Ὡς ἑβδομὰς ἀφετηρίας τῆς ἄλλης πολιτικῆς δυναμικῆς θεωρεῖται ἡ τρέχουσα, διότι ἀναμένονται ἀρκετὰ σημαντικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα θὰ προσδιορίσουν καὶ τὶς μετέπειτα ἐξελίξεις∙ πρῶτον, ἡ ἀνακοίνωση τῆς ἐπανόδου σὲ θετικὸ ρυθμὸ ἀναπτύξεως ἀπ’ τὸ τρίτο τρίμηνο, δεύτερον, ἡ ἐπιστροφὴ τῆς τρόϊκας καὶ ἡ ἀπαλλαγή μας ἀπὸ αὐτὴν, τρίτον, ἡ ψήφιση τῶν ρυθμίσεων γιὰ τὰ κόκκινα δάνεια, μαζὶ μὲ τὴν προώθηση ἐκείνων τῶν ὀφειλῶν στὸ δημόσιο καὶ στὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, ἀλλὰ καὶ τὴν καλὴ πιστοποίηση γιὰ τὶς τράπεζες μας. Ἡ πορεία τῆς οἰκονομίας εἶναι τὸ κρίσιμο ζήτημα τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς∙ ἡ κυβέρνηση προβάλλει τὸ γεγονὸς τῆς ἐξόδου ἀπ’ τὴν ὕφεση καὶ ἡ ἐπιβεβαίωση τῶν ἰσχυρισμῶν της γίνεται μὲ τὸν ρυθμὸ ἀναπτύξεως, γύρω στὴ μονάδα τὸ τρίτο τρίμηνο, καὶ τὴν μείωση τῆς ἀνεργίας, στὸ 26,4% τὸν Αὔγουστο ἀπὸ 27,7% τὸν ἀντίστοιχο μῆνα πέρυσι∙ ἄλλωστε ἡ ἀντιπολίτευση ἑστιάζει τὴν κριτική της στὴν προηγούμενη οἰκονομικὴ κατάσταση, ὡς μόνο ἐπιχείρημα, ἐνῶ ἀγνοεῖ πλήρως τὴν ἀνοδικὴ πορεία τουλάχιστον τῆς κινήσεως στὴν ἀγορά, τὴν ὁποία ζοῦν καθημερινὰ οἱ πολῖτες. Ἤδη τὰ μεγάλα ἔσοδα ἀπ’ τὸν τουρισμὸ ἔρχονται στὶς ἄλλες πόλεις καὶ χρησιμοποιοῦνται γιὰ τὴν κάλυψη τῶν ἄλλων ἀναγκῶν τῶν ἀνθρώπων του. Ἔτσι γίνεται πάντα μετὰ ἀπὸ μακρὰ κρίση.

Ἡ ἀναζωογόνηση τῆς ἀγορᾶς εἶναι ἐμφανέστατη στὸν καθένα∙ μὲ τὴν ἔναρξη τῶν ἐκπτώσεων τὸ Σάββατο, στὴν κεντρικὴ ἀγορὰ ἐπικρατοῦσε τὸ ἀδιαχώρητο, ὅπως καὶ χθὲς σὲ ὅλα τὰ μαγαζιά∙ ὁ κόσμος ἔψαχνε, ἀξιολογοῦσε καὶ ἀγόραζε. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι διαθέτει κάποιες ἀποταμιεύσεις γιὰ κατανάλωση, κυρίως οἱ γυναῖκες, εἴτε αὐτὲς προέρχονται ἀπ’ τὴν ἐργασία τους στὸν τουρισμὸ καὶ τὶς ἄλλες δουλειές τους, εἴτε τὰ εἶχαν κρατήσει γιὰ ὥρα ἀνάγκης καὶ τώρα ξοδεύουν ἀπὸ αὐτά∙ ἡ ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας μετράει περισσότερο, ὁ κόσμος πιστεύει ὅτι ἄλλαξαν τὰ πράγματα καὶ ὅτι βελτιώνονται κάπως τὰ οἰκονομικά του, διότι, ἂν δὲν τὸ πίστευε, δὲν θὰ ξόδευε καὶ θὰ συνέχιζε τὶς σφικτὲς οἰκονομίες του τῆς πενταετίας. Ὁ Ἕλληνας ἐγκατέλειψε τὴν κατάθλιψη καὶ τὴν μεμψιμοιρία καὶ ξανοίγεται στὴν ἀγορά, στὶς δουλειές του, στὶς ὅποιες ξέρει ὁ καθένας καὶ οἱ γυναῖκες, μὲ τὸ ἀλάνθαστο αἰσθητήριό τους τρέχουν στὰ μαγαζιά∙ αὐτὲς μὲ τὴν οἰκονομία τους κράτησαν τὴν οἰκογένεια στὰ μαῦρα χρόνια τῆς ἀνοχῆς καὶ τῶν στερήσεων∙ αὐτὲς ἄλλαξαν στάση καὶ θυμήθηκαν τὶς πεθερὲς καὶ τοὺς πεθερούς, τοὺς ὁποίους μάζεψαν στὸ σπίτι τους –διότι εἶχαν τὴν σύνταξη-, ἀλλὰ καὶ ἔμαθαν νὰ κάνουν ὅλες τὶς δουλειές, διαφορετικὰ δὲν ζοῦσε ἡ οἰκογένεια∙ ἡ γυναῖκα κρατάει τὴν οἰκογένεια, ἀλλὰ εἶναι καὶ τὸ βαρόμετρο τῆς πολιτικῆς ζωῆς.

Ἡ ἀντιπολίτευση δείχνει ὅτι δὲν ἔχει καταλάβει τὶς ριζικὲς αὐτὲς ἀλλαγὲς τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας∙ βαδίζει μὲ τὰ ἀρισερὰ εὐαγγέλια τοῦ προπαρελθόντος αἰῶνος στὸ χέρι καὶ τὰς ἐξ Ἑσπερίας ἐντολὰς τῶν ἐπικυριάρχων της, χωρὶς καμμία ἢ μὲ ἐλάχιστη ἐπαφὴ μὲ τὴν κοινωνικὴ πραγματικότητα. Οἱ καταγγελίες , γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς τρόϊκας καὶ τὶς εὐθύνες τῶν κυβερνήσεων, ἔχουν ἀντίκρυσμα,
ἀλλὰ ἔχουν πολιτικὴ ἀπήχηση, ὅταν συνάδουν πρὸς τὶς εὐαισθησίες τοῦ κόσμου∙ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καταδίκασε τὶς εὐθύνες τῶν κυβερνήσεων αὐτῶν στὶς ἐκλογὲς καὶ ἔστειλε στὰ ἀζήτητα τοὺς πρωτεργάτες τους, ἀλλὰ καὶ διατράνωσε τὴν ὀργή του, μὲ τὶς μαζικὲς διαδηλώσεις τῶν Ἀγανακτισμένων. Τὰ τελευταῖα δυόμισυ χρόνια ὅμως δείχνει ἀνοχὴ ἀπέναντι στὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, διότι βλέπει ὅτι κάτι γίνεται, ἀλλὰ στέλνει καὶ τὴν προειδοποίησή του, ὅπως στὶς εὐρωεκλογές∙ ὣς ἐκεῖ ὅμως, διότι δὲν προέβη σὲ βήματα κλιμακώσεως τῆς δυσαρεσκείας του, μᾶλλον τὸ ἀντίθετο. Οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις καταγράφουν μείωση τῆς διαφορᾶς –ποὺ στὴν πραγματικότητα μᾶλλον ἀντιστράφηκε, διότι διαφορετικὰ ἡ ἀτλαντικίνητη διαπλοκὴ θὰ μᾶς εἶχε ζαλίσει, ἐνῶ χάθηκαν σχεδὸν οἱ νέες σφυγμομετρήσεις-, καὶ ἡ κοινωνικὴ πραγματικότητα δείχνει τάσεις ἀπομακρύνσεως τοῦ κόσμου ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ∙ ἡ φρικτὴ ἀπομόνωση τῶν τριῶν βουλευτῶν καὶ τῶν ὀλίγων δεκάτων ἑτερογενῶν στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν εἶναι τὸ βαρόμετρο. Διαφορετικὰ εἶναι τὰ φοιτητικὰ κινήματα.

Ἡ ἀνάκτηση τοῦ διεθνοῦς κύρους τῆς χώρας γίνεται ἀντιληπτὴ ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη∙ οἱ προκλήσεις τῆς Τουρκίας στὴν Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομικὴ Ζώνη τῆς
Κύπρου εἶναι χειρότερες κι ἀπ’ τὴν κρίση στὰ Ὑμία. Ἀλλὰ οἱ λεπτοὶ καὶ
ἐπιδέξιοι χειρισμοὶ τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Λευκωσίας ἔφεραν τὴν Ἄγκυρα σὲ δύσκολη θέση∙ ἄλλωστε γνώριζε ἀπ’ τὴν ἀρχὴ τὶς ἀδυναμίες της καὶ δὲν ἔστειλε τὰ πολεμικά της στὰ οἰκόπεδα ὅπου γίνονται οἱ ἔρευνες, ἀλλὰ σὲ ἄλλα. Ἤλπιζε ὁ σουλτάνος στὴν ὑποστήριξη τῆς Βρεταννίας, ἀλλὰ ὁ πρωθυπουργός της ἀπομονώθηκε οἰκτρὰ στὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο, ὅσο ποτὲ ἄλλοτε τὸ Λονδίνο ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τοῦ Βατερλώ, ἐνῶ καὶ ἡ Οὐάσιγκτον παίρνει πιὸ ἀντικειμενικὴ θέση∙ ἡ Μόσχα ἦταν σαφέστατη ὑπὲρ τῆς μεγαλονήσου, ἐκφράζουσα καὶ τὸ Πεκῖνο, καθὼς ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν κάλεσε τὸν Νίκο Ἀναστασιάδη στὴν Μόσχα καὶ ἔστειλε τὸν στόλο του στὴν περιοχή. Ἡ ὁριοθέτηση τῆς ΑΟΖ ἀπ’ τὴν Αἴγυπτο, Ἑλλάδα καὶ Κύπρο ὑπογράφεται σὲ μία ἑβδομάδα στὸ Κάιρο, κατὰ τὴν διάσκεψη κορυφῆς τῶν τριῶν χωρῶν∙ ὁ πρωθυπουργὸς προωθεῖ τὴν πρότασή του γιὰ διάλογο τῶν μεσογειακῶν κρατῶν, ὅπου θὰ συζητηθοῦν καὶ τὰ ὑπόλοιπα προβλήματα, κάτι ποὺ πιθανὸν ἀποφεύγει ἡ Ἄγκυρα. Ἄλλωστε ἡ ἀνεπίσημη συνάντηση τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογὰν μὲ τὸν Δημήτριο Ἀβραμόπουλο δὲν περιορίστηκε στὰ μεταναστευτικά, κάποιο μήνυμα ἔστειλε στὴν Ἀθήνα.

Ἡ κυριαρχία τοῦ πρωθυπουργοῦ στὴν πολιτική μας σκηνὴ ἐνισχύεται σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα∙ σύντομα ἀρχίζει ἡ διάθεση τραπεζικῶν πιστώσεων, μετὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἀξιολόγηση τῶν τραπεζῶν μας ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα καὶ τὴν ρύθμιση τῶν κόκκινων δανείων∙ ἡ ἀγορὰ θὰ κάνει ἅλματα, μὲ πρῶτες τὶς μικρομεσαῖες ἐπιχειρήσεις, διότι εἴμαστε οἰκονομία μικρομεσαίων∙ ὁ κάθε ἐπιχειρηματίας θὰ ξανοιχτεῖ στὶς δουλειές του καὶ θὰ προσλάβει ἕναν δυὸ ὑπαλλήλους, ἔτσι ξαναδουλεύει ἡ οἰκονομία. Αὐτὸς ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς ἀποτελεῖ τὴν ἀτμομηχανὴ τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς μας ζωῆς, αὐτὸς κρίνει καὶ ἀξιολογεῖ τὶς πολιτικὲς δυνάμεις, βλέπει τὸ ποιοὶ ἀνταποκρίνονται στὶς πραγματικές του ἀνάγκες καὶ τὸ ποιοὶ βρίσκονται ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου∙ μαζὶ μὲ τὴν ἀγορὰ κινοῦνται καὶ οἱ δυναμικοι κλάδοι τῆς οἰκονομίας, σὲ μία συνεχῆ καὶ ἀμοιβαία δημιουργικὴ ροή. Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ὑπογράμμισε, ἀπευθυνόμενος στὴν νεολαία του, τὸν ρόλο τῶν νεοφυῶν ἐπιχειρήσεων γιὰ τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας∙ διεθνῶς ἔχει ἀναγνωριστεῖ ὁ ρόλος αὐτὸς καὶ ὅλες οἱ μεγάλες ἑταιρεῖες ζητοῦν τὴν συνεργασία μὲ τὰ δικά μας κέντρα ἐρευνῶν καὶ μεμονωμένες ἐπιχειρήσεις. Ἡ ἀντιπολίτευση ἀγνοεῖ ἐντελῶς τὸ θέμα, εἴτε ἐπειδὴ δὲν προβλέπεται ἀπ’ τὴν ἰδεολογία της, εἴτε γιατὶ δὲν τῆς τὸ ἐπιτρέπουν οἱ ὑπερατλαντικοὶ ἐπικυρίαρχοί της. Ἀλλὰ τότε, πῶς θὰ ἐπικοινωνήσει μὲ τὴν ἀγορά;