶ στὶς ταβέρνες, ὅπου δὲν ἀκούγεται φωνὴ ὑπὲρ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ ἀντιθέτως ἀκούγεται ἡ κριτικὴ ἐναντίον του, γιατὶ χάλασε τὴν εὐφορία τῆς ἀγορᾶς στὴν περίοδο τῶν ἑορτῶν, κατὰ τὴν ὁποία περίμεναν οἱ ἔμποροι νὰ καλύψουν ἀρκετὲς ἀπ’ τὶς ζημίες τῆς πενταετίας. Ἡ κανονικὴ πολιτικὴ ἀναμέτρηση γίνεται στὰ στρώματα αὐτὰ καὶ ὄχι στὰ τηλεπαράθυρα.

Οἱ δυναμικοὶ κλάδοι τῆς οἰκονομίας, τουρισμός, ψηφιακὴ τεχνολογία, μικρομεσαῖοι τῆς ἀγορᾶς, θὰ κρίνουν τὸ ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα, διότι ἀποτελοῦν τὴν ἀτμομηχανή της γιὰ τὴν ἀνάπτυξη, ἀλλὰ καὶ προσφέρουν τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν αἰσιοδοξία στὰ εὐρύτερα στρώματα∙ ἀπέναντι στοὺς δυναμικοὺς κλάδους βρίσκονται οἱ ἄνεργοι, οἱ συνταξιοῦχοι καὶ οἱ μισθωτοί, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀποτελέσει τὸ βασικὸ ὑπόστρωμα τῆς Κουμουνδούρου τὸ 2012. Ἔχουν ὅμως, ὡς πολιτικὴ ἔκφραση, τὸ ἀρνητικὸ τῆς μεψιμοιρίας καὶ τῆς καταθλίψεως, μὲ μοναδικὴ ὑπόσχεση τὴν ἐπιστροφὴ στὴν προηγούμενη κατάσταση, τοῦ ἀδηφάγου κράτους καὶ τῶν συντεχνιῶν μὲ τὶς καταβολάδες τους στὸ παρακράτος∙ τὴν «ἀποκατάστασή» τους ὑπόσχεται ὀ ΣΥΡΙΖΑ, μὲ τὴν πρόσληψη τῶν ἀπολυμένων καὶ νέες παροχές. Αὐτὴ ἡ λογικὴ ἀγνοεῖ τοὺς δυναμικοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας καὶ ἀκόμη περισσότερο ἀπειλεῖ τὴν ἀνάπτυξή τους, ὅταν ἐξαγγέλλουν ἐπανεξέταση τῶν ἀποκρατικοποιήσεων καὶ κρατικοποίηση τῶν τραπεζῶν, δηλαδὴ ἐπιστροφὴ στὴν ἀπόλυτη κυριαρχία τῶν συντεχνιῶν∙ ἀπ’ τὶς πολεμικὲς ἰαχὲς τοῦ ρεμπέτ ἀσκέρι αὐτὰ μόνο φθάνουν στὸν πολὺ κόσμο καὶ τὸν κάνουν νὰ ἀνατριχιάζει. Οἱ δυναμικοὶ κλάδοι δὲν εἶναι ἀφηρημένη ἔννοια, ἀλλὰ νεαροὶ ποὺ ἔχουν ξανοιχθεῖ στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία καὶ τὴν χρησιμοποιοῦν στοὺς διάφορους τομεῖς τῆς οἰκονομίας, μὲ ἐπιτυχίες παγκοσμίως, καθὼς ἔχουν μετατρέψει τὴν Ἑλλάδα σὲ παγκόσμιο κέντρο παραγωγῆς λογισμικοῦ. Αὐτοὶ οἱ νέοι βλέπουν τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ μόνο νὰ μιλάει τὴν γλῶσσα τους.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.