Ἡ μαραθώνιος συνεδρίαση τοῦ Εὐρωσυβουλίου ἔχει ἀρχίσει, μὲ κύρια θέματα τὸ Οὐκρανικὸ καὶ τὸ ἀγροτικό, ἀλλὰ μὲ ἀμφίβολο τὸ ἀποτέλεσμα, καθὼς οἱ διαφορὲς ἀπόψεων εἶναι χαώδεις∙ ἡ Ἐπιτροπὴ προωθεῖ τὴν χρήση τῶν δεσμευμένων ρωσικῶν καταθέσεων γιὰ τὴν Οὐκρανία, ἀλλὰ ἀντιδροῦν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα, Βέλγιο, Ἰταλία, Αὐστρία, Βουλγαρία καὶ Μάλτα, μὲ ἀμφοτερίζουσα τὴν Γαλλία, ἐνῶ κι οἱ περισσότεροι ἄλλοι ἑταῖροι δὲν εἶναι ἐνθουσιώδεις ὑποστηρικτές∙ στὸ ἀγροτικό, οἱ βόρειες χῶρες διατηροῦν τὶς ἐπιφυλάξεις τους γιὰ τὴν χρηματοδότηση τῆς κοινῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, καθὼς ἐνδιαφέρονται πλέον καὶ γιὰ τὰ προγράμματα ἐνισχύσεως τῆς οἰκονομίας τους. Οἱ διαφορὲς δύσκολα καλύπτονται κι ἡ μοναδικὴ κοινὴ συνισταμένη τους εἶναι ἡ ἰσχυρὰ συνοχὴ τῶν λαῶν τους γιὰ τὴν διατήρηση τῆς διαδικασίας ἑνότητος πάσῃ θυσίᾳ…

Οἱ ἀγρότες κατέληξαν σὲ μισοβέζικη λύση, συνεχίζουν τὰ μπλόκα, ἀλλὰ ἐπιτρέπουν στὴν διέλευση τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων, λόγῳ καὶ τῶν ἑορτῶν∙ λύση ἀνάγκης καὶ προσχημάτων, καθὼς εἶναι ἐκτεθειμένοι στὶς προηγούμενες κομματικὲς κι ἄλλες δεσμεύσεις τους, ἐνῶ καταβάλλονται καθημερινὰ οἱ ἐπιδοτήσεις καὶ πολλοὶ ἀποχωροῦν γιὰ τὴν εἴσπραξή τους. Οἱ κινητοποιήσεις τῶν ἀγροτῶν στὶς Βρυξέλλες καὶ στὴν Γαλλία δὲν τοὺς ἐπηρέασαν καὶ πολύ, ἐπειδὴ ἐπελέγησαν τὰ κομμουνιστικὰ στελέχη, ὡς ἐκπρόσωποί τους καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι κατὰ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως∙ ἡ πολιτικὴ ζωὴ ὑφίσταται τὶς ἀκρότητες καὶ τὴν ὑπονόμευση τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ἀπ’ τὴν Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, ἡ ὁποία ὅμως γίνεται στόχος πολλῶν ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν τοὺς ὁποίους ἔχει προσβάλει βάναυσα κι αὐτοὶ προσφεύγουν στὴν δικαιοσύνη. Δὲν εἶναι εὔκολη ἡ ἀντιμετώπιση τῶν διώξεων, καθὼς δὲν θὰ καλύπτεται ἀπ’ τὴν βουλευτική της ἀσυλία. Καταρρέει ἡ ἀποδυνάμωση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, μὲ ἀντίθετα ἀποτελέσματα.

Ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν ἐπενδυτῶν στὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία ἐνισχύεται, παρὰ τὶς ἀγροτικὲς κινητοποιήσεις, ὅπως φαίνεται ἀπ’ τὴν ἄνοδο τοῦ Χρηματιστηρίου καὶ τὶς ὑψηλὲς συναλλαγές∙ ἡ ἄνοδος ἦταν 0,81%, συναλλαγές, 261 ἑκατομμύρια εὐρώ, τράπεζες, 0,88%, συναλλαγές, 136, καὶ παρὰ τὶς πωλήσεις τῶν κρατικοδιαίτων τῆς διαπλοκῆς. Οἱ ἀντιδράσεις τῶν τουριστικῶν κι ἄλλων ἐπαγγελμάτων ποὺ πλήττονται ἀπ’ τὶς ἀγροτικὲς κινητοποιήσεις βαρύνουν πάρα πολὺ στὴν συνέχειά τους, ἐνῶ ὑφίστανται τὶς ἀρνητικὲς ἐπιπτώσεις καὶ τὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως τὰ ὁποῖα τὶς ἔχουν στηρίξει ἀναφανδόν∙ οἱ μικρομεσαῖοι εἶναι τὰ μεγάλα θύματα, καθὼς ἂν δὲν ἀποκατασταθεῖ ἡ ὁμαλὴ κυκλοφορία, τότε κινδυνεύουν νὰ χάσουν τὴν καλύτερη περίοδο πωλήσεων τοῦ ἔτους, μὲ συναλλαγὲς πάνω ἀπ’ τὸ ἥμισυ τῆς χρονιᾶς. Ἤδη στὴν ἀγορὰ συζητοῦνται οἱ ἀντιδράσεις, μὲ τὴν συστράτευση ὁλοκλήρου τῆς ἀντιπολιτεύσεως στὴν καταστροφολογία καὶ τὴν ἀποδυνάμωση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη. Ὅταν αὐτὸ δὲν γίνεται, ἐπιστρέφει στοὺς ἐμπνευστές του…

Ἡ ψήφιση τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπ’ τὴν Βουλὴ ἀπέδειξε, μὲ τοὺς 159 ψήφους, ὅτι εἶναι πάγια κι ἰσχυρὴ ἡ κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, μὲ τρεῖς μάλιστα ἀνεξάρτητους βουλευτὲς μονίμως μαζί του∙ εἶναι χαρακτηριστική, ἐπειδὴ ἡ πολιτικὴ σταθερότης κρίνεται στὴν Βουλὴ κι ὄχι στὰ τηλεπαράθυρα καὶ στὶς ἔκθυμες δημοσκοπήσεις. Ἄλλωστε, ὁ πρωθυπουργὸς προσέφερε στοὺς βουλευτές τους τὴν συντροφιά του στὸ Μέγαρο Μαξίμου τὴν ἑπομένη, μὲ ἕνα ποτό, καὶ πρὶν ἀναχωρήσει γιὰ τὶς Βρυξέλλες∙ στὰ τηλεπαράθυρα σχολιάζονται οἱ δημοσκοπήσεις, χαλκευμένες ὅμως κι ὅμοιες μὲ ἐκεῖνες τῶν δύο τελευταίων προεκλογικῶν περιόδων, ἀλλὰ αὐτὲς δὲν μνημονεύονται κἄν. Ἡ σύγκριση μὲ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν εὐρωεκλογῶν δὲν γίνεται, σύμφωνα μὲ τὶς ἄλλες εὐρωεκλογές…

Ἡ ὠμὴ ἄσκηση βίας ἀπὸ Συριζαῖο εὐρβωβουλευτὴ κατὰ δημοσιογράφου δὲν θεωρεῖται τυχαῖο γεγονός, παρὰ προέκταση τοῦ φραστικοῦ ἐκμαυλισμοῦ τῶν πάντων ἀπὸ μερικοὺς βουλευτές μας∙ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ εὐρωβουλευτοῦ καὶ τῆς προέδρου κόμματος εἶναι ποσοτικὴ κι ὄχι ποιοτική. Μάλιστα ἐκείνη τῆς προέδρου ἔχει χειρότερες πολιτικὲς συνέπειες, καθὼς ἐκφυλίζει ἐντελῶς στὰ μάτια τῆς κοινῆς γνώμης τὶς κοινοβουλευτικὲς διαδικασίες καὶ τὶς μετατρέπει σὲ αἴθουσα χαμαιτυπείου∙ οὐδεὶς ἀμφιβάλλει, ὅτι γίνονται τυχαῖα κι ὄχι σκόπιμα, θυμίζοντας ἄλλες ἐποχές. Δείχνει, ἄλλωστε, ὅτι ἡ λογική της εἶναι ἰσοπεδωτική. Ὁπωσδήποτε ἡ ἔκφραση τῆς πολιτικῆς γνώμης τῶν βουλευτῶν εἶναι ἐλεύθερη, ἀλλὰ κι ἡ προστασία τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ἐπιβεβλημένη, ἐνῶ παρενέβη κι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση Δικαστῶν…

Τὸ τρέχον Εὐρωσυμβούλιο ἐξελίσσεται σὲ ἕνα ἀπ’ τὰ πιὸ ἱστορικά του, γιὰ λόγους ἐξωτερικῶν προβλημάτων κι ἐσωτερικῆς συνοχῆς∙ ἡ πολιτική του ἡγεσία, τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν μεγάλων κρατῶν, δὲν διαθέτει, μετὰ τὶς πολλὲς κι ἀδικαιολόγητες καὶ δουλικότατες ὑποχωρήσεις της στὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο, τὸ κύρος καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν λαῶν της στὶς ὅποιες νέες προτάσεις της, χωρὶς νὰ ἀγνοηθεῖ, ὅτι πολλὲς ἀπ’ αὐτὲς διαπνέονται ἀπ’ τὴν ἴδια ὑποχωρητικότητα. Τὸ κύριο πρόβλημά της εἶναι ἡ δυσπιστία τῶν λαῶν της ἀπέναντί της κι ἡ ἀπροθυμία τῆς ἴδιας σὲ ἀλλαγὴ πολτικῆς∙ ἔχει ἐμπλακεῖ χωρὶς διέξοδο στὴν εἰρήνευση τῆς Οὐκρανίας, ἡ ὁποία ὅμως ἔχει ἀποφασισθεῖ σὲ ἀμερικανορωσικὸ ἐπίπεδο, ὁπότε ἡ Εὐρώπη ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνη τῆς διαχειρίσεως τῶν σπασμένων, χωρὶς νὰ γνωρίζει πόσα εἶναι αὐτά, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὶς πολιτικὲς ἐπιπτώσεις τους. Τὸ χειρότερο εἶναι, ὅτι ἀποδέχεται ἀγογγύστως τὴν περιορισμένη διεθνῆ ἀποστολή της.

Ἡ λαϊκή μας παροιμία λέει, «ὅποιος δὲν παινέψει τὸ σπίτι του, πέφτει καὶ τὸν πλακώνει», κι αὐτὴν ἀκολουθεῖ, ὅσο κι ἂν δὲν τὴν γνωρίζει μᾶλλον, ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος, πλέκοντας μὲ διθυραμβικὸ τόνο τὶς ἐπιτυχίες τῆς οἰκονομικῆς του πολιτικῆς, γιὰ τὴν οἰκονομία τῆς χώρας του∙ φρονίμως ποιῶν προσθέτει, ὅτι αὐτὰ θὰ ἔρθουν στὸ μέλλον, χωρὶς νὰ διευκρινίζει ὅμως, τὸ ἂν θὰ τὰ προλάβει στὴν ἐξουσία ἢ τὸ ἂν θὰ φανοῦν ἀργότερα. Τὸ χειρότερο γιὰ τὸν ἴδιο εἶναι, ὅτι ἀγνοεῖ τὶς διεθενεῖς οἰκονομικὲς ἐξελίξεις καὶ συνεχίζει τὴν ἀντιευρωπαϊκὴ πολιτική του, ἐνῶ πιστεύει ἀκραδάντως, ὅτι εἶναι οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες τὸ κέντρο τοῦ κόσμου∙ ὁπωσδήποτε δικαίωμά του εἶναι νὰ πιστεύει ὅ,τι θέλει, ἀλλὰ οἱ κεφαλαιαγορὲς δὲν τὸν ἀκολουθοῦν, καθὼς χθὲς συνέχισαν σὲ ἀνάμικτες τάσεις, μὲ αἰσθητὲς τὶς ρευστοποιήσεις στὴν Ἀσία, τῆς ὁποίας οἱ ἐπενδυτὲς δευτερευόντως μόνο παρακολουθοῦν πλέον τὶς δυτικὲς ἀγορές.

Ἡ παράταση τῆς εἰρηνεύσεως στὴν Οὐκρανία συνεχίζεται, χωρὶς νὰ εἶναι σαφές, στὸ ἂν ὀφείλεται στὶς καθυστερήσεις τῶν Εὐρωπαίων, στὴν ἀνάληψη τῶν οἰκονομικῶν βαρῶν της, ἢ στὶς μυστικὲς συμφωνίες Ἀμερικανῶν καὶ Ρώσων∙ φυσικὰ μετρᾶνε πάρα πολὺ κι οἱ δυσκολίες συμφωνίας τῶν ἡγετῶν τῆς Εὐρώπης στὴν ἀνάληψη τῶν κολοσσιαίων οἰκονομικῶν βαρῶν, τὰ ὁποῖα γνωρίζουν οἱ λαοί της, ὅτι δὲν προῆλθαν ἐξ αἰτίας τῶν κυβερνήσεών τους, ἀλλὰ πρωτίστως τῆς ἀμερικανικῆς. Ὅσο κι ἂν τὸ ἀποκρύπτουν οἱ ἡγεσίες τους, κυρίως τῶν μεγάλων κρατῶν, γνωρίζουν, ὅτι θὰ τὸ πληρώσουν πολιτικὰ στὸ τέλος∙ ἡ Μόσχα μᾶλλον ἀπολαμβάνει τὸ ἀδιέξοδο αὐτό, καθὼς ἔχει σχεδὸν ἐξασφαλίσει τὰ «ἐδάφη» της στὴν Οὐκρανία κι ἀναμένει τὶς ἐπιπτώσεις τῶν ἐσωτερικῶν διαφωνιῶν τῆς Δύσεως. Πάντως, οἱ διπλωματικοὶ παρατηρητὲς πιστεύουν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ παράταση τῆς σημερινῆς καταστάσεως, μὲ τὴν πλήρη διάλυση, στρατιωτική, οἰκονομικὴ καὶ κρατικὴ τῆς ἐμπολέμου χώρας.

Οἱ ἐξαγγελίες τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, γιὰ τὴν οἰκονομία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, εἶχαν ἕνα κύριο χαρακτηριστικό, πέραν τοῦ διθυραμβικοῦ τόνου του, τὴν παντελῆ ἄγνοια τῶν ἐπιπτώσεων τῆς ψηφιακῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας στὴν καθημερινότητα ὅλων μας∙ ἔδωσε τὴν ἐντύπωση, ὅπως σχολιάζουν πολλοὶ στὴν Οὐάσιγκτον, ὅτι ζεῖ λίγες δεκαετίες πρίν, στὸ ἀπόγειο τῆς βιομηχανικῆς ἐποχῆς καὶ παγκοσμίου ἀμερικανικῆς κυριαρχίας. Ἀκόμη καὶ γιὰ τὰ μέτρα του ἀπελάσεως τῶν ξένων ἐρευνητῶν κάθε χώρας δὲν ἔγινε οὐδεμία ἀναφορά, οὔτε περισσότερο γιὰ τὰ ἀπεγνωσμένα αἰτήματα τῶν ἑταιρειῶν του τεχνητῆς νοημοσύνης, γιὰ τὴν ἐφιαλτικὴ ἔλλειψη ἐρευνητῶν καὶ τὴν ἀναζήτηση στοὺς τόπους καταγωγῆς τους συνθηκῶν συνεργασίας τους γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἀναγκῶν τους∙ φυσικά, οἱ ἀντίπαλοι, Κίνα κι Ἰνδίες σὲ μεγάλο βαθμό, ἀπολαμβάνουν τὴν συνεισφορὰ τῶν δικῶν τους ἐρευνητῶν, προσφέροντάς τους μάλιστα καλύτερες συνθῆκες ἐργασίας ἀπὸ ἐκεῖνες στὴν Σίλλικον Βάλλεϋ. Τὰ προβλήματα εἶναι πολλὰ καὶ δυσεπίλυτα ὁπωσδήποτε…

Τὸ προνόμιο ἀπειθοῦς τῆς διαπλοκῆς ἀποβαίνει, ὁπωσδήποτε, στὴν καλύτερη ἄμυνα προστασίας τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν∙ τὰ ὅσα χαμαιρπὰ κι αἰσχρὰ κάνουν ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου, ἡ ἀπερίγραπτος κι ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας ἀρχηγὸς κόμματος, μαζὶ μὲ τοὺς συνοδοιπόρους της ἀκροδεξιούς, ἀναμεταδίδονται ἀπ’ τὴν διαπλοκή, ἀλλὰ ἐκλαμβάνονται ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη ὡς ὑπερβολές της κι ὄχι ὡς ὑπονόμευση τῶν κοινοβουλευτικῶν διαδικασιῶν. Ἡ περυσινὴ εὔκολη ἀποδοχὴ τῶν προβολῶν περὶ παρανόμων ἐκρηκτικῶν φορτίων τῆς ἐμπορικῆς ἀμαξοστοιχίας κι ἀποκρύψεώς τους ἀπ’ τὴν κυβέρνηση, ὅπως κι ἡ παράσταση ἀπεργίας πείνας στὸν Ἄγνωστὸ Στρατιώτη, τῆς ἔγιναν μάθημα∙ «κάτι βρώμικο ἑτοιμάζουν πάλι», λέγεται στὶς πλατεῖες καὶ ταβέρνες κι οἱ περισσότεροι τὸ πιστεύουν. «Καλύτερα νὰ σοῦ βγεῖ τὸ μάτι παρὰ τ’ ὄνομα», καὶ συμβάλλει τὰ μέγιστα ἡ παροιμία…

Ἡ ἄμεση διάθεση πενῆντα δις εὐρώ, γιὰ ἐνίσχυση τῆς ἀμυντικῆς βιομηχανίας της ἀπ’ τὴν γερμανικὴ κυβέρνηση, ἔχει εὐθεῖες ἐπιπτώσεις στὴν ἀναδιοργάνωσή της καὶ στὶς συνεργασίες της μὲ τὶς ἀντίστοιχες τῶν ἑταίρων της στὴν Εὐρώπη∙ ἡ ἐξαγγελία τους εἶχε τριπλὸ στόχο: στὴν πραγματικὴ ἐνίσχυση τῆς καχεκτικῆς ἀκόμη πολεμικῆς της βιομηχανίας, στὴν βοήθεια ἐκείνης τῶν ἑταίρων, ὡς ἡ μεγάλη χώρα στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση κι ἡ ἐνθάρρυνση τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν, ὅτι ἡ Ἕνωση ἀντιδρᾶ κι ἀνάζητᾶ τὸν αὐτονομία της στὶς ἐσωτερικές της ὑποθέσεις κι ἰδιαιτέρως τὶς ἀμυντικὲς τὶς ὁποῖες εἶχε ἀναθέσει στὸ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ καὶ τὴν φωνή της στὴν διεθνῆ σκηνή. Ὁ ψυχολογικὸς παράγων εἶναι ὁ κρισιμότερος, καθὼς ἡ πολιτική της ἡγεσία δὲν ἐμπνέει καθόλου τοὺς λαούς της…