Ὁ νέος πρόεδρος τοῦ ΣΕΒ δίδει νέα κατεύθυνση στὴν πολιτικὴ τῶν βιομηχάνων στὴ χώρα, ἐγκαταλείποντας τὴν φιλοσυριζικὴ τακτικὴ τοῦ προηγουμένου, λόγῳ ἀτλαντικῶν ἐντολῶν∙ ἡ «ἐμμονὴ» τοῦ προηγουμένου γιὰ «προστασία» τῶν ἐργατικῶν συμφερόντων, μὲ κορῶνες γιὰ διάλυση τῆς οἰκονομίας μας, ἀγνοεῖται. Ὁ Θεόδωρος Φέσσας, τῆς πληροφορικῆς, ἀνοίγει νέους ὁρίζοντες, μὲ στήριξη τῶν ἀναπτυξιακῶν πρωτοβουλιῶν τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ μὲ ἀποστολὲς στὸ ἐξωτερικό, γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῶν δυναμικῶν κλάδων τῆς χώρας, ἀπ’ τὸν τουρισμὸ μέχρι τὶς νεοφυεῖς ἐπιχειρήσεις, καὶ τὴν προώθηση τῶν προϊόντων τους στὶς ξένες ἀγορές∙ ἀποδεσμεύεται τελικὰ ὁ ΣΕΒ ἀπ’ τὴν κρατικοδίαιτη λογική του τῶν τελευταίων δεκαετιῶν∙ ἡ ἀλλαγὴ πολιτικῆς του, μὲ τὸ ἄλλο πνεῦμα τοῦ νέου προέδρου του, θεωρεῖται σημαντικὴ βοήθεια, περισσότερο ἀπὸ ψυχολογικῆς πλευρᾶς. Ὅλοι πιστεύουν ὅτι τελειώνει ἡ περίοδος τῆς μεμψιμοιρίας καὶ τῆς ἐσωστρέφειας καὶ ἡ σύμπραξη, ἐν ἀγαστῇ συμπνοίᾳ, μὲ τὰ συντεχνιακὰ συμφέροντα.