Εὐρώπη, ἐκφυλισμὸς πολιτικῶν κι ἠθικῶν ἀξιῶν

Οἱ δύο τελευταῖοι πόλεμοι, οὐκρανικὸς καὶ παλαιστινιακός, ἔφεραν τὴν Εὐρωπαίους ἐνώπιον σοβαροῦ προβληματισμοῦ, γιὰ τὸν σεβασμὸ τῶν πολιτικῶν καὶ ἠθικῶν ἀξιῶν της· ὁ σπόρος ὑπῆρχε ἀπὸ παλαιότερα, ἀλλὰ ἡ γενίκευση τῆς διολισθήσεως δημιουργεῖ περισσότερα προβλήματα. Εἶναι ἀποδεκτὴ ἡ πολιτικὴ ἀναγνώριση τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων, ἀλλὰ ἡ ἐπιβολὴ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς προσφωνήσεως, πατέρας καὶ μητέρα κι ἡ ἀντικατάστασή της, ὅπως ἐπιβάλλει ὁ Ἀμερικανὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, σημαίνει στὴν πράξη ὑποταγὴ τῆς τεραστίας πλειοψηφίας στὶς προτιμήσεις ἐλαχίστης μειοψηφίας, ἀλλὰ καὶ καλλιέργεια τυραννικῆς νοοτροπίας, χειροτέρας κι ἀπ’ τὴν ἄνοδο τῆς ἀκροδεξιᾶς. Τὸ περίεργο εἶναι, ὅτι οὔτε ὁ ἔγκυρος εὐρωπαϊκὸς τύπος δὲν καυτηρίασε τὴν ἐγκύκλιο, δείχνοντας, ὅτι τὴν ἀποδέχεται· μᾶλλον τὸ χειρότερο, ἐπαναλαμβάνει τὴν δουλικότητά του στὶς ἀμερικανικὲς ἐπιταγές.

Ζωντανὸς λόγος Μητσοτάκη

Ὁ ζωντανὸς καὶ πειστικὸς λόγος τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ἀναδεικνύεται ὡς μοναδικὴ διέξοδος γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων τῆς χώρας, ἀπέναντι στὴν κατακερματισμένη καὶ ἀντιμαχομένη στὸ ἐσωτερικό της ἀντιπολίτευση· ὁ δεύτερος κι ἴσως μεγαλύτερος χαμένος εἶναι ἡ διαπλοκὴ ἡ ὁποία πρόβαλε προκλητικὰ μάλιστα τὴν ἀριστερὴ ἰδεολογία, ὡς εὐλογία γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἄλλωστε, ἐπιδίδεται συστηματικὰ στὴν καταστροφολογία γιὰ κάθε ζήτημα, χωρὶς κανέναν λόγο, ὅπως μὲ τὴν ἐφηβικὴ βία -ξεχνώντας οἱ μεγαλύτεροι τὸ τί κάναμε μὲ τὸν πετροπόλεμο στὰ νιάτα μας στὶς ἀλάνες- καταλογίζοντάς τη κι αὐτὴ στὴν κυβέρνηση· εἶχαν ἐλπίσει πολλοί τους στὸν ἀμερικανόφερτο κεκλασμένο, μᾶλλον κατὰ τὰς ἀτλαντικὰς ἐντολάς, κι ὑποχρεώνονται εἰς ἀνάκρουσιν πρύμνας. Δυστυχῶς ἡ πολιτική μας ζωὴ δὲν θὰ ἀποκτήσει γρήγορα ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, κάτι πολὺ ἀρνητικὸ γιὰ τὴν λειτουργία τῶν θεσμῶν. Ἐὰν ἀνακύψει κάποια δύναμη, πᾶμε γιὰ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση τὸ 2027, μὲ προοπτικὲς ἐξουσίας, τὸ 2031.

Συντεριμμένοι ἀμφότεροι

Τὰ τραγελαφικὰ περιστατικὰ τοῦ συνεδρίου τοῡ ΣΥΡΙΖΑ ἔχουν ἕνα ἀποτέλεσμα, τὴν πολιτική συντριβὴ ἀμφοτέρων τῶν προέδρων του, μὲ ἀνοικτὸ τὸν δρόμο κυριαρχίας τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη· γιὰ νὰ ἀλλάξει κάτι, πρέπει νὰ συμβοῦν δύο πράγματα στὶς εὐρωεκλογές, εἴτε ὁ ΣΥΡΙΖΑ νὰ ἀνακάμψει γύρω στὰ ἀποτελέσματα τῶν βουλευτικῶν εἴτε ψηλότερα τὸ ΠΑΣΟΚ, ὥστε ὁ πρωθυπουργὸς νὰ σκεφθεῖ κάποια ἀπειλή. Ἀλλὰ κανένα ἀπ’ αὐτὰ δὲν θεωρεῖται πιθανό, ἀπὸ ὅλους τοὺς σχολιαστές, ἀκόμη καὶ τοὺς πιὸ ἀντικυβερνητικούς· οἱ πρωτοφανεῖς ἀντεγκλήσεις τοῦ συνεδρίου εἶχαν τὰ θύματα, παλαιὸ πρόεδρο πρῶτο, τὸν διάδοχό του δεύτερο, καθὼς ἀμφότεροι περιστρέφονται στὴν ἴδια σβούρα. Φυσικά, τίθενται καὶ οἱ παράπλευρες συνέπειες· οἱ ἀριστεροὶ ἔδειξαν, ὅτι ἐπανῆλθαν στὴν παραδοσιακή τους δημοκρατικὴ πρακτική, τοὺς σφικτοὺς ἐναγκαλισμοὺς κατὰ τὶς συζητήσεις. Ἡ ζημία τους στὸν λαὸ εἶναι σημαντικὴ κι ἀπομένει ἡ κάλπη τοῦ Ἰουνίου γιὰ καταμέτρησή της. Οἱ ἐντολεῖς τους ἐσπευσμένως τοὺς συμμάζεψαν.

Ἐπισκέψεις, Ἰνδιῶν, Κατὰρ

Οἱ ἐπισκέψεις τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη σὲ Ἰνδίες καὶ Κατὰρ ἐπιβεβαίωσαν τὴν πολυδιάστατη ἐξωτερική μας πολιτικὴ καὶ τὸν ρόλο μας στὸν ἄξονα, Εὐρώπη, ἀραβικὸς κόσμος καὶ Νοτιοανατολικὴ Ἀσία· οἱ συνομιλίες μὲ τὸν Ἰνδὸ πρωθυπουργὸ καρποφόρες κι ἡ ἀναγωγὴ τῶν σχέσεων σὲ ἐπίπεδο στρατηγικῆς συνεργασίας, ὅπως κι οἱ πολιτικές, στρατιωτικὲς κι οἰκονομικῆς σημασίας πολλές, μὲ χαρακτῆρα γεφύρας τῆς Ἑλλάδος γιὰ τὶς σχέσεις τῆς μεγάλης χώρας μὲ τὴν Εὐρώπη, θυμίζουν τὶς ἀντίστοιχες τοῦ Κώστα Καραμανλῆ πρὸ εἰκοσαετίας περίπου μὲ τὴν Κίνα. Στὴν Ντόχα οἱ συνομιλίες μὲ τὸν ἐμίρη της ἀφοροῦσαν τὸ Παλαιστινιακὸ καὶ τὴν ἀνάγκη ἀμέσου τερματισμοῦ τοῦ πολέμου, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ πλουσίου ἐμιράτου γιὰ ἐπενδύσεις στὴν Ἑλλάδα…

«Ὅπου φτώχεια καὶ γκρίνια»

Ἡ σοφὴ λαϊκὴ παροιμία ἐπιβεβαιώνεται στὶς ἐσωκομματικὲς συγκρούσεις τοῦ ΣΥΡΙΖΑ· οἱ ἀντεγκλήσεις πολλὲς καὶ συνεχεῖς, μὲ τὶς διάφορες ὁμάδες ἀναμοχλευόμενες συνεχῶς, μὲ περίσσεια ἐπιθετικότητα. Ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ νοοτροπία τῶν κορυφαίων στελεχῶν του παρέμεινε σὲ ἐπίπεδο κομματιδίου· ὁ προηγούμενος πρόεδρός του ἐπιβεβαίωσε τὴν κριτικὴ τῆς ἐφημερίδος μας, ὅτι εἶναι ὀλιγόνους κι ἑτερόφωτος ἐξ Ἑσπερίας, διαφορετικὰ θὰ ἐπέλεγε κατάλληλη στιγμὴ γιὰ παρέμβασή του· ὁ διάδοχός του κεκλασμένος τὸ ἴδιο δοτὸς ὑπόσχεται καὶ ἠλεκτρονικὲς ἐκλογές, ἀλλὰ χωρὶς οὐδεμία ἐγγύηση γνησιότητός τους, ἐνῶ οἱ πολλοὶ σύνεδροι τῆς πρώτης μέρας χάθηκαν. Τὸ τετραήμερο ἔδειξε, ὅτι ἀπουσιάζουν οἱ συνεκτικοὶ δεσμοί, ἐνῶ οἱ ἀόριστες ἀναφορές τους στὴν πολιτικὴ γίνονται δεκτὲς ὡς ἔπεα πτερόεντα…

Εὐρωπαῖοι, ἑνιαία ἄμυνα

Οἱ ὑποσχέσεις τῶν Εὐρωπαίων ἡγετῶν, γιὰ ἑνιαία εὐρωπαϊκὴ ἄμυνα κι ἔμπρακτη στήριξη τῆς Οὐκρανίας, σὲ ἕνα ἐντελῶς διαφορετικὸ ΝΑΤΟ κι ἐντὸς τῆς γηραιᾶς ἠπείρου, δὲν πείθουν σχεδὸν καθόλου τοὺς λαούς τους· ἡ διετία τῆς μαζικῆς βοηθείας καὶ τοῦ ἐναγκαλισμοῦ τῶν Οὐκρανῶν προσφύγων δείχνει ὅτι ἔχει τελειώσει, ὅπως καὶ τὰ ὅρια θυσιῶν τους. Ἡ νίκη τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ στὴν Νότια Καρολίνα, πολιτεία τῆς ἀντιπάλου του, ἐπιβεβαιώνει τὶς προοπτικὲς ἐπικρατήσεώς του τὸν Νοέμβριο κι ἑπομένως ἐπιστροφῆς στὴν ἐξουσία κι ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου του γιὰ ἀλλαγὲς στὸ ΝΑΤΟ· οἱ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες δείχνουν, μὲ πομπώδεις δηλώσεις μάλιστα, ὅτι ἑτοιμάζονται, ἀλλὰ οἱ ἔγκυροι ἀναλυτές τους θέτουν κρίσιμα ἐρωτήματα. Ἔχουν τὴν ἄνεση μετατροπῆς τῆς βιομηχανίας τους σὲ πολεμική, καθὼς μὲ τὴν σημερινὴ διάρθρωσή της, ἀδυνατεῖ παράγειν καὶ τὴν ἀναπλήρωση τῶν στρατηγικῶν ἀποθεμάτων τους, μετὰ τὴν διάθεσή τους στὴν Οὐκρανία; Ρώτησαν τοὺς λαούς τους;

Οὐκρανία, ἀδυναμία λύσεως

Σὲ ἀδυναμία λύσεως τοῦ οὐκρανικοῦ προβλήματος ὁδηγεῖται ἡ Εὐρώπη, καθὼς μετὰ τὴν νίκη τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ καὶ στὴν Νότια Καρολίνα, αὐξάνονται οἱ πιθανότητες γιὰ ἐπιστροφή του στὴν ἐξουσία τὸν Νοέμβριο κι ἀποχώρησή του ἀπ’ τὸν πόλεμο αὐτόν· ταυτοχρόνως οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ τηροῦν ἀποστάσεις ἀσφαλείας ἀπ’ τὶς κυβερνήσεις τους καὶ δείχνουν ὅτι δὲν προτίθενται νὰ προβοῦν σὲ νέες θυσίες, ἐνῶ οἱ διαδηλωτές τους κλείνουν τὰ σύνορα στὰ ἀγροτικά της προϊόντα. Τὸ Κίεβο ἀντιμετωπίζει τρία προβλήματα στὸ ἐσωτερικό του: πρῶτο, τὴν παντελῆ ἔλλειψη πυρομαχικῶν κι ὅπλων, μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ μετώπου του· δεύτερο, οἱ λιποταξίες αὐξάνονται, ἐνῶ κι οἱ νέοι Οὐκρανοὶ ἀποφεύγουν τὴν στράτευσή τους καὶ προτιμοῦν τὴν διαφυγή τους στὸ ἐξωτερικὸ ἢ τὴν ἀπόκρυψή τους στὰ χωριά τους· τρίτο, τὰ δημοσιονομικὰ προβλήματα εἶναι τεράστια καὶ δὲν ἀντιμετωπίζονται μὲ μικρὲς δόσεις βοηθείας, παρὰ μὲ γενναία τὴν ὁποία δὲν βλέπουν…

Ἐγκύκλιος γλώσσης Μπλίνκεν

Ὁ Ἀμερικανὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν ἐξέδωσε ἐγκύκλιο πρὸς τὸ προσωπικὸ τοῦ ὑπουργείου του, γιὰ ἀλλαγὴ τῆς φρασεολογίας τους σὲ θέματα οἰκογενειακῆς καὶ διαπροσωπικῆς χρήσεως· ἔτσι, κατὰ τὸν Ἄντονυ Μπλίνκεν, δὲν θὰ λένε πατέρας καὶ μητέρα, παρὰ πρόγονος ἕνα καὶ δύο κι ἄλλα εὐτράπελα. Ἡ κριτικὴ εἶναι ὀξύτατη, δηλαδὴ οἱ Ἀμερικανοὶ διπλωμάτες κι ἄλλοι ὑπάλληλοι στὸ σπίτι τους, θὰ ὑποχρεώσουν τὰ παιδιά τους νὰ ἀλλάξουν τὴν γλῶσσα τους, ὅπως καὶ στὸ σχολεῖο καὶ στὶς κοινωνικές τους σχέσεις· εἶναι ὥριμη ἡ ἀμερικανικὴ κοινωνία γιὰ πλήρη ἀνατροπὴ τῆς ζωῆς της; ἡ ἀπάντηση τῶν σχολιαστῶν εἶναι ἀρνητική, ὁπότε γεννᾶται τὸ δεύτερο ἐρώτημα, γιατί τὶς προτείνει κι ἐκτίθεται; Μία ἀπάντηση δίδουν ὅλοι οἱ σχολιαστές, τὴν θεωροῦν ὑποχρεωτική, γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς ὁλοκληρωτικῆς κοινωνίας καὶ τὴν κατάργηση, ὅλων τῶν παλαιῶν ἀξιῶν της· εἶναι δυνατὸν νὰ γίνει ἀποδεκτὸ αὐτό; Μᾶλλον ὄχι, ἀλλὰ ἐπιχειρεῖται καὶ σπασμωδικά…

Ἰσραήλ, ἐξέγερση λαοῦ του

Οἱ διαδηλώσεις τοῦ ἰσραηλινοῦ λαοῦ κατὰ τοῦ Βενιαμὶν Νετανιάχου λαμβάνουν ἀπὸ προχθὲς τὴν μορφὴ ἐξεγέρσεως, μὲ σκληρὲς συγκρούσεις μὲ τὴν Ἀστυνομία, ποὺ θυμίζουν ἐκεῖνες πρὸ διετίας, ὅταν εἶχε ζητήσει τὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος κι ἡ ὁποία ἀποσύρθηκε· ταυτοχρόνως, ὁ πρωθυπουργὸς ἀναζητάει πλέον συμφωνία, γιὰ κατάπαυση τοῦ πυρὸς κι ἀπελευθέρωση τῶν ὁμήρων μὲ πολλαπλάσιους παλαιστινίους φυλακισμένους. Τὸ ἂν θὰ τηρήσει τὸν λόγο του εἶναι τὸ ζητούμενο, ἀλλὰ εἶναι γεγονός, ὅτι εἶναι ἡ πρώτη ποὺ πρωθυπουργὸς τοῦ ἑβραϊκοῦ κράτους ἀντιμετωπίζει τόσο ἔντονη ἀντίδραση τοῦ λαοῦ του καὶ μάλιστα μὲ δυναμικὲς διαδηλώσεις· φυσικὰ διαθέτει τὴν ἀμερικανικὴ ὑποστήριξη, ἀλλὰ εἶναι ἀρκετὴ αὐτή; ὅταν οἱ περισσότερες ἑβραϊκὲς ὀργανώσεις σὲ Ἀμερικὴ καὶ Εὐρώπη εἶναι ἀντίθετες, ὅπως καταγράφεται στὴν ἀπουσία ἐκδηλώσεων ὑποστηρίξεως τῆς ἰσραηλινῆς κυβερνήσεως, ἐνῶ ἀντιθέτως πληθαίνουν οἱ φωνὲς τῶν Ἑβραίων γιὰ τερματισμὸ τῶν ἀνηλεῶν βομβαρδισμῶν καὶ τῆς μαζικῆς γενοκτονίας τῶν γυναικοπαίδων.

Ἀπόλυτο κενὸ κεντροαριστερῆς ἀντιπολιτεύσεως

Τὰ εὐτράπελα καὶ ἄλλα στὸ συνέδριο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, καὶ δευτερευόντως στὸ ΠΑΣΟΚ,
ἐπισφραγίζουν τὴν διαπίστωση, ὅτι στὴν διακινοῦσα προοπτικὲς ἐξουσίας κεντροαριστερὴ ἀντιπολίτευση ἐπικρατεῖ τὸ ἀπόλυτο κενό, μαζὶ μὲ τὶς ἀντεγκλήσεις καὶ συγκρούσεις στὸ ἐσωτερικό της· ἀπὸ μακροσκοπικῆς θεάσεως αὐτὸ σημαίνει, ὄχι μόνο ἀπουσία θέσεων, ἀλλὰ κι ἐπαφῆς μὲ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα, «δὲν πατοῦν χῶμα ἑλληνικό», μετωριζόμενοι στὶς ἐξ Ἑσπερίας νεφώσεις τῆς ἀριστερᾶς καὶ τῆς παγκοσμίου κυριαρχίας. Διεκδικοῦν τὴν διαδοχὴ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, κάποιοι ἐξ αὐτῶν τὸ 2027 τὸ ἀργότερο λένε, ἀλλὰ ἡ φθορά τους στὶς δημοσκοπήσεις δείχνει, ὅτι «τὸ τέρμα τοῦ κατήφορου εἶναι ὁ πάτος»· ὁ λαὸς καταλαβαίνει, ὅτι τὸ μόνο ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ συντήρηση τοῦ συντεχνιακοῦ κράτους τῆς τεσσαρακονταετίας, μὲ τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου καὶ τῶν ἀτλαντικῶν καταβολάδων του. Ἡ ἐμμονή τους στὶς καταγγελίες κατὰ τῆς μεταπολεμικῆς δεξιᾶς θυμίζει στὸν κόσμο τὴν ἐμπειρία του τῆς μνημονιακῆς περιόδου, μὲ τὶς προεκλογικὲς ὑποσχέσεις τους καὶ τὴν πλήρη δουλικότητα στὶς ἀμερικανικὲς ἐντολές, μόλις ἀνέλαβαν τὴν ἐξουσία. Ὁ λαὸς δείχνει, ὅτι ἔχει μνήμη καὶ θυμᾶται πολὺ καλὰ τὰ ὅσα ὑπέφερε ἀπὸ τὴν ἀριστεροφασιστικὴ ἐξουσία, κατὰ τὸν Μίκη Θεοδωράκη· ἡ σημερινὴ καταστροφολογία ἔχει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα, θυμοῦνται τὶς προηγούμενες δεσμεύσεις τους κι ἀναρωτιοῦνται, «Τὰ ἴδια θὰ κάνουν;»

Οἱ ἀντεγκλήσεις στὸ συνέδριο ἔχουν κι ἕνα ἄλλο ἀποτέλεσμα· δὲν ἀσχολοῦνται καθόλου μὲ τὶς διεθνεῖς ἐξελίξεις, στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν περιοχή μας τουλάχιστον· δηλώνουν Εὐρωπαῖοι, ἀλλὰ ποιοί Εὐρωπαῖοι; Οἱ ὑπονομευτὲς τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν τους, ὅπως μὲ τὴν ὑφαρπαγὴ τοῦ ψηφίσματος τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου, γιὰ τὸ ὁποῖο οἱ περισσότεροι τῶν ψηφισάντων αἰσθάνονται ἐνοχὴ γιὰ τὴν ψῆφο τους κι ἀποφεύγουν διαρρήδην κάθε δημόσια δήλωση· στὸν ἑλληνικὸ λαὸ ἐμπεδώνεται ἡ πεποίθηση, ὅτι ἡ κεντροαριστερὰ δὲν ἔχει ἐπαφὴ οὔτε μὲ τὶς ἄρδην ἀλλαγὲς στὴν γηραιὰ ἤπειρο, πέραν τῶν τετριμμένων ἰδεολογιῶν τους. Ἡ Εὐρώπη καλεῖται νὰ λάβει ἱστορικὲς ἀποφάσεις, ὡς πρὸς τὸ μέλλον της, ἐνώπιον μάλιστα τῆς προοπτικῆς, ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ θὰ περιορίσουν τὴν συμμετοχή τους στὸ ΝΑΤΟ· οἱ ἡγέτες τῶν μεγάλων χωρῶν τους ὑπόσχονται σοβαρὴ αὔξηση τῶν στρατιωτικῶν τους δαπανῶν, γιὰ τὴν δημιουργία τῆς δικῆς τους ἀμύνης, ὁπότε εἶναι ἀπαραίτητη κι ἡ ἑλληνικὴ θέση. Ἡ κυβέρνηση τὴν εὐνοεῖ, παρὰ τὶς ἐπιφυλάξεις τοῦ πρωθυπουργοῦ, γιὰ τὴν συγκεκριμένη μορφή της, ἂν καὶ βρισκόμαστε στὴν πιὸ εὐαίσθητη περιοχὴ τῆς γηραιᾶς ἠπείρου· ἡ ἀντιπολίτευση, καὶ περισσότερο ἡ ἀξιωματικὴ καὶ τὸ ἀσθμαίνοντας διεκδικῶν τὴν θέση της ΠΑΣΟΚ, δὲν ἔχουν ἄποψη, ἢ μᾶλλον δὲν ἔχουν πάρει μυρουδιὰ ὅτι ὑπάρχει κι αὐτὸ τὸ θέμα. Ἡ ἀναφορὰ γίνεται γιὰ σαφῆ ὑπογραμμίση τῆς ἀνυπαρξίας της.

Ἡ αἰχμὴ τοῦ δόρατος γιὰ τὴν κυβέρνηση εἶναι ἡ καλὴ πορεία τῆς οἰκονομίας, ἀπ’ τὶς πρῶτες θέσεις στὴν Εὐρώπη καὶ μὲ γενικὴ διεθνῆ ἀναγνώριση· ἡ ἐπίσκεψη τοῦ πρωθυπουργοῦ στὶς Ἰνδίες καὶ στὸ Κατὰρ ἐπιβεβαίωσε τὴν διαπίστωση αὐτή. Μάλιστα, τὸ πλούσιο ἐμιράτο ἐνδιαφέρεται γιὰ νέες ἐπενδύσεις, παρὰ τὴν ἐπαίσχυντη ὑποχρέωση ἀποχωρήσεώς του ἀπ’ τὸ σχέδιό του στὴν Ζάκυνθο, κατὰ τὴν ἀριστεροφασιστικὴ περίοδο, καὶ χωρὶς κανένα λόγο, παρὰ μόνο γιὰ τὴν ἐκδίωξη τῶν ξένων ἐπενδυτῶν· οἱ Καταρινοὶ ξανάρχονται, ἐπειδὴ βλέπουν τὶς καλὲς προοπτικὲς τῆς οἰκονομίας μας, ὄχι μόνο σὲ τουρισμό, ναυτιλία, μεταφορές, ναυπηγικὴ βιομηχανία τώρα πλέον, ἀλλὰ καὶ ψηφιακὴ τεχνολογία. Οἱ Ἄραβες ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν συμμετοχή τους στὴν ἀνάπτυξη τοῦ κλάδου της κι ἐλπίζουν πολλὰ στὴν ἀξιοποίηση τοῦ ἐπιστημονοκοῦ μας δυναμικοῦ, ἐπειδὴ γνωρίζουν τὴν ἱκανότητα συνθέσεως τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης· ἄλλωστε, εἶδαν, ὅτι ἀκόμη κι οἱ Ἰνδοὶ τῆς Μπανγκαλόρε σπεύδουν γιὰ συνεργασία μὲ ἑλληνικὲς ψηφιακὲς ἑταιρεῖες, ὁπότε τοὺς μιμοῦνται κι αὐτοί. Ἡ ψήφιση τῆς καθιερώσεως μὴ κρατικῶν πανεπιστημίων θεωρεῖται δεδομένη, μὲ τὴν μεταφορὰ τῶν προβλημάτων στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ΠΑΣΟΚ· ἡ ἐπιστράτευση τῶν παρακρατικῶν κυκλωμάτων μὲ τὶς καταλήψεις πανεπιστημιακῶν σχολῶν ἀπὸ κουκουλοφόρους, μὲ ὑποστήριξη τῶν ἀριστερῶν κομμάτων ἕνα ἀποτέλεσμα ἔχουν, τὴν ἐμπέδωση τῆς ἀπόψεως τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι ἀποτελοῦν ἑνιαῖο κύκλωμα…

O διάλογος

Ὁ τύπος στὴν ἐποχή μας, ἔντυπος καὶ ἠλεκτρονικός, ἔχει πάρει ἄλλη μορφὴ στὰ μέσα μαζικὴς ἐπικοινωνίας, μὲ τὰ μεγάλα συμφέροντα, ἀποπνικτικά. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση , ὅμως, καὶ τὸ διαδίκτυο προσφέρουν τὸ κάτι ἄλλο: τὴν δυνατότητα τοῦ πολίτου νὰ χρησιμοποιεῖ τὴ νέα τεχνολογία καὶ νὰ ἔρχεται σὲ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ ἄλλους, μὲ τοὺς συμπολίτες του, μὲ τοὺς συνανθρώπους του, κάθε στιγμή. Ἀπευθύνεται «Τὸ Ἐμμελὲς»  πρὸς ὅσους αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τοῦ διαλόγου , τῆς ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, τῆς συζητήσεως. Ὅσοι παίζοντας στὸ διαδίκτυο μᾶς συναντήσουν, διαβάσουν κάτι, προβληματιστοῦν γιὰ κάτι ἄλλο, ἔχουν κάτι νὰ συμπληρώσουν, νὰ προσθέσουν, τοὺς προσφέρουμε τὴν ἄνεση τῆς ἐκφράσεώς τους, ἰδιαίτερα μετὰ τὴν πλήρη ἐξαχρείωση τοῦ τύπου, περισσότερο τὴν τελευταία διετία στὴν Ἑλλάδα. Χαρά μας εἶναι ὁ διάλογος αὐτός, ο ἤρεμος καὶ δημιουργικὸς διάλογος , γιὰ τὰ τόσα ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν, τὰ σοβαρά καὶ τὰ ἀμελητέα, τὰ πιὸ ὄμορφα ἴσως, ἂν καὶ αὐτὰ εἶναι ἐλάχιστα πλέον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰσηγορία , ἡ δημιουργικὴ πλευρὰ τῆς νέας τεχνολογίας, ἀρκετὰ πειστικὴ πλέον, ὅπως ἔδειχνε καὶ πρὸ δεκαετίας, ὅταν ξεκίνησε «Τὸ Ἐμμελές», ἂν καὶ διστακτικὰ τότε· σήμερα ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία ἀποτελεῖ τὸ ἐφαλτήριο τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινά, ὅπως τὸ ζήσαμε καὶ τὸ ζοῦμε μὲ τοὺς «Ἀγανακτισμένους».

Ἐμεῖς ξεκινήσαμε μὲ ἐλάχιστα, μὲ μιὰ μικρὴ σελίδα στὸ διαδίκτυο, τολμηρὸ ἐγχείρημα τότε· ἐλπίδα μας ἦταν, ἡ ἀνταπόκριση, διάλογος. Πιστεύαμε ὅτι ἡ νέα τεχνολογία έχει τὸ μεγάλο πλεονέκτημα, τν ἄμεσο και ζωντανὸ διάλογο · μὲ ἕνα κλίκ καὶ ἀνοίγεις τὴν σελίδα, μὲ ἕνα ἄλλο στέλνεις τὴν ἄποψή σου, τὴν διαβάζει ὁ ἄλλος. Ἐλάχιστα μέσα χρειάζονται. Τότε ἦταν ὑποχρεωτικὴ ἡ χρήση, λόγῳ τεχνολογίας, τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος· σήμερα γενικεύεται ἡ ἐπιστροφὴ στὸ πολυτονικὸ, ἐπειδὴ ὅλοι σχεδὸν κατάλαβαν ὅτι ἡ κατάργησή του ἀπέβλεπε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ στὸν ἀφελληνισμό μας. Τὴν ἀνάταση τοῦ γένους προοιωνίζουν οἱ ἀντιδράσεις, ἡ ἐκμάθηση καὶ γραφὴ σὲ πολυτονικό, διότι ἡ προφορά του, ὁλοζώντανη στὸν προφορικὸ λόγο πάντοτε, ὁδηγεῖ στὸν ἐλεύθερο πολίτη.

"Τὸ "Ἐμμελές" , καθημερινὴ ἐφημερίδα πολιτικοῦ σχολιασμοῦ , κυκλοφορεῖ ἀπ’ τὴν Δευτέρα ἕως καὶ τὴν Παρασκευή.
Τὸ Σαββατοκύριακο εἶναι δικό σας.