Ἡ συμφωνία τῆς κυβερνήσεώς μας μὲ τὸν ἐκπρόσωπο τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου γιὰ τὸ τραπεζικὸ θεωρεῖται ὡς σκαιότατη ἀποπομπὴ τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων καὶ παραμερισμὸς τῶν ἐντολοδόχων τους στὶς Βρυξέλλες καὶ ἀποτελεῖ τὴν ἀρχὴ τοῡ τέλους τῆς τετραετοῦς σχέσεως τῆς Εὐρωζώνης μὲ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο∙ ἀπὸ σήμερα ἀρχίζει μιὰ ἄλλη ἐποχὴ γιὰ τὴν Εὐρώπη. Οἱ ἐγκάθεκτοι τῶν ἀτλαντικῶν κέντρων προέβλεπαν μέχρι προχθὲς τὴν ἀποτυχία τῶν διαπραγματεύεων καὶ τὴν ἀναβολὴ τῆς δόσεως, τόση ἐπαφὴ ἔχουν μὲ τὴν πραγματικὴ δύναμη στὴν γηραιὰ ἤπειρο, ἢ τόση ἔπαρση, ὅτι ἀρκεῖ ἡ ἐπικάλυψη τῶν ἀμερικανικῶν εὐχῶν∙ τὸ τέλος τῶν Μνημονίων σημαίνει ὅτι χειραφετεῖται ἠ Εὐρωζώνη ἀπ’ τὴν πρόληψη ὅτι τὸ ΔΝΤ εἶναι κατάλληλο γιὰ τὴν χάραξη τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς χωρῶν σὲ κρίση. Ἀποδείχθηκε τὸ ἀντίθετο στὴν Ἑλλάδα, ὅτι εἴτε δὲν γνωρίζουν οἰκονομικά, εἴτε μᾶλλον ὅτι ὑπηρετοῦν πιστὰ τοὺς κερδοσκόπους στὶς ἐντολές τους.