Ἡ Εὐρωασιατικὴ διάσκεψη τοῦ Μιλάνου ἔληξε μὲ ἐπιτυχία, ἂν καὶ οἱ ἐργασίες της ἐπισκιάσθηκαν ἀπ’ τὸ Οὐκρανικό, ἀλλὰ ἡ συνεργασία τῶν δύο ἠπείρων ἐτέθη σὲ ἄλλες βάσεις∙ στὸ Οὐκρανικὸ ἔγιναν κάποια βήματα, καθὼς Μόσχα καὶ Κίεβο συμφώνησαν γιὰ τὴν ὁμαλὴ ροὴ τοῦ φυσικοῦ ἀερίου τὸν χειμῶνα, ὁπότε δὲν θὰ κρυώσει ἡ Εὐρώπη. Κορυφαία ἀπόφαση τῆς διασκέψεως θεωρήθηκε ἡ συμφωνία ἐπιστημονικῆς καὶ τεχνολογικῆς συνεργασίας, τὸν συντονισμὸ τῆς ὁποίας, μετὰ ἀπὸ κινεζικὴ πρόταση, θὰ ἔχουν ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Σιγκαπούρη∙ ἡ συνεργασία τίθεται σὲ ἄλλες βάσεις καὶ ἀνετέθη σὲ δύο χῶρες ἀρκετὰ προηγμένες στὴν σύγχρονη τεχνολογία στὶς δύο ἠπείρους. Ἔτσι ἡ ψηφιακὴ τεχνολογία μετατρέπεται σὲ βασικὸ ἄξονα τῶν εὐρωασιατικῶν σχέσεων, μὲ «διαμετακομιστικὸ» σταθμὸ τὴν Ἑλλάδα γιὰ τὴν Εὐρώπη∙ ὁ Λὶ Κιτσιὰνγκ γνωρίζει ἄριστα τὰ δεδομένα στοὺς δύο κλάδους, ὅταν ὅλες οἱ μεγάλες ψηφιακὲς ἑταιρεῖες τῆς χώρας του ἔχουν ἀνοίξει κέντρα ἐρευνῶν στὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ Σιγκαπουρη εἶναι κράτος κινεζικῆς ὁμογένειας.