Ὁ Σόλων ἔφθασε στὶς Σάρδεις προσκεκλημένος ἀπ’ τὸν πάμπλουτο βασιλέα Κροῖσο γιὰ νὰ τὸν γνωρίσει, ἐπειδὴ εἶχε ἀκούσει πολλὰ γιὰ τὸν πολιτικὸ καὶ νομοθέτη τῶν Ἀθηνῶν∙ ὅταν ἔφθασε ἔπαθε ὅ,τι παθαίνουν ὅσοι βλέπουν γιὰ πρώτη φορὰ θάλασσα. «Ἐκεῖνός τε ὁρῶν ἄλλον ἐξ ἄλλου ποταμὸν ᾤετο τὴν θάλασσαν εἶναι»∙ ὅπως ὅποιος βλέποντας τὸ ἕνα ποτάμι μετὰ τὸ ἄλλο πίστευε ὅτι εἶναι ἡ θάλασσα. «Καὶ τῷ Σόλωνι τὴν αὐλὴν διαπορευόμενῳ καὶ πολλοὺς ὁρῶντι τῶν βασιλικῶν κεκοσμημένους πολυτελῶς»∙ ἔτσι κι ὁ Σόλων προχωρῶντας στὴν αὐλὴ τοῦ παλατιοῦ καὶ βλέποντας πολλοὺς ἀπ’ τοὺς αὐλικοὺς μὲ πολυτελεῖς ἐνδυμασίες. «Καὶ σοβοῦντας ἐν ὄχλῳ προπομπῶν καὶ δορυφόρων»∙ καὶ ἀναμεμιγμένους μὲ ὄχλο σωματοφυλάκων καὶ δορυφόρων. «Ἕκαστος ἐδόκει Κροῖσος εἶναι»∙ «νόμιζε γιὰ τὸν καθένα ὅτι εἶναι ὁ Κροῖσος. Ἡ πολυτέλεια καὶ ἡ ἐπίδειξη τοῦ πλούτου ἦταν τὸ χαρακτηριστικὸ τοῦ Κροίσου, ἀπέναντι στὸν λιτοδίαιτο καὶ σεμνὸ Ἔλληνα πολιτικό.