Στὴν ἀντιπολίτευση παρατηρεῖται ριζικὴ ἀνατροπὴ στὴν ἐσωτερικὴ ἰσορροπία τῶν κομμάτων, λόγω τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ἀποτυχίας τους στοὺς σχεδιασμούς τους∙ τὸ ἀπότελεσμα εἶναι σαφέστερο στὰ μικρότερα κόμματα, ὅταν ἀκόμη καὶ ἡ ἀκροδεξιὰ δείχνει ὅτι σπαράσσεται μὲ τὴν διαρροὴ δύο βουλευτῶν καὶ μαζικὰ στελεχῶν. Ἡ ὁμιλία τῶν φυλακισμένων βουλευτῶν στὴν Ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν συζήτηση τῆς ἄρσεως ἀσυλίας τους, συγκεντρώνει τὸ ὲνδιαφέρον ἀπὸ κάθε πλευρά∙ στὰ ἄλλα μικρότερα οἱ πρόεδροί τους διακηρύσσουν ὅτι εἶναι παρόντες, ἄλλο ὅμως ἂν πείθουν, ἐνῶ στὴν ἀξιωματικὴ οἱ ἀντιδράσεις ἀπέναντι στὴν ἐπίσημη πολιτικὴ δείχνουν, ὅτι δὲν ἀποκλείονται διασπαστικὲς κινήσεις πρὸ τῆς κάλπης. Ὁ Ναπολεοντίσκος συναντᾶ τὴν ἀδιαφορία ἢ τὴν περιφρόνηση τοῦ κόσμου στὶς περιοδεῖες του, ἐνῶ καὶ ὁ κομματικός του μηχανισμός, ἂν εἶναι τελικὰ δικός του, δὲν δίδει σημεῖα ζωῆς∙ οἱ ἀποκαλύψεις, γιὰ παράνομη πληρωμὴ οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων στὴν μητέρα τῆς ὑστερικῆς, λέει πολλά.