Οἱ Ἀθηναῖοι παραχώρησαν στὸν Πεισίστρατο τὴν διατήρηση τῶν κορυνηφόρων του, τῶν σωματοφυλάκων του, μετὰ τὸν αὐτοτραυματισμό του κι αὐτός, ἀμέσως μετὰ ἐπέβαλε τὴν τυραννία του∙ ὁ Σόλων μόνος σχεδὸν ἀντιτάχθηκε στὴν ἐκκλησία τοῦ δήμου καὶ στὴν ἀγορά, ἀλλὰ δὲν εἰσακούσθηκε, διότι ὅλοι φοβόντουσαν πλέον. «Ἀλλὰ ποιήματα γράφων ὠνείδιζε τοῖς Ἀθηναίοις»∙ γράφων ὅμως ποιήματα ἐπέκρινε τοὺς Ἀθηναίους. «Εἰ δὲ πεπόνθατε λυγρὰ δι’ ὑμετέρην κακότητα/»∙ κι ἂν σᾶς ἦρθαν συμφορὲς γιὰ τὴν κακομοιριά σας. «Μή τι θεοῖς τοῦτων μῆνιν ἐπαμφέρετε/»∙ μὴν τὰ ἀποδώσετε αὐτὰ στὴν μήνη τῶν θεῶν. «Αὐτοὶ γὰρ τούτους ηὐξήσατε ῥύματα δόντες/»∙ ἐσεῖς οἱ ἴδιοι τοὺς ἐνισχύσατε παραχωρώντας τους δύναμη. «Καὶ διὰ ταῦτα κακὴν ἔσχετε δουλοσύνην/»∙ καὶ γιὰ αὐτὸ ἔχετε ὑποστεῖ κακὴ σκλαβιά. Ἡ ἀπρονοησία τῶν Ἀθηναίων καὶ ἡ ἐνδοτικότης τους στὴ δημαγωγία τοῦ Πεισιστράτου ἔφεραν τὴν τυραννία∙ τὸν ἕκτο αἰώνα παρήκμασε μαζί της ἡ πόλη τους.