Οἱ διαφοροποιήσεις τῶν Εὐρωπαίων, στὴν ἐπιβολὴ κυρώσεων κατὰ τῆς Ρωσίας γιὰ τὸ δημοψήφισμα τῆς Κριμαίας, εἶναι ἐμφανέστατες∙ τὰ ὀνόματα τῶν προσώπων θὰ ἀνακοινωθοῦν αὔριο στὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο, ἀλλὰ μερικοὶ ὑπουργοὶ Ἐξωτερικῶν –γιὰ ἐσωτερικὴ τῶν χωρῶν τους κατανάλωση-, ἐπιδόθηκαν σὲ ἀντιρωσικὲς κορῶνες, χωρὶς ἀντίκρυσμα∙ συμπορεύθηκαν μὲ τὴν ἀμερικανικὴ ἡγεσία, ἀλλὰ αὐτὴ χρησιμοποίησε ὑψηλότερους τόνους, ἀναγκαίους πρὸς κάλυψιν τῆς κενότητος τῶν μέτρων. Ἡ γηραιὰ ἤπειρος ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ὅσο παραμένει ἡ οὐρὰ τῆς Ἀμερικῆς δὲν ἔχει περιθώρια αὐτονόμου πολιτικῆς παρουσίας∙ ἐξαίρεση ἀποτέλεσε τὸ Βερολίνο, τὸ ὁποῖο τήρησε ἐξαιρετικὰ χαμηλοὺς τόνους, μὲ ἔμφαση στὴν ἀποκατάσταση τῆς νομιμότητος στὸ Κίεβο∙ τὴν προστασία τοῦ εὐρὼ ἔχει ὑπ’ ὄψιν της ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ καἰ ἐπέτυχε, χάρις στὴν σύμπραξη τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων. Κανένας τους δὲν πίστεψε στὶς κυρώσεις κι ὅλοι τους διατήρησαν καλές σχέσεις μὲ τοὺς Ρώσους καφελαιούχους∙ ἔλπίζουν ὅτι κάποτε θὰ ἐπιστρέψουν τὰ κεφάλαιά τους.