Ἡ ἐκλογὴ τοῦ Γιάννη Στουρνάρα στὴν διοίκηση τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἔγινε ἀπ’ τὸ διοικητικό της συμβούλιο∙ ἔτσι ὁλοκληρώνονται οἱ ἀλλαγὲς στὸ οἰκονομικὸ ἐπιτελεῖο καὶ ἀρχίζει ἡ ἄσκηση τῆς ἐπεκτατικῆς πολιτικῆς∙ ἡ συγκυρία εἶναι ἄκρως εὐνοϊκή, μὲ τὴν συνεχῆ ὑποχώρηση τῶν ἐπιτοκίων τῶν ὁμολόγων μας καὶ τὴν ἄνεση τῆς διευθυτήσεως τῆς ρευστότητος τῶν τραπεζῶν, μετὰ τὶς ἀποφάσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης. Τὰ προβλήματα δὲν εἶναι τόσο δύσκολα, κι ἂς τὰ διογκώνει ἡ κερδοσκοπικὴ διαπλοκή, διότι αὐξάνεται ἁλματωδῶς ἡ εἰσροὴ ξένων ἐπενδύσεων, ἐνῶ οἱ ἑλληνικὲς μετοχὲς θεωροῦνται ἀπ’ τὶς ἑλκυστικώτερες παγκοσμίως∙ ὁπωσδήποτε ἡ πολεμικὴ θὰ συνεχισθεῖ, διότι εἶναι τὸ τελευταῖο ὅπλο τῶν κερδοσκοπικῶν κυκλωμάτων γιὰ τὴν ὑπονόμευση τῆς Εὐρωζώνης. Μετὰ μάλιστα τὴν ἀποτυχία τῆς τορπιλίσεως τῆς ἐκλογῆ τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ στὴν προεδρία τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπιστρέφουν στὴν Ἑλλάδα, μᾶλλον ἐπειδὴ ἔχουν ὑποχείρια τὴν διαπλοκὴ καὶ τὴν χρησιμοποιοῦν καταλλήλως.