Ἀμείλικτος πόλεμος μεταξὺ τῶν συνιστωσῶν

Ὁ πόλεμος μεταξὺ τῶν συνιστωσῶν τῆς κυβερνήσεως προσλαμβάνει τὴν μορφὴ ἀλληλοεξοντώσεως, διότι διαφορετικὰ δὲν ἐξηγοῦνται τὰ συμβαίνοντα στὸ ἐσωτερικό της∙ ἡ ἀριστερὴ πλατφόρμα σταματάει κάθε πρωτοβουλία γιὰ τὴν συνέχιση τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως -ἂν καὶ γίνεται κάθε μέρα καὶ δυσκολώτερο, ὅταν ὑπονομεύθηκε πλήρως τὸ ἅλμα τοῦ παρελθόντος ἔτους-, διότι αὐτὸ ἐπιβάλλουν τὰ συντεχνιακὰ στελέχη της. Ὁ Ναπολεοντίσκος μετατρέπεται σταδιακὰ σὲ εἰκονικὸ πρόσωπο, διότι δὲν τὸν ἀκοῦνε οἱ ὑπουργοί, ὅπως ἀποδεικνύεται μὲ τὴν συστηματικὴ ὑπονόμευση τῶν ξένων ἐπενδύσεων, ἀλλὰ καὶ τὶς πρωτοβουλίες τῆς ὑστερικῆς στὴν Βουλὴ καὶ πέραν αὐτῆς∙ ὁ ἀντίκτυπος στὴν οἰκονομία γίνεται πλέον χειρότερος καὶ ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης χαμένο ὄνειρο. Ἔχει δίκαιο ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, ὅταν τοὺς καταγγέλλει, ὅτι προσπαθοῦν νὰ σβήσουν ὅσα μὲ κόπο πετύχαμε…

Σκάνδαλα καὶ ἀποκλεισμὸς

Τὰ σκάνδαλα συμπληρώνουν τὸν διεθνῆ ἀποκλεισμὸ καὶ ἐνισχύουν τὴν κατάρρευση τῆς κυβερνήσεως, μὲ τὶς ἐσωτερικὲς συγκρούσεις στὴν ἀποκορύφωσή τους∙ ὁ ὑπουργὸς Δημοσίας Διοικήσεως ἀναλαμβάνει ἐργολαβικῶς ἀπ’ τὸ δικηγορικό του γραφεῖο τὴν ἐπαναπρόσληψη τῶν ἀπολυθέντων ἔναντι ἁδρᾶς ἀμοιβῆς∙ μετὰ τοὺς Ἀθηναίους ἀνέλαβε τὸν δῆμο Λαρισαίων, δυόμισυ ἑβδομάδες ἀφ’ ὅτου ὁρκίσθηκε. Ὁ Ναπολεοντίσκος τὸν κάλυψε στὴν πρώτη περίπτωση, ἀλλὰ φαίνεται δύσκολο στὴν δεύτερη, ὁπότε ἡ κυβέρνηση γίνεται ὄχι μόνο μνημονιακή, ἀλλὰ καὶ πολλῶν σκανδάλων, διότι δὲν μένει ἕνα ποτέ∙ ἡ ἐπίσκεψη τοῦ ἀντιπροέδρου στὸ Πεκῖνο καθυστερεῖ , ἐνῶ ὑποβλήθηκαν ἔντονες ἀνησυχίες, διότι διαπιστώνουν καθυστερήσεις στὶς συμφωνημένες ἐπενδύσεις καὶ σκέπονται σοβαρὰ τὴν μεταφορά τους σὲ ἄλλες χῶρες. Οἱ συνιστῶσες δείχνουν ὅτι διαθέτουν περισσότερο δύναμη στὴν κυβέρνηση ἀπ’ τὸν ἴδιο. Τὰ σχόλια περιττεύουν, τὰ γεγονότα μιλοῦν μόνα τους, ὅπως στὶς Σκουριὲς καὶ στὸ Ἑλληνικό∙ τὸ ἐρώτημα εἶναι ἕνα, ποιὸς κυβερνάει τὸν τόπο;

Γονυπετὴς στὴν καγκελάριο

Ἡ γονυπετὴς ἐπίσκεψη τοῦ Ναπολεοντίσκου στὴν καγκελάριο γίνεται πολὺ ἀργὰ καὶ χωρὶς οὐσιαστικὰ ἀποτελέσματα, διότι ἔχουν βαρεθεῖ οἱ Εὐρωπαῖοι ἀπ’ τὴν ἀντιγερμανικὴ ὑστερία καὶ τὰ πολλὰ ψεύδη∙ κάποιες εὐχὲς θὰ διατυπωθοῦν, ἀλλὰ τὸ κλειδὶ τῶν ἐξελίξεων βρίσκεται στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν ἀξιολόγηση τῆς τρόϊκας. Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ εἶναι σαφής, δὲν γίνονται ἐξαιρέσεις γιὰ κανέναν -διότι αὐτὸ καθίσταται προηγούμενο-, ἐνῶ σκοπός της εἶναι ἡ διασφάλιση τῆς συνοχῆς τῆς Εὐρωζώνης καὶ ἡ ἀξιοποίηση τοῦ αὐτονόμου πολιτικοῦ ρόλου τοῦ νομίσματος∙ ἡ κυβέρνηση, δυστυχῶς γιὰ τὴν χώρα, ἔχει κατασπαταλήσει τὴν ἐκλογική της νίκη σὲ φθηνὴ προπαγάνδα καὶ προκλητικὴ ἐμφάνιση τῶν ἐκπροσώπων της. Ἀλλάζει ἕνας ἀρχηγὸς τὸ ὕφος τῆς διπλωματικῆς συμπεριφορᾶς, ὅταν εἶναι ἰσχυρὸς καὶ διαθέτει ἐπαρκῆ οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ κάλυψη∙ ὅταν ἐμφανίζεσαι ὡς ἐπαίτης, γιὰ νὰ καλύψεις τὶς στοιχειώδεις ἀνάγκες τοῦ λαοῦ σου, τότε εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἡ σεμνὴ καὶ ἀξιοπρεπὴς παρουσία.

Θύμα, οἰκία πρωθυπουργοῦ

Ἡ ἐπίθεση τῶν ταραχοποιῶν στὴν οἰκία τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ ἡ κατακόσμησή της μὲ μπογιὲς θεωρεῖται ἀπ’ τοὺς πολιτικοὺς κύκλους ὡς σημαντικὸ γεγονός∙ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συμβαίνει κάτι στὴν οἰκία πρωθυπουργοῦ, καὶ μάλιστα λιγώτερο ἀπὸ δύο μῆνες ἀπ’ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας καὶ μὲ γενικὴ τὴν ἀποδοχή του, ὅπως ἰσχυρίζεται ἡ διαπλοκή. Τίθενται ὅμως κάποια ἐρωτήματα, ἡ Ἀσφάλειά του τί ἔκανε; δὲν πῆρε μυρουδιὰ ἑξῆντα ἄτομα σὲ μικρὸ δρόμο τῆς Ἄνω Κυψέλης; Μόνοι τους κινήθηκαν οἱ ταραχοποιοὶ καὶ πῶς; ὅταν ξέρουμε ὅτι πάντα προσπαθοῦν ἔχειν κάποια μερίδα τῆς κοινῆς γνώμης μαζί τους καὶ μάλιστα ἐκείνη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ δηλαδή, διαπιστώνουν ὅτι ἔχασε τὴν ἀποδοχὴ τοῦ κόσμου του;

Ἀποκαλύψει διασυνδέσεων

Οἱ ἀποκαλύψεις τῶν διασυνδέσεων ὑπουργῶν μὲ διάφορα κοινωνικὰ στρώματα, γιὰ παραχωρήσεις μὲ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας, ἄρχισαν∙ ἡ κυβέρνηση κάλυψε τὸν ἁρμόδιο ὑπουργό, ἐπειδὴ θεώρησε ἱκανοποιητικὲς τὶς ἐξηγήσεις του στὶς καταγγελίες, ὅτι τὸ δικηγορικό του γραφεῖο ἔχει ὑπογράψει συμφωνητικὰ μὲ τοὺς ἀπολυθέντες ἀπ’ τὸ δημόσιο, γιὰ 12% ἀμοιβή, ἂν ἐπαναπροσληφθοῦν. Ὁ ὑπουργὸς εἶπε ὅτι ἀποχώρησε ἀπ’ τὸ γραφεῖο, μόλις ἐξελέγη εὐρωβουλευτής∙ τὸ ἠθικὸ καὶ πολιτικὸ πρόβλημα ὅμως παραμένει καὶ δὲν εἶναι δεδομένο ὅτι δὲν ὑπάρχει καὶ δόλος. Ἡ κάλυψη τῆς κυβερνήσεως ὀφείλεται σὲ ἄλλο λόγο, ἂν ἀπολύσει αὐτὸν τὸν ὑπουργό, τότε πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν καὶ ὅσοι ἔχουν λογαριασμοὺς στὸ ἐξωτερικὸ καὶ μάλιστα χωρὶς ἔχειν δηλώσει τὰ ποσὰ νομίμως.

Μαζαῖος Εὐφράτην ἔρημον

Μερικὲς νίκες τοῦ Ἀλεξάνδρου ἀπαριθμεῖ ὁ Πλούταρχος μὲ εἰρωνικὴ διάθεση, σχολιάζοντας τὸν ρόλο τῆς Τύχης στὴν ἐκστρατεία του∙ εἶναι ὁ μόνος μεγάλος κατακτητὴς στὴν ἱστορία ποὺ δὲν ἔχει ἡττηθεῖ ποτὲ. «Πρόσγραψον, εἰ βούλει, τῇ Τύχῃ τὰ Ἄρβηλα καὶ τὴν Κιλικίαν»∙ ἀπόδωσε, ἂν θέλεις, στὴν Τύχη τὴν νίκη στὰ Ἄρβηλα καὶ στὴν Κιλικία. «Καὶ τἄλλα, ἃ γέγονε βίας ἔργα καὶ πολέμου»∙ καὶ τὰ ἄλλα, ὅσα ἦταν ἔργα τῆς βίας καὶ τοῦ πολέμου. «Τύχη τὴν Τύρον ἔσεισεν αὐτῷ, καὶ Τύχη τὴν Αἴγυπτον ἀνέῳξε»∙ ἡ Τύχη γκρέμισε τὰ τείχη τῆς Τύρου γι’ αὐτόν, καὶ ἡ Τύχη τοῦ προσκόμισε τὴν Αἴγυπτο. «Διὰ Τύχην Ἁλικαρνασσὸς ἔπεσε καὶ Μίλητος ἑάλω καὶ Μαζαῖος Εὐφράτην ἔρημον ἀπέλιπε καὶ νεκρῶν τὸ Βαβυλώνιον ἐπλήσθη πεδίον»∙ ἐκ Τύχης ἔπεσε ἡ Ἁλικαρνασσὸς καὶ καταλήφθηκε ἡ Μίλητος καὶ ὁ Μαζαῖος ἄφησε ἔρημο τὸν Εὐφράτη καὶ γέμισε νεκροὺς τὸ Βαβυλώνιο πεδίο.

Δυναμικὴ συνοχὴ Εὐρωζώνης

Τὴν δυναμικὴ συνοχὴ τῆς Εὐρωζώνης ἐπέτυχε ἀπὸ εὐρωπαϊκῆς πλευρᾶς ἡ ἀπόφαση τῆς ἑπταμεροῦς γιὰ τὸ ἑλληνικὸ πρόβλημα, ἀλλὰ καὶ τὴν δέσμευση τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅτι θὰ προχωρήσει στὴν ἱκανοποίηση τῶν δεσμεύσεών του ἀπέναντί της∙ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἐπιβεβαίωσε τὴν ὀρθὴ στρατηγική της γιὰ τὴν πολιτικὴ ἑνότητα τῆς Εὐρώπης. Ἀνεξαρτήτως τῶν περιδιαβάσεων τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἀναγνωρίζει ὅτι ἔχουν προτεραιότητα δύο πράγματα, πρῶτον, ἡ προάσπιση τοῦ εὐρώ, ἀπέναντι τὴν ζημία εἰς βάρος του, πολιτικὴ καὶ οἰκονομική, ἀπ’ τὴν ἀποχώρηση ἑνὸς ἑταίρου∙ δὲν τίθεται πρὸς συζήτηση, διότι ἡ καγκελάριος θεωρεῖ τὸ ἑνιαῖο νόμισμα ὡς κύριο συνεκτικὸ κρίκο τῆς εὐρωπαϊκῆς συνοχῆς, μὲ δεύτερο τοὺς θεσμοὺς καὶ τὴν ἱστορικὴ καὶ πολιτιστικὴ κληρονομία. Δεύτερον, γνωρίζει ἄριστα ὅτι ἡ τεράστια πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τάσσεται ὑπὲρ τῆς παραμονῆς στὴν Εὐρωζώνη πάσῃ θυσίᾳ∙ παρακολουθεῖ συστηματικὰ τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ δείχνει στὶς δηλώσεις της.

Καθυστερήσεις προγραμμάτων

Οἱ καθυστερήσεις στὰ κοινοτικὰ προγράμματα εἶναι τόσο μεγάλες, ὥστε ἔχουν προκαλέσει τὴν ὀργὴ τῶν Εὐρωπαίων∙ ὁ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ ζήτησε τὴν ἀξιοποίηση δύο δις εὐρὼ τῶν ΕΣΠΑ, τὰ ὁποῖα θὰ βοηθήσουν καὶ στὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἀνθρωπιστικῆς κρίσεως καὶ ποὺ εἶναι ἕτοιμα γιὰ ἐκταμίευση, ἀλλἀ ἡ κυβέρνηση καταφεύγει στὴν προπαγάνδα. Τὸ συνολικὸ ποσὸ τῶν προγραμμάτων ἀνέρχεται σὲ 21 δις εὐρώ, ἀπ’ τὰ ὁποῖα γιὰ τὰ δώδεκα τουλάχιστον ἔχουν ὑποβληθεῖ προγράμματα ἀπ’ τὴν προηγούμενη κυβέρνηση, ἀλλὰ ἡ σημερινὴ καθυστερεῖ τὴν ἔκδοση τῶν κανονιστικῶν διαταγμάτων τρεῖς μῆνες τώρα, καὶ πλέον γίνεται δύσκολη ἡ ἀπορρόφησή τους μέσα στὸ ἔτος. Φυσικὰ σὲ αὐτὰ δὲν περιλαμβάνονται οἱ πιστώσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης, ποὺ προϋποθέτουν τὴν ἀξιολόγηση καὶ παρέχονται ἤδη στοὺς ἄλλους ἑταίρους, οὔτε τὸ σχέδιο Γιοῦνκερ, ὕψους δεκαπέντε δις γιὰ τὴν Ἑλλάδα∙ «βρέχει λεφτὰ κι ἐμεῖς κρατᾶμε ὅμπρέλλα», εἶχε προειδοποιήσει ἐγκαίρως ὁ Ἀντώνη Σαμαρᾶς.

Τυνησία, Λιβύη καὶ Ὑμένη

Οἱ Ἰσλαμιστὲς διευρύνουν συνέχεια τὸ μέτωπό τους κατὰ τῆς Δύσεως, μὲ τὴν Τυνησία καὶ τὴν Ὑεμένη πλέον στὴν πρώτη γραμμή∙ στὴν Τύνιδα οἱ ἀρχὲς κυνηγοῦν τὸν τρίτο ἐκτελεστὴ τοῦ Μουσείου Μπράντο, καθὼς ἔχουν ἐξακριβωθεῖ τὰ στοιχεῖα του ἀπ’ τὰ κυκλώματα τῆς τηλεοράσεως, ἐνῶ οἱ Τζιχαντιστὲς τῆς Λιβύης χαιρέτισαν τὴν τρομοκρατικὴ ἐπίθεση,καὶ οἱ συμμαχητές τους στὴν Ὑεμένη κατέλαβαν μία μεγάλη πόλη. Οἱ μεγἀλες δυνάμεις ἀναγνωρίζουν πλέον, ὅτι μόνο μὲ τὴν ὀργανωμένη συνεργασία τους δύνανται ἀντιμετωπίσαι ἀποτελεσματικὰ τὸν ἰσλαμικὸ κίνδυνο∙ οἱ Ἀμερικανοὶ ἀποσύρουν τοὺς συμπολῖτες τους ἀπ’ τὴν Ὑμένη, ἀλλὰ προγραμματίζουν καὶ τρόπους ἀντιδράσεως. Οἱ ἐπιθέσεις στὴν Τύνιδα δείχνουν ὅτι οἱ Ἰσλαμιστὲς κάθε μορφῆς, παρὰ τὶς μεταξύ τους διαφωνίες καὶ αἱματηρὲς συγκρούσεις, παρουσιάζονται μὲ συγκεκριμένο σχέδιο καὶ χτυποῦν ἐκεῖ ποὺ δὲν τοὺς περιμένουν∙ πάντως ἄρχισαν οἱ πρῶτες συνεννοήσεις καὶ μὲ τὴν Ρωσία, γιὰ τὴν κοινὴ δράση τους.

Παράδοση ἄνευ ὅρων, χωρὶς κανένα σχέδιο

Στὴν παράδοση ἄνευ ὅρων, στοὺς Εὐρωπαίους ἑταίρους γιὰ τὸ χρέος τῆς χώρας, προέβη ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν ἑπταμερῆ σύνοδο τῶν Βρυξελλῶν∙ ἡ προπαγάνδα γιὰ ἐπιτυχία εἶναι πολὺ φθηνὴ καὶ δὲν ἔχει ἀπήχηση. Στὴν πράξη ἡ κυβέρνηση κυνηγάει πλέον τὴν σκιά της, μὲ τὸ ἄκαρπο δίμηνο τῶν περιπλανήσεων στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες καὶ στὸν ἀποπροσανατολισμὸ τῆς κοινῆς γνώμης στὸ ἐσωτερικό∙ ἀπεδείχθη ὅτι δὲν εἶχαν οὔτε σχέδιο οὔτε σαφῆ γνώση καὶ σύλληψη τῶν προβλημάτων τῆς χώρας καὶ τοῦ τρόπου λειτουργίας τῆς Εὐρωζώνης. Οὔτε κἂν τὴν ἄνεση τοῦ «ἀπόψε αὐτοσχεδιάζουμε» δὲν εἶχαν, ἔπαιζαν μὲ τὶς ἀριστερὲς ἰδεοληψίες τους καὶ τὴν στήριξη τῆς ἀτλαντικῆς καὶ ἐπιχωρίου διαπλοκῆς, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀντιδράσεις τους τὸ δίμηνο δὲν πείθει ὅτι ἔχουν ἐπαφὴ μὲ τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία∙ στὴν εἰκονική τους πραγματικότητα κινοῦνται ἀκόμη καὶ δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ τὶς μαζικὲς ματατοπίσεις τῆς κοινῆς γνώμης. Δύσκολα πολὺ βρίσκει κανεὶς σὲ τόσο λίγο χρόνο τὴν τόσο ἀπότομη μεταστροφὴ τοῦ κόσμου ἀπ’ τὴν ἀποδοχὴ στὴν ἀπόρριψη καὶ τὴν ἐχθρότητα πρὸς νέο πρωθυπουργό∙ οἱ ἐπιθέσεις τῶν ἀντιεξουσιαστῶν καὶ ἄλλων ταραχοποιῶν εἶναι ἐνδεικτικές καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ προκαλέσουν ἔντονη ἀνησυχία στὸ Μέγαρο Μαξίμου. Τὸ ὅτι αὐτοὶ οἱ ἑτεροκίνητοι ἐπανεμφανίζονται, δείχνει ὅτι διαπιστώνουν τὴν ἀλλαγὴ τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ ὑπακούουν στὶς ἄνωθεν ἔντολές τους.

Ἡ ἐξάντληση τῶν χρονικῶν περιθωρίων ἔγινε, χωρὶς περίσκεψη χωρὶς αἰδώ, διότι δὲν εἶχαν ρωτήσει οὔτε γιὰ ταμειακὰ διαθέσιμα τοῦ κράτους∙ ὅταν ὁ Γκίκας Χαρδούβελης παράδωσε στὸν Κουρεμένο, ὅτι αὐτὰ καὶ αὐτὰ τὰ προβλήματα ἔχουμε, αὐτὸς ἀπαντοῦσε, «τὸ ξέρω, τὸ ξέρω», κι ὅταν τοῦ λέει, ὅτι δύο δις εὐρὼ ἔχει τὸ ταμεῖο, ἐπανέλαβε, «τὸ ξέρω τὸ ξέρω». Τελικὰ ἀποδείχθηκε ὅτι δὲν ἤξερε τίποτε οὔτε αὐτὸς οὔτε ὁ πρόεδρός του∙ τὸ πρόβλημα εἶναι τὸ ἐὰν προλαβαίνουν νὰ σώσουν τὰ προσχήματα, διότι ἐπιδίδονται καὶ πάλι στὴν προπαγάνδα μὲ τὴν παραποίηση τῶν γεγονότων. Ἡ ἀξιολόγηση τῆς τρόϊκας ἄρχισε συστηματικά, ἐκτὸς κι ἂν ἐπαναλάβουν τὶς κουτοπόνηρες ἀντιδράσεις τους, ἀλλὰ μᾶλλον γνωρίζουν ὅτι δὲν ἔχουν κανένα περιθώριο πλέον∙ οἱ δυσκολίες ἔγκεινται στὴν κατάστρωση τοῦ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, σὲ συνδυσμὸ μὲ τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτική. Ἀκόμη δὲν ἔχουν ἀναφέρει τὴν λέξη οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη καὶ φυσικὰ οὔτε τὸ πῶς θὰ ἀξιοποιήσουν τοὺς δυναμικοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας, δὲν τοὺς ἔχουν ἀπαριθμήσει κἄν, ἐνῶ χειρότερη εἶναι ἡ ἐπαφή τους μὲ τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτική∙ οἱ προειδοποιήσεις τῶν Βρυξελλῶν γιὰ τὶς καθυστερήσεις στὰ ὑποβληθέντα προγράμματα πέφτουν βροχή, ἀλλὰ αὐτοί, «πέρα βρέχει», ἐνῶ ἀκολουθοῦν καὶ πρόστιμα γιὰ τὴν χρησιμοποίηση κοινοτικῶν κονδυλίων γιὰ τὰ ὁμόλογα, μὲ συνεπακόλουθες ποινικὲς εὐθύνες.

Ἡ ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει καθόλου, ὅπως καὶ οἱ κραυγὲς ἀγωνίας τῶν παραγωγικῶν κλάδων, καθὼς οἱ ὑπουργοὶ δὲν ἀσχολοῦνται μὲ αὐτά∙ ἡ πλήρης ἀπουσία ρευστότητος εἶναι μόνιμη κατάσταση, ἐνῶ ἡ ἐκροὴ κεφαλαίων, ἀπ’ τὴν διαπίστωση τῆς πολιτικῆς ἀβεβαιότητος ἔφθασε τὰ τριάντα δις εὐρώ, τὰ περισσότερα τῶν ὁποίων δὲν ἐπιστρέφουν καθόλου εὔκολα. Τὸ θέμα τῆς ἐμπιστοσύνης εἶναι τὸ κύριο στὴν οἰκονομία, διαφορετικὰ δὲν ξανοίγεται ὁ ἐπιχειρηματίας σὲ ἐπενδύσεις καὶ νέες ἀγορές, παρὰ μόνο κοιτάζει τὴν διασφάλιση τῶν ἐργασιῶν του∙ εἶναι ζήτημα ἂν αὐτὴ ἡ κυβέρνηση ἔχει τὴν δυνατότητα ἀποκαστάσεως ψυχολογίας ἐμπιστοσύνης στὸν κόσμο τῆς ἀγορᾶς. Οἱ διάφορες συνιστῶσες της ἀντιδροῦν προβάλλοντας τὸ πρόγραμμά τους, διότι μόνο ἔτσι ἐξηγούνται οἱ παλινδρομήσεις στὶς Σκουριές, εἶναι νόμιμες ἢ δὲν εἶναι οἱ ἄδειες τῆς προστασίας τοῦ περιβάλλοντος; φυσικὰ οἱ ξένοι βλέπουν αὐτά, ὅπως καὶ τὰ ἀντιφατικὰ γιὰ τὶς ἄλλες ἐπενδύσεις καὶ φεύγουν ἐπιτροχάδην. Μαζί τους φεύγουν καὶ τὰ ἑλληνικὰ κεφάλαια, διότι κανένας δὲν διαθέτει τὴν περιουσία του γιὰ τὴν ἐπαναπρόσληψη τῶν ἀπολυμένων καὶ τὴν δικηγορικὴ προμήθεια ὑπουργῶν∙ ὁ Ναπολεοντίσκος δείχνει καθημερινά, ὅτι ἢ δὲν δύναται ἢ δὲν ἐπιθυμεῖ ἐλέγξαι τοὺς ὑπουργούς του. Αὐτὸ φαίνεται κι ἀπ’ τὶς ἀντιδράσεις τῆς ὑστερικῆς τῆς Βουλῆς, ὅταν ὑπηρετεῖ περισσότερο τὶς πολιτικές της φιλοδοξίες καὶ λιγώτερο τὴν κυβερνητικὴ πολιτική.

Ἡ ἄγνοια τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς ἔχει ἀκόμη χειρότερες ἐπιπτώσεις στὴν χώρα, καὶ ἐλπίζουμε νὰ μὴν εἶναι τραγικές∙ ἡ ἐπίσκεψη τῆς σκληρῆς τοῦ Σταίτη Ντηπάρτμεντ τὴν περασμένη ἑβδομάδα σήμανε πολλά. Ἡ Βικτώρια Νούλαντ ἐφαρμόζει τὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ μὲ κάθε μέσο καὶ εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐπέβαλε τὴν πολιτικὴ ἀλλαγὴ στὴν Οὐκρανία καὶ τὸν νέο πρωθυπουργό της πέρυσι, μὲ τὶς γνωστὲς χυδαῖες ἐκφράσεις γιὰ τοὺς Εὐρωπαίους∙ συνάντησε τὸν πρωθυπουργὸ καὶ τοὺς ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν καὶ Ἀμύνης, ἀλλὰ δὲν δόθηκαν περισσότερες πληροφορίες. Τὰ ἀνοίγματα πρὸς τὴν Μόσχα ἀνησυχοῦν τὴν Οὐάσιγκτον, ὅταν οἱ κυρώσεις ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἐναντίον της παρατάθηκαν μέχρι τέλους τοῦ ἔτους, ἐνῶ ἐπιβάλλουν καὶ τὴν πολιτικὴ ἀπομόνωσή της∙ γιὰ τὴν Ἑλλάδα σημειώνονται κάποια χαρακτηριστικὰ γεγονότα. Ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ ὄχι μόνο δὲν ἐξυμνεῖ πλέον τὸν Ναπολεοντίσκο, ἀλλὰ ἄρχισε καὶ τὴν πολεμικὴ ἐναντίον του, ἐνῶ κινοῦνται ἀνενόχλητοι οἱ γνωστοὶ ἀντιεξουσιαστὲς στὴν χώρα∙ δὲν εἶναι τυχαία αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι πάντοτε συνέπιπταν ἡ ἀτλαντικὴ πολεμικὴ μὲ τοὺς ταραχοποιοὺς στὸ ἐσωτερικό. Ἡ ἀπομόνωση στὴν περιοχὴ διευρύνεται, ἐνῶ ἡ Τουρκία δείχνει ἕτοιμη γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν μακροχρονίων σχεδίων της, μὲ πρώτη γεύση τὶς προκλήσεις στὸ Αἰγαῖο∙ οἱ διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Αἴγυπτο γιὰ τὴν ὁριοθέτηση τῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης σχεδὸν διακόπηκαν, ἀλλὰ καὶ ἡ Κύπρος τηρεῖ ἀποστάσεις ἀσφαλείας στὴν Εὐρώπη ἀπέναντί μας.

Ἡ ἀνάγκη ἐναλλακτικῆς πορείας συζητεῖται πιὰ εὐρύτατα στοὺς πολιτικοὺς κύκλους, μὲ δύο διαπιστώσεις∙ πρῶτον, ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολη, ἂν ὄχι ἀδύνατη ἡ προσαρμογὴ τῆς κυβερνήσεως στὶς πολιτικὲς καὶ οἰκονομικὲς συνθῆκες τῆς χώρας∙ εἴτε ὁ πρωθυπουργὸς δὲν δύναται ἐλέγξαι τὶς συνιστῶσες του, εἴτε τὸν ἐμποδίζουν ἄλλες δεσμεύσεις, αὐτὸ ἔχει δευτερεύουσα σημασία. Ὁ λαὸς δὲν τοῦ ἔχει πλέον ἐμπιστοσύνη καὶ αὐτὸ φαίνεται καθημερινά, ὅπως τὴν περασμένη Κυριακὴ ποὺ ἐπισκέφθηκε καφὲ στὸ Παγκράτι καὶ κανένας δὲν τὸν χαιρέτισε∙ περισσότερο ὅμως δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνη τὰ δυναμικὰ στρώματα τῆς οἰκονομίας καὶ ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς, εἶτε τὸν ψήφισε εἴτε ὄχι. Δεύτερον, ἔχει γίνει κοινὴ πεποίθηση πλέον ὅτι, «αὐτοὶ εἶναι ἄσχετοι», ὅπως λένε σὲ πρώτη ἀντίδραση ὅλοι ὁπότε, «καλύτερα νὰ σοῦ βγεῖ τὸ μάτι, παρὰ τὸ ὄνομα»∙ οἱ κουτοπονηριὲς τους μὲ τοὺς Εὐρωπαίους ἐπιβεβαιώνουν στὴν κοινὴ γνώμη αὐτὴν τὴν ἄποψη. Ἡ ψυχολογία τῆς ἀγορᾶς ἀλλάζει μὲ εἰλικρίνεια καὶ συνέπεια, διότι ἔτσι μόνο ἀποκαθίσταται ἡ ἐμπιστοσύνη∙ ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἄγνωστη λέξη στὸ κυβερνητικὸ λεξιλόγιο∙ ὅταν τὴν ἐπιτυχία τῆς χώρας, μὲ ὑψηλότερο ρυθμὸ ἀναπτύξεως στὴν Εὐρωζώνη τὰ δύο προηγούμενα τρίμηνα, τὴν ὑπογραμμίζουν οἱ Εὐρωπαῖοι, ἀλλὰ δὲν τὴν μνημονεύει κἂν ἡ κυβέρνηση, αὐτὸ θεωρεῖται ὑπονόμευση τῆς οἰκονομίας ἀπ’ τοὺς ἐπιχειρηματίες. Δὲν ἦταν ἐπιτυχία μόνο τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.