Σὲ ὑψηλὸ ἀναβρασμὸ βρίσκεται ἡ Μέση Ἀνατολή, μὲ τὴν Αἴγυπτο σὲ προεκλογικὴ περίοδο, μὲ βέβαιη τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ἀχμὲντ Φουὰντ Ἀλσίσι στὴν προεδρία, ἀλλὰ καὶ συνεχεῖς ἐκρήξεις στοὺς δρόμους καὶ τὴν καταδίκη ἑπτακοσίων στελεχῶν τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων σὲ θάνατο∙ ὅλοι διερωτῶνται τὸ πῶς θὰ ἠρεμήσει ἡ χώρα, ὅταν καὶ ὁ τουρισμὸς ἔχει μειωθεῖ πολὺ καὶ ἡ οἰκονομία εἶναι σὲ ὕφεση. Στὴν Συρία, οἱ κυβερνητικὲς δυνάμεις κερδίζουν συνεχῶς ἔδαφος, ἀλλὰ ὁ δρόμος γιὰ τὴν ὁμαλότητα φαίνεται μακρὺς καὶ οἱ συγκρούσεις συνεχίζονται, ὅπως καὶ οἱ βομβιστικὲς ἐπιθέσεις∙ οἱ σουνιτικὲς δυνάμεις δὲν ὑποχωροῦν, καθὼς διαθέτουν ἄφθονη βοήθεια ἀπ’ τὶς χῶρες τοῦ Κόλπου∙ ἡ εἰρήνευση περνάει ὅμως καὶ ἀπὸ τὴν Ρωσία, ἀλλὰ μὲ τὴν οὐκρανικὴ κρίση ἔχουν διακοπεῖ οἱ ἐπικοινωνίες Μόσχας καὶ Οὐάσιγκτον. Στὴν Παλαιστίνη ὁ εἰρηνευτικὸς διάλογος διεκόπη, μὲ τὴν συνεργασία Φατὰχ καὶ Χαμάς, ἐνῶ τὸ Ἰσραὴλ ἀποκλίνει πρὸς τὰ ἀκροδεξιά.