Οἱ φόβοι γιὰ ἐκτροχιασμὸ τῆς καταστάσεως μὲ τὸν ἔμπολα εἶναι ἄμεσοι, κατὰ τὸν Παγκόσμιο Ὀργανισμὸ Ὑγείας, διότι πολλαπλασιάζονται τὰ κρούσματα στὶς τρεῖς ἀφρικανικὲς χῶρες, ποὺ ἀπειλοῦνται καὶ μὲ ἐπισιτιστικὴ κρίση∙ ἐκτὸς ἀπ’ τὴν ἀνεπάρκεια κλινῶν στὰ νοσοκομεῖα τους, τὰ ὀρφανὰ στοὺς δρόμους, μαζὶ μὲ τοὺς ἄταφους νεκρούς, οἱ ἀγρότες τους ἐγκαταλείπουν τὰ χωράφια τους καὶ φεύγουν σὲ ἄλλες περιοχὲς ἢ χῶρες. Ἡ ἄμεση κινητοποίηση τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν καὶ ἡ ἐπείγουσα ἀποστολή, φαρμάκων, κλινῶν, νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ καὶ τροφίμων θεωρεῖται ὁ μοναδικὸς τρόπος γιὰ πρόληψη τῆς ἀνεξελέγκτου μεταδόσεως τῆς νόσου∙ ἐὰν δὲν διατηρηθεῖ στὶς τρεῖς αὐτὲς χῶρες καὶ μεταδοθεῖ σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἀφρική, τότε εἶναι αὐτονόητη ἡ ἐξάπλωσή της καὶ στὶς ἄλλες ἠπείρους. Οἱ μεγάλοι δὲν δείχνουν καθόλου εὐαισθησία.