ΔΕΘ, ἀποδοκιμασία τοῦ τέως πρωθυπουργοῦ

Τὰ πρωτόγνωρα φαινόμενα πολλαπλασιάζονται στὴν προεκλογικὴ περίοδο, ὅπως ἡ χθεσινὴ ἀποδοκιμασία τοῦ Ναπολεοντίσκου στὴν ΔΕΘ ἀπὸ συζύγους καὶ ἀδελφὲς ἐργζομένων στὶς Σκουριές∙ οἱ ἀστυνομικοὶ ἀπομάκρυναν τὶς γυναῖκες, ἀλλὰ οἱ φωνές τους ἀκούγονταν μέχρι τὸν τέως πρωθυπουργό, ὁ ὁποῖος δὲν αἰσθάνθηκε τὴν ἀνάγκη νὰ ἔρθει σὲ ἐπαφὴ μαζί τους. Τὸ πολιτικὸ γεγονὸς εἶναι τὸ κύριο θέμα, ἀποδοκιμάζεται καὶ μάλιστα ἔντονα πρωθυπουργὸς ὀκτὼ μῆνες μετὰ τὴν μεγάλη νίκη του∙ τὸ ὀργανωτικὸ εἶναι τὸ δεύτερο, κανεὶς δὲν γνώριζε γιὰ τὶς μετακινήσεις τῶν διαμαρτυρομένων καὶ δὲν προειδοποίησε. Αὐτὸ μᾶλλον εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς πλήρους διαλύσεως τοῦ κομματικοῦ του μηχανισμοῦ καὶ τοῦ ἀδελφοκτόνου πολέμου μὲ τοὺς ἀριστεροὺς πρώην φίλους∙ δὲν διαθέτει οὔτε κἂν προσβάσεις στὶς κρίσιμες ἑστίες ἀναταραχῆς, ὅπως οἱ Σκουριές.

Τὸ κρίσιμο δεκαπενθήμερο

Οἱ δύο τελευταῖες ἑβδομάδες κρίνουν πάντοτε τὶς ἐκλογές, ἀλλὰ αὐτὴ τὴν φορὰ ἀκόμη περισσότερο∙ ὁ περίπατος νίκης τοῦ Ναπολεοντίσκου ξεφούσκωσε, μόλις προκηρύχθηκαν οἱ ἐκλογές, ἐνῶ βρίσκεται στὴν ἴδια θέση μὲ τὸν Εὐάγγελο Μεϊμαράκη καὶ μὲ καθοδικὴ πορεία. Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ ἀλλάξει πολιτικὰ ἐπιχειρήματα καὶ προσωπικὴ εἰκόνα, δηλαδὴ νὰ ἀντιληφθεῖ τὴν πραγματικότητα καὶ ἐπικαλεῖται τὴν ἀντιμνημονιακή του φρασεολογία∙ ἐλπίζει ἔτσι ὅτι θὰ συγκρατήσει κάποιους στὸ κόμμα του, μέσα ἀπ’ τὸ κύμα τῆς γενικῆς φυγῆς. Σὲ ἕνα πέφτει ἔξω, ὅτι ἐπιχειρεῖ τὴν ἀναπαλαίωση, ἐνῶ δὲν διαθέτει οὔτε τὰ πολιτικὰ προσόντα οὔτε τὶς δυνατότητες ἀλλαγῆς στρατηγικῆς, ὅταν γιὰ τὰ ψηφοδέλτια ἐπιστρατεύει τὴν τετάρτη νεότητα γιὰ βοήθεια∙ ἡ συνεισφορὰ τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς δὲν πείθει, ἐνῶ ἀντιθέτως ἡ διαρροὴ τῶν παλαιοπασόκων λαμβάνει μορφὴ χιονοστιβάδος καὶ οἱ συγκρούσεις στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ γενικεύονται καὶ δὲν ἀμβλύνονται μὲ τὴν παρέμβασή του.

Μεταναστευτικό, οἰκονομία

Τὸ μεταναστευτικὸ καὶ τὸ οἰκονομικὸ δεσπόζουν πλέον στὴν προεκλογικὴ διαμάχη, ἀλλὰ μὲ ἐντελῶς διαφορετικὴ λογική∙ ὁ Ναπολεοντίσκος θυμᾶται τὸν ἀντιμνημονιακὸ ἑαυτό του καὶ ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα καὶ αὐτὸ γιατὶ γνωρίζει, ὅτι ἂν δὲν ἀνακόψει τὴν διαρροὴ πρὸς τὰ ἀριστερά, τότε σπᾶνε καὶ τὰ φράγματα πρὸς τὰ δεξιά∙ ἀλλιῶς, ἐγκαταλείπει σταδιακὰ τὴν προάσπιση τοῦ τρίτου μνημονίου καὶ ἐλπίζει, ὡς τελευταία του ἐλπίδα, στὸν ἀποπροσανατολισμὸ τοῦ κόσμου. Ὁ Εὐάγγελος Μεϊμαράκης ἑστιάζει τὴν κριτική του στὸ παρόν, στὸ τρίτο μνημόνιο, τρισχειρότερο ἀπ’ τὰ προηγούμενα, καὶ στὴν σύγκριση μὲ ὅσα ἔλεγε τὸν Ἰανουάριο∙ ἡ διαφορὰ στὴν ἀπήχηση εἶναι αἰσθητὴ καὶ δείχνει σὰν νὰ ἔχουν ἐγκαταλείψει τὴν Κουμουνδούρου οἱ νέες ἰδέες. Ἄλλωστε ὁ ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πλέον κάτω ἀπ’ τὰ καταιγιστικὰ πυρὰ ὅλων τῶν κομμάτων, μὲ ἐξαίρεση τὸν συνέταιρό του καὶ τὴν ἀκροδεξιά∙ δὲν διαθέτει συμμαχίες οὔτε καὶ δυνατότητες διαλόγου σχεδὸν μὲ κανέναν ἄλλον.

Ἐπίκαιρη κρητικὴ μαντινάδα

Ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἐπισκέφθηκε πολὺ διακριτικὰ τὴν Κρήτη, σὲ λίγες κωμοπόλεις καὶ στὰ Χανιά, ἐνῶ ἀπέφυγε τὸ Ἡράκλειο καὶ τὸ Ρέθυμνο∙ οἱ Κρητικοὶ τὸ πληροφορήθηκαν καὶ ἀντέδρασαν ἀναλόγως. Ἔτσι στὸ ἱστορικὸ χωριὸ Ἀνώγεια, πέραν τοῦ ὅτι ἔφθασε μὲ μιάμισυ ὥρα καθυστέρηση, δὲν εἶχαν οὔτε ἐγκατάσταση μικροφωνικὴ οἱ δικοί του, ὁπότε πολλοὶ ἀποχώρησαν, καὶ ὁ ριμαδόρος Γιώργης Μπέρκης ἀπέδωσε τὸ κοινὸ αἴσθημα μὲ τὴν μαντινάδα, «ὅπως καὶ ἡ πρώτη ἅμα χαθεῖ/ ἡ δεύτερη εὐκαιρία,/ χάνεις τὴν πιθανότητα/ νὰ γράψεις ἱστορία!». Ὁ τέως πρωθυπουργὸς τὸ κατάλαβε καὶ τὸν ἔπιασε σύγκρυο∙ ἀλλὰ χειρότερα αἰσθάνθηκε στὴν ὁμιλία του στὴν Καισαριανή, μὲ καναυδὸ ἑκατοντάδες μόνο καὶ πολὺ περισσότερους στὰ γύρω ἑστιατόρια.

Πανάκριβα ἀγγλικὰ σακκάκια

Ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι γνήσιος ἀριστερὸς καὶ τὸ ἀποδεικνύει σὲ ὅλες τὶς ἐμφανίσεις του, μὲ ὑπερπολυτελεῖς θαλαμηγοὺς στὶς διακοπές του στὶς Κυκλάδες, ἀπ’ τὶς ὁποῖες πέρναγε σὲ φουσκωτὰ καὶ ἔβγαινε στὰ νησιὰ∙ ὅπως καὶ σὲ πλούσια ἔπαυλη στὸ Σούνιο, ὅπου περνοῦσε τὰ Σαββατοκύριακα. Στὴν ὁμιλία του στὸ Αἰγάλεω, ἐνώπιον πέντε ἑκατοντάδων τὸ ἀνώτερο καθημένων ἔβγαλε τὸ σακκάκι του ἐπειδὴ εἶχε ἱδρώσει∙ νά! ὅμως ποὺ φωτογραφήθηκε καὶ ἡ στάμπα του, «tailored with passion», δηλαδὴ πανάκριβο ἀγγλικὸ τῶν χιλίων εὐρώ. Τὸ βρίσκεις στὸ διαδίκτυο∙ ἡ γραβάτα μόνο ὅπως φαίνεται ἐνοχλεῖ. Πολλὰ ἔχει ἀφήσει κληρονομιὰ τὸ μιστρὶ τοῦ Παττακοῦ∙ χρειάζεται ὅμως καὶ λίγη προσοχή, «οὐδὲν κρυπτὸν ὑπὸ τὸν ἥλιον».

Ὅ γε προγεγενημένος βίος

Οἱ πολιτικὲς συνθῆκες θυμίζουν πολὺ τὸ τέλος τῆς περιόδου τῶν τριάκοντα τυράννων στὴν ἀρχαία Ἀθήνα∙ ἡ καταπάτηση τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν εἶναι ἡ ἴδια ἢ καὶ χειρότερη, ἐνῶ οἱ ἐκτελέσεις ἀντικαταστάθηκαν μὲ θανάτους ἀσθενῶν καὶ ἡλικιωμένων στὰ νοσοκομεῖα. Ὁ Διόδωρος ὁ Σικελιώτης γράφει: «χαλεπὸν οὖν τοῖς φαύλοις τοῦ παντὸς βίου καθάπερ ἀθάνατον εἰκόνα μετὰ τὴν ἴδιαν τελευτὴν ἀπολείπειν τοῖς μεταγενεστέροις»∙ εἶναι δύσκολο λοιπὸν στοὺς φαύλους σὲ ὅλη τὴν ζωή τους νὰ ἀφήσουν εἰκόνα ἀθάνατη στοὺς μεταγενεστέρους μετὰ τὸν θάνατό τους. «Καὶ γὰρ εἰ μηδέν ἐστι πρὸς ἡμᾶς τὰ μετὰ θάνατον, καθάπερ ἔνιοι τῶν φιλοσόφων θρυλοῦσιν»∙ καὶ ἂν δὲν ἀπομένει τίποτε ἀπὸ ἐμᾶς μετὰ τὸν θάνατον, ὅπως ἰσχυρίζονται μερικοὶ φιλόσοφοι. «Ὅμως ὅ γε προγεγενημένος βίος γίνεται πολὺ χείρων ἅπαντα τὸν αἰῶνα ἐπὶ κακῷ μνημονευόμενος»∙ ὅμως ἡ προηγούμενη ζωή μας κακοφημίζεται ἀκόμη χειρότερα, ὅταν μνημονεύεται στὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα.

Προσφυγικὸ καὶ Εὐρωπαῖοι

Οἱ Εὐρωπαῖοι βρίσκονται τώρα πλέον ἐνώπιον τοῦ προβλήματος τῶν προσφύγων, γιὰ τρίτη φορὰ μεταπολεμικά∙ ἡ πρώτη ἦταν μετὰ τὴν συντριβὴ τῶν Γερμανῶν, ἡ δεύτερη μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ σοβιετικοῦ συστήματος καὶ ἡ τρίτη μετὰ τοὺς πολέμους στὴν Μέση Ἀνατολὴ καὶ στὴν Βόρειο Ἀφρική. Μέχρι τώρα τὸ ἄφησαν στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν Ἰταλία, οἱ ὁποῖες δέχονταν τὰ πρῶτα κύματα τῶν φυγάδων, γιὰ πολιτικοὺς λόγους οἱ περισσότεροι∙ ἀνεξαρτήτως τῶν ἐγκληματικῶν ἐνεργειῶν καὶ παραλείψεων τῆς ἑπταμήνου κυβερνήσεώς μας, γιὰ τὶς ὁποῖες ὀφείλει λογοδοτῆσαι, ἐπιβάλλεται ἡ χάραξη ἑνιαίας μεταναστευτικῆς πολιτικῆς καὶ ἡ ἀνάληψη τῆς εὐθύνης ἐφαρμογῆς της ἀπ’ τὰ κοινοτικὰ ὄργανα. Ὁπωσδήποτε ἡ πρώτη εὐθύνη βαρύνει τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τοὺς Εὐρωπαίους, μὲ τοὺς πολέμους τους σὲ Ἀφγανιστάν, Ἰράκ, Λιβύη καὶ Συρία καὶ ἡ δεύτερη τὶς τοπικὲς κυβερνήσεις∙ ἡ διατάραξη τῆς ἐθνικῆς ἰσορροπίας πάντα προκαλεῖ διεθνεῖς ἐπιπτώσεις∙ ἐπιβάλλεται λοιπὸν συντονισμὸς τῶν μεγάλων.

Κίνας, ἐπέτειος τῆς νίκης

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς νίκης τῶν Κινέζων κατὰ τῶν Ἰαπώνων στὸν Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο ἔγινε μὲ ἐξαιρετικὴ λαμπρότητα καὶ μὲ σαφεῖς προεκτάσεις στὴν διεθνῆ σκηνή∙ στὴν μεγάλη παρέλαση παραβρέθηκε ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν καὶ ἡγέτες τῶν Ἀδεσμεύτων, ἀλλὰ κανεὶς Δυτικός. Τὸ Πεκῖνο προέβη σὲ ἐπίδειξη τῆς στρατιωτικῆς ἀλκῆς, ὅπως καὶ στὴν ἐπίδειξη τοῦ νέου διηπειρωτικοῦ πυραύλου του, ἱκανοῦ νὰ πλήξει στόχους καὶ στὴν Ἀμερική∙ ὁ Ξὶ Τζιπὶνγκ εἶχε ἐγκάρδια συνομιλία μὲ τὸν Ρῶσο πρόεδρο, μὲ τὸν ὁποῖο ὑπέγραψαν νέες συμφωνίες συνεργασίας. Οἱ δύο χῶρες δείχνουν ὅτι ἀγνοοῦν τὴν στάση τῶν Δυτικῶν, ὅπως τὶς κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας καὶ ὅτι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἐνίσχυση τῶν Ἀδεσμεύτων καὶ τὴν ἑνιαία στάση τους στὰ διεθνῆ προβλήματα∙ στὸ μεταναστευτικὸ ὑποστηρίζουν τὴν συνεργασία ὅλων τῶν μεγάλων, πρόταση τὴν ὁποία ἀποδέχονται πολλοὶ πλέον στὴν Δύση, μετὰ καὶ τὴν μεγάλη ροὴ προσφύγων πρὸς τὴν Εὐρώπη.

Δυσκολίες οἰκονομίας Κίνας

Ἡ μεγάλη πτώση στὸ Χρηματιστήριο τῆς Σαγκάης πρὶν ἀπὸ δύο ἑβδομάδες καὶ ἡ μικρὴ ὑποτίμηση τοῦ ρεμίνμπι προκάλεσαν ἔντονες ἀνησυχίες στὶς ἀγορές∙ ἡ ἀνάκαμψη τὶς ἑπόμενες μέρες δὲν καταλάγιασε τὶς ἐπικρίσεις τῶν Δυτικῶν οὔτε ἀπέτρεψε τὶς προβλέψεις τους γιὰ σοβαρὴ κρίση, παρὰ τὶς ἐπίσημες διαβεβαιώσεις ὅτι ἡ ἀνάπτυξη θὰ διατηρηθεῖ στὸ 7% τουλάχιστον. Ὅλοι παραδέχονται ὅτι ἡ μεγάλη χώρα διέρχεται φάσεις μετασχηματισμοῦ ἀπὸ ἁπλὴ βιομηχανικὴ σὲ οἰκονομία ὑπηρεσιῶν, μὲ ἔμφαση στὴν προηγμένη τεχνολογία∙ φυσικὰ οἱ ἐπιπτώσεις στὴν παγκόσμια οἰκονομία εἶναι πολλαπλές, ἐπειδὴ ἡ Κίνα ἀποτελεῖ πλέον τὴν ἀτμομηχανή της καὶ ἡ οἱαδήποτε δυσχέρειά της ἔχει σοβαρὸ ἀντίκτυπο στὶς ὑπόλοιπες. Κάτω ὅμως ἀπ’ τὴν ἐπιφάνεια κρύβεται ἡ σύγκρουση Ἀμερικῆς καὶ Κίνας γιὰ τὸ νομισματικό, ἐπειδὴ τὸ Πεκῖνο ἀπαιτεῖ τὴν ἔνταξη τοῦ ρεμίνμπι στὸ κάνιστρο τῶν νομισμάτων τῶν εἰδικῶν τραβηκτικῶν δικαιωμάτων, ἀλλὰ τὸ ἀρνεῖται ἡ Οὐάσιγκτον. Πολλὰ ἀκολουθοῦν πλέον…

Πλήρης ἡ πολιτικὴ ἀποσύνθεση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ

Μὲ πλήρη πολιτικὴ ἀποσύνθεση ὁδηγεῖται στὶς ἐκλογὲς ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ἐνῶ ὁ πρόεδρός του πίστευε ὅτι θὰ ἦταν ἁπλὸς περίπατος, ὅταν πρὸ μηνὸς στὴν Βουλή, βρενθυόταν ὅτι ἔχει διπλὰ ποσοστὰ δημοφιλίας ἀπέναντι στὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, ἀλλὰ δὲν εἶχε διαισθανθεῖ καθόλου τὴν ἔκταση τῶν διασπαστικῶν τάσεων στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ κόμματός του∙ τέτοιου βαθμοῦ κατάρρευση δὲν ἔχει σημειωθεῖ σὲ κυβερνῶσα παράταξη μεταπολεμικὰ τουλάχιστον, ὅταν δυσκολεύεται στὴν συμπλήρωση τῶν ψηφοδελτίων στοὺς περισσότερους νόμους, μετὰ τὴν ἐπιτροχάδην διαρροὴ τῶν στελεχῶν του, ὑπουργῶν, βουλευτῶν καὶ κομματικῶν παραγόντων. Οἱ δημοσκοπήσεις καταγράφουν πιὸ ἀντικειμενικὰ τὴν τάση καὶ ὄχι τὴν δύναμη τῶν κομμάτων, διότι ἡ ἀποτύπωση τῆς στιγμῆς ἀλλάζει τὴν ἄλλη μέρα∙ ἔτσι βλέπουμε τὸ πλειοψηφοῦν κόμμα στὴν διαλυθεῖσα Βουλὴ νὰ ἔχει πάρει τὴν κατηφόρα, μὲ ποσοστὸ ἀπὸ δέκα μέχρι 30%, ἀπὸ ἑβδομάδα ἕως μῆνα, καὶ τὴν Νέα Δημοκρατία μὲ τὰ ἴδια ποσοστὰ σὲ ἀνοδικὴ πορεία. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἕνα, ἔχει τὶς δυνατότητες ἀνακοπῆς τῆς πτωτικῆς πορείας τοῦ κόμματός του ὁ τέως πρωθυπουργὸς καὶ κάποιας ἀνακάμψεως στὴν συνέχεια ἢ ὄχι; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἀρνητική, ἀπὸ τὶς μέχρι στιγμῆς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ ὅπου κι ἂν πάει ὁ Ναπολεοντίσκος ἀντιμετωπίζει τὴν ἀπουσία ἢ τὸ ἀπαθὲς βλέμμα τῶν πολιτῶν, σὰν νὰ ρωτᾶνε, «ποιὸς εἶναι αὐτός;»
Τὸ χειρότερο γι’ αὐτὸν εἶναι ἡ ἐπιβεβαίωση τῶν διαπιστώσεων ὅτι πρόκειται γιὰ ἀριστερὴ παρένθεση, ἢ μᾶλλον γιὰ ἀριστερὴ ἀπόστροφο, καὶ τὴν ἀνάμνησή του γιὰ τὸ χειρότερο ἐφιάλτη μεταπολεμικὰ στὴ χώρα∙ ἔκανε τὸ παράνομο δημοψήφισμα, γιὰ νὰ ἀποφύγει τὴν ἀνατροπή του στὴν Βουλή, ὅπως ὁ ἴδιος τὸ παραδέχθηκε καὶ ἔκλεισε τὶς τράπεζες, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πλήρη καταστροφὴ τῆς οἰκονομίας, χωρὶς κανέναν ἐνδοιασμὸ γιὰ τὶς συνέπειες στὸν κόσμο καὶ τὴν διάλυση τῶν νοσοκομείων, μὲ χιλιάδες τοὺς νεκρούς. Ἡ ἀπάντηση ἦρθε ἀπ’ τοὺς ὑπουργούς του οἱ ὁποῖοι τρέχουν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπ’ αὐτὸν σὰν τὰ ποντίκια, ὅταν βουλιάζει τὸ πλοῖο∙ ἔτσι σχηματίσθηκε ἡ «Λαϊκὴ Ἑνότητα», μὲ σοβαρὴ διεκδίκηση σὲψήφους καὶ τὴν ἀπόσπαση ὁλοκλήρου σχεδὸν τοῦ κομματικοῦ μηχανισμοῦ, ἐνῶ ἔδωσε φωνὴ καὶ στὴν ὑστερικὴ τῆς Βουλῆς. Ἡ πολιτικὴ ἀναμέτρηση πλέον διεξάγεται μὲ ὅρους ἐντελῶς διαφορετικοὺς ἀπ’ τὶς ἐκλογὲς τοῦ Ἰανουαρίου καὶ τὸ δημοψήφισμα∙ ὁ Ναπολεοντίσκος εἶναι ὁ χειρότερος μνημονιακός, διότι δὲν ἔφερε μόνο ἐνενῆντα δις εὐρὼ αὔξηση τοῦ χρέους σὲ ἕνα ἑξάμηνο -ἐνῶ οἱ προηγούμενοι σὲ σαράντα χρόνια ἐπέβαλαν χρέος 340 δις-, ἀλλὰ καὶ οἱ ὅροι ἐφαρμογῆς του εἶναι οἱ δυσκολώτεροι στὴν παγκόσμια ἱστορία. Ἡ αἰτία εἶναι ὁ ἴδιος, διότι ἐξαφάνισε τὴν ἀξιοπιστία τῆς χώρας, μὲ τὰ συνεχῆ ψέμματα, καὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων μὲ τὸ παράνομο δημοψήφισμα. Αὐτὰ πληρώνουμε πρωτίστως.
Στὴν προεκλογικὴ ἐκστρατεία ἀποδεικνύει τὴν παντελῆ στέρηση ἐπικοινωνίας του μὲ τὸν λαό∙ ἐπιβεβαιώνονται ὅσοι ὑποστήριζαν, ὅτι τὸ κύμα τὸν ἀνέβασε καὶ τὸ ἴδιο τὸν κατεβάζει. Ὁμολογεῖ ὁ ἴδιος, ὅτι περίμενε ἀριστερὴ ἐπανάσταση στὴν Εὐρώπη, ὅτι ὑποτίμησε τὶς ἀντιδράσεις τῶν τραπεζῶν καὶ τοῦ χρήματος∙ δηλαδή, δὲν ἔχει διαβάσει ἔστω καὶ λαϊκὰ φυλλάδια ἱστορίας, οὔτε ἔχει καμμία ἐπαφὴ μὲ τὴν ἀγορὰ καὶ τὸ χρῆμα, ἐκτὸς ἀπ’ τὸ μιστρὶ τοῦ Παττακοῦ, ἢ μήπως εἶναι ἄλλοι οἱ λόγοι; Ὁ κουρεμένος ἦταν δική του ἐπιλογὴ καὶ παραδέχθηκε ὅτι εἶχε ἕτοιμο τὸ σχέδιο γιὰ ἐπιστροφὴ στὴν δραχμή, κι ἂς κατηγοροῦν τὸν Βόλφγκανγκ Σώυμπλε∙ ὁ Γερμανὸς ὑπουργὸς γνώριζε τὸ σχέδιο καὶ ἁπλούστατα τὸ ὑπονόμευσε μὲ τὶς κινήσεις του. Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς δικαιώνεται τώρα, ὅταν κατήγγειλε ὅτι ὑπηρετεῖ τὸ λόμπυ τῆς δραχμῆς καὶ ὁ Εὐάγγελος Μεϊμαράκης, ὅταν ὑπόσχεται τὸν καταλογισμὸ τῶν εὐθυνῶν γιὰ τὴν οἰκονομικὴ καταστροφὴ τῆς χώρας∙ τόσο ξένος πρὸς τὸν λαὸ δὲν ἔχει βρεθεῖ στὴν πρωθυπουργία τῆς χώρας τουλάχιστον μεταπολεμικά. Ἡ δημοφιλία του ἐξαχνοῦται, ἐνῶ τὰ φίλια πυρὰ εἶναι τὰ χειρότερα καὶ μετατρέπονται σὲ πάρθια βέλη∙ οἱ δύο τελευταῖες ἑβδομάδες θὰ δείξουν πολλά, ἢ θὰ ἐπιβεβαιώσουν τὴν διαμορφωθεῖσα τάση, ποὺ εἶναι τὸ πιθανώτερο, ἢ θὰ παρατηρηθεῖ κάποια ἀνακοπὴ τῆς πτώσεως, μᾶλλον πολὺ δύσκολο.
Ἡ οἰκονομικὴ καταστροφὴ ἀποβαίνει ὁ καταλύτης τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων∙ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν ψηφοφόρων τοῦ ΣΥΡΙΖΑ τὸν προτίμησε, διότι θὰ ἔφερνε κάποια ἐλάφρυνση, ἂν ὄχι κατάργηση, τῶν μνημονίων ὅπως ὑποσχόταν καὶ θὰ ἐκπλήρωνε ἔστω καὶ ἐλάχιστες ἀπ’ τὶς προεκλογικὲς ὑποσχέσεις του, γιὰ αὔξηση τῶν μισθῶν στοὺς χαμηλόμισθους, τοῦ κατώτερου ἡμερομισθίου καὶ ἄλλων πολλῶν. Ἀντὶ γι’ αὐτὸ εἶδαν ὅλοι αὔξηση τῶν φόρων, περικοπὲς στὶς συντάξεις, κλείσιμο τῶν τραπεζῶν καὶ ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς, μαζὶ μὲ τὴν ἐξάρθρωση τῶν κοινωνικῶν ὑπηρεσιῶν∙ ἡ στροφὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου, μὲ τὴν ἀποδοχὴ τῆς παραμονῆς στὴν Εὐρωζώνη, ἔφερε κάποια ἀνακούφιση στὴν ἀγορά, ἀλλὰ περισσότερο τὴν ἁλματώδη ἀνάκαμψη τοῦ τουρισμοῦ ἡ ὁποία διαχέεται στοὺς ἄλλους κλάδους τῆς οἰκονομιας. Οἱ δυνάμεις τῆς ἀγορᾶς πιστεύουν πλέον ὅτι δὲν κινδυνεύει ἡ ἔνταξή μας στὴν Εὐρωζώνη καὶ ὅτι διαμορφώνονται οἱ συνθῆκες γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, μετὰ τὴν λοιμικὴ τοῦ ἑπταμήνου∙ ἐλάχιστοι στὴν ἀγορὰ πιστεύουν ὅτι ἦταν πρωτοβουλίες τοῦ κουρεμένου τὰ σχέδια γιὰ ἐπιστροφὴ στὴν δραχμὴ καὶ ὅτι ὅλα αὐτὰ γίνονταν ἐρήμην τοῦ πρωθυπουργοῦ. Τὰ γεγονότα ἀποδεικνύουν τὸ ἀντίθετο, ὅπως ἡ διακοπὴ ἀντλήσεως τῶν κοινοτικῶν κονδυλίων, ὅπως τοῦ ΕΣΠΑ, γιὰ τὰ ὁποῖα ὁ ὑπηρεσιακὸς ὑπουργὸς ζήτησε παράταση ἕξι μηνῶν, διότι ὁ προηγούμενος δὲν εἶχε ὑπογράψει γιὰ κανένα. Τυχαῖο ἦταν;
Ἡ πεποίθηση ὅτι πρόκειται γιὰ ἄγριο ἐφιάλτη γενικεύεται στὸν κόσμο καὶ ἀποτυπώνονται στὶς μετακινήσεις τῶν ψηφοφόρων∙ ἡ Νέα Δημοκρατία παρουσιάζει συσπείρωση 80%, ἔναντι 50% τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἐνῶ ἐμπεδώνεται ἡ ἐντύπωση ὅτι θὰ εἶναι τὸ κυβερνῶν κόμμα, ὁπότε προσελκύει καὶ τοὺς ἀναποφάσιστους∙ παρεμβαίνει τὸ ἀντίθετο φαινόμενο ἀπὸ ἐκεῖνο τοῦ Ἰανουαρίου. Οἱ διεθνεῖς ἐξελίξεις ἀποδεικνύουν τὴν πλήρη ἀπομόνωση τῆς χώρας μας στὸ ἑπτάμηνο∙ μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ Αὐστριακοῦ καγκελαρίου δὲν τὴν ἔχει ἐπισκεφθεῖ κανένας ξένος ἡγέτης καὶ πολὺ περισσότερο Εὐρωπαῖος∙ θυμίζει τὴν ἀπομόνωση ἐπὶ τοῦ σοσιαλιστοῦ πρωθυπουργοῦ πρὸ πενταετίας. Οἱ χειρισμοὶ στὸ προσφυγικὸ καὶ στὸ Μεσανατολικὸ ἔδειξαν τὴν πλήρη ἐξάρτηση τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀπ’ τοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, μὲ τοὺς ἀνθρώπους τους παρελαύνειν στὸ γραφεῖο του∙ ὁ ἴδιος ὅμως δὲν κατάλαβε τὶς ἀλλαγὲς στὴ διεθνῆ σκηνή, μὲ τὴν διαφοροποίηση τοῦ Λευκοῦ Οἴκου ἀπέναντι στοὺς ἀτλαντικοὺς κερδοσκόπους, ὅπως ἐπιβεβαιώθηκε ἀπ’ τὶς παρεμβάσεις τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου. Ἔτσι βρέθηκε ἀποκομμένος ἀπ’ ὅλες τὶς εὐρωπαϊκὲς δυνάμεις -ἀκόμη κι ἀπ’ τοὺς PODEMOS τῆς Ἱσπανίας- οἱ ὁποῖες ἀναθερμαίνουν τὶς σχέσεις τους μὲ τὴν Νέα Δημοκρατία, διότι τὴν θεωροῦν ὡς ἐγγύηση τῆς εὐρωπαϊκῆς πορείας τῆς χώρας, ὅταν μάλιστα τὸν Εὐάγγελο Μεϊμαράκη πλαισιώνουν ὁ Κώστας Καραμανλῆς καὶ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς. Διαμορφώνεται πλέον ἄλλη δυναμικὴ στὴν προεκλογικὴ ἐκστρατεία καὶ δύσκολα πολὺ ἀλλάζει αὐτὴ τὶς δύο τελευταῖες ἑβδομάδες.

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.