Ἡ ἄνοδος τοῦ εὐρὼ τὶς τελευταῖες μέρες καὶ ἡ σταθερότης τοῦ πετρελαίου, παρὰ τὴν οὐκρανικὴ κρίση, ἀποτελοῦν ἀντικείμενο μελέτης τῶν ἐγκύρων παρατηρητῶν∙ οἱ προβλέψεις ἦταν ὅτι, μὲ τὴν κρίση, τὸ ἑνιαῖο νόμισμα θὰ ὑποχωροῦσε καὶ θὰ ένισχυόταν τὸ δολλάριο, ἀφοῦ ἡ πολιτικὴ παρουσία τῆς Εὐρωζώνης θὰ ἐπισκιαζόταν ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ ὑπερκάλυψη. Αὐτὸ δὲν συνέβη, πολιτικά, διότι οἱ Εὐρωπαῖοι, μὲ πρώτους τοὺς Γερμανοὺς τήρησαν ἀποστάσεις ἀσφαλείας ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον, μὲ διαφοροποιήσεις μέν, ἀλλὰ ὄχι καὶ πολλοὺς φανατικὰ φιλοατλαντικούς∙ οἰκονομικά, οἱ μεγαλοκεφαλαιοῦχοι γνώριζαν ἐξ ἀρχῆς ὅτι οἱ ἀπειλὲς γιὰ οἰκονομικὸ πόλεμο ἦταν γιὰ ἐσωτερικὴ κατανάλωση, διότι ἡ Ρωσία διαθέτει δύο πλεονεκτήματα, ἑκατοντάδες δις δολλάρια ἀμερικανικὰ κρατικὰ ὁμόλογα καὶ ἰσχυρότατη συνοχὴ τοῦ λαοῦ της. 71%, ἡ δημοτικότης Ποῦτιν.