Τὸ πρόβλημα τῶν οἰκονομικῶν προσφύγων θέτει καὶ πάλι ἡ Ἰταλία, καθὼς ὁ πρωθυπουργός της ἀπειλεῖ ὅτι θὰ ἀνοίξει τὰ σύνορα κι ἂς πλημμυρίσει ἡ Εὐρώπη∙ φυσικὰ εἶναι σχῆμα λόγου αὐτό, διότι ἀποβλέπει στὴν ἀφύπνιση τῶν Βορειοευρωπαίων ἀπέναντι στὰ κύματα τῶν μεταναστῶν ἀπ’ τὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἀσία. Ὁ Ματτέο Ρέντσι γνωρίζει ἕνα πρᾶγμα, ὅτι ἂν ἀνοίξει τὰ σύνορα πρῶτα θὰ ὑπερχειλίσει ἡ χώρα του μετανάστες, ὣς τὴν Φλωρεντία, καὶ τὸν Βορρᾶ καὶ μετὰ θὰ περάσουν στὶς ἄλλες εὐρωπαϊκὲς χῶρες∙ τὸ ὅτι χρειάζεται πιὸ αὐστηρὴ καὶ καλύτερα συντονισμένη Frontex εἶναι γεγονός, διότι μόνο αὐτὴ ἔχει τὴν δυνατότητα πιὸ ἀποτελεσματικοῦ ἐλέγχου τῶν συνόρων θαλασσίων καὶ χερσαίων. Παρ’ ὅλα αὐτὰ τὸ ρεῦμα τῶν οἰκονομικῶν μεταναστῶν δὲν ἀνακόπτεται μὲ κατασταλτικὰ μέτρα∙ οἱ Εὐρωπαῖοι πρέπει νὰ ἀποφασίσουν γιὰ μεγάλη καὶ τολμηρὴ οἰκονομικὴ βοήθεια πρὸς τὶς ἀφρικανικὲς χῶρες, ὡς διέξοδος. Εἶναι τὸ ἀντίβαρο.