Ἡ στάση τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀπέναντι στὴν ἔκδοση τοῦ ὁμολόγου γεννᾶ πολλὰ ἐρωτήματα στὸν κόσμο ὡς πρὸς τὶς ἐπιδιώξεις τους∙ ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι καλῶς ἢ κακῶς ἡ κάθε χώρα ἐξαρτᾶται ἀπ’ τὶς ἀγορὲς γιὰ τὴν ἐπιβίωσή της, ἐκτὸς κι ἂν εἶναι Βόρειος Κορέα. Ὅταν, ἰδίως ἡ ἀξιωματική, παίρνει τόσο ἀρνητικὴ στάση, γιὰ τοὺς ἀνθρώπους τῆς οἰκονομίας τίθενται δύο ἐρωτήματα, εἴτε δὲν γνωρίζουν καθόλου γιὰ τὴν παγκόσμια οἰκονομία, ὁπότε εἶναι ἄσχετοι μὲ τὰ οἰκονομικά μας∙ εἶτε κάτι ἄλλο ἔχουν στὸ μυαλό τους, ὅπως ὁ Σοσιαλιστὴς ἀρχηγός, «τοῦ λεφτὰ ὑπάρχουν!» Τρίτη ἐκδοχὴ δὲν ὑπάρχει, οὔτε μπορεῖ νὰ ὑπάρξει∙ ὁμολογουμένως ἡ ἔκδοση τοῦ ὁμολόγου εἶναι ἐπιτυχία τῆς κυβερνήσεως καὶ ἐπιτυχία τῆς χώρας.